"ขมิ้น ตื่นได้แล้วนะ ลูกรัก" เสียงที่คุ้นเคยดังอยู่ข้างหูของขมิ้น เธอจึงค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ หลังจากนั้น เธอถึงกับเบิกตาโพลง เพราะสิ่งที่เธอเห็นนั้นคือแม่ของเธอที่ได้เสียชีวิตไปเพราะโรคร้ายเมื่อ20ปีที่แล้วในตอนที่เธอยังเป็เด็กน้อย 'ไม่จริงน่ะ นี่มันความฝันใช่มั้ย นั่นแม่ของเราจริงๆใช่มั้ย' น้ำตาของสาวน้อยค่อยๆไหลอาบแก้ม "เป็อะไรหรือเปล่าลูก ฝันร้ายหรอจ๊ะ โอ๋ๆ หนูตื่นแล้วนะ แม่อยู่นี่ไง เอ...หรือว่าหนูไม่สบาย" แม่ของขมิ้นปลอบเธอพลางนำหน้าผากไปแตะหน้าผากของเธอเพื่อวัดไข้ "ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา" ขมิ้น จึงได้สติก่อนที่จะโผเข้ากอดแม่ของเธอพลางกล่าวว่า "หนูสบายดีค่ะแม่ หนูแค่ฝันว่าจะไม่ได้เจอแม่อีก พอตื่นมาเห็นแม่ หนูเลยดีใจมากๆเท่านั้นเองค่ะ" "ปากหวานนะเรา จะขออะไรแม่อีกหล่ะ" ผู้เป็แม่ส่งรอยยิ้มอบอุ่นพลางกล่าวถามออกไป "หนูขอให้แม่อยู่กับหนูก็พอแล้วค่ะ คุณแม่อย่าหายไปไหนอีกนะคะ" เด็กสาวกล่าวพลางส่งสายตาอ้อนวอนไปหามารดา
"แม่ไม่ไปไหนหรอกลูก แต่ตอนนี้ลูกลุกไปอาบน้ำได้แล้ว แม่จะได้ลงไปทำข้าวเช้าให้ลูกกิน" ผู้เป็แม่กล่าวพลางเดินออกจากห้องไป
หลังจาก ขมิ้น ปาดน้ำตาจึงได้เริ่มสังเกตรอบๆตัว พลันหันไปเห็นสิ่งหนึ่ง ที่น่าจะอยู่ในเกมที่เธอเคยเล่นตอนเป็วัยรุ่น เป็เหมือนกลุ่มก้อนพลังงานรูปทรงกลม ส่งแสงสีน้ำเงินจางๆออกมา พลันได้ยินเสียงขึ้นมาในหัว ' สวัสดี เราคือภูติที่ท่านอาร์คส่งมาเพื่อช่วยเหลือท่าน กรุณาตั้งชื่อให้เรา เพื่อยืนยันพันธสัญญา' หลังจากนิ่งอึ้งไปกว่าสามสิบวินาที ขมิ้น จึงสะดุ้งพร้อมกับส่งเสียงร้องออกมา "เอ๋..... อ...ะ...อะไรนะคะ..." เสียงในหัวพลันดังขึ้นอีกในฉับพลัน 'สวัสดี เราคือภูติที่ท่านอาร์คส่งมาเพื่อช่วยเหลือท่าน กรุณาตั้งชื่อให้เรา เพื่อยืนยันพันธสัญญา' เมื่อขมิ้นได้ยินดังนั้น เธอก็คิดขึ้นในใจว่า 'คุนอาพระเ้ามีชื่อเรียกว่าอาร์คหรอเนี่ย แล้ว ภูติเนี่ย มันเหมือนกับผีในโลกของเราหรือเปล่านะ' ในระหว่างที่ขมิ้นกำลังขบคิดเช่นนั้นก็มีเสียงดังแทรกขึ้นมาในหัวของเธอเบาๆ 'ท่านโปรดวางใจเราเป็ภูติมิใช่ดังที่ท่านคิด เช่นนั้นเราขออธิบายเพื่อให้ท่านทราบ ภูติเป็เผ่าพันธุ์หนึ่งที่อาศัยอยู่ในโลกนี้ ภูติในโลกนี้อาจจะต่างจากที่ท่านเคยได้ยินมาจากโลกที่ท่านจากมา ภูติในโลกนี้นั้นไม่สามารถสแดงอิทธิฤทธิ์ได้ถ้าไม่ได้ทำพันธสัญญา และเมื่อภูติทำพันธสัญญาแล้ว ภูติจะมีหน้าที่คอยสนับสนุน ผู้ทำพันธสัญญา' ขมิ้นเมื่อได้ยินเสัยงที่ดังขึ้นในหัวก็ผงะ
หันมามองทางด้านแสงสลัวเป็วงกลมที่ด้านข้าง 'นี่เธออ่านใจฉันได้ด้วยหรอเนี่ย อืมมมมม... ตั้งชื่อสินะ... ' 5นาทีผ่านไป ขมึ้นที่มีสีหน้าครุ่นคิดมาตลอดพลันนึกถึงชื่อหนึ่งขึ้นมา "งั้นฉันขอตั้งชื่อเธอว่า อัญชัน แล้วกัน เพราะว่าเธอมีสีน้ำเงิน เอาล่ะตามนี้เลย" หลังจากนั้นก็มีเสียงดังขึ้นในหัวของขมิ้น
'พันธสัญญาเสร็จสิ้น' หลังจากนั้นกลุ่มก้อนสีน้ำเงิน พลันกระพริบ....
------------------------------