ผู้ที่ก้าวเข้ามาคนแรกเป็ฟางเฟยเซียนตามด้วยฟางซีหรูที่ตามเข้ามาอีกคนเมื่อทั้งคู่เข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้วก็กล่าวทักทายฟางซูซินที่นั่งรออยู่ก่อนหน้าแล้ว
"พี่ใหญ่สบายดีหรือไม่เ้าคะ"ฟางเฟยเซียนกล่าวขึ้นเป็คนแรกวันนี้ดูนางแต่งตัวงดงามเป็พิเศษไม่รู้ว่าไปที่ใดมาหรือว่าจะต้องไปที่ใดต่อ
"ข้าสบายดี" ฟางซูซินตอบกลับสั้นๆ นางชอบที่จะสงวนคำพูดกับคนพวกนี้มากกว่าที่จะคอยสานสัมพันธ์พี่น้อง
"เช่นนั้นก็ดีแล้วเ้าค่ะท่านแม่ยังฝากข้ามาบอกว่าเป็ห่วงท่านกลัวว่าย้ายมาอยู่จวนผู้อื่นแล้วจะไม่คุ้นชินทั้งเ้าของจวนก็ไม่อยู่เสียด้วยหากเกิดเื่อะไรขึ้นท่านเองก็คงจะลำบากไม่น้อย"คำพูดที่ดูเหมือนจะห่วงใยแต่กลับเป็การจิกกัดเสียมากกว่านางกลัวข้าจะไม่คุ้นชินกับจวนของผู้อื่นเช่นนั้นหรือ...นี่เป็จวนของสามีข้าหาใช่ผู้อื่นไม่
"พี่รองท่านก็พูดไปพี่ใหญ่หรือจะไม่สุขสบายดูจากข้าวของเหล่านี้สิเ้าคะท่านแม่ทัพก็คงจะดูแลพี่ใหญ่อย่างดีแน่เ้าค่ะท่านไม่ต้องเป็ห่วงไปหรอก"ฟางซีหรูที่นั่งอยู่ด้านซ้ายกล่าวขึ้นสายตาก็คอยสอดส่องหาสิ่งของมีค่าที่พอจะหยิบติดไม้ติดมือกลับไปได้
"อ่า คงเป็ข้าที่เป็ห่วงพี่ใหญ่มากเกินไปถึงได้เสียมารยาทกับท่านแม่ทัพเช่นนี้ข้านี่แย่จริงๆเลยพี่ใหญ่ก็อย่าถือสาข้าเลยนะเ้าคะ"ฟางเฟยเซียนกล่าวขึ้นทั้งยังทำสีหน้าละอายใจพวกนางสองคนราวกับกำลังแสดงละครอยู่ในโรงละครอย่างไรอย่างอย่างนั้น
"อันนี้ที่วันนี้ที่ข้ามาที่นี่ก็เพื่อนำเทียบเชิญมาให้พี่ใหญ่เ้าค่ะอีกสองวันจะถึงวันเข้าพิธีปักปิ่นของข้าหากว่าท่านสะดวกก็มาร่วมงานของข้าได้นะเ้าคะที่จริงข้าก็อยากให้ท่านมาพร้อมกับท่านแม่ทัพแต่เห็นว่าเขาน่าจะติดงานคงจะมาร่วมงานกับท่านไม่ได้แต่ก็ไม่เป็ไรนะเ้าคะข้าพร้อมต้อนรับพี่ใหญ่เสมอ"ฟางเฟยเซียนยื่นเทียบเชิญให้ฟางซูซินยามสบตากันแววเยาะเย้ยถากถางที่แสดงออกนั้นช่างแจ่มชัดยิ่งนักนางมาเพื่อเยาะเย้ยนั่นเอง
"ข้าทราบแล้ว"ฟางซูซินกล่าวตอบรับด้วยคำพูดสั้นๆอีกเช่นเคย
"พี่ใหญ่จะมาร่วมงานพี่รองด้วยหรือไม่เ้าคะ หากว่าท่านมาร่วมงานด้วยก็คงจะดีไม่น้อยอันที่จริงท่านอยู่ที่จวนนี้ก็คงจะเหงาท่านแม่ทัพก็ไม่อยู่ท่านที่เป็ภรรยาก็คงจะรู้สึกโดดเดี่ยวไม่สู้ไปชื่นชมบุรุษที่มาร่วมงานถึงแม้ว่าจะแต่งงานแล้วก็ไม่เป็ไรหรอกเ้าค่ะดูเผื่อๆไว้หากวันไหนท่านแม่ทัพเกิดหย่ากับท่านขึ้นมาจะได้มีคนรับท่านไปเลี้ยงดูต่อ"ฟางซีหรูกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าแช่มชื่นราวกับว่านางกำลังพูดถึงเื่ท้องฟ้าอากาศอย่างไรอย่างนั้น
"คุณหนูสามกรุณาระวังคำพูดของท่านด้วยเ้าค่ะตอนนี้คุณหนูใหญ่เป็ฮูหยินของจวนแม่ทัพแล้วจะทำอย่างที่ท่านว่าได้อย่างไรหากใครมาได้ยินเข้าฮูหยินจะเสียหายได้นะเ้าคะ"ลี่ซือที่ยืนอยู่ด้านหลังฟางซูซินกล่าวขึ้นเสียงแข็งนางไม่พอใจกับคำพูดของคุณหนูสามที่พูดราวกับว่าคุณหนูของนางจะไปทำตัวเป็ดอกซิ่งแดงยื่นออกนอกกำแพงเช่นนั้น
"เ้านายจะคุยกันบ่าวอย่างเ้าสะเออะมาสอดได้หรือจางวี่ตอบปากนางให้ข้า" ฟางซีหรูสั่งให้สาวใช้ของตนให้ตบปากลี่ซือที่กล้าสอดปากเป็เพียงแค่บ่าวชั้นต่ำกล้ามาด่านางเช่นนั้นหรือ
"เ้าค่ะ"จางวี่ก้าวเข้ามายืนตรงหน้าลี่ซือทั้งกำลังง้างมือขึ้นเพื่อจะตบแต่ก็ต้องหยุดชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงของฟางซูซินกล่าวขึ้น
"หากเ้ากล้าแตะต้องคนของข้าก็ลองดูที่นี่เป็จวนของท่านแม่ทัพไม่ใช่จวนของพวกเ้าที่คิดจะทำอะไรก็ได้"ฟางซูซินกล่าวขึ้นเสียงเรียบไม่มีแววล้อเล่นแต่อย่างไรนางไม่คิดจะให้คนมารังแกในที่ที่เป็ของนางหรอกนะหากว่าพวกนางกล้าขนาดนั้นนางเองก็พร้อมจะตอบสนองเช่นเดียวกัน
"พี่ใหญ่นี่ท่านกล้าหาญขึ้นแล้วหรือเ้าคะแต่ก่อนไม่เห็นท่านจะทำเป็เก่งเช่นนี้เลยหรือเป็เพราะว่าท่านได้เป็ฮูหยินของท่านแม่ทัพแล้วคิดว่าจะทำอะไรก็ได้เช่นนั้นหรือเ้าคะช่างน่าตลกเสียจริงเป็ภรรยาประสาอะไรถึงได้ถูกสามีทอดทิ้งในวันเข้าหอท่านควรจะชะโงกดูเงาตนเองก่อนจะมาข่มขู่ข้านะเ้าคะ"ฟางซีหรูยิ้มเยาะให้กับคำพูดของฟางซูซินนางได้ยินเื่นี้มาจากสาวใช้ที่เคยเดินมาส่งนางเมื่อครั้งก่อนทั้งไม่คิดว่าพี่ใหญ่ของนางจะกล้าขัดขวางหากนาง้าจะสั่งสอนบ่าวผู้นี้สักเล็กน้อย
"..." ฟางซูซินไม่ตอบนางเพียงนั่งฟังนิ่งๆ เท่านั้น
"มัวยืนทำอะไรยังไม่ตบปากนังบ่าวผู้สามหาวผู้นี้ให้ข้าอีกหรือว่าเ้าอยากจะโดนตบปากเสียเองเล่า...จางวี่"ปากก็พูดกับสาวใช้ของตนแต่สายตากลับมองมาที่ฟางซูซินดูแล้วคำพูดนั้นคงจะพูดให้นางฟังใช่หรือไม่
"เ้าค่ะคุณหนู"สาวใช้ของฟางซีหรูรับคำเตรียมที่จะตบไปที่ใบหน้าของลี่ซืออย่างเต็มแรงแต่ก็ยังไม่ทันจะได้ลงมือกลับได้ยินเสียงเพี้ยะพร้อมกับเสียงตุ้บคล้ายของหล่นที่ด้านหลังเสียก่อนจึงได้หันกลับไปมองก็เห็นว่าคุณหนูของตนลงไปนั่งกองกับพื้นเสียแล้ว
ฟางซีหรูไม่ทันระวังตัวในตอนที่ถูกฟางซูซินตบเข้าที่ใบหน้านางจึงเสียหลักล้มลงไปนั่งฟุบที่พื้นอาการเ็ปที่ใบหน้าเริ่มแผ่ขยายไปตามร่องรอยของฝ่ามือครั้งนี้ฟางซูซินใส่ไปเต็มแรงไม่เหมือนกับคราวที่แล้วที่ยังออมแรงไว้อยู่เล็กน้อยฝ่ามือของนางถึงกับแดงแต่ก็รู้สึกพึงพอใจกับผลงานของวันนี้เช่นกัน
"เ้า...เ้ากล้าตบหน้าข้าหรือ"ฟางซีหรูที่ได้สติก็รับรู้ได้ถึงคาวเืที่อยู่ในปากนางชี้หน้าทั้งจ้องมองฟางซูซินด้วยความโกรธจัดนางถูกนังสารเลวนี่ตบเป็ครั้งที่สอง
"ข้าเตือนเ้าแล้ว"ฟางซูซินมองหน้าของอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบนิ่ง
"ฮึกล้าดีนี่ต่อให้ที่นี่เป็จวนแม่ทัพข้าก็จะสั่งสอนเ้าเองดูซิว่ายังจะปากดีอยู่อีกหรือไม่"ฟางซีหรูที่ยืนขึ้นได้แล้วก็ก้าวเข้ามาใกล้ฟางซูซิ
นเตรียมที่จะเอาคืนอีกฝ่าย
"ฟางซีหรูหากเ้ากล้าทำร้ายข้าเ้าเองก็ควรจะรู้ไว้ว่าบทลงโทษของผู้ที่ทำร้ายฮูหยินของแม่ทัพใหญ่ของแคว้นเป็เช่นไรถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รักข้าแต่หากถูกผู้อื่นหยามเกียรติด้วยการทำร้ายฮูหยินของตนถึงในจวนเ้าว่าคนอย่างท่านแม่ทัพจะลงโทษเ้าอย่างไร"นางคงต้องยืมหนังเสือมาห่มสักครั้งการหยิบยืมอำนาจของผู้ที่แข็งแกร่งกว่าเพื่อปกป้องตนเป็หนทางที่นางพอจะทำได้อยู่บ้างที่นี่เป็จวนของเขาใครที่เข้ามาก็คงจะต้องเกรงใจเ้าของจวนอยู่บ้าง
"เ้ากล้าขู่ข้า?" ฟางซีหรูชะงักไปหลังจากได้ยินประโยคนั้นนางจะไปมีความกล้าไปต่อกรกับแม่ทัพผู้นั้นได้อย่างไรเขาเป็คนดีเสียที่ไหนกันเป็ปีศาจร้ายชัดๆแต่ก็ยังทำปากดีใจสู้ไปเช่นนั้นจะยอมให้อีกฝ่ายรู้ว่านางกลัวได้อย่างไร
"น้องสามเ้าพอแค่นี้เถิดอย่าให้เป็เื่ราวใหญ่โตเลยพี่ใหญ่ข้าขอโทษแทนน้องสามด้วยนางคงไม่ได้ตั้งใจจะกล่าวกับท่านเช่นนั้นวันนี้ข้าก็มาส่งเทียบเชิญแล้วเช่นนั้นก็คงต้องขอตัวกลับแล้วเ้าค่ะ"ฟางเฟยเซียนที่เงียบดูเหตุการณ์อยู่นานเมื่อเห็นว่าท่าไม่ดีจึงทำเป็พูดไกล่เกลี่ยให้เื่จบลงแต่ที่ก่อนหน้านี้ไม่พูดอะไรก็เป็เพราะว่านางเองก็อยากจะเห็นฟางซูซินตกอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชด้วยเช่นกันแต่เมื่อเหตุการณ์ไม่เป็ไปอย่างที่หวังแต่หากเป็อย่างที่ฟางซูซินว่านางเองก็ไม่อยากจะมีเื่กับแม่ทัพผู้นั้นด้วยเช่นกัน
"หากเ้าไม่มีเื่อะไรแล้วก็เชิญกลับไปเถิดข้าเองก็อยากพักผ่อนข้าไม่ส่งนะ"ฟางซูซินกล่าวจบก็เดินกลับเข้าห้องนอนไปปล่อยให้สองคนที่ยืนอยู่ในห้องรับแขกเป็ฝ่ายยืนส่งเ้าของเรือนเสียเอง
406
![เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576648_93970411.webp)
