เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นเจ้าของที่ดินในยุค 90 [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]

        ทุกปีที่มีการประกาศผลคะแนน กระทรวงศึกษาธิการจะติดประกาศไว้หน้ากระทรวง

        ปีนี้ก็เช่นกัน

        วันที่ประกาศคะแนน ยังไม่ทันได้แปะใบประกาศเหล่าผู้ปกครองที่หวังว่าบุตรของตนจะสอบติดก็มายืนรอที่หน้าประตูตั้งแต่เช้าตรู่

        ใกล้ถึงเวลาติดประกาศ อู๋อู๋ให้คนขับรถเมอร์เซเดสเบนซ์มาส่งระหว่างที่มองซ้ายมองขวาหาที่จอดรถก็เห็นรถ BMW ของตระกูลอวี๋พอดี

        “พี่หรงก็มาดูคะแนนเหมือนกันหรือคะ ผลสอบของอวี๋ฉิงเป็นยังไงบ้าง”

        อู๋อู๋ถามด้วยท่าทีกระตือรือร้น แต่อันที่จริงไม่ได้รู้สึกแบบนั้น

        หลายปีมานี้แม้เธอจะไม่เคยเข้าร่วมประชุมผู้ปกครองแต่ในฐานะคู่แข่งเรื่องคุณหนูเจ้าอารมณ์ของตระกูลอวี๋อย่างอวี๋ฉิงมีผลการเรียนไม่ดีนักเป็นสิ่งที่เธอรู้มานานแล้ว

        แม้ว่าท่าทางของอู๋อู๋จะไม่ดูน่าสงสัยแต่ทำไมหรงชิวจะไม่รู้ว่าอู๋อู๋คิดอะไรในใจ

        อวี๋หมิงกวงเป็นคนอารมณ์ดีท่าทีเย่อหยิ่งของอวี๋ฉิงสืบทอดมาจากมารดาผู้สูงส่งคนนี้หลายปีที่ผ่านมาทางบ้านให้การสนับสนุน สามีก็เอาอกเอาใจทำให้บ่อยครั้งที่เธอยังคงติดนิสัยแบบคุณหนูในตอนวัยเยาว์

        แล้วทำไมเธอต้องเสียเวลากับอารมณ์ของอู๋อู๋

        “ยังไม่ได้ติดประกาศ ฉันจะรู้ได้ยังไงแต่ว่าอินอินของพวกเธอมีผลการเรียนดีมาตลอดนี่นา ครั้งนี้คะแนนสอบก็คงออกมาไม่เลวไม่ใช่สิ ตอนนี้อินอินไม่ใช่คนของตระกูลหลิงแล้ว ตอนนี้เด็กคนนั้น…เหมือนจะชื่อเมิ่งเมิ่งใช่ไหม ผลการเรียนของเธอเป็นยังไงบ้าง”

        เธอทำให้หน้าของอู๋อู๋เปลี่ยนสีได้สำเร็จหรงชิวลูบรอยยับที่แทบจะไม่มีบนเสื้อสูทรักษากิริยาท่าทางและเดินตรงไปยังจุดติดประกาศทันที

        สีหน้าของอู๋อู๋ที่อยู่ด้านหลังเปลี่ยนไปมากกว่าเดิม

        เธอพอจะรู้ว่าเมิ่งเมิ่งทำคะแนนสอบได้ไม่ดี แต่ในใจยังคงคาดหวังไม่แน่ว่าเมิ่งเมิ่งอาจทำได้ดีก็เป็นได้

        เธอหอบความหวังนั้นมุ่งหน้าไปยังบอร์ดประกาศคะแนน

        แปดโมงเช้าเจ้าหน้าที่กระทรวงศึกษาธิการนำโปสเตอร์แผ่นเล็กใหญ่มากมายที่ใช้ประกาศผลคะแนนสอบของนักเรียนออกมาจากนั้นค่อยๆ ติดลงบนผนังทีละแผ่น โดยเรียงตามลำดับคะแนน ด้านบนเขียนชื่อวิชาต่างๆเช่น ภาษา คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์และเคมี และประวัติศาสตร์การเมือง

        ทุกปีมีเด็กนักเรียนเข้าสอบขึ้นมัธยมปลายหลายหมื่นคนในขณะที่พื้นที่ของกระทรวงศึกษาธิการมีจำกัด ไม่สามารถติดรายชื่อได้ทั้งหมดปกติแล้วจะติดประกาศแค่นักเรียนที่สอบได้หนึ่งพันอันดับแรกส่วนคนที่เหลือสามารถโทรตรวจสอบได้หลังจากสิบโมงเป็นต้นไป

        เจ้าหน้าที่หลายคนแยกกันออกไปติดผลคะแนนผู้ปกครองที่คาดหวังว่าบุตรของตนเองจะได้คะแนนดีๆ พากันมายืนรออยู่ด้านหลังและพยายามมองหารายชื่อบุตรของตนเอง

        อวี๋หมิงกวงมีธุรกิจใหญ่โต ทำให้รู้จักคนในกระทรวงศึกษาธิการพวกเขารู้ก่อนแล้วว่าผลการสอบครั้งนี้อวี๋ฉิงทำได้ดีมาก อยู่ลำดับห้าร้อยกว่าๆหรงชิวกำลังไล่หารายชื่อ ไม่นานก็เจอ “อวี๋ฉิง” ลำดับที่ 520 เมื่อตรวจสอบชื่อและเลขประจำตัวนักเรียนแล้วก็มั่นใจว่าเป็นบุตรสาวของพวกเธอไม่ผิดแน่นอน

        ฉิงฉิงสอบได้ดีขนาดนี้เชียวหรือ

        หรงชิวรู้ว่าบุตรสาวของตนเองไม่ใช่คนขยัน แต่เรื่องนั้นเธอไม่ใส่ใจสำหรับครอบครัวของพวกเขา การที่บุตรสาวไม่ออกนอกลู่นอกทาง ประพฤติตัวดีรู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดีถือเป็นสิ่งสำคัญยิ่งกว่าผลการเรียน

        ในสองประเด็นนี้ ฉิงฉิงทำได้ดีมาตลอดหรงชิวมีความสุขเช่นกันที่เห็นบุตรสาวเพียงคนเดียวแสดงท่าทีเย่อหยิ่ง เอาแต่ใจเป็นเจ้าหญิงตัวน้อยที่ไร้ความกลัดกลุ้มใจ ทำอะไรได้อย่างไร้ขีดจำกัด

        แต่ไม่คิดเลยว่าการสอบขึ้นมัธยมปลายในครั้งนี้ของฉิงฉิงทำให้เธอประหลาดใจมาก

        เรียนไม่ดีไม่เป็นไร แต่ถ้าเรียนดีคนเป็นแม่อย่างเธอก็ดีใจ

        เมื่อไล่ดูเลขประจำตัวนักเรียนบนกระดาษขาวหญิงวัยกลางคนกระโดดโลดเต้น ดีอกดีใจราวกับเด็กผู้หญิงตัวน้อยๆหลังจากอารมณ์ตื่นเต้นสงบลงแล้ว เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาอวี๋หมิงกวง

        “เหล่าอวี๋ ฉันหาเจอแล้ว ฉิงฉิงมีชื่อติดอันดับด้วย ลำดับที่ 520 ค่ะ!”

        “ตรวจสอบดูแล้วค่ะ เลขประจำตัวนักเรียนคือเลขของฉิงฉิง ไม่ใช่ชื่อซ้ำกัน”

        อวี๋หมิงกวงที่อยู่ปลายสายเมื่อได้รับการยืนยันก็มีปฏิกิริยาไม่ต่างจากหรงชิวในตอนแรกแต่เขาเป็นคนละเอียดรอบคอบ ไม่นานก็นึกบางอย่างขึ้นได้

        “ผมจำได้ว่าฉิงฉิงเคยเล่าให้ฟัง ก่อนสอบซูอินติวให้เธอคัดโจทย์ที่จะออกสอบมาให้มากมาย ดูเหมือนว่าแม้แต่โจทย์ข้อเขียนก็เดาถูกที่ฉิงฉิงสอบได้คะแนนดีน่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้คุณลองดูซิว่าอินอินสอบได้ลำดับที่เท่าไร”

        ถึงแม้หลายครั้งที่เจอกันจะไม่เคยพูดเรื่องนี้ แต่หรงชิวค่อนข้างชอบซูอิน

        เด็กสาวผิวขาวผุดผ่อง ดูสะอาดสะอ้านความสะอาดแบบนั้นเปล่งปลั่งจากภายในสู่ภายนอกทำให้ใครต่อใครต่างรู้สึกดีที่ได้เห็น ฉิงฉิงเลือกคบเพื่อนดีจริงๆการบริจาคเงินช่วยเหลือเด็กนักเรียนยากไร้ในครั้งก่อนพิสูจน์ให้เห็นถึงศีลธรรมในตัวซูอิน

        “ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะลองหาดู”

        ข้างหน้าผู้คนมากมายเบียดเสียดกันอยู่หรงชิวไม่มีเรื่องต้องทำอยู่แล้ว เธอจึงค่อยๆไล่ดูรายชื่อต่อจนถึงอันดับที่หนึ่งพัน แต่ก็ไม่พบชื่อของซูอิน

        จากนั้นหางตาของเธอเหลือบไปเห็นอู๋อู๋

        “หาเจอหรือยังคะ”

        ยังไม่ทันที่หรงชิวจะได้ถาม อีกฝ่ายก็ถามเธอเสียก่อน

        “อืม เจอแล้วค่ะ ครั้งนี้อวี๋ฉิงทำคะแนนได้ไม่เลว อยู่ลำดับที่ห้าร้อยกว่าสอบย่อยทีไร เด็กคนนี้มักจะไม่รอบคอบ ไม่คิดว่าสอบใหญ่จะทำได้ดีขนาดนี้”

        ใบหน้าของหรงชิวเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้เธอมีความสุขมากจริงๆ

        หากอีกฝ่ายเป็นผู้ปกครองของนักเรียนที่ทำคะแนนได้ไม่ดีเธอคงสงวนคำพูด แต่คำกล่าวของอู๋อู๋ก่อนหน้านี้สื่อความหมายอย่างชัดเจน

        บุตรสาวแท้ๆ ของตนเองไม่มีชื่อติดอันดับแล้วบุตรสาวของฉันจะต้องตกอันดับไปด้วยหรืออย่างไร

        เธออดไม่ได้ที่จะเอ่ยชื่นชมบุตรสาวของตนเองพร้อมถามอีกฝ่าย “ใช่ค่ะ อินอินสอบเป็นยังไงบ้างคะเมื่อครู่ฉันลองไล่หาชื่อแต่ไม่เจอ  เธอเปลี่ยนกลับไปใช้แซ่เดิมหรือยังคะ”

        เมิ่งเมิ่งตกอันดับ อวี๋ฉิงทำคะแนนสอบได้ดีรวมไปถึงท่าทีดีใจจนตัวลอยของหรงชิว ทุกอย่างทำให้อู๋อู๋ไม่สบอารมณ์เมื่อได้ฟังประโยคสุดท้ายที่หรงชิวเอ่ย ในใจของเธอก็เกิดความหวัง

        ดูท่าซูอินคงทำคะแนนได้ไม่ดี หากเป็นแบบนี้ก็ดีแต่คะแนนของเธอคงไม่แย่มากนักเมื่อถึงเวลานั้นหล่อนอาจจะใช้เส้นสายให้เธอได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมลำดับที่หนึ่งประจำเมืองเมื่อถึงเวลานั้น หล่อนก็จะให้เมิ่งเมิ่งเข้าแทนที่

        แต่วินาทีต่อมา เสียงประหลาดใจของผู้คนก็ดังขึ้น

        “ปีนี้คนที่สอบได้ที่หนึ่งได้คะแนนสูงขนาดนี้เชียวหรือ”

        “ได้ 575 คะแนนจาก 580 ขาดไปแค่ 5 คะแนน”

        “ปีนี้โจทย์ยากมากไม่ใช่หรือ ลูกชายของฉันได้ 500คะแนนพอดีถือว่าอันดับสูงมากแล้วนะ”

        “คนที่ทำคะแนนได้สูงสุดชื่ออะไรหรือ”

        มีเสียงถามขึ้น ผู้คนเงียบไปครู่หนึ่งไม่นานคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าใกล้ใบรายชื่อมากที่สุดได้เงยหน้าและพูดชื่อที่อยู่บนสุดออกมาสองพยางค์

        “หลิงอิน!”

        เสียงผู้คนแตกตื่นราวกับน้ำที่หยดลงบนน้ำมันที่ปะทุ

        “หลิงอินหรือ อยู่โรงเรียนไหน”

        “ยังต้องถามอีกหรือมีปีไหนบ้างที่นักเรียนที่ได้คะแนนอันดับหนึ่งไม่ได้มาจากโรงเรียนทดลอง”

        “ใช่ เด็กนักเรียนจากโรงเรียนทดลอง ลูกชายของฉันเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอเห็นว่าบ้านมีฐานะดี แต่เป็นเด็กที่ไม่ค่อยทำตัวเด่นดูลักษณะก็รู้แล้วว่าเป็นเด็กเรียน”

        “ที่บ้านฐานะดีหรือ นั่นมันเมื่อก่อน ลูกของฉันก็เรียนที่โรงเรียนทดลองได้ยินว่าอันที่จริงเธอเป็นเด็กชนบทที่ถูกอุ้มสลับตัวน่ะ”

        “เด็กชนบทหรือ มิน่าล่ะถึงตั้งใจเรียนแบบนี้”

        ผู้คนถกเถียงกันไปต่างๆ นานา ถึงแม้คนเมืองบางคนจะดูถูกคนชนบทแต่พวกเขาไม่มีทางดูถูกเด็กนักเรียนที่ทำคะแนนได้สูงเป็นอันดับหนึ่งและทิ้งห่างอันดับสองตั้งยี่สิบคะแนนแบบนี้

        บทสนทนาถกเถียงกันนั้นเข้าหูอู๋อู๋ทำให้เธอแสดงสีหน้าไม่พอใจมากกว่าเดิม

        อันดับหนึ่ง ที่หนึ่งของเมือง…แล้วต่อไปเธอจะทำอย่างไร

        หรงชิวที่ยืนอยู่ข้างเธอกลับมีสีหน้าดีใจและยังบอกว่าฉิงฉิงเลือกคบเพื่อนดี คบไปส่งๆแต่ดันได้เพื่อนเป็นถึงนักเรียนที่มีคะแนนสอบสูงเป็นอันดับหนึ่ง

        “ฉันบอกแล้ว ปกติอินอินเป็นเด็กมีผลการเรียนดี ยังไงคะแนนก็ต้องออกมาไม่แย่”

        เมื่อถูกพูดจี้ใจดำ สีหน้าของอู๋อู๋ก็เคร่งขรึมมากกว่าเดิม