ท่านแม่ทัพ จะเป็นพ่อเลี้ยงข้าหรือสามีข้ากันแน่

    ใบหน้าของท่าน

    หรูอวี้ซุกหน้าลงกับหมอนอย่างไร้เรี่ยวแรง นางปรือตาขึ้นมามองบุรุษที่กอดนางไว้ในอ้อมกอด และเหมือนว่าหรูอวี้นางเพิ่งจะนึกได้มารดาและพี่ชายของนางรอฟังข่าวเรื่องของนางอยู่ที่ห้องพักด้านนอก“ต้องออกไปแล้ว ท่านแม่กับพี่ชายข้าคงกังวลไม่น้อย” นางดีดตัวขึ้น แต่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ