ณ ห้องบรรทมของเ้าหญิงธาระตี
เ้าหญิงทรงอ่านจดหมายที่ค้นได้มาจากตัวศพ มีความว่า
ถึง พินลา
เรามีเื่สำคัญมากที่จะบอกเ้า มาพบเราที่บริเวณผาสองรักในคืนนี้ เราจะรอเ้าทั้งคืน ไม่พบไม่เลิก
ด้วยรักยิ่ง
พ่อหลวงอินนะทัต
เ้าหญิงธาระตีทรงคิดว่า “องค์พ่อหลวงเป็ฆาตกรงั้นหรอ ไม่สิ หรืออาจจะมีใครแอบอ้างเป็พ่อหลวง แล้วล่อให้พินลามาที่ผาสองรัก จากนั้นก็ฆ่าเธอที่นั่น” ทางเดียวที่จะพิสูจน์ได้คือ ต้องพิสูจน์ลายมือว่าใครเป็ผู้เขียนกันแน่
*****************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น เ้าหญิงธาระตีทรงพบนายธามินทร์ที่สวนอุทยาน เ้าหญิงจึงนำจดหมายฉบับนั้นให้นายธามินทร์อ่าน
“นี่ไม่ใช่ลายพระหัตถ์ขององค์พ่อหลวงอินนะทัตนะพะย่ะค่ะ”
“ท่านรู้ได้อย่างไร นายพลธามินทร์” เ้าหญิงธาระตีทรงสงสัย
ธามินทร์ตัวปลอมจึงแถว่า “กระหม่อมเคยอ่านพระราชสาส์นขององค์พ่อหลวงน่ะพะย่ะค่ะ”
“เรายังไม่เชื่อท่านหรอก นอกจากเราจะเห็นกับตาของตัวเอง น่าเสียดายเ้าน่าจะเป็ธนอินทร์”
“พระองค์หมายความว่าอย่างไรพะย่ะค่ะ” ธามินทร์ตัวปลอมสงสัย (ในเมื่อเขานี่แหละก็คือนายธนอินทร์)
“ไม่งั้น เราจะให้เขาไปขโมยจดหมายหรือลายพระหัตถ์ของทั้งองค์พ่อหลวงอินนะทัต พ่อหลวงอินทะราช เ้าหญิงอันนา และเ้าหญิงอินทา”
“พระองค์สงสัยทุกคนเลยหรือพะย่ะค่ะ”
“การสืบคดี เราจะตัดใครไปไม่ได้เลยนะ เ้าหญิงซานัสทรงสอนเราไว้”
“กระหม่อม ขโมยได้พะย่ะค่ะ”
“ได้แน่หรอ ท่านเป็คนเถรตรงนี่ จะไม่โดนใครจับได้ก่อนงั้นรึ”
“นายธนอินทร์หรือองค์พ่อหลวงก็ทรงเคยสอนกระหม่อมด้วยเหมือนกันนะพะย่ะค่ะ”
หลังจากนั้น นายธามินทร์ตัวปลอมก็สามารถขโมยจดหมายหรือเอกสารที่มีลายพระหัตถ์ของบรรดาราชวงศ์ได้ทั้งหมด (เพราะเคยเป็โจรทะเลทราย)
*****************************************
เ้าหญิงธาระตีจึงค่อยๆ เปรียบเทียบลายพระหัตถ์ของทุกๆ พระองค์เพื่อพิสูจน์อักษรจนพบว่า นี่เป็ ลายมือของเ้าหญิงอินทา หลังจากนั้นเ้าหญิงธาระตีจึงเสด็จออกมาจากห้องบรรทม แล้วเรียกนายธามินทร์มาพบที่อุทยานที่เดิม
“เรารู้แล้วว่าเป็ลายพระหัตถ์ของใคร แต่เราจะขอ ยังไม่บอกกับท่านนะ นายพลธามินทร์”
“ทำไมล่ะพะย่ะค่ะ พระองค์ทรงไม่ไว้ใจกระหม่อมหรือพะย่ะค่ะ”
“เราไว้ใจท่าน แต่เรา้าให้ท่านช่วยสังเกตพฤติกรรมของบรรดาราชวงศ์ทั้งหมดโดยยังไม่ต้องรู้ว่าใครคนร้าย เมื่อถึงเวลาอันสมควร เราจะบอกท่านเอง นายพลธามินทร์”
“แล้วเื่ขนศพขึ้นมาล่ะพะย่ะค่ะ พระองค์จะทรงยินยอมแสดงตัวเป็พระคู่หมั้นเพื่อได้รับอำนาจสั่งการหรือไม่”
“เื่นี้เป็เื่สำคัญมาก และฆาตกรคนนี้เป็คนน่ากลัว เราไม่อาจปล่อยเขาลอยนวลจริงๆ อาจจะมีศพต่อไปก็เป็ได้ ดังนั้นเราจะยินยอมประกาศตัวเป็พระคู่หมั้น”
ธามินทร์ตัวปลอมแอบยิ้มมุมปาก แล้วพาเ้าหญิงเข้าพบองคมนตรีซึ่งเป็ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินชั่วคราว เพื่อแจ้งเื่ที่เ้าหญิงธาระตีจะทรงยอมเป็พระคู่หมั้นขององค์พ่อหลวงอินนะทัต โดยพระองค์ต้องเขียนหนังสืออย่างเป็ทางการ เมื่อเ้าหญิงลงลายพระหัตถ์เรียบร้อย องคมนตรีจึงมอบอำนาจให้เ้าหญิงสามารถสั่งการทุกคนรวมถึงบรรดาราชวงศ์ได้ทุกระดับ
“ทำไมขั้นตอนมันซับซ้อนนักล่ะ แถมต้องเขียนหนังสือเป็ลายลักษณ์อักษรเสียอีก เมื่อถึงเวลานั้นเราก็ดิ้นไม่หลุดน่ะสิ” เ้าหญิงธาระตีทรงกังวล
“พระองค์ทรงอย่ากังวลไปก่อนเลยพะย่ะค่ะ ถึงเวลานั้นจริงๆ พวกเราค่อยช่วยกันแก้ปัญหาก็ได้” แต่ในใจธามินทร์ตัวปลอมนั้นคิดว่า “ท่านหลงกลเราแล้ว เ้าหญิงธาระตี ท่านดิ้นไม่หลุดอีกแล้วล่ะ”
*****************************************
เนื่องจากเื่คดีฆาตกรรมเป็เื่ด่วน เ้าหญิงธาระตีจึงรีบประกาศตัวเป็พระคู่หมั้นขององค์พ่อหลวงอินนะทัตทันที พระองค์มีหน้าที่ปกครองบรรดาราชวงศ์ฝ่ายใน และมีรับสั่งให้ทหารไปขนศพของพินลาที่อยู่ตรงผาสองรัก จึงมีทหารสี่นายปีนลงหน้าผาแล้วช่วยกันแบกศพขึ้นไปบนหน้าผาสำเร็จ ต่อมาเ้าหญิงธาระตีทรงรีบประกาศอย่างเป็ทางการอีกว่าจะเป็ผู้ตัดสินคดีฆาตกรรมพินลาด้วยตนเอง โดยมีนายพลธามินทร์เป็ผู้ช่วย