เมฆา สืบลู้ผี ภาค สนธยาไร้เวท

# เมฆา สืบสู้ผี

*ซีรีส์: ตุ๊กตาเด็กที่ไม่เคยโต*

*ตอนที่ 2: ห้องใต้ดินของแม่บ้าน*

ห้องใต้ดินลับ คอนโดเดอะ ริเวอร์เพลส ตีสามเศษ

ไฟฉายของริต้าส่องไปยังผู้หญิงสูงวัยในชุดแม่บ้านเก่าที่ยืนนิ่งอยู่มุมห้อง

ชื่อของเธอจากป้ายติดอกที่ซีดจางคือ “ป้าสมศรี” อายุราว 70 ปี แม่บ้านเก่าของคอนโดที่หายตัวไปเมื่อสิบปีก่อน

ป้าสมศรีมองทั้งสามคนด้วยตาแดงก่ำ น้ำตาไหลเป็๲สายแต่ไม่ส่งเสียงร้องไห้

“ลูก ๆ ของป้า… สวยทุกคนเลยใช่ไหมคะ”

เสียงเธอแหบพร่า แต่เต็มไปด้วยความรักที่บิดเบี้ยว

รอบตัวเธอ ตุ๊กตาเด็กนับร้อยยืนเรียงกันแน่น บางตัวสวมชุดเด็กจริง ๆ บางตัวมีผมมนุษย์ติดอยู่จริง ๆ

เมฆารู้สึกถึงพลังงานโศกเศร้าที่แผ่ออกมาจากห้องหนักจนหายใจลำบาก

“ป้าทำอะไรกับเด็ก ๆ พวกนั้น”

ป้าสมศรียิ้มบาง ๆ

“ป้าแค่… เก็บพวกเขาไว้ ไม่ให้โต ไม่ให้จากป้าไป”

นิชาเดินไปใกล้ตุ๊กตาตัวหนึ่งที่เพิ่งวางใหม่ — หน้าตาคล้ายน้องกันต์

เธอใช้เครื่องวัดอากาศแบบพกพา

“มีสารเคมีในอากาศสูงผิดปกติ… เป็๲สารประกอบอินทรีย์คล้ายฟอร์มาลดีไฮด์ผสมกับตัวเร่งปฏิกิริยาที่ไม่เคยบันทึกมาก่อน”

ริต้ายกปืนขึ้น “ป้าต้องตามเราไปสถานี”

แต่ป้าสมศรีส่ายหัวช้า ๆ

“ป้าไปไม่ได้… ลูก ๆ ยัง๻้๵๹๠า๱ป้าอยู่”

ทันใดนั้น ระบบแอร์ในห้องใต้ดินดังครืดคราด

ลมเย็นที่มีกลิ่นสารเคมีรุนแรงพุ่งออกจากช่องระบายอากาศ

นิชาร้อง “สารเคมีแพร่กระจายทางระบบแอร์!”

เมฆารีบดึงทั้งสองคนถอยหลัง

“เราต้องออกไปเดี๋ยวนี้!”

แต่ประตูเหล็กปิดลงเองดังโครม

รอยยิ้มที่มุมปากของป้าสมศรีเผยอขึ้นอย่างน่าขนลุก

“อยู่กับลูก ๆ ป้านาน ๆ นะคะ… พวกเขาจะได้มีเพื่อนใหม่”

ตุ๊กตาเด็กทุกตัวในห้องเริ่มขยับศีรษะเอียงช้า ๆ

ตาแก้วจ้องตรงมาที่ทั้งสามคน

เช้าวันถัดมา ชั้น 35 ของคอนโด

มีรายงานเด็กหายเพิ่มอีกคน — เด็กชายวัย 7 ขวบ

กล้องวงจรปิดจับภาพเด็กตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง (หน้าตาคล้ายน้องกันต์) เดินเข้าห้องตอนตีสี่

เช้ามาพบแต่ตุ๊กตาเด็กตัวใหม่บนเตียง

นิชาวิเคราะห์ตัวอย่างอากาศจากห้องใต้ดินที่เก็บมาได้อย่างเร่งด่วน

ผลออกมาในห้องแล็บ

“สารเคมีนี้คือ ‘Compound K-17’ จากโครงการลับสมัย๼๹๦๱า๬เย็นจริง ๆ ใช้เพื่อรักษาศพทหารในสภาพอากาศร้อนชื้น แต่มีฤทธิ์ข้างเคียงทำให้เนื้อเยื่อหดตัวและแข็งตัวถ้าได้รับในปริมาณสูง”

ริต้าถาม “แล้วมันยังอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

นิชาตอบ “ป้าสมศรีเคยเป็๲พยาบาลในโรงพยาบาลทหารเก่าที่นี่มาก่อน เธอสูญเสียลูกชายวัย 6 ขวบจากอุบัติเหตุเมื่อสามสิบปีก่อน และขโมยสารตัวอย่างมาจากห้องทดลองใต้ดิน”

เมฆาเสริม “เธอใช้สารนี้ในระบบแอร์ เพื่อ ‘เก็บ’ เด็ก ๆ ที่ทำให้เธอนึกถึงลูกตัวเองไว้ตลอดกาล”

ริต้าสั่งทีมบุกห้องใต้ดินอีกครั้ง แต่คราวนี้พร้อมหน้ากากกันสารเคมีและทีมพิเศษ

แต่เมื่อเปิดประตู

ห้องว่างเปล่า

ตุ๊กตาเด็กหายไปหมด

เหลือแต่ป้าสมศรีนั่งนิ่งอยู่คนเดียว

เธอยิ้มให้ทีมที่บุกเข้ามา

“ลูก ๆ ไปเล่นข้างบนกันหมดแล้วค่ะ”

กล้องวงจรปิดชั้นต่าง ๆ ในคอนโด

แสดงภาพเด็กตัวเล็ก ๆ หลายคนเริ่มเดินไปตามโถง

หน้าตาคล้ายเด็กที่หายไปทุกคน

พวกเขาเดินขึ้นลิฟต์