เจเจ : เจ้ มีคนมาขอพบ
หนูดี : หือใคร?
เจเจ : เ้าหน้าที่ มาของความขออนุเคราะห์ ให้ชาวบ้าน เื่ลมพายุฤดูร้อน เมื่อคืนคะ
หนูดี : อ้อ ให้ไปรอห้องรับรองเลย ให้แม่บ้าน หาน้ำ หาของว่างรอ เดียวพี่ตามไป
. หน่วยงานหลายๆ หน่วยงานบูรณการ เกี่ยวกับความเดือดร้อนชาวบ้าน ที่มากับพายุฤดูร้อนพัดถล่ม บ้านถูกแรงลมพัดพังเสียหายหลายหลังคาเรือน หลังคาบ้านถูกลมพายุพัดปลิว รวมไปถึงคอกสัตว์เลี่ยง ฟาร์มเลี้ยงสัตว์
(แล้วบ้านเ้าเด็กที่ยังต่อเติมไม่เรียบร้อย ฟาร์ม เป็ยังบ้าง เงียบไปเลย หายไปปกติตอนเช้า ไลน์มาก่อนใคร)
ทางหนูดี ให้ความร่วมมือกับหน่วยงานต่างๆ ทั้งช่วยเื่วัสดุที่ไปซ่อมแซม การลดราคา ในการซื้อเพิ่มเติม และบริจาคเงินสมทบทุน มีการการถ่ายภาพเพื่อการประชาสัมพันธ์ ก่อนสายตา จะไปประสานกับตากล้อง ที่จ้องมองมาจนรู้สึกตัว
(อ๋อ ยัยเด็กผึ้ง เพื่อเ้าเด็กคิดไม่ซื่อนั้นเอง ทำไมวันนี้ ส่งสายตาพิฆาตมาแปลกๆ)
ผึ้ง : แม่คะ น้าหนูดี อุ้ย คุณอรดี ติดเรียกตาม สิ ใจดีจังนะคะ
ยัยเด็กนี่ เข้าไปเกาะแขน ทีมคุณนายกาชาด ผมกระบังลม แล้วหันมาเรียกว่าน้า แถม อุ้ย แบบนี้ ฉันรู้นะ อุ้ยโหนกระแส แบบกรรชัย
(อุ้ยตาย น้องผึ้ง อย่าเรียกคุณอรดี ว่าน้ายังนั้น ไม่น่ารักเลยคะ คุณอรดี เหมาะสมกับคำว่าพี่ ค่ะลูก บอกว่าพึ่งเรียนจบ ยังเชื่อเลยคะ ไม่น้านะคะ พี่พอ)
หนูดีแทบอยากจะ ขนสังกะสี อิฐ หิน ปูนทราย ให้คุณแม่เ้าเด็กผึ้งอีกเท่าตัา แต่กลัวจะถูกมองว่าบ้ายอ จึงรักษาฟอร์ม ตอบไปว่า
หนูดี : คุณพี่ก็พูดไป 42 แล้วคะ เรียกน้าก็ได้ คุณพี่มีอะไรถ้าคิดว่า ทางเราช่วยได้ แจ้งมาเลยนะคะ ยินดีถ้าช่วยได้
ผึ้ง : แม่คะ เรารีบลาคุณอรดีเลยดีกว่า เห็นคณะบอกจะไปดูไร่กับฟาร์ม ของลุงนพ หนูเป็ห่วง สิ คะ ได้ข่าวโดนหนักอยู่นะคะ
ฉึก!!!
ยัยเด็กนี่ เห็น หน้าใสๆ ไม่ใช่แล้ว แต่เธอรู้จักฉันน้อยไป ย่ะเด็กน้อย
ND : พายุเข้า ที่บ้าน กับฟาร์มเป็ยังไง
Si_TS : ไลน์มาคิดถึงเค้าเหรอคะ
ND : ที่บ้านเป็ยังไง ตอบมาดีดี อย่าเล่น
Si_TS : บ้านไม่เป็ไรค่ะ บ้านที่ต่อเติม มีของพังนิดหน่อย ส่วนฟาร์ม หลังคาปลิวไปบ้างคะ
ND : ของช่างเหอะคะ หาใหม่ ทำใหม่ได้ มีใครเป็อะไรหรือเปล่า
Si_TS : เค้าเองแหละ
ND : เป็อะไร เจ็บตรงไหน?
Si_TS : นิดหน่อยคะ แต่ คิดถึงมากกว่า
เ้าเด็กเห็นคนน้าอ่าน แล้วไม่ตอบ คิดว่างานคงยุ่งแน่นอน
------
เ้าเด็กนอนพักผ่อนอยู่มุมห้องรับแขกบนโซฟาที่ห้องรับแขกดูทีวี หลังจากหยิบมือถือแล้วคนน้าไม่ตอบอะไรกลับมา จนมีถุงมาวาง
“ตุ๊บ”
หนูดี : หัวแตก ทำไมไม่บอกไหนมาดูสิ นิดหน่อย มันแค่ไหน
คนน้าทิ้งตัวลงข้างคนที่นอนเหยียดยาวบนโซฟา ที่ทำหน้าตายิ้มแป้น คนน้าเอามือขึ้นสำรวจ หัวที่มีผ้าพันแผลติดอยู่ที่หางคิ้วด้านซ้าย พร้อมกับรอยซ้ำตามตัว หัวเข่าถลอก
สิ : คิดถึงจัง โอ้ยๆๆ ปวดหัวจัง คิดถึงน้าจัง กอดหน่อยๆ
พูดจบก็เด้งตัวขึ้นมากอดคนน้าแน่น โยกไปมาเหมือนที่ชอบทำ ก่อนจะถูกฝ่ามืออรหัน ฟาดให้ 1 ครั้ง
หนูดี : เดียวใครเห็น รุ่มร่าม เย็บกี่เข็ม
สิ : 3 คะ
หนูดี : นิดเดียว น้ากลับนะ เอาขนมมาฝาก ทานยาพักผ่อน โตแล้วดูแลตัวเอง
หมับ!
สิ : เค้าปวดหัว อยู่กับเค้าก่อนนะ พ่อ แม่ ไม่อยู่ เข้าไปในไร่กับฟาร์ม กับทีมจังหวัดสำรวจนะคะ นะ นะ น้าหนูดีคนสวย
พยายามทำเสียงอ้อนสุดฤทธิ์ เท่าที่จะขุดมายามาทำได้
หนูดี : เป็อะไรคะ ทำไมอ้อนจัง นอกจากเจ็บตัวมีอะไรมากกว่านี้ หรือเปล่าคะ
สิ : คะน้าเห็นบ้านที่ต่อเติมยัง มันน่าจะไม่เข้ากับอากาศบ้านเราแน่เลย สถาปนึก แบบเค้าก็นึกเอาแล้วบอกช่าง มันเห็นผลตอนพายุเข้าเลย สวย แต่ใช้งานจริง ไม่ได้จริง
หนูดีคิดในสิ่งที่เด็กพูด หลังคาทรงจั่วสูง แต่ไม่มีชายคาที่เมืองนอกเขาไว้ให้หิมะไหลสะดวก แต่เจอฝนสาด ลมบ้านเรา เข้าบ้านเต็มๆ
หนูดี : เดียวให้น้องที่รู้จัก มาแก้หลังคา ให้บ้านมีชายคา ปรับแบบ แสง ลม ใต้หลังคามีช่องอากาศ ช่วยลดความร้อนเข้าสู่ตัวบ้าน
สิ : น้าคะ เขาล้มเหลว ั้แ่ยังไม่เริ่มเลย
เ้าเด็กเบะปาก น้ำตาลไหลออกมาเหมือนสั่งได้ จนหนูดี ต้องรีบเข้าไปกอดปลอบ
หนูดี : ไม่ร้องสิโตแล้ว แล้วทำไมเจ็บตัว หัวแตกหึ
สิ : ออกไปช่วยคนงานเก็บของคะ พอเห็นบ้านตัวเองที่ต่อเติม มันหลุดพัง ยืนตลึงไปหน่อย เศษไม้ปลิวมาโดนหัว ล้มเลย
พละออกจากอ้อมกอดของคนน้า มาเกาหลังคอ แก้เขิน ส่วนคนน้าก็ สำรวจตามตัวเ้าเด็ก
หนูดี : ตัวร้อนนะ ทานยายัง ไปหาหมอเช็คสมองดีกว่า เดียวน้าพาไป ยิ่งบ้าๆ บอบอ อยู่
สิ : ว่าเค้า ขอไปนั่งทำงาน ที่ออฟฟิศได้หรือเปล่าคะ งานเร่ง เดียวไปเอาคอม เอาเอกสาร เสื้อผ้าไม่นาน รอเค้าด้วย
หนูดี : เดียวๆ เอาเสื้อผ้าไปทำไม แค่ไปทำงาน เดียว สิ เดียว!!!
แต่ใดใด ระหว่าง ที่น้าหลานปลอมๆ คุยกัน ในห้องรับแขก ต่างอยู่ในสายตา คนสำคัญในจังหวัด ทั้ง พ่อ แม่ เ้าเด็ก ผู้ว่าราชการ และนายกสภากาชาด ภรรยาผู้ว่า ข้าราชการที่ตามคณะ แน่นอนว่า รวมถึงสาวสาธารณสุข ลูกหลานคนใหญ่โตในจังหวัด ที่มองก็รู้ว่า 2 คน เหมือนคู่รักอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้ มัน “ไม่ใช่เื่ 2 คน” แล้วจ้า
คุณนายผู้ว่าฯ: เงียบเลยนะ คุณพล ที่แท้ ลูกสาวเป็แฟนกับ คุณอรดี นี่เอง
พล : อ๋อครับ ลูกผมเขาปลื้ม หนูดีมาแต่เด็กแล้ว แล้วหนูดีก็เข้าออกบ้านนี้ มานานแล้วครับ
คุณนายผู้ว่าฯ: ดีคะ สมัยนี้ โลกเราไปถึงไหนแล้ว รักกันเพศไหน มีแต่สิ่งสวยงาม ดิฉันสมัครเป็ ชิปเปอร์คนแรกเลยนะคะ
กลายเป็เื่คุยสนุกสนามของกลุ่มผู้ใหญ่ ที่มีคุณนายสายจิ้นเป็แม่ทัพ แต่มุมหนึ่งไม่มีใครสังเกตว่า สาวสวยอายุน้อยในกลุ่ม ตาแดงก่ำ กำมือแน่น ยากที่จะเดาอารมณ์
3K
