ทัณฑ์เถื่อน

    007.2 พลาญชีวาให้สิ้น

            “ขนาดคนที่ปากเธอบอกว่าเกลียดเข้าไส้เข้ากระดูกดำอย่างฉัน พอแตะนิดแตะหน่อยก็พร้อมที่จะก้าวขึ้นเตียงอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว”        น้ำเสียงกลัวหัวเราะที่ดังมาจากคนที่โอบรัดกาย แผ่นหลังแนบชิดอกกว้าง ยังไม่ทำให้ใจสั่นเท่ากับใบหน้าที่ซุกไซ้ต้นคอด้า...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ