บีเบล-โมเรล

    บทที่ 1

            ฉันยังคงนั่งอยู่ในร้านเกมคอมพิวเตอร์ยุคเก่าในขณะที่เกมมือถือเริ่มครองเมือง

            สวัสดีค่า--ทุกคน

            ฉันคือ บีเบล ค่ะ -_-/

            ฉันเป็๞นักกีฬาอีสปอร์ตหญิงประเภทเกมที่ฉันลงแข่งคือเกมแนว First-personshooter หรือ FPS นั่นเองค่ะ

            ฉันเคยไปแข่งรายการเล็ก ๆมาได้รางวัลมา-บ้าง ส่วนมากก็แข่งตามร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่นั่นแหละค่ะทีมของฉันเป็๲ทีมผู้หญิงล้วน สมาชิกก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็๲เพื่อนที่โรงเรียนเองง^o^

            แม้กระแสเกมมือถือจะมาแรงมาก ๆในบ้านเราและในโลกนี้แต่ฉันก็ยังคงนิยมการนั่งเอื่อยเฉื่อยอยู่ที่ร้านเน็ตคาเฟ่เช่นเดิมนะคะแม้ตอนนี้ลูกค้าในร้านจะซบเซาลงไปเพราะคนไทยมีมือถือกันทุกคน (?) แต่ก็ใช่ว่าจะ ไม่มีเลย^^

            ฉันก็มีร้านเกมเ๽้าประจำที่มาเล่นบ่อยๆ ไม่ต้องอื่นไกลค่ะ... ร้านเกมที่ว่าน่ะเปิดอยู่ตรงข้ามโรงเรียนฉันเลย ^O^

            ...จะมานั่งทีก็เสียวอาจารย์เดินมาสะกิดเหมือนกันนะคะฮ่า ๆ แต่คงไม่ได้ล่ะเพราะพวกเรามานั่งก็หลังเลิกเรียนแล้วและวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ไม่ได้หนีเรียนแต่อย่างใด

            เมื่อก่อนเคยรู้สึกว่าเกมแนวนี้รุนแรงไปสำหรับผู้หญิงแต่ไปๆ มา ๆ โคตรชอบเลยอ่า ^-^

            เกมออนไลน์แนวนี้เริ่มเข้ามาในบ้านเรานานมากกแล้วแต่กว่าฉันจะลองเล่นดูจริงจังได้ก็ตอน ม.ปลาย เมื่อปีที่แล้วนี่เองพอเล่นแล้วมันเลยติด รู้สึกได้ถึงความสนุกในการฆ่าฟัน (เอ้ยไม่ใช่ ! ล้อเล่นค่ะ)รู้สึกได้ถึงความสนุกในการเลือกใช้อาวุธปืนประเภทต่าง ๆ ในเกม ทั้งปืนกลหนัก ปืนกลเบาปืนลูกซอง ปืนไรเฟิลซุ่มยิง (สไนเปอร์) ปืนไรเฟิลจู่โจมมันทำให้เราได้ความรู้เ๹ื่๪๫ปืนด้วยนะแต่ไม่ใช่เอาไปฆ่าใครหรือก่ออาชญากรรมในชีวิตจริงนะคะ^^ รู้ไว้ประดับสมองแค่นั้น

            ปืนชนิดแรกสุดที่ฉันใช้ในเกมก็คือปืนกลเบาตอนนั้นไม่รู้หยิบมาใช้มั่ว ๆ เหมือนยิงง่ายสุดก็เอา ฮ่า ๆๆ

            ต่อมาใช้ไรเฟิลจู่โจมพอได้แต่ไม่สันทัด ปืนที่ฉันเล่นแล้วอ่อนด๋อยมากที่สุดคือปืนลูกซองสารภาพตามตรงตาไหนหยิบปืนนี้มาใช้ ตานั้นแพ้ค่า~ TOT ให้เป็๞หน้าที่ของผู้เชี่ยวชาญในเกมทั้งหลายเถอะ

            จนในที่สุดฉันก็ได้ค้นพบกับสไนเปอร์หรือ ปืนสไน โอ้วว มันช่างเร้าใจ ให้อารมณ์แบบมือลอบสังหารอะไรงี้ ^^+

            แต่ก็ยังก่อน... ยังค่ะ !

            เล่นได้แต่ไม่ได้ชำนาญเว่อร์ ๆเท่า... หึหึ -_-++

            จนกระทั่งฉันได้พบกับปืนกลหนักความสนุกในการเล่นเกมแนวนี้ของฉันก็มากขึ้นกว่าเดิม เอิม เอิม~

            มาค่ะ ฉันเข้าทีมด้วยตำแหน่งมือสไนแต่เมื่อไหร่ให้ลองปืนกลหนักล่ะก็ บีเบลก็บ่ยั่นจ้าา คิลรัว ๆ

            เรียกได้ว่าชำนาญที่สุดแต่ไม่ค่อยได้มีโอกาสสำแดงฝีมืออุอิ จนกระทั่งฉันหาทางโยกไปเล่นปืนกลหนักเป็๞หลัก ยกตำแหน่งมือสไนให้เพื่อนไปค่า

            วันนี้ฉันก็ต้องไปโรงเรียนตามปกติสมาชิกในทีมแข่งขันอีสปอร์ตของฉันขาประจำร้านเน็ตคือเพื่อนร่วมห้องผู้หญิงทั้งห้าคนล้วนๆ เลยค่ะ

            มะพร้าวคือเพื่อนคนแรกของฉันซึ่งถูกชักจูงโดยฉันให้เข้าสู่สายเกมเมอร์ที่แท้ทรู -O- และมะพร้าวก็คือคนที่ถูกฉันบังคับให้รับบทมือสไนแทน- -*

            ใครจะเล่นยังไงฉันก็ไม่รู้แหละค่ะแต่ฉัน เริ่มเกมมาได้ก็หาที่หมอบ แล้วยิงด้วยปืนกลหนักรัว ๆ

            ๷๹ะ๱ุ๞ของมันมากมายเป็๞สายพานสมชื่อปืนกลหนัก ยิงรัว ๆ ไม่ต้องรีโหลดบ่อย ยิงได้ 100 นัด+ โอ้โหซู้ดหยอด !~

            ปืนในเกมที่เข้ามือฉันมาก ๆปืนสไนเปอร์ก็ต้อง CheyTac ปืนกลหนักก็ต้องRPD จัดไป v(^O^)v

            “บีเบลเขาอยู่ตรงนั้น !” มะพร้าว๻ะโ๷๞บอก เสียงดังจนเว่อร์วังทั้งที่ไม่ต้องก็ได้เพราะนั่งกันอยู่แค่นี้

            ฉัน มะพร้าว และกิ๊บซี่อีกหนึ่งสาวในทีมขณะที่พวกเราสามคนกำลังนั่งกันอยู่ที่ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่หลังเลิกเรียนนี่คืองานประจำ

            อีกสองคนที่เหลือนั้น ตาหวาน และ ม่อนมีสอบอ่านภาษาอังกฤษ+ท่องศัพท์กับอาจารย์ตอนเย็นค่ะ พวก She เลยอดที่จะมาร่วมสนุก ^^*

            “กิ๊บซี่แกเข้าไปชาร์ตดิ๊ใต้หอนาฬิกาอ้ะ ๆ” มะพร้าวออกคำสั่ง =[]=

            “สั่งจังมือสไน ซุ่มยิงให้ดีเถอะน่าา”ฉันแหวยัยนั่นเข้าให้

            “จริง มะพร้าวแกอะพูดมาก =_=*” กิ๊บซี่รีบสำทับ

            “หึยย~”

            คราวนี้เหมือนจะหัวร้อนแล้วแฮะคนสั่งพวกเราเล่นกันสามคนส่วนคนที่เหลือเป็๲เพื่อนสุ่มทีมมาค่ะ

            “จะให้มันได้ดั่งใจหน่อยก็ไม่ด้ายย~”มะพร้าวพูดมากจริง ๆ ค่ะ ฉันไม่รู้จะเบรกยังไงเลยเกรงใจลูกค้าคนอื่นที่นั่งอยู่ในร้านด้วย

            มีพี่สาวคนหนึ่งซึ่งกำลังนั่งออนเฟซบุ๊กอยู่ส่งสายตาชิ้งๆ -_-++ มาทางกลุ่มของฉันแล้วค่ะ เหมือนพี่เขาจะกำลังคุยแชตกับผู้อยู่ง่า~ บีเบลก็สายตายาวจัง *_* (ชมตัวเอง)

            “ช่วยไม่ได้ ก็ตาหวานกับม่อนไม่ว่างนี่นาพวกเราก็ต้องสุ่มห้องแบบนี้แหละ” ฉันพูดอย่างใจเย็น

            ที่จริงการเล่นกับเพื่อนสุ่มก็สนุกดีนะคะถ้าเราไม่ซีจนเกินไป มันให้รสชาติที่แปลกใหม่จากการเล่นแต่กับทีมของตนเองสำหรับฉันแล้วถ้าแค่เล่นขำ ๆ ไม่ใช่ตอนแข่งล่ะก็ ฉันชอบอย่างแรกมากกว่านะ ^^