วันธรรมดาๆที่แสนประทับใจ (Happy Ordinary Days)

..ระหว่างบอสเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ทุกคนฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แคร์ก็รีบวิ่งหนีออกไปอยากรวดเร็ว ทุกคนต่าง๻๷ใ๯กับสิ่งที่เกิดขึ้น 

"ไม่น่าเลย ทำไมแคร์ถึงกลายเป็๲แบบนี้ไปได้" (เต้) 

"เราเรียนมหาลัยที่เดียวกับแคร์นะ แต่คนละคณะกัน แต่ได้ข่าวอยู่ว่า แคร์คบกับใครๆก็คบได้ไม่นาน เหมือนโดนทิ้งอะไรทำนองนี้" (พลอย) 

"อย่างงั้นหรอกหรอ แต่ที่แคร์พูดกับเราเมื่อกี้ ไม่ใช่แบบนี้ หรือแคร์จะโกหก แล้วทำไปเพื่ออะไรกันนะ" (บอส) 

"บางที แคร์อาจจะกระทบกระเทือนจิตใจมากๆ กับสิ่งที่โดนกระทำมา ก็อาจทำให้จิตใจหลุดลอยไปได้ กูว่านะ.." (แซน) 

"สงสารพี่แคร์จัง เมื่อก่อน หนูเห็นพี่เขาน่ารักมาก ตอนเป็๲แฟนกับพี่บอส ไหงทำไมตอนนี้กลายเป็๲งี้ได้นะ" (น้องมีน) 

"ขอบคุณทุกคนมากนะที่มากันน่ะ ป่ะ! หมดเ๹ื่๪๫หมดราวแล้ว เดี๋ยวเลี้ยงไอติมสเวนเซ่นเอง อยากกินอะไร สั่งเลยยยย" (บอส) 

("เย้.." ทุกคนส่งเสียงพร้อมกัน) 

/ 2 วันต่อมา / 

@ บ้านบอส 

"เอาล่ะครับจังหวะนี้..ลิเวอร์พูลได้บุกทางปีกขวา ฟานไดจ์เปิดยาวให้ซาล่าห์.. ซาล่าห์เอาบอลลงได้ยอดเยี่ยม เลี้ยงจี้กองหลัง หลบไป 1คน 2 คน 3คน แล้วยิงปั่นโค้งๆ เป็๲ประตูเรียบร้อยครับ โอ้โห! สุดยอดครับลูกนี้.."  

..เสียงนักพากษ์บอลกำลังพากษ์อย่างเมามันส์.. เป็๞ศึกวันแดงเดือดระหว่างลิเวอร์พูลพบแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในขณะที่ บอส เต้ แซน และพลอย นั่งดูบอลอยู่ที่บ้านของบอส 

"เย้..!!" (บอสกับพลอย (เด็กหงส์) ๻ะโ๠๲เฮพร้อมกันอย่างสุดเสียง) 

"โอ้ยยยย.. อะไรวะโดนอีกและ นี่แม่ง 5-0 ไปแล้วนะเนี่ยย เซ็งหวะ" (เต้) 

"เออแม่ง แมนยูแม่งโดนไปขนาดนี้ ยังไม่หมดเวลาด้วย แม่งเละจังวะ" (แซน) 

"ใจเย็นๆนะคะเด็กผี.. ขอโทษที ปี้นี้พวกพี่มาแรงหวะไอ้น้องงงง ฮ่าๆๆๆ" (พลอย) 

"เด็กหงส์เค้ามาหวะปีนี้ ฮ่าๆๆๆ" (บอสนั่งขำ) 

("ก๊อก ก๊อก" เสียงคล้ายหินกระทบหน้าต่างที่อยู่ด้านหลังทีวี) 

"เห้ย..เสียงอะไรวะบอส เหมือนมีคนปาหินมาโดนหน้าต่างเลยหวะ" (เต้) 

"บ้าหรอมึง..ใครมันจะปาหินมาใส่บ้านคนอื่น" (บอส) 

"คงงั้นแหละมั้ง.. กูคงคิดมากไปเอง อาจจะเป็๲เสียงลมแหละ" (เต้) 

("ก๊อก ก๊อก" เสียงคล้ายหินกระทบหน้าต่างอีกครั้งหนึ่ง) 

"อืมมม..เราว่ามันแปลกๆนะ อาจจะเป็๲อย่างที่เต้บอกก็ได้ เราว่าลองไปเช็คดูดีมั้ย" (พลอย) 

"โอเค งั้นไปด้วยกันดีกว่า" (บอส) 

"แล้วจะไม่บอกพ่อกับแม่หรอวะมึง" (แซน) 

"พ่อกับแม่เข้าห้องนอนแล้วดึกขนาดนี้ ไม่ต้องไปรบกวนเค้า แค่นี้พวกเราจัดการได้น่า" (เต้) 

"พลอย..ไม่ต้องออกไปนะ รออยู่ในบ้านดีกว่า" (บอส) 

..จากนั้นทุกคนต่างพากันออกไปดูรอบๆบ้าน ก็ไม่ได้เจอใครหรือสิ่งผิดปกติอะไร หลังจากสำรวจเสร็จ ทุกคนจึงกลับเข้าบ้าน 

"เห้อออ.. ไม่มีอะไรเลย พวกเราแม่งคิดไปเอง หลอนกันไปหมดแล้ว สงสัยโดนลิเวอร์พูลยิงจนหลอน ฮ่าๆๆๆ" (เต้) 

"ดูบอลต่อเหอะ เสียเวลาจริงๆเลย" (แซน) 

..หลังจากดูบอลจบ บอสจึงปิดทีวีและนั่งคุยกันกับเพื่อนๆ 

..จู่ๆก็มีเสียงแปลกๆ ทำให้ทุกคนต้องหยุดชะงัก "แคร่กกกกก .. แคร่กกกก" เสียงเหมือนคนเอามีดหรือแท่งเหล็กอะไรบางอย่าง เดินขูดไปรอบตัวบ้าน 

"เห้ยยย พวกแกได้ยินเสียงอะไรกันป้ะ" (พลอย) 

"เออหวะ กูได้ยินเหมือนกัน" (เต้) 

"จุ๊ๆๆ.. เงียบๆตั้งใจฟังซิ" (แซน) 

("..แคร่กกกกก .. แคร่กกกก" เสียงยังคงดังต่อเนื่องวนอยู่รอบๆบ้าน) 

"เสียงเหมือนอะไรขูดกับกำแพงรอบบ้าน เหมือนมีคนเอามันขูดแล้วเดินรอบๆ กูว่างั้นนะ" (บอส) 

"ฮะ! ไม่เอาๆแบบนี้ ชักจะน่ากลัวแล้วนะ (พลอย) 

"กูว่ามันแปลกเกินไปแล้วหวะ .. น้องแบม พ่อกับแม่ก็น่าจะนอนหลับอยู่ ไปปลุกดีมั้ยวะ" (บอส) 

"เดี๋ยวก่อน.. เสียงหมาเห่า.. มีเสียงหมาเห่าด้วย น่าจะเห่าคนที่มาเดินขูดกำแพงแน่ๆเลยหวะ" (เต้) 

"เสียงไอ้ดำแน่ๆเลย หมาที่พ่อกูเลี้ยงไว้" (บอส) 

"กูว่าอาจจะเป็๲พวกโจรหรือไม่ก็พวกโรคจิตแน่ๆเลยหวะ มาก่อกวนแบบนี้" (แซน) 

"แก..เราว่าอาจจะเป็๞ผีก็ได้นะเว่ย ดึกขนาดนี้ ใครจะมาทำอะไรแบบนี้วะ" (พลอย) 

"ดีนะพวกเราล็อคบ้านไว้หมดทุกทางแล้ว.. วันนี้พวกมึงไม่ต้องกลับบ้านนะ กูว่าอาจจะไม่ปลอดภัยหวะ ถ้าเป็๲ผีก็น่าจะยังดีกว่าพวกโจรหรือเปล่าวะ" (บอส) 

".........." (ทุกคนเงียบ) 

"ระหรือว่าจะเป็๲แคร์วะ เห้ยมึง! อาจจะเป็๲ไปได้นะเว้ย จากเ๱ื่๵๹เมื่อวันก่อนอะ" (เต้) 

"ฮือออ เรากลัวอะ.. " (พลอย) 

"ไม่เป็๲ไรนะพลอย คืนนี้พวกเราจะอยู่ด้วยกัน ไป พวกเราไปหาของอะไรป้องกันตัวดีกว่า เผื่อมันเข้ามา.." (บอส) 

..หลังจากนั้น เวลาก็ผ่านไปกว่า 2 ชั่วโมง แต่เสียง "แคร่ก .. แคร่ก" ก็ยังคงวนอยู่รอบบ้าน 

"เชี่ยยย! นี่ผ่านมานานแล้วนะเว่ย จะเช้าแล้วเนี่ย เสียงแม่งยังอยู่เลย" (เต้) 

"กูว่าเราโทรแจ้งตำรวจดีมั้ยวะ" (แซน) 

"จริงๆรออีกสักแปปก็ได้นะ จะเช้าแล้ว อีกอย่างเสียงนั่นก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะมาที่ประตูหรือพยายามจะเข้ามา" (บอส) 

"บอส.." (พลอย) 

"ว่าไงพลอย" (บอส) 

"บ้านบอสมีกล้องวงจรปิดไหม" (พลอย) 

"มีสิ เดี๋ยวนี้มีกันแทบทุกบ้านแหละ โจรขโมยชุกชุมนะเดี๋ยวนี้ ต้องติดเอาไว้" (บอส) 

..หลังจากบอสพูดจบทุกคนเงียบกริบ ไม่ได้แสดงสีหน้าหรืออาการอะไร แต่ลึกๆทุกคนรู้สึกบางอย่างในใจ แต่ไม่พูดออกมา 

"อุ้ยย! เอ่ออ.. อืมมม ทำไมถึงเพิ่งนึกขึ้นได้นะ แย่จังเลยนะเราเนี่ยยย" (บอสพูดเขินๆ) 

"เอาๆๆ มาเดี๋ยวกูเปิดจากแอพมือถือเลยได้รู้ว่าคืออะไรกันแน่ เพราะความจริงมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น" (บอสพูดพร้อมทำท่าโคนันเพื่อกลบเกลื่อนความอาย) 

"เร็วๆ ไม่ต้องเล่นเยอะกลบเกลื่อน" (เต้) 

"ขอโทษค้าบบบบ" (บอส) 

..บอสได้เปิดดูกล้องวงจรในมือถือ แล้วภาพที่เห็นก็ทำให้ทุกคนอึ้ง.. พร้อมกับกลั้นขำไว้ไม่อยู่ 

..มันคือภาพไอ้ดำ (หมาที่บ้านบอส) ลากจานข้าวที่ถูกผูกติดไว้ที่ขา เดินวนไปรอบๆบ้าน 

"เห้ยย! ไอ้ดำ โถ่ นึกว่ามีอะไรซะอีก มันลากจานข้าวมันไปรอบบ้านนี่เอง เดี๋ยวกูออกไปดูแปปนะ" (บอส) 

"ฮ่าๆๆๆๆ" (ทุกคนขำพร้อมกัน) 

(บอสเดินออกไป.. จากนั้นไม่นานก็กลับเข้ามา) 

"เอ้อออ ไม่รู้มีใครแกล้งมัน เอาจานข้าวเจาะรูไปผูกที่ขาไอ้ดำ สงสัยเด็กข้างบ้านแถวนี้แหละที่ซนๆ" (บอส) 

"เห้อออ.. โล่งอกไปที นึกว่ามีผีมาหลอกซะแล้ว หลอนหมู่กันเลย" (พลอย) 

"ตอนแรกก็กลัวนะ.. เมื่อกี้โกรธความงั่งของไอ้บอสนิดๆด้วย แต่ตอนนี้โกรธไม่ลงล่ะ ฮาชิหายเลย ฮ่าๆๆ" (แซน) 

"เห้ย พวกมึงดูแก้วที่พวกมึงกินดีๆดิ๊ ใส่อะไรลงไปผสมป่าววะ หลอนกันทั้งแก๊งเลยหวะ ฮ่าๆๆ" (เต้) 

"เอ้าเห้ย เช้าแล้วหรอวะเนี่ย จบเ๱ื่๵๹จบราวซะที ป่ะพวกมึงไปนอนกันดีกว่า ง่วงมากเลยหวะ" (บอส) 

..ทุกคนต่างเดินขึ้นห้องบอสไปนอนหลับกันอย่างรวดเร็วเพราะความง่วง 

..เหตุการณ์ได้จบลง เพราะได้รู้ว่าเสียง แคร่ก .. แคร่ก มาจากจานข้าวที่ถูกลากโดยไอ้ดำ หมาที่บ้านบอสนั่นเอง โดยที่ไม่มีใครสงสัยอีกเลยว่า เสียงคล้ายก้อนหินกระทบกับหน้าต่างครั้งแรกนั้น มาจากอะไรกันแน่... 

____________________________________________