ปั่ก!พรวด!
"โอ๊ย!พี่เป็บ้าไรเนี่ย!?"เสียงทั้งโรงอาหารเงียบลงทันทีเมื่อมีเสียงโวยวายของหญิงสาวคนนี้ดังขึ้นมา ทุกสายตาจับมองมาที่เธอและน้ำฟ้า เมื่อน้ำฟ้าเดินมาแล้วเตะที่เก้าอี้เธอและราดน้ำใส่หน้าเธอจนใบหน้าชุ่มด้วยน้ำ เสื้อนักศึกษาที่รัดจนเห็นรูปทรงเล็กน้อยมีรอยเปรอะด้วยน้ำนิดหน่อย
"อุ๊บส์!โทษทีค่ะ พี่ไม่ได้ตั้งใจ สงสัยน้ำมันคงอยากจะไปอยู่บนหน้าน้องอ่ะค่ะ แล้วพี่จะบอกให้นะคะแค่นี้มันยังน้อยไปจริงๆสำหรับอีพวกชอบเหยียดเพศคนอื่นอ่ะค่ะ!!"น้ำฟ้าพูดออกมาพร้อมกับแสยะยิ้มร้าย แล้วมองหญิงสาวด้วยสายตาเหยียดหยาม
"!!!"หญิงสาวที่ถูกกระทำใส่มองด้วยสายตาไม่พอใจทันที
"แหมๆแค่นี้ทำมาเป็ไม่พอใจ ทีมาว่าเพื่อนพี่ล่ะคะ!? ที่มันปล่อยผ่านมันก็แค่ไม่อยากทำร้ายชะนีแค่นั้นแหละ"น้ำฟ้าพูดว่าออกมาอีก หญ้าแอบยิ้มสะใจเล็กน้อย
"แต่ก็แปลกดีนะคะ!ที่เพื่อนพี่มันคบเพศเดียวเพราะความชอบส่วนตัวของมันเอง...แต่กลับไปหนักหัวคนอื่น!!"น้ำฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้นออกมาแล้วมองหญิงสาวตรงหน้าั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะเดินไปปล่อยให้หญิงสาวยืนด้วยอารมณ์โกรธแค้นตนเองอยู่อย่างนั้น
เทเซียสแอบอมยิ้มนิดหน่อยก่อนที่ทุกคนจะเดินตามน้ำฟ้าไป แล้วทุกคนในโรงอาหารก็เลิกสนใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า
"ร้ายไม่เบาจริงๆ"ปกป้องพูดขึ้นมาเมื่อทุกคนเก็บจานเสร็จเรียบร้อยแล้ว
"แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำอ่ะจริงๆ อยากจะเอาจานข้าวมันราดใส่หน้ามันมากกว่า แต่ฉันสงสารคนทำความสะอาด"น้ำฟ้าพูด พลางทำให้ทุกคนหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนที่ทุกคนจะมานั่งกันที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้
"ซินเป็อะไรรึปล่าว?"น้ำฟ้าถามซินขึ้นมาเมื่อเห็นสีหน้าที่ค่อนข้างดูไม่ดีของเขา
"ปล่าวครับ ไม่ได้เป็อะไร"ซินตอบพร้อมกับยิ้มออกมาเพื่อไม่ให้เธอรู้สึกห่วง
"แน่ใจ?"เทเซียสถามบ้าง ซินพยักหน้าหงึกๆก่อนที่เทเซียสจะอุ้มเขาขึ้นมาให้นั่งบนตักตนเองแล้วกอดไว้
"พี่เซียส..."ซินเรียกเบาๆด้วยใบหน้าที่ดูเคอะเขินพร้อมกับพยายามแกะมือของเทเซียสออก เนื่องจากอายทั้งเพื่อนตัวเองและเพื่อนของเทเซียสด้วย
"เดี๋ยวคนอื่นผ่านมาเห็น"ซินพูด แต่เทเซียสกลับกอดแน่นมากกว่าเดิม
"ไม่เห็นเป็ไรเลย เห็นก็เห็นไปสิ"เทเซียสพูดก่อนจะเอาคางไปวางเกยไว้บนไหล่ของซิน ซินนั่งนิ่งเหมือนเดิมเพราะต่อให้ยิ่งพยายามแกะมือเขาออกกลับยิ่งถูกกอดแน่นมากกว่าเดิม
"ไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ"เคย์หันมาพูดกับซินก่อนจะลุกแล้วเดินออกไป เนียร์มองตามไปเรื่อยๆเมื่อเห็นว่าลับตาแล้วเขาลุกขึ้นแล้วเดินตามไป
"ไปไหนไอ้เนียร์"เป็ปกป้องที่ถามขัดไว้ก่อน
"ไปดูดบุหรี่มั้ง"เนียร์ตอบกลับอย่างกวนๆ ทั้งปกป้องและเทเซียสยกยิ้มขึ้นมาทันที เทเซียสมองด้วยสายตารู้ทันก่อนที่เนียร์จะเดินไป
"พี่เนียร์เขาสูบบุหรี่ด้วยหรอครับ? แล้วสูบในเขตมหาลัยนี่อาจารย์เขาไม่ว่าหรอ?"ซินถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นเนียร์เดินไปไกลแล้ว
"ไม่ ไอ้เนียร์มันไม่สูบบุหรี่ พวกพี่ก็ไม่สูบ แต่จะเน้นดื่มเหล้าดื่มเบียร์กันอย่างเดียว"เทเซียสตอบ ซินจึงพยักหน้าเข้าใจ
"เอ้อ...ไอ้เซียส เมื่ออาทิตย์ก่อนมึงได้ไปหาเื่ไอ้คนที่ชื่อแดเนียลไรนั่นป่ะ?"น้ำฟ้าถามขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง
"อืม...มั้ง ก็มันจะมายุ่งกับเมียกูอ่ะ"เทเซียสตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง น้ำฟ้าถึงกับกุมขมับทันที "ทำไมวะ?"เขาถามอีก
"ก็แม่งพ่อมันเป็มาเฟียค้ายา คนในมหาลัยหรือแม้แต่อาจารย์บางคนอาจจะไม่รู้ แต่กูอ่ะรู้เพราะเคยสืบเื่ของมัน กูเห็นมันดูแปลกๆทั้งอาจารย์บางคนก็ดูเชื่อฟังมัน กูเลยไปสืบเื่มัน"น้ำฟ้าตอบ
"แล้ว?"
"โอ๊ย!ก็มึงไปหาเื่มันไง ไปบอกให้มันเลิกยุ่งกับซินใช่ป่ะล่ะ?"น้ำฟ้าถามอีก เทเซียสพยักหน้ารับเป็การให้คำตอบ "มันเป็พวกเ้าคิดเ้าแค้นด้วย อยากได้อะไรก็ต้องได้ มึงระวังตัวไว้ คอยระวังให้เมียมึงด้วย"
"เดี๋ยวกูพกปืนติดตัว"เทเซียสพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
"เหอะ! ไม่กี่ปีก่อนมีเด็กในมหาลัยคนนึงอยู่ๆก็หายตัวไป พอเจอตัวอีกทีก็กลายเป็ศพอยู่ในคลองละ ระวังตัวไว้ด้วยมึง"น้ำฟ้าพูดออกมาอีก
"พรุ่งนี้พ่อกับแม่กูมา เดี๋ยวกูคุยกับเขาบอกให้ส่งลูกน้องมา"เทเซียสตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบนิ่งอีกเช่นเคย ดูเหมือนจะไม่กังวลเลยสักนิด
"พ่อแม่มึงเป็มาเฟียรึไง พูดอย่างกับตัวเองเป็ลูกมาเฟีย"น้ำฟ้าพูดพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ
"พ่อแม่กูเป็มหาเศรษฐี ลูกน้องเขาเยอะอยู่แล้ว ใช่ว่าการงานของพวกเขาจะไม่มีศัตรู ยิ่งรวยยิ่งมีอำนาจ ยิ่งมีอำนาจมากยิ่งมีศัตรู เลยจำเป็ต้องมีลูกน้องเยอะๆ เดี๋ยวให้เขาส่งมาให้กูบ้างก็คงไม่เป็ไรหรอก"เทเซียสตอบกลับ
"พวกมึงนี่นะ มาพูดเื่แบบนี้กันตอนนี้"ปกป้องพูดขัดขึ้นมา ทั้งสองมองด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย "ดูหน้าหญ้ากับซินด้วยไอ้สั*"
"หนูไม่อะไรหรอกค่ะ แต่ถ้าซินอ่ะ..."หญ้าตอบกลับ ทั้งสองเงียบแล้วไม่ได้พูดเื่นี้กันต่อ
"ผมดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว"ซินพูด เทเซียสจับมือซินไว้หลวมๆ "แล้วพี่ไปหาเื่เขาทำไม? เกิดเขาคิดร้ายกับพี่ขึ้นมาจะทำไง?"ซินพูดถามออกมาด้วยความเป็ห่วง
"จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพี่แน่นอน อย่าห่วงเลย ต่อให้ตัวเล็กดูแลตัวเองได้พี่ก็จะดูแลตัวเล็กอยู่ดี"เทเซียสตอบ
"เกิดเขาส่งลูกน้องมาดักพี่ล่ะ พี่จะทำไง?"ซินถามออกมาอีก คำถามนี้ของเขาทำเอาเทเซียสและทุกคนที่ได้ยินถึงกับชะงักทันที น้ำฟ้า ปกป้อง และหญ้าต่างนิ่งเงียบกันทันที ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา
"เห็นไหม...พี่ก็ตอบไม่ได้"ซินพูดออกมาอีก "ถ้าเกิดว่าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับพี่จริงๆ แล้วพี่จะดูแลผมยังไง สุดท้ายผมก็ต้องดูแลตัวเองอยู่ดี แล้วก็ดูแลพี่ด้วย"
"พี่..."
"พี่อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหมครับ? ผมไม่อยากให้พี่เกิดอันตราย ั้แ่ที่พี่น้ำฟ้าบอกว่าเขาเป็ลูกมาเฟียแล้วเ้าคิดเ้าแค้น...ใจผมก็กระตุกวูบแล้ว"ซินพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่เทเซียสจะพูดบางอย่างออกมา
"พี่ขอโทษ..."เทเซียสพูดเบาๆอย่างสำนึกผิด
"พี่ก็ขอโทษแบบนี้ตลอดอ่ะ...แล้วมันมีอะไรดีขึ้นบ้างไหม? ยิ่งเป็ครั้งนี้คือไม่แน่นอน"ซินพูด เทเซียสถึงกับใทันที ใจสั่นรัวอย่างรู้สึกกลัวแบบแปลกๆ
น้ำฟ้า ปกป้อง และหญ้ามองด้วยความใกันเล็กน้อย ไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก ไม่รู้จะห้ามทั้งสองไม่ให้ทะเลาะกันอย่างไรดี
"ควบคุมอารมณ์ตัวเองได้เมื่อไหร่ก็ค่อยมาคุยกับผมนะครับ แล้ววันนี้ก็กลับบ้านพี่ไปเลยไม่ต้องรอผม"พูดจบซินลุกออกไปทันที เทเซียสถึงกับชะงักกึกอยู่อย่างนั้น สมองขาวโพลนทำอะไรไม่ถูก ความรู้สึกเหมือนกับตัวเองถูกบอกเลิกยังไงยังงั้น
"งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ ฝากบอกเคย์ด้วยว่าพวกหนูกลับไปที่ห้องเรียนแล้ว"หญ้าพูดขึ้นมา ปกป้องและน้ำฟ้าจึงพยักหน้ารับก่อนที่เธอจะรีบตามซินไป
"ไงล่ะมึง ทำไรไม่หัดคิด"ปกป้องหันมาพูดตอกย้ำเทเซียส หากเป็ครั้งก่อนๆเทเซียสจะมองเขาด้วยสายตาอาฆาตแค้น แต่ครั้งนี้เขากลับนั่งนิ่งไม่ตอบอะไรกลับไป ไม่แม้แต่จะเงยขึ้นมองหน้า
"มึงก็เนาะ!"น้ำฟ้าหันไปดุ "โทษทีว่ะเซียส กูไม่น่าพูดขึ้นมาเลย"น้ำฟ้าหันมาพูดกับเทเซียส
"ช่างเหอะ ไม่เป็ไร เพราะยังไงสักวันตัวเล็กก็คงต้องรู้อยู่แล้ว"เทเซียสตอบ ทั้งสองมองอย่างอึ้งๆนิดๆเพราะไม่เคยเห็นอาการแบบนี้ของเขา
"แล้วมึงจะทำไงต่อ"ปกป้องถาม เทเซียสค่อยๆเงยมองนิ่งๆ...
"กูไม่รู้ว่ะ..."
551
