The Nightglass Market เปิดทำการเมื่อพระจันทร์ขึ้น
ไม่ใช่กฎ เป็ธรรมชาติ เหมือนดอกไม้บางชนิดที่บานในที่มืด ตลาดไม่ได้มีประตูและไม่มีป้ายบอกทาง แต่ทุกคนที่ควรจะรู้จักมันก็รู้จัก และทุกคนที่ไม่ควรจะรู้จักมักจะพลาดมันในแบบที่ตั้งใจหรือไม่ก็ตาม
Elira เดินเข้าไปในตลาดด้วยก้าวที่ Kaelen ไม่เคยเห็น
ไม่ใช่ว่าเธอเดินเร็วขึ้น มันเป็อะไรบางอย่างที่ละเอียดกว่านั้น ความตึงในไหล่เธอคลายลง ระยะห่างระหว่างก้าวยาวขึ้นเล็กน้อย เธอแว่วกล่าวทักคนขายสองคนที่เธอผ่านโดยไม่ชะลอ และทั้งคู่ตอบกลับด้วยชื่อของเธอ ชื่อจริง ไม่ใช่ "แม่มดคนนั้น"
โคมไฟนับสิบดวงลอยอยู่ระหว่างผ้าใบสีเข้มด้วยเวทที่ Kaelen ไม่คุ้นเคย ไม่ใช่เวทป่า ไม่ใช่เวทผนึก มันเบาและกระจายเป็วงโคจรเล็ก ๆ รอบตัวมันเอง เหมือนวัตถุที่ลืมว่าตัวเองควรจะหนัก กลิ่นสมุนไพรแห้งปนกับควันเทียนชนิดที่เผาด้วยน้ำมันดอกเดือน และเสียงต่อรองสลับกับเสียงหัวเราะในแบบที่ทั้งสองเสียงดูเป็ส่วนหนึ่งของกันและกัน
Kaelen เดินตามข้าง ๆ ด้วยใบหน้าที่เป็กลาง
แต่ตาเขาเคลื่อนไหวมากกว่าปกติ
เขายืนอยู่ที่ขอบบูธแรก ขาหยุดเล็กน้อยก่อนที่เท้าจะก้าวเข้าไปในพื้นที่ของร้าน เหมือนคนที่คุ้นเคยกับการอ่านพื้นที่ก่อนเดินเข้า แต่พื้นที่นี้มีตัวแปรมากกว่าที่เขาอ่านได้ในทีเดียว
"ห้ามสบตาเ้าของร้านนานกว่าสองวินาที" Elira พูดโดยไม่หันมามองเขา "ถ้าคุณไม่ได้จะซื้ออะไร มันเป็การแสดงความสนใจ และพวกเขาจะติดตามคุณทั้งตลาด"
Kaelen พยักหน้า "ขอบคุณ"
"อย่างที่สอง" เธอเดินต่อ "อย่าแตะของที่วางหน้าร้านโดยไม่ถามก่อน"
สี่วินาทีต่อมา เสียงะโดังมาจากร้านที่อยู่ทางขวา
Kaelen วางของชิ้นหนึ่งลงบนโต๊ะด้วยท่าทางที่ระมัดระวัง หันหลังออกมา Elira ไม่หัน แต่เธอพูดด้วยน้ำเสียงเดิม "นั่นคือของตกแต่งร้าน ไม่ใช่สินค้า"
"เห็นว่าคล้ายกัน"
"คล้ายแต่ไม่ใช่"
เขาเดินมาข้าง ๆ เธออีกครั้ง ระยะห่างเดิม ใบหน้าเดิม แต่เขาเลิกสแกนรอบตัวและเริ่มเดินตามเธอแทน
ร้านที่เ้าของเรียก Elira เข้าไปอยู่ชั้นสองของตลาด ตรงจุดที่แสงโคมลอยหนาแน่นที่สุด
เธอไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปในร้านนั้น แต่เ้าของร้านยืนอยู่หน้าทางเข้าและพูดก่อน
"Elira" หญิงสูงอายุในผ้ากันเปื้อนหนังยิ้มกว้าง "ไม่ได้เจอกันนานมากเลย แวะมาดูของบ้างไหม" แล้วสายตาเธอลื่นไหลไปที่ Kaelen เธอทำหน้าที่ไม่แน่ใจว่าเห็นอะไร แล้วยิ้มขึ้นอีก "เพื่อนร่วมทางเหรอ?"
Elira เดินเข้าไปในร้านโดยไม่ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่
Kaelen เดินตามเข้ามา เขายืนอยู่กลางร้านที่แขวนของจิปาถะจากเพดานเต็มไปหมด เขาไม่แตะอะไร แต่เขาอ่านทุกอย่าง Elira เห็นว่าตาเขาหยุดอยู่ที่สัญลักษณ์สลักบนกระดูกสัตว์ที่แขวนอยู่ตรงกลาง เขาอ่านมันแล้วเก็บไว้ในหัว
"ดูนี่สิ" เ้าของร้านเดินไปหยิบอะไรบางอย่างจากชั้นข้าง ๆ "เพิ่งมีของใหม่" เธอยื่นเครื่องรางสีดำขนาดพอดีฝ่ามือให้ Kaelen สัญลักษณ์สลักบนนั้นเป็เส้นขดวนรอบจุดกึ่งกลาง "ป้องกันเวทเอลฟ์ได้ทุกชนิด ขายดีมาก่นี้ ถ้าต้องเดินในป่าเอลฟ์ต้องมีติดตัวไว้"
Kaelen รับเครื่องรางมาถือ เขาศึกษามันสักครู่ด้วยนิ้วที่ไม่ขยับ แล้วหันมาถาม Elira เบา ๆ "สัญลักษณ์นี้หมายความว่าอะไร"
Elira มองมันสักวินาที "โชคดี"
เขาหันกลับไปหาเ้าของร้าน "มันทำงานยังไง"
เ้าของร้านอธิบายด้วยความมั่นใจ เธอบอกว่าเวทเอลฟ์ทำงานโดยการส่งพลังงานผ่านสายตา และเครื่องรางนี้สร้าง "กำแพงมองไม่เห็น" รอบผู้ถือที่จะสะท้อนพลังงานนั้นกลับไป เธออธิบายต่ออีกสองนาที รวมถึงการบอกว่าเอลฟ์ "กลัวกลิ่นสมุนไพรสีขาว" และเครื่องรางนี้ "ผ่านการทดสอบโดยแม่มดหลายคน"
Kaelen ฟังจนจบ ไม่แก้ไขสิ่งที่เ้าของร้านพูดแม้แต่ประโยคเดียว
แล้วเขาควักเหรียญออกมาจ่าย
Elira รอให้เขาเดินออกจากร้านก่อน เธอก้าวตามออกมา และเมื่อประตูผ้าปิดลงหลังเธอ เธอหัวเราะ
เสียงสั้น แต่จริง ไม่ใช่เสียงที่ออกมาเพราะสุภาพ
Kaelen มองเธอ
"คุณรู้ว่ามันใช้ไม่ได้" เขาพูด
"รู้"
"แล้วทำไมซื้อ"
เขาเก็บเครื่องรางใส่กระเป๋าด้านข้าง "เพราะเธอพยักหน้าเห็นด้วย"
Elira หยุดหัวเราะ เธอมองเขาสักสองวินาที "ฉันพยักหน้าเพราะอยากเห็นว่าคุณจะทำอะไร"
"ฉันรู้"
เขาเดินต่อ เธอเดินตาม ระยะห่างเดิม แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้แค่เดินไปในทิศเดียวกัน เธอเดินให้ทันเขา ซึ่งต่างกัน แม้เธอจะไม่คิดถึงมันอีก
ชายแก่ที่ขายข้อมูลนั่งอยู่หลังม่านหนาที่ปลายทางเดินชั้นสาม
Elira รู้จักเขาในชื่อ Deron แต่เธอไม่รู้ว่านั่นชื่อจริงหรือไม่ และไม่เคยถาม เขาขายข้อมูล ไม่ใช่สินค้า ม่านกั้นเสียงจากด้านนอกได้เกือบทั้งหมด ทิ้งไว้แค่เสียงตลาดที่กลายเป็พื้นหลังคลุมเครือ
เธอวางยาสมุนไพรสองขวดบนโต๊ะ เขามองมัน แล้วพยักหน้า
"กิจกรรมผิดปกติในพื้นที่ชายแดนตะวันออก" เธอพูด "หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา"
Deron วางข้อมือบนโต๊ะ เขาคิดสักครู่ด้วยใบหน้าที่ไม่แสดงอะไรว่ากำลังคิดอะไรอยู่ "มีกลุ่มคนแวะที่สถานที่เก่า ๆ ในพื้นที่นั้น สถานที่ที่ไม่มีใครแวะปกติ" เขาพูดช้า ๆ เหมือนชั่งน้ำหนักคำ "ไม่ใช่แม่มด ไม่ใช่เอลฟ์ ไม่ใช่คนที่ฉันรู้จักจากกลุ่มไหน"
"พวกเขาดูยังไง"
"ธรรมดา แต่ไม่มีใครคุยด้วย ไม่ซื้อของ ไม่ถามทาง แค่ผ่าน"
Kaelen นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอโดยไม่พูด แต่เขาฟัง เธอรู้เพราะก่อนหน้านี้เขาจะเอียงตัวเล็กน้อยทุกครั้งที่ข้อมูลสำคัญ แล้วเขาพูดขึ้นก่อนที่เธอจะถามต่อ
"พวกเขาพกอะไร"
Deron มองเขาสักครู่ "ขวดเล็ก ๆ หลายใบ"
"รูปทรงยังไง"
"กลม ปากแคบ มืดทึบ — สีดำ มีของเหลวข้างใน ฉันไม่รู้ว่าอะไร แต่คนที่พกมันเดินห่างกันเสมอ ราวกับไม่อยากให้ขวดกระทบกัน"
Elira และ Kaelen มองหน้ากัน ไม่มีคำพูด แต่พวกเขาสื่อถึงกันในความเงียบนั้น
"พวกเขาออกทิศไหน"
"ตะวันออกเสมอ" Deron บอก "ทุกครั้ง ไม่มีข้อยกเว้น ไปที่ไหนฉันไม่รู้ แต่ทิศออกเดิมทุกครั้ง"
เธอขอบคุณด้วยพยักหน้าสั้น ๆ และลุกขึ้น
เวทจันทร์ของเธอรับสัญญาณแรกขณะที่พวกเขาออกจากหลังม่าน
ไม่ใช่สัญญาณอันตราย มันเย็นกว่านั้น เหมือนอุณหภูมิที่ต่างออกไปสององศา แต่ในส่วนที่ไม่ใช่อากาศ มันมาจากสองทิศพร้อมกัน สมมาตรเกินไปที่จะเป็เื่บังเอิญ
เธอหยุดเดิน
Kaelen หยุดพร้อมกันโดยไม่มีสัญญาณจากเธอ
"สองคน" เขาพูดเบามากจนเธอแทบไม่ได้ยิน "ทิศสองและสิบ ห่างออกไปสิบห้าเมตร พวกเขาขยับทุกครั้งที่เราขยับ"
"เวทของพวกเขาผิดปกติ" เธอพูดในระดับเดียวกัน "ไม่ใช่แม่มด ไม่ใช่เอลฟ์ มันหนักกว่า"
เขาพยักหน้า
เธอคิดอยู่สักสองวินาที วิเคราะห์ทางออกที่เธอรู้จักของตลาดนี้ทั้งหมด ทางออกหลักอยู่ทางซ้าย แต่มันพาออกไปในพื้นที่โล่งที่ไม่มีฝูงคนปกคลุม ทางหลังร้านสมุนไพรด้านหน้าแคบและมืดกว่า แต่มันเชื่อมกับซอยที่พาไปยังที่พักโดยตรง
"ทางออกอยู่ทางซ้าย แต่ถ้าออกทางนั้นเราจะเข้าพื้นที่โล่ง" เธอพูด "ทางหลังร้านตรงหน้าแคบกว่าแต่ออกใกล้ที่พักได้"
"เธอนำ"
สามคำ ไม่มีการต่อรอง
เธอเดินเข้าไปในตลาดอีกชั้นเป็เส้นทางที่ดูเหมือนสุ่ม แต่ไม่ใช่ พาผ่านร้านขายผ้า ผ่านกลุ่มคนที่ยืนฟังคนเล่าเื่อยู่ตรงกลาง ผ่านทางแคบระหว่างโต๊ะขายสมุนไพรสดสองแผง
ตรงทางแคบนั้นมีคนยืนสวนกันมา เธอต้องหยุดก่อนจะผ่าน เธอหันและจับข้อมือ Kaelen ดึงเขาผ่านช่องที่เกิดขึ้น
ข้อมือเขาอุ่น เธอรู้สึกถึงมันก่อนที่ความคิดอื่นใดจะตามทัน อุณหภูมิเดียวกับคนที่เดินมาทั้งคืนกลางอากาศเย็น ไม่ใช่สิ่งที่ควรสังเกต แต่เธอสังเกต
เธอปล่อยทันทีที่พ้นออกมา
ทั้งคู่เดินต่อ ไม่มีใครพูดถึงมัน
พวกเขาออกมาทางหลังร้านชาและเดินเร็วขึ้นโดยไม่วิ่ง สองนาทีต่อมาพวกเขาขึ้นบันไดไม้ที่ลั่นเมื่อรับน้ำหนัก Kaelen พูดเบาจากหลังเธอ "สัญญาณหายแล้ว พวกเขาไม่ตามออกมา"
เธอหยุดที่ประตูห้อง มือบนกลอน "พวกเขาติดตามเพื่อรู้ว่าเราพบอะไร ไม่ได้ติดตามเพื่อหยุดเรา" เธอหยุด "ตอนนี้"
ห้องเล็กเหนือร้านค้าของ Mira นั้น Elira เคยนอนที่นี่หลายครั้ง ครั้งแรกตอนที่เธอช่วยรักษาแมวของ Mira จากเวทพิษที่ติดมาจากกับดัก ครั้งที่สองเพราะฝนตกหนักและเธอไม่มีที่ไป ครั้งที่สามเพราะเธอ้า
เธอจ่ายด้วยทักษะมาตลอด ไม่ใช่เงิน
Kaelen มองห้องสักสองรอบโดยไม่พูดอะไร มองเตียงแคบ มองโต๊ะที่มีเทียนสองเล่ม มองหน้าต่างที่หันหน้าออกไปทางจันทร์ แล้วเขานั่งลงบนพื้นที่มุมห้องโดยพิงผนัง ขาเหยียด หลังตรง เหมือนคนที่คุ้นเคยกับการนั่งบนพื้นมากกว่าบนเตียง
Elira นั่งบนขอบเตียง ปล่อยให้เวทจันทร์ออกจากมือเธอ
มันออกมาเป็เส้นแสงเงิน เส้นบาง เหมือนเส้นด้ายที่ทำจากแสงจันทร์ มันออกไปจากหน้าต่าง ผ่านกระจก ขึ้นไปหาพระจันทร์ที่แขวนอยู่เหนือตลาด แล้วงอหักเป็ทิศที่เธอส่งมันไป
Kaelen มองมันโดยไม่ถอย
สักสองนาทีสัญญาณตอบกลับ เธอรับมันเข้ามาในมือ อ่าน แล้ววางลง
"Maera กำลังค้นหาเธออยู่" เธอพูดกับเพดาน "คิดว่าเธอ 'ออกนอกลู่นอกทาง'"
"Maera คือใคร"
"แม่มดที่เลี้ยงดูฉันมา" เธอตอบสั้น ๆ แล้วไม่พูดต่อ ปล่อยให้คำนั้นหนักในแบบของมันเองโดยไม่ขยายความ แล้วเธอพูดต่อ "มีอีกอย่าง Vesha อยู่ในพื้นที่นี้"
Kaelen ไม่พูดทันที รอให้เธอบอกเองว่า Vesha คือใคร
"แม่มด" เธอพูด "เธอเชื่อว่าาระหว่างแม่มดกับเอลฟ์หลีกเลี่ยงไม่ได้ ว่ามันจะเกิดขึ้นไม่ว่าอย่างไรก็ตาม และการรอเพียงทำให้ฝ่ายตัวเองเสียเปรียบ"
"อันตรายไหม"
Elira คิดสักครู่ ไม่ใช่เพราะไม่รู้ แต่เพราะหาคำที่ถูกต้อง "อันตรายในแบบที่ต่างจาก Orvane" เธอพูดในที่สุด "Orvane ทำสิ่งที่เขาเชื่อว่าถูกต้องในมุมของเขาเอง Vesha พูดสิ่งที่เธอเชื่อจริง ๆ นั่นทำให้เธอน่ากลัวกว่า"
เธอรู้จัก Vesha มาั้แ่ยังเป็เด็ก Vesha มาหา Maera เป็ครั้งคราว นั่งในห้องข้าง ๆ และพูดคุยกันเสียงเบาที่ Elira ไม่ได้รับอนุญาตให้ฟัง แต่เธอฟัง ไม่ใช่เพราะอยากรู้เื่ แต่เพราะในทุกครั้งที่ Vesha มา บรรยากาศของบ้านจะเปลี่ยน เหมือนอากาศหนักขึ้น และในทุกครั้งที่เธอออกไปแล้ว Maera จะนั่งเงียบนานกว่าปกติโดยไม่อธิบาย
บางคนทิ้งน้ำหนักไว้ในห้องแม้ร่างกายพวกเขาออกไปแล้ว Vesha เป็คนแบบนั้น
Kaelen ไม่พูดอะไรต่อ แต่เขาไม่ได้นิ่งเฉย เธอเห็นว่าเขากำลังประมวลผลอยู่ในแบบที่เขาทำ เก็บข้อมูล วางตำแหน่งในแผนที่ที่มีอยู่ในหัว
เธอนอนลงหันหน้าออกหน้าต่าง ปล่อยให้แสงจันทร์ส่องเข้ามาตกบนข้อมือเธอ เวทของเธอตอบสนองโดยอัตโนมัติ เรืองแสงเบามากในความมืด สีเงิน เงียบ เหมือนสิ่งที่ไม่จำเป็ต้องพิสูจน์ตัวเอง
ห้องเงียบ
Kaelen นั่งอยู่ที่มุมห้อง ตาเปิด
774
