ตอนที่ 33.5 ใต้ฟ้าข้าใหญ่สุด
เจียงเป่าและจางหยาม มองไปทางผู้หญิงที่ะโออกมา เธอคนนั้นคือผู้หญิงอายุราวๆ 20 ปี รูปร่างหน้าตาจัดว่าอยู่ในระดับสูงของผู้หญิงธรรมดา เรียกว่าสวยเลยก็ว่าได้
เมื่อผู้หญิงคนนั้นะโขึ้น เพื่อที่อยู่ข้างๆ ก็พากันห้ามเธอทันที
“ ฉีฉีเธอทำบ้าอะไรของเธอ!! “
“ เธอบ้าไปแล้วหรือไงจีฉีฉีพวกเราทำไปเพื่อช่วยเธอนะ แต่เธอกลับ…! “
“ ยัยบ้าจีฉีฉี!! “
“ เธอเป็คนบอกให้พวกเราขังมันเอาไว้แท้ๆ!! “
“ เธอมันโง่ ถ้าพวกทหารรู้ว่าเราทำอะไรพวกเราซวยแน่ เธอเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเธอก็ต้องโดนลงโทษแบบพวกเรา “
กลุ่มคนรอบๆ ผู้หญิงที่ะโต่างก็แสดงท่าทางไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน
เจียงเป่าและจางหยานพอเข้าใจแล้วว่าทำไมคนพวกนี้ถึงแสดงอาการแปลกๆ ออกมา คนพวกนี้ต้องทำอะไรผิดกันแน่ บางทีอาจจะฆ่าคนหรืออะไรทำนองนั้น แล้วคนที่ชื่อนายน้อยิอะไรนั่นคงเป็เหยื่อ
เจียงเป่าไม่สนใจว่าพวกนี้ทำผิดอะไร เพราะตอนนี้มันเป็วันโลกาวินาศ อย่าว่าแต่ฆ่าคนเลย ฆ่าเป็สิบเป็ร้อยเขาก็ไม่สนใจพวกมันเลยสักนิด เจียงเป่าเตรียมสั่งให้พวกกลุ่มผู้รอดชีวิตหยุด แต่ก่อนที่เจียงเป่าจะได้พูดอะไรเสียงไม่พอใจก็ดังขึ้นก่อน
“ นี่มันเื่อะไร!! ผู้นำตระกูลเจียง ผู้นำตระกูลจาง พวกคุณกำลังรออะไรกันทำไมไม่รีบเข้าควบคุมโรงอาหารเอาไว้!! “
หลินฟานมาถึงแล้ว
เมื่อหลินฟานมาถึงก็พบว่ากองทัพยังไม่เข้าควบคุมโรงอาหาร เขาต้องทำภารกิจครั้งนี้แข่งกับเวลา เพราะไม่รู้ว่าซอมบี้ในโดมคอนเสิร์ตจะเคลื่อนไหวกันตอนไหน เมื่อมาเห็นว่าคนของเขาไม่เข้าใจความเร่งด่วนของตัวเอง หลินฟานก็ไม่พอใจมาก
อีกอย่าง เจียงเป่า จางหยานและพวกทหาร พวกนั้นยังยืนดูพวกกลุ่มผู้รอดชีวิตกำลังด่ากันอีก หลินฟานจะเก็บอารมณ์โมโหเอาไว้ได้อย่างไร
ให้มายึดโรงอาหารแต่ดันมายืนมองคนด่ากันเนี่ยนะ!
เจริญ! เจริญกันจริงๆ!!
จางหยานรีบพูดขึ้น
“ พวกเรากำลังถามเื่ที่เกิดขึ้นอยู่ครับ คนกลุ่มนี้มันแปลกๆ “
“ แปลก? แปลกยังไง!? “
หลินฟานขมวดคิ้วสงสัย
จางหยางเริ่มเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้กับหลินฟานฟัง หลินฟานฟังผ่านๆ และไม่ได้สนใจอะไรมาก ใครจะฆ่าใคร ใครจะทำอะไรหลินฟานก็ไม่สนใจอยู่แล้ว หากไม่ได้มาฆ่าคนของเขา และมาสร้างความเดือดร้อนให้เขา หลินฟานก็พร้อมมองผ่านทุกเื่ แต่พอได้ยินชื่อที่มีคำว่า จี! หลินฟานก็แสดงใบหน้าไม่พอใจออกมา แล้วพูดขึ้นว่า
“ จีฉีฉีนี่ ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลจีไหม? “
“ ทหารไปพาเธอมา! “
จางหยานออกคำสั่งกับทหารใกล้ๆ เขาก็ฟันธงไม่ได้ว่าเกี่ยวกันไหม จางหยานไม่ได้สนใจอะไรกับตระกูลจีขนาดนั้น แต่ก่อนเขาคิดแค่ว่า เขาจะหาทางสั่งฆ่าจีเป่ยยังไงดีเพราะมันทำให้ตระกูลหลินเสียหาย
แต่ถ้าหากผู้หญิงคนนั้นเกี่ยวข้องกับตระกูลจีขึ้นมา เื่ก็คงจบไม่สวยแน่ๆ ภาพจีเป่ยโดนหลี่ิหักนิ้วในงานประชุมเมื่อเดือนก่อน ภาพเ่าั้ยังอยู่ในหัวของจางหยางอย่างชัดเจน
ทหารนำตัวจีฉีฉีมายืนต่อหน้าหลินฟานอย่างรวดเร็ว
“ คุณหัวหน้าทหาร! ช่วยนายน้อย- “
“ เธอมีความเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลจีแห่งหลินหนานไหม? “
หลินฟานขัดก่อนที่จะจบประโยค เขาถามด้วยน้ำเสียงเ็า
จีฉีฉีตอบทันทีว่า
“ ไม่ค่ะ! ฉันมาจากครอบครัวธรรมดา ฉันแค่แซ่จี “
“ ดี! เธอมีเวลาเล่ามา 1 นาที บอกมาว่ามันเกิดเื่อะไรขึ้น “
หลินฟานไม่อยากเสียเวลา แต่เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น
จีฉีฉีพยักหน้า จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ คุณชายิโดนกลุ่มคนที่อยู่ในโรงอาหารขังเอาไว้ เขาเป็ลูกของนายกเทศมนตรีิของมณฑลหลินหนาน
“ เขาแค่ทำเื่เลวร้ายนิดหน่อยโดยการข่มขืนผู้หญิงคนหนึ่ง จากนั้นคนพวกนี้ก็จับคุณชายิและคนของเขาขังเอาไว้
“ คุณหัวหน้าทหารต้องให้ความเป็ธรรมแก่คุณชายินะคะ ผู้หญิงคนนั้นเป็คนให้ท่าคุณชายเอง เธอสวยเองช่วยไม่ได้ “
จีฉีฉีพยายามใส่อารมณ์ระหว่างพูดมากที่สุด เธอรู้ว่าสิ่งที่คุณชายิทำเป็เื่ที่ผิดเพราะไปข่มขืนคนอื่น แต่เขาคือคุณชายิ พ่อของเขาคือนายกเทศมนตรีแห่งมณฑลหลินหนาน พ่อของคุณชายิคือคนของรัฐบาลแถมยังเป็พวกระดับสูงของรัฐบาล
พวกทหารเป็ทหารของรัฐบาล เพราะงั้นเมื่อเห็นพวกทหารปรากฏตัวออกมา จีฉีฉีจึงคิดว่าควรเปลี่ยนฝั่ง เธอควรย้ายฝั่งมาอยู่ฝั่งของคุณชายิและให้ทหารเหล่านี้ปกป้องตัวเอง นี่คือแผนที่เธอคิดเอาไว้
เมื่อจีฉีฉีพูดจบเสียงก่นด่าก็ดังขึ้น
“ ยัยจิ้งจองจีฉีฉี!!! มันเป็เธอไม่ใช่หรือไงที่เป็คนเสนอความคิด!!! “
“ เธอบอกว่าเธอกลัวว่าเธอจะเป็รายต่อไป พวกเราเลยจับมันเอาไว้แท้ๆ ทำไมตอนนี้เธอถึงได้พูดจาเขาข้างมัน!!! “
“ ยัยสารเลว!!! “
“ ยัยชั่ว!!! “
จีฉีฉีหันมองไปทางกลุ่มคนที่กำลังด่าเธออยู่ จากนั้นเธอก็ทำท่าทางใส่ๆ แล้วพูดกับกลุ่มผู้รอดชีวิตว่า
“ ฉันแค่บอกว่าเราควรระวังเขาเอาไว้และควรแยกเขา ฉันไม่ได้บอกให้พวกคุณขังคุณชายิเอาไว้ อีกอย่าง ฉันบอกว่าฉันกลัวเป็รายต่อไปตอนไหน พวกคุณมีหลักฐานหรือเปล่าอย่ามาใส่ร้ายฉัน “
ใบหน้าของแต่ละคนในกลุ่มผู้รอดชีวิตเริ่มแดงก่ำ หากตอนนี้ไม่มีปืนจากทหารกดดันพวกเขาเอาไว้ พวกเขาคงวิ่งไปหยุมหัวจีฉีฉีไปแล้ว ผู้หญิงคนนี้มันหน้าด้านสิ้นดี!
หลินฟานเองก็แปลกใจเช่นกัน ผิดเองที่เธอสวย! ผู้หญิงคนนี้บอกว่าความผิดที่โดนข่มขืนเพราะผู้หญิงคนนั้นสวยงั้นเหรอ นี่มันตรรกะอะไรกัน? นี่มันเื่บ้าบอสิ้นดี!
หลินฟานะโขึ้นว่า
“ เงียบ!!! “
หลินฟานใช้แววตาเ็ามองไปทางกลุ่มผู้รอดชีวิต จากนั้นก็พูดต่ออีกว่า
“ ถ้าฉันไม่ถามใครก็อย่าได้พูดออกมา ไม่งั้นจะไม่มีการเตือนกันดีๆ อีก “
ทุกคนสงบลงในทันที เสียงหลินฟานเป็เหมือนกับน้ำเย็นที่ดับไฟในใจของพวกเขา ถึงพวกเขาจะโกรธจีฉีฉีและอยากไปรุมหยุมหัวของเธอ เพราะความหน้าด้านหน้าทนของจีฉีฉีเกินมนุษย์จริงๆ แต่พวกเขากลัวปืนในมือของพวกทหารมากกว่า
หลินฟานหันไปทางเจียงเป่า จากนั้นก็ถามว่า
“ ไอ้คุณชายินี่ มันใช้ลูกของนายกเทศมนตรีจริงๆ ใช่ไหม? “
“ ครับ! นายกเทศมนตรีคนปัจจุบันของมณฑลหลินหนานแซ่ิ และเขาก็มีลูกชายเรียนอยู่ที่มหาลัยหลินฮวาแห่งนี้ “
เจียงเป่าตอบยืนยัน
หลินฟานพยักหน้าแล้วก็ออกคำสั่งอีกว่า
“ ไปเอาตัวพวกที่โดนขังอยู่มาที่นี่!! “
หลังจากหลินฟานออกคำสั่งทหารก็เดินไปถามตำแหน่งจากกลุ่มผู้รอดชีวิต และด้วยแรงกดดันจากปืนที่ทหารถืออยู่ พวกเขาก็ได้ตำแหน่งห้องขังมาอย่างรวดเร็ว
ไม่นานคุณชายิและพวกพ้องสวะอีก 5 คน ก็เดินมาทางหลินฟาน คนที่เดินอยู่หน้าสุดยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย และเดินราวกับว่า ที่นี่กูใหญ่สุดใครจะทำไม!
เพียงเห็นการเดินไม่เกรงกลัวใครแบบนั้น หลินฟานก็สามารถเดาได้ทันทีว่าไอ้นั่นนะแหละที่เป็คุณชายิ
คุณชายิเดินมาหยุดต่อหน้าหลินฟาน จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ ฉันิเย่ พ่อของฉันส่งแกมารับฉันไปหาใช่ไหม “
ท่าทางของิเย่ไม่มีความเคารพหรือเกรงใจเลยแม้แต่น้อย เขากำลังทำเหมือนกับว่า หลินฟานเป็หมาที่เขาเลี้ยงเอาไว้เป็หมาที่ต้องทำตามคำสั่งตัวเอง
ได้ยินดังนั้น เจียงเป่า จางหยานและทหารที่อยู่รอบๆ ต่างก็รู้สึกเสียวสันหลังแทนิเย่ขึ้นมา พวกเขาต่างก็มีความคิดที่เหมือนกันว่า ไอ้นี่มันปากพาตายแท้ๆ!
ิเย่ไม่ได้รอคำตอบรับอะไรจากหลินฟาน เพราะเขาคิดว่าหลินฟานเป็คนของพ่อตัวเองและิเย่ก็ไม่ชอบคุยกับพวกทหารเท่าไหร่นัก ิเย่หันจากหลินฟานไปทางกลุ่มผู้รอดชีวิต จากนั้นก็ชี้นิ้วไปยังพวกเขาพร้อมกับพูดขึ้นว่า
“ ฆ่าพวกมันให้หมด!! คนพวกนี้คือพวกที่ตั้งตัวเป็ฏต่อประเทศจีน พวกมันทำร้ายคนในครอบครัวของคนระดับสูงในรัฐบาล พวกมันทำร้ายฉัน พวกมันกักขังฉันเอาไว้ โทษที่พวกมันต้องได้รับก็คือความตาย!! “
ิเย่มองกลุ่มผู้รอดชีวิตด้วยใบหน้าชั่วร้าย ั้แ่ที่โดนขังเอาไว้ เขาก็สัญญากับตัวเองว่าหากพ่อของเขาส่งคนมาช่วยเมื่อไหร่ คนที่มีส่วนร่วมในการขังเขาจะต้องตายให้หมด เขาจะสั่งฆ่าพวกมันให้หมดทุกคน
ทางด้านของกลุ่มผู้รอดชีวิต พวกเขาต่างแสดงความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป บางคนก็กลัวว่าตัวเองจะถูกฆ่า และแสดงใบหน้ากำลังกลัวออกมา บางคนก็เสียใจที่ไม่ยอมฆ่าิเย่ให้มันจบๆ หากฆ่ามัน พวกเขาอาจจะรอดโทษตายได้เพราะไม่มีมันออกคำสั่งฆ่า และบางคนที่กลัวมากๆ ก็ถึงกับจะคุกเข่าร้องขอชีวิต
แต่ระหว่างที่กลุ่มผู้รอดชีวิตกำลังหวาดกลัว
ิเย่ก็รู้สึกว่ามีมือใครบางคนมาจับที่หัวของตัวเอง ิเย่เตรียมะโด่าหลินฟาน เพราะด้านหลังของเขามันมีหลินฟานอยู่คนเดียว แต่ก่อนที่ิเย่จะได้พูดอะไร มือของหลินฟานก็ออกแรงและกดหัวของิเย่ลงไปที่พื้นปูน
ตุ๊บ!!!
เสียงหัวของิเย่กระทบลงพื้นปูน
กลุ่มผู้รอดชีวิตทุกคนต่างก็กลับมาอยู่ในอารมณ์เดียวกันทั้งหมดทันที
พวกเขาต่างก็กำลังสงสัยว่ากำลังเกิดเื่อะไรขึ้น ทำไมทหารทำร้ายิเย่? ไม่ใช่ว่าทหารต้องทำตามคำสั่งของิเย่งั้นเหรอ? ไม่ใช่ว่าพ่อของิเย่เป็สมาชิกระดับสูงของรัฐบาลงั้นหรือ? ทุกคนต่างก็มองภาพที่เกิดขึ้นด้วยความงงงวย