“ฟื้นแล้วค่ะฟื้นแล้ว”
“คุณคะคุณทำใจดีๆ ก่อนนะคะ คุณ!ทำใจดีๆ เอาไว้นะคะ”
หญิงสาวพบเจอผู้ชายคนหนึ่งอายุราวหกสิบกว่าปีหน้าตาแบบนี้คงเป็ชาวต่างชาติสินะ เขาล้มไม่ได้สติอยู่ที่ลอบบี้โรงแรมที่เธอไปพักอยู่หญิงสาวทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นด้วยความเชี่ยวชาญจนชายคนนั้นได้สติแล้วทางโรงแรมก็เรียกรถพยาบาลมาทันเวลาพอดี....
เราชื่อคะน้าเป็หมอ แต่เป็หมอฟันหมอฟันจริงๆ นะไม่ใช่หมอหลอกฟัน ทันตแพทย์น่ะ เข้าใจใช่มั้ย เอาล่ะๆเหตุการณ์วันนี้ก็ได้ผ่านไปด้วยดีแล้วฉันขอแนะนำตัวอย่างเป็ทางการก่อนก็แล้วกันนะ จะได้จิตนาการหน้าตารูปร่างกันได้อายุของฉันสามสิบปี ความสูงหนึ่งร้อยหกสิบเจ็ดเิเ น้ำหนักสี่สิบเจ็ด ผิวขาวชอบทำงานมากๆ เลยนะ
3 เดือนผ่านไป.....
พ่อคะน้า “คลินิกไปถึงไหนแล้วล่ะ!”
นี้เสียงพ่อฉันเองบ้านฉันเปิดร้านขายของชำเล็กๆ อยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
คะน้า “ก็กำลัง ต่อเติมอยู่นะค่ะพ่ออีกไม่ถึงเดือนก็น่าจะเปิดได้แล้ว”
เธอพูดพร้อมเดินไปนั่งลงที่โซฟาข้างๆผู้เป็พ่อ เขาหันมาทำหน้าดุใส่บุตรสาวหัวรั้นที่ยอมมาอยู่ใกล้ๆ เขา
พ่อคะน้า“ทำไมแกไม่มาเปิดอยู่ในหมู่บ้านเราน้า”
คะน้า “ไม่เอาค่ะ ตรงนั้นทำเลดีกว่าคนเยอะกว่า...”
ตรงนั้นอยู่ศูนย์กลางเมืองกว่าเธอจะได้ตึกนี้มาในราคาที่สมเหตุสมผลทำเลทองขนาดนี้จะให้เธอย้ายมาเปิดที่บ้านได้ยังไงเสียดายรายได้แย่เลย
แม่คะน้า “แค่ทำอยู่โรงพยาบาลก็น่าจะพอแล้วยังจะอยากเปิดคลีนิคอีก ไม่คิดว่ามันเหนื่อยบ้างรึไง”
นี้ก็เสียงแม่เราเองจ้าขี้บ่นจริงจริ้ง เธอมองหน้าบุตรสาวด้วยความเป็ห่วงไม่ใช่ว่าที่บ้านขาดเงินสักหน่อยทำไมลูกต้องทำงานหนักหลายที่ขนาดนี้
คะน้า “เอาน่า....คะน้าอยากมีเงินเยอะๆพ่อกับแม่จะได้สบาย....”
แม่คะน้า “แค่นี้ก็พอละจะเอาเงินไปทำอะไรเยอะแยะ ตายไปก็เอาไปไม่ได้หรอกแล้วนี้แกก็จะพักอยู่ที่คลีนิคเลยใช่มั้ยเนี้ย!”
เสียงผู้เป็แม่สวนมาทันทีเมื่อได้ยินเธอพูดแบบนั้น เขาไม่ได้้าเงินของเธอซะหน่อย แค่ร้านขายของขำเล็กๆก็พออยู่ได้ไม่ลำบากอะไรแล้วแล้วไหนที่เขาจะห่วงที่เธอต้องไปพักอยู่ที่คลินิกคนเดียวอีก
คะน้า “แหะๆ ค่ะ”
หญิงสาวยิ้มหวานหยาดย้อนส่งไปให้ทั้งพ่อและแม่ของเธอด้วยความที่เป็ลูกสาวคนเดียวทั้งสองเลยเป็ห่วงแต่ตอนนี้เธออายุสามสิบแล้วพวกเขาพูดอะไรมากไม่ได้
ณ บ้าน ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่า คฤหาสน์เพราะมันใหญ่โตและหรูหรามาก.....
โอดิน “นี่พ่อพูดบ้าอะไรครับ”
โอดินนักธุรกินหนุ่มไฟแรง ลูกครึ่งไทยฝรั่งเศส ทายาทคนเดียวของบริษัท โอดิน กรุ๊ปนำเข้าและส่งออกเฟอร์นิเจอร์ดังระดับโลก มีทรัพย์สินเป็พันๆ ล้านรูปร่างของเขาผอมสูง ผิวขาว ความสูงราวหนึ่งร้อยเก้าสิบเิเ หน้าคม จมูกโด่งเป็คนเนี้ยบมาก บ้างานสุดๆ
พ่อโอดิน “แกอ่านแล้วไม่เข้าใจรึไง?ฉันว่าฉันก็เขียนระเอียดดีแล้วนะ”
เสียงทุ้มใหญ่เขาคือพ่อของโอดินเป็ประธานใหญ่ตำแหน่งสูงสุดของบริษัทโอดิน กรุ๊ป นั้นเอง เขายื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้บุตรชายเมื่อเขาเห็นดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่พอใจเป็อย่างมากที่เห็นตัวอักษรบนแผ่นกระดาษระบุอะไรบางอย่าง
โอดิน “ผู้หญิงคนนี้เป็ใคร?ทำไมพ่อต้องยกหุ้นให้เธอมากมายขนาดนี้”
เมื่อเขาเห็นกระดาษเขียนข้อความระบุการมอบหุ้นให้กับผู้หญิงคนหนึ่งไม่รู้ว่าเป็ใครมาจากไหนจำนวนถึง2%
พ่อโอดิน“เค้าคือคนที่ช่วยชีวิตฉันไว้เมื่อสามเดือนก่อนเลยนะ ถ้าไม่มีเขาฉันคงตายไปนานแล้วหุ้นแค่นี้ไม่ทำให้แกขาดทุนหรอก เอาล่ะๆ ฉันตามสืบจนรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เค้าเป็หมอยังไงฉันก็ต้องตอบแทนเค้า”
ผู้เป็พ่อไม่ฟังเสียงคัดค้านของเขาแม้แต่น้อยเพราะยังไงซ่ะหุ้นในมือเขา เขามีสิทธิ์จะยกให้ใครก็ได้แล้วคนที่เข้า้ามอบให้ก็เป็คนที่เคยช่วยชีวิตของเขาไว้หุ้นแค่นี้ไม่กระทบอะไรเลยด้วยซ้ำ
โอดิน ”หึ! พ่อเค้าเป็หมอ ก็ทำถูกแล้วนิครับ เป็หมอก็ต้องรักษาคนไข้ ถูกแล้วนิไม่เห็นจะต้องตอบแทนด้วยหุ้นมากมายขนาดนี้”
หมอคือต้องช่วยคนไข้โดยที่ไม่หวังผลตอบแทนพ่อทำไมต้องยกให้เธอแบบนี้หรือว่าเธอมีอะไรที่มากกว่านี้
พ่อโอดิน “แกไม่ต้องพูด เซ็นซ่ะจะได้จบๆ...เดี๋ยวฉันจะให้ทนายจัดการต่อเอง”
ถึงเขาจะเป็ประธานใหญ่แต่อำนาจการบริหารก็อยู่ในมือบุตรชายการยกหุ้นนี้ก็ต้องมีลายเซ็นของโอดินด้วย
โอดิน “ไม่!ผมไม่เซ็นครับ แค่พ่อให้คนส่งของขวัญขอบคุณเธอก็น่าจะเพียงพอแล้ว”
มือหนายื่นแฟ้มเอกสารคืนผู้เป็พ่อพร้อมจ้องมองด้วยใบหน้าจริงให้ผู้เป็พ่อรู้ว่าเื่นี้เขาจะไม่ยอมง่ายๆ
พ่อโอดิน “แกนิมัน!เงินเราก็มีตั้งเยอะแยะ แค่นี้มันไม่ทำให้เงินแกลดลงหรอกนะโอดินเขาช่วยชีวิตของฉันเลยนะ แกน่าจะสำนึกบุญคุณคนที่ช่วยฉันสิ”
ชายหนุ่มไม่ฟังไม่ว่าเขาจะอธิบายอย่างไร ในใจเขาก็ยังคงสงสัยเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้อยู่ดี
โอดิน “ผู้หญิงคนนี้เป็ใคร?เด็กพ่อหรอครับ”
พ่อโอดิน “โอดิน!”
เสียงทุ้มตะคอกเสียงดังใส่บุตรชายอย่างหมดความอดทนสิ่งที่เขาพยายามบอกไปทั้งหมดลูกชายเขาไม่เข้าใจเจตนาของตนเลยแม้แต่น้อย
โอดิน “ขอโทษครับ...แต่ผมจะไม่ยอมเซ็นเอกสารบ้าๆ นี้เด็ดขาด!”
พูดจบเขาเดินออกมาหน้าบ้านทันทีโดยไม่สนคนเป็พ่อว่าจะพูดอะไรตามหลังมา เมื่อเดินมาที่รถชายชุดสูทสีดำเดินมาเปิดประตูรถให้ เขาก้าวขึ้นไปบนรถ พร้อมสั่งการ์ดของตนเขาค่อนข้างเป็ผู้มีอิทธิพลด้วยธุรกิจของเขาเขาจึงมีบอดี้การ์ดสองคนที่คอยติดตามอยู่ไม่ห่างชื่อตี๋และไกลทั้งสองต่างมีฝีมือที่เก่งและฉลาด
โอดิน “ไปที่บริษัท แล้วโทรตาม ธามให้ผมที!”
การ์ดตี๋ “ครับท่านประธาน”
เขาหยิบโทรศัพท์โทรตามที่ผู้เป็นายสั่งส่วนการ์ดไกลขับรถตรงสู่จุดหมายตามที่บอกรถเคลื่อนออกจากบ้านจนมาถึงที่บริษัท
เขาลงจากรถเดินเข้าตึกไปพนักงานทุกคนต่างกล่าวคำว่าสวัสดี ตลอดทางจนถึงห้องทำงาน
โอดิน “มาไวกว่าที่กูคิดนิ!”
เมื่อเปิดประตูมาเขาก็เห็นเพื่อนสนิทนั่งเล่นเกมส์ผ่านโทรศัพท์มือถือหน้าตาจริงจังอยู่ที่ที่โซฟา
ธาม “มึงตามกูมาทำไมแต่เช้า”
ระหว่างที่เขาเล่นเกมส์ก็เอ่ยถามเพื่อนของตนขึ้นพร้อมหาวออกมาด้วยความง่วง แต่ก็ยังตื่นออกจากบ้านมาหาที่บริษัทตามที่เพื่อน้าโอดินเมื่อเห็นอาการเขาแบบนี้ก็รู้ได้ทันทีเลยเพื่อนคงเที่ยวกลางคืนอีกเช่นเคย
โอดิน “เที่ยวดึกอีกตามเคย”
ธาม “ใครจะเหมือนมึงคร้าบคุณประธานโอดินที่เอาแต่ทำงาน ทำงาน ทำงาน เมื่อไรจะหาเมียให้มันจบๆ ไปเลยวะหรือไม่ก็ออกไปเที่ยวกลางคืนกับกูบ้างก็ได้”
โอดิน“ไม่เอา...ผู้หญิงทุกวันนี้ที่เข้ามาหากู ก็เพราะอยากเป็คุณผู้หญิงของโอดินกรุ๊ปทั้งนั้น!”
ใช่! ผู้หญิงที่เข้าหาผมทุกวันนี้ก็แค่้าเงินเท่านั้นทำไมผมต้องหาเหาใส่หัวตัวเองด้วยล่ะ อยู่แบบนี้สบายกว่าเยอะ
ธาม “หึ! กูจะบ้ากับความคิดมึง...ว่าแต่เรียกกูมาเนี้ยมีอะไร?”
โอดิน “กูมีเื่ปรึกษา”
ธาม “ฮะ! อะไรนะ ปรึกษากู หูกูไม่ฝาดใช่มั้ยเนี้ย!”
ธามทำหน้าตาไม่เชื่อที่เพื่อนเขาพูดเลยสักนิดใบหน้าตกตะลึงจนอ้าปากค้างนั้นรู้ได้เลยว่าไม่น่าเชื่อจริงๆ
ธาม “ปกติมึงต้องปรึกษาทนายกูไม่ใช่ทนายมึงปรึกษากูไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ”
โอดิน “กูไม่ตลก!”
เมื่อเห็นเพื่อนไม่เชื่อแล้วหัวเราะออกมาแบบนั้นเขาหันไปจ้องหน้าด้วยดวงตาแข็งกร้าวจริงจังจนทำให้ธามใบหน้าเริ่มซีดเซียวเพราะดูแล้วคงเป็เื่ที่ซีเรียสน่าดูไม่งั้นคงไม่มองหน้าแบบนี้
ธาม “เออๆ อย่ามองด้วยสายตาแบบนี้ กูกลัวว่ามาสิ”
โอดิน “พ่อกู จะให้กูเซ็นยกหุ้นของโอดินกรุ๊ป ให้ผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้? พ่อกูยังบอกอีกว่าเป็การตอบแทนที่ผู้หญิงคนนั้นช่วยชีวิตพ่อเอาไว้ระหว่างไปดูงานที่โรงแรมแต่มึงรู้อะไรมั้ย ผู้หญิงคนนั้นเค้าเป็หมอ จรรยาบรรณของหมอคืออะไรก็ต้องช่วยเหลือคนไข้หรือเปล่าว่ะ กูไม่เข้าใจทำไมพ่อต้องตอบแทนด้วยหุ้นเป็จำนวนมากให้กับหมอคนนั้นด้วย....กูว่าเื่นี้มันต้องมีอะไร?ผู้หญิงคนนั้น ต้องมาหลอกพ่อกูแน่ๆ”
ใบหน้าจริงจังของชายหนุ่มเล่ารายละเอียดให้เพื่อนฟังอย่างตั้งใจแต่เหมือนธามกำลังกลั้นหัวเราะจากเื่ที่เขาเล่าอย่างจริงจังจนในที่สุดธามก็ะเิเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น
ธาม “หึ หึ ฮ่าๆๆๆๆๆ นิยายเื่อะไรวะฮ่าๆๆๆๆ ขำ สนุกดีนะเนี้ย! เล่าต่อสิ”
เขาจ้องด้วยดวงตาแข็งกร้าวใส่เพื่อนอีกครั้งที่หัวเราะเื่ที่เขาเล่าหาว่าเป็นิยายเขากำหมัดแน่น ถ้ามันยังไม่หยุดหัวเราะเขาสัญญากับตัวเองว่าจะต่อยเพื่อนบ้านี้ให้คว้ำ!.... ธามหยุดหัวเราะทันทีเมื่อเห็นสายตาอำมหิตของโอดิน ลูกตาสีฟ้าอมเขียวของเขามันช่างดุดันเหลือเกิน
ธาม “เอิ้ก!!! โทษทีวะ”
โอดิน“กูต้องรู้ให้ได้ผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร? กูจะไม่ยอมเซ็นยกหุ้นของโอดินกรุ๊ป ให้เด็ดขาด!”
ธาม “แล้วมึงจะให้กูช่วยอะไร?”
โอดิน“ให้กูสืบรู้ที่อยู่ของผู้หญิงคนนั้นก่อน เดี๋ยวกูจะบอกอีกที....”
เขาต้องรู้ให้ได้ว่าผู้หญิงที่บอกว่าตัวเองเป็หมอนั้นใช้วิธีอะไรถึงมาหลอกให้พ่อของเขาสามารถยอมถึงขนาดจะยกหุ้นให้มารยาหญิงสินะ
675
