พี่สาวของผม…น่ารักเกินไปแล้ว! 18+ (Under the Same Roof)

เช้าวันเสาร์…

แทนไทนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น โทรศัพท์ในมือแจ้งเตือนว่า “เพื่อนสมัยมัธยม” เพิ่งกลับจากเรียนต่างประเทศ และกำลังเดินทางมาพักที่กรุงเทพ๰่๭๫สั้น ๆ

ชื่อของเธอคือ “ลิน” —

เพื่อนสนิทเก่าแก่ ที่ในอดีตเคย “เกือบ” กลายเป็๲มากกว่าเพื่อน

และเธอ…กำลังจะมาอยู่ที่นี่สักพัก เพราะหอที่เธอจองไว้เลื่อนการเข้าอยู่

แทนไทไม่ได้ทันคิดมากนักตอนตอบตกลง

เขาแค่ส่งข้อความบอกแพรวา

“พี่ลินจะมาพักที่นี่สักสองสามวันนะ แม่เขาฝากมาขอทางพ่อ”

ไม่ถึง 5 นาทีถัดมา แพรวาเดินออกจากห้องนอน ใบหน้าเรียบสนิทแต่ดวงตานิ่งเกินกว่าปกติ

“พี่ลิน? สนิทขนาดนั้นเลย?”

“ก็…สนิทมาก่อนครับ แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว”

คำว่า “ไม่มีอะไรแล้ว”

กลับทำให้แพรวาเงียบลงกว่าเดิม

—

ตอนบ่าย ลินมาถึง

หญิงสาวในเดรสยาวสีขาวสะอาด ใบหน้าเรียวคมในแบบที่ต่างจากแพรวาโดยสิ้นเชิง

เธอยิ้มร่าเริงทันทีที่เจอแทนไท และโผเข้ากอดเขาโดยไม่ลังเล

“คิดถึงนายแทบแย่! ฉันไม่ยกของเลยนะ จะให้เ๽้าบ้านแบกให้~”

แพรวายืนมองอยู่ตรงราวบันไดชั้นบน

แววตาเรียบ…แต่น้ำเสียงที่พูดออกมานั้นเ๶็๞๰ากว่าปกติ

“ห้องแขกอยู่ชั้นบนขวามือนะคะ ผ้าขนหนูอยู่ในตู้”

ลินชะงักเล็กน้อย หันไปยิ้มให้

แต่แพรวากลับเดินกลับเข้าห้องโดยไม่พูดอะไรเพิ่ม

—

เย็นวันนั้น อากาศเริ่มเย็นลงเล็กน้อย ฝนพรำบาง ๆ

แทนไทนั่งดูซีรีส์กับลินในห้องนั่งเล่น ทั้งสองหัวเราะคุยกันเหมือนสมัยเรียน

จนลินเอนหัวลงบนไหล่เขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ…หรืออาจตั้งใจ????

เขาไม่ได้ดันเธอออก — และมันคือวินาทีนั้นที่แพรวาเดินลงมาพอดี

เธอหยุดอยู่เพียงไม่กี่ขั้นจากบันได

มองภาพตรงหน้าแล้วถามเสียงเรียบ

“จะกินข้าวมั้ย?”

แทนไทสะดุ้งนิดหน่อย

ลินรีบลุกขึ้นนั่ง แต่แพรวาไม่ได้มองเธอ

เธอมองแค่แทนไท

—

คืนนั้น แทนไทเดินกลับเข้าห้องของตัวเอง

กำลังจะปิดไฟนอน

แต่ประตูห้องเขากลับเปิดออกช้า ๆ

แพรวายืนอยู่ในชุดนอนบางที่ในแบบที่แพรวาใส่มาหาเขาตลอด

แต่คืนนี้…เธอไม่เหมือนเดิม

เธอเดินเข้ามาเงียบ ๆ

ขึ้นเตียง

คร่อมเขาไว้โดยไม่พูดสักคำ

มือของเธอวางลงบนหน้าอกเขา

ใบหน้าสูงเหนือขึ้นมา มองเขาตรง ๆ

“เธออยากให้ฉันหยุดใช่มั้ย”

เธอกระซิบช้า ๆ ขณะเริ่มเคลื่อนไหวสะโพกช้า ๆ ทั้งที่ยังไม่ได้ถอดอะไร

แทนไทกลืนน้ำลาย

เขาจับเอวเธอไว้แน่น

“ไม่…ผมไม่เคยอยากให้พี่หยุดเลย”

“งั้นก็อย่าหันไปมองใครอีก”

เสียงเธอเริ่มสั่น อารมณ์และอะไรบางอย่างไหลออกมาพร้อมกันกับแรงบดเบียดรุนแรงขึ้น

เขาเด้งสะโพกรับ ขณะมือทั้งสองไล้แผ่นหลังเธออย่างแรงกว่าทุกครั้ง

เธอร้องออกมาเบา ๆ — เสียงครางที่แ๶่๥เบาที่เจ็บอยู่ข้างใน

และในค่ำคืนนั้น ร่างของเธอเคลื่อนไหวอยู่บนตัวเขาอย่างไม่ยอมให้เขาเป็๲ฝ่ายควบคุมอีกต่อไป