Ep.6
"หมอชอบของขวัญครบรอบเจ็ดเดือนของเรามั้ยคะ?"
"ซี๊ดดดดดด~~"
"ชอบมั้ยคะ..."
"อืมมมมม ซี๊ดดด อ้าาาส์ ชะ..ชอบครับ" ฉันกระหยิ่มยิ้มแล้วเหลือบตามองคนตรงหน้าที่หลับตาท่าทางฟินมากถึงมากที่สุด แท่งแข็งๆในมือฉันจากที่ร้อนอยู่แล้วในตอนแรกก็เริ่มร้อนมากขึ้นกว่าเดิมแถมขนาดของมันก็ยังเริ่มขยายเพิ่มความใหญ่และความยาวมากขึ้นด้วย
"หมอ...เรียนก็หนักทุกวัน เลิกเรียนก็ช้า วันหยุดกับเวลาพักก็แทบจะไม่มี.."
"อืมม์ ครับ~"
"เอาเวลาที่ไหนไปออกกำลังกายให้ได้ซิกแพคสวยเป็ก้อนขนมปังขนาดนี้คะ?"
"อ่าาส์ มะนาวหมายถึงอะไรครับ? ซี๊ดดด" เขาพยายามฝืนลืมตาขึ้นเพื่อจะมองหน้าสบตากับฉัน มือฉันที่ชักรูดเ้าแท่งนั้นของเขาอยู่ก็ทำงานต่อไป ฉันตื่นเต้นอยากจะเห็นคุณหมอคนหล่อเวลาที่ถึงจุดนั้นเขาจะเป็ยังไงนะ ฉันจ้องมองเพ่งพินิจดูเ้าแท่งแข็งที่ร้อนผ่าวในมือแล้วอยู่ๆก็เริ่มรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมา ถึงจะเคยเห็นมาเยอะแต่ฉันเพิ่งจะเคยััมันครั้งแรก แค่คิดว่าเ้าท่อนนี้ถ้ามันเข้าไปซุกอยู่ในตัวฉันแล้วจะเป็ยังไง ใหญ่ขนาดนี้มันต้องฉีกแล้วคงเจ็บมากแน่เลย พอคิดแบบนี้ก็เริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมา แต่ยังไงวันนี้ฉันก็ตัดสินใจแล้ว!
"ก็...ดูก้อนขนมปังบนหน้าท้องหมอสิคะ มันมีตั้ง.. หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก อื้ออ มะนาวอยากชิมจัง" ฉันตอบคำถามคนที่นอนอยู่โดยการลากปลายนิ้วชี้ไปตามก้อนแข็งๆทั้งหกก้อนบนหน้าท้องของเขาพร้อมกับนับไปด้วยช้าๆตามปลายนิ้วที่ขยับไปจนถึงก้อนสุดท้ายและฉันจูบลงไปตรงนั้นแล้วแลบลิ้นออกมาใช้ปลายลิ้นแตะเบาๆเรียกเสียงครางจากคนร่างสูงตรงหน้าให้ดังขึ้นอีกครั้ง
พรึ่บบบบ!
"มะนาว.. ที่รัก คุณจะไปไหน?"
"ชู่ววว์ ไม่ต้องกลัวนะคะ มะนาวไปได้ไปไหน แค่...." ฉันผละตัวออกจากร่างเปลือยแล้วยืนขึ้นที่ข้างเตียงก่อนที่จะปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกทีละเม็ดท่ามกลางสายตาที่จ้องมองมาอย่างสนใจของหมอเพ้นท์ เมื่อถอดเสื้อเสร็จแล้วต่อไปก็เป็กระโปรง ฉันตั้งใจทำทุกอย่างช้าๆแล้วเหลือบตามองคนที่นอนอยู่บนเตียง เขายังนอนนิ่งๆมองการกระทำของฉัน มือหนาที่ใช้หนุนหัวอยู่เริ่มขยับเลื่อนมากอบกุมแท่งแข็งที่อยู่กลางกายของตัวเองเอาไว้เมื่อมันเริ่มกระตุกไม่หยุด เขาทั้งกำและบีบมันเอาไว้แน่นแถมยังชักขึ้นลงแรงกว่าที่ฉันทำให้ในตอนแรกหลายเท่า
"คุณเซ็กซี่จัง มะนาว..อย่าแกล้งผมอีกต่อไปเลยที่รัก รีบเข้ามาหาผมสักทีเถอะ" หมอเพ้นท์ดึงแขนฉันให้นั่งลงบนเตียงก่อนที่มือหนาจะยื่นมาปลดยกทรงของฉันออกด้วยความรวดเร็ว
"อื้ออออ ใจร้อนจังเลยนะคะคุณหมอ~"
"โอ้ววว คนสวยของผม หน้าอกคุณเพอร์เฟคที่สุด ขยับเข้ามาใกล้ผมอีกนิดนะ" มือใหญ่เอื้อมมากดแผ่นหลังฉันให้โน้มตัวลงเข้าหาเขา ทันใดนั้นปากร้อนก็งับที่เต้าฉันทันทีซ้ำยังตวัดลิ้นใส่ถี่ๆทั้งดูดทั้งเลียอย่างดุดัน ฉันไม่เคยรู้สึกถึงมันมาก่อน การที่โดนกระทำอย่างนี้ทำฉันใจเต้นแรงทั้งเสียวซ่านและรู้สึกแปลกในเวลาเดียวกัน อยากแอ่นอกเข้าหาเขาเพราะชอบ แต่บางทีมันก็เสียวเกินไปจนรู้สึกว่าอยากจะผละตัวออก ตอนนี้ตัวฉันมันเลยทั้งแอ่นเข้าแล้วผละออกสลับกันไปอยู่้าโดยที่มีหมอเพ้นท์กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหัวเตียงอยู่ด้านล่าง ปากร้อนยังทั้งเต้าของฉันไม่หยุด อีกข้างก็ใช้มือทั้งบีบทั้งเคล้นมันอย่างหนักหน่วง
"มะ...หมอคะ" บางอย่างไหลซึมออกมาจากช่องทางลึบลับจนแพนตี้ลูกไม้ที่ฉันใส่อยู่ตอนนี้มันเปียกแฉะไปหมด และฉันรู้ดีว่ามันเกิดจากอะไร รู้สึกได้ว่าติ่งที่ไวต่อััตรงส่วนล่างใต้ร่มผ้านั้นมันสั่นระริกและร้อนซ่านมากแค่ไหน ฉันผละตัวออกจนเต้านมหลุดออกจากปากหนาแล้วดันให้หลังเขาติดกับหัวเตียงก่อนที่ยืนขึ้นถอดแพนตี้ของตัวเองออกอย่างรวดเร็วแล้วขึ้นไปนั่งคร่อมร่างหนาเอาไว้
"เดี๋ยวก่อนครับมะนาว!"
"มะนาวรอต่อไปไม่ไหวแล้วค่ะ ถ้าหมอกลัวก็นอนนิ่งๆนะคะเดี๋ยวมะนาวจะทำเอง" ฉันโน้มใบหน้าไปจูบลงที่ปากหนาเร็วๆแล้วผละออก จากนั้นก็ยกตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะจับท่อนเอ็นแข็งร้อนจ่อเข้าหาตัวเอง
"คุณเคยอย่างนั้นเหรอมะนาว?!"
"ค่ะ มะนาวเคย...ดู อ้ะ!!! อร๊าย!!! เจ็บจัง!" เพียงแค่กดตัวเองลงแท่งรักของหมอก็เสียบเข้ามาในร่องฉัน ถึงจะแค่ครึ่งเดียวแต่มันก็เจ็บมากจนฉันกรีดร้องออกมา หัวคิ้วขมวดติดกันแน่นแล้วตั้งท่าจะผละตัวออก แต่ก็ถูกท่อนแขนแกร่งของหมอเพ้นท์รวบเอวกอดไว้แน่นทำให้ฉันขยับตัวแทบไม่ได้บวกกับความเ็ปที่ร้าวไปทั้งร่างตอนนี้ฉันไม่กล้าทำอะไรต่อนอกจากนิ่งอยู่กับที่
พรึ่บบบบบบ!!!
"อ้ะ!!!! หมอคะ มะนาวเจ็บ! TT" ร่างฉันถูกดึงลงให้มาอยู่ใต้ร่างของหมอเพ้นท์ เราสลับที่กันแล้วจากที่ตอนแรกฉันเป็ฝ่ายนั่งคร่อมเขา ส่วนนั้นที่ยังคาอยู่ตรงร่องฉันไม่อยากให้เขาขยับเลย ทำไมถึงเจ็บขนาดนี้ ไม่เห็นมีความสุขเหมือนในคลิปที่ฉันเคยดูเลยสักนิด
"คุณเคยดูอย่างนั้นเหรอ?"
"ค่ะ อ้ะ! หมออย่าเพิ่งขยับนะคะ ฮึกกก~~ ไม่อยากทำแล้ว...หมอเอาออกไปได้มั้ย?" รู้ว่าไม่ได้แต่ฉันก็ขอไปอย่างนั้นเผื่อว่าถ้าเขาหยุดแค่นั้นฉันอาจจะหายเจ็บก็ได้
"ที่รัก คุณคงไม่รู้และไม่มีวันรู้ถ้าเราไม่ทำต่อจนเสร็จ ถ้าคุณยอมแพ้ตอนนี้คุณอาจจะกลัวมันตลอดไป ไม่ต้องกลัวนะครับ...." มือหนายื่นมาลูบหัวฉันอย่างปลอบประโลม สายตาที่มองเข้ามามันอบอุ่นและปลอดภัย แต่ฉัน... -/////- รู้สึกอายจัง ก็ก่อนหน้านี้ฉันเป็คนพูดคำนั้นกับเขานะ อุตส่าห์ศึกษามาซะหลากหลายคลิป แบบนานาชาติซะด้วย ทั้งจีน ญี่ปุ่น ฝรั่ง ไทย ฉันดูมาหลายวันจดจำแต่ละท่วงท่ามาอย่างดีจนพร้อมลงสนามเต็มที่ แต่พอถึงเวลาจริงกลับกลายเป็อย่างนี้ไปซะได้ ฉันเตรียมตัวเตรียมใจในการเป็อาจารย์ที่ดีมาตั้งหลายเดือน
"คุณหน้าแดงจัง เจ็บมากเหรอครับ?" ฉันส่ายหัวดิก เพราะตอนนี้ไม่เจ็บจริงๆ พอเขาไม่ขยับมันก็ไม่เจ็บแต่แค่รู้สึกแน่นๆ มันทั้งแน่นและคับตึงไปหมด แต่ที่หน้าแดงจนเขาต้องทักท้วงเพราะฉันอายต่างหาก
"มะนาวขอโทษนะคะ"
"หืม..ขอโทษทำไมครับ?"
"ก็..ขอโทษที่มะนาวทำให้หมอมีความสุขไม่ได้"
"หึ เรายังไม่ได้เริ่มเลยที่รัก"
"แต่ว่า......" ยังไม่ได้เริ่มอย่างนั้นเหรอ แล้วที่มันเสียบคาอยู่ตั้งครึ่งลำนี่ล่ะ แบบนี้ไม่ได้เรียกว่าเริ่มแล้วต้องเรียกว่าอะไร ฉันพยายามเหลือบตาลงมองส่วนตรงนั้นของเราแต่ก็มองไม่เห็นเพราะซิกแพคของหมอบังอยู่
"เรายังไม่ได้เริ่มหรอก เชื่อผม"
"คะ..ค่ะ อ้ะ!!! หมอ!!" ความเจ็บบวกกับอาการเสียววูบเกิดขึ้นเมื่อหมอเพ้นท์ดึงเ้าท่อนที่เสียบอยู่ในร่องฉันออก อาการเมื่อกี้คืออะไรงั้นเหรอ ตอนที่เขาดึงออกมันเจ็บแต่ก็รู้สึกดีนะ ><
"ต่อไปนี้ผมจะทำเอง ถ้าคุณนิ่งได้ก็นิ่งไป" เขาพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นแต่ทำไมถึงได้รู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาน้อยๆนะเหมือนว่าเขากำลังเยาะเย้ยคำพูดก่อนหน้าของฉันอยู่เลย
"อื้มมมมม อื้ออออ" หมอเพ้นท์ก้มลงมาจูบปากฉันประกบแบบแแ่พร้อมกับสอดลิ้นหนาเข้ามาตวัดรัดดึงอยู่กับลิ้นของฉัน ลมหายใจเริ่มดังและถี่ขึ้นเมื่อเขาผละออกแล้วเลื่อนไปจู่โจมที่หน้าอกฉันอีกครั้ง ปากดูดดึงทั้งขบเม้ม ลิ้นตวัดเลียวนไปทั่วยอดถันและฐานของมัน มือใหญ่ก็ลากไล้ไปทั่วร่างกาย ทั้งบีบนวดตามไปด้วย เมื่อเขาได้ชิมส่วนบนทั้งหมดแล้วก็ลากลามไปถึงส่วนล่าง ฉันปล่อยตัวตามแต่เขาจะนำพา ขาสองข้างถูกมือแกร่งจับแยกออกกว้างซึ่งฉันก็เต็มใจให้เขาทำทุกอย่าง
"อ้ะ!!!!" ฉันเกร็งตัวขึ้นมาและเกร็งไปหมดทุกส่วนเมื่อปลายลิ้นร้อนแตะลงตรงส่วนนั้นก่อนจะตวัดพริ้วจนฉันรู้สึกมึนหัวและมวนท้องไปหมด นี่มันอาการอะไร ้ามากขึ้น อยากให้เขาทำเร็วขึ้น ปราถนาให้เขาทำแรงขึ้นด้วย ทำอะไรเหรอฉันไม่รู้ไม่สามารถบอกได้ รู้แค่ว่า.....
"มากกว่านี้ได้มั้ยคะหมอ? อื้ออออ~~~" จู่ๆลมหายใจก็เริ่มรุนแรงขึ้นแบบที่ฉันไม่เคยเป็มาก่อน มันคล้ายจะติดขัดแต่ไม่ใช่ สมองขาวโพลน ตาพร่ามัวมองไม่เห็นอะไรตรงหน้า ฉันถ่างขาออกกว้างโดยอัตโนมัติเพราะความ้าที่ล้นเหลือ ผีเสื้อกลุ่มใหญ่โบยบินไปทั่วท้องก่อนที่ร่างฉันจะกระตุกแรงๆอย่างห้ามไม่อยู่
"ซี๊ดดดดดด อร๊ายยย!! หมอคะ!" ฉันหอบหายใจด้วยความเหนื่อยและหมดแรง แค่นอนเฉยๆแต่รู้สึกเหมือนไปวิ่งรอบสนามมาอย่างนั้นแหละ
"ผมจะไม่บอกให้คุณนอนนิ่งๆ แต่ถ้าคุณนิ่งได้ก็นิ่งไป" ที่เขาพูดตอนแรกฉันไม่เข้าใจสักนิด แต่ก็เพิ่งเข้าใจอย่างลึกซึ้งเมื่อสองนาทีที่ผ่านมาเนี่ยแหละ และที่พูดเมื่อกี้นี่มัน...เขากำลังข่มฉันอยู่ชัดๆ! แต่ไม่เป็ไรฉันยอมให้ก็ได้ เพราะฉัน..รักลิ้นของเขาจัง -/////-
"อย่าเพิ่งหลงลิ้นผมนะครับ เพราะมันมีอย่างอื่นมีเด็ดกว่านั้น;)"
".............."
******** to be continued
อ้ะ..อ้าวว มะนาว เริ่มแรกมาอย่างดีหมอเพ้นท์ก็เลยนึกว่าเซียน ที่ไหนได้.. อิ้อิ้ หนูจะมาหลงลิ้นมากกว่าอะไร อะไร ที่มัน... แซ่บกว่าลิ้นหมอไม่ได้นะคะ ><
เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ มาดูกันว่าที่หมอเขาเคลมไว้น่ะมันคืออะไรนะ?! ที่เด็ดกว่าลิ้น >/////<
ปล. เกลียดรอยยิ้มหมอตอนท้ายมากค่ะ!
1K
