[คำเตือน / Trigger Warning]
นิยายเื่นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์เชิงชู้สาวต่างสถานะที่มีเื่ผลประโยชน์ทางการเงินและการอุปการะเลี้ยงดู ตัวละครทุกตัวมีอายุมากกว่า 20 ปีบริบูรณ์ เนื้อหาสร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงระดับผู้ใหญ่ มีการบรรยายฉากกิจกรรมทางเพศอย่างละเอียดและใช้ภาษาที่เร่าร้อน (NC-30+ / PWP) โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
**ระดับความร้อนแรง (NC Rating):** Level 4
**ตัวละครร่วมฉาก:** น้ำอ้อย (อายุ 21 ปี) & คุณภวัต ประธานบริษัท (อายุ 30 ปี)
---
เพ้นท์เฮาส์สลัว
แสงไฟระยิบระยับของมหานครยามค่ำคืนส่องสะท้อนผ่านกระจกใสบานใหญ่ั้แ่เพดานจรดพื้นของคอนโดมิเนียมเพ้นท์เฮาส์หรูชั้น 45 ใจกลางเมือง ห้องหรูมูลค่าหลายสิบล้านแห่งนี้เป็ของขวัญชิ้นงามที่ **คุณภวัต** ประธานบริหารหนุ่มวัย 30 ปี เปย์ซื้อให้น้องน้ำอ้อยเพื่อใช้เป็ 'รังรักส่วนตัว' ของเขากับเธอโดยเฉพาะ
ภายในห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำและเปิดไฟสลัวสีส้มอุ่น **น้ำอ้อย** ในวัย 21 ปี นั่งไขว้ห้างจิบไวน์แดงอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเบจ เธอสวมเพียงเสื้อคลุมผ้าไหมซาตินสีดำตัวสั้นจู๋ที่ผูกสายรัดไว้หลวมๆ เผยเนินอกอวบอิ่มขาวผ่องและเรียวขาขาวยาวสวยสะกดตา ยามที่เธอขยับตัว เสื้อคลุมแยกออกจนเกือบเห็นความเย้ายวนเบื้องล่าง
เสียงกดรหัสประตูดิจิตอลดังขึ้น ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของภวัตในชุดสูทสีเข้มภูมิฐานก้าวเข้ามา ชายหนุ่มขยับเนกไทคลายออกอย่างเหนื่อยล้าหลังเสร็จสิ้นการประชุมบอร์ดบริหารอันเคร่งเครียด ทว่าเมื่อสายตาคมกริบสบเข้ากับร่างบางเย้ายวนบนโซฟา ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็มลายหายไปในพริบตา
"รอนานไหม... น้ำอ้อย" ภวัตเอ่ยเสียงทุ้มต่ำพลางเดินเข้ามาหา
"ไม่นานเลยค่ะบอสขา..." น้ำอ้อยวางแก้วไวน์ ยืนขึ้นเดินนวยนาดเข้ามารับกระเป๋าทำงานและเสื้อสูทของเขาไปแขวนไว้ ก่อนจะหันมากอดประคองรอบคอแกร่งบดเบียดอกอวบอิ่มเข้าหาอกกว้าง "ทำงานเหนื่อยไหมคะวันนี้? ให้อ้อยดูแลบอสให้หายเหนื่อยนะคะ"
ภวัตระบายยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ มือหนาเอื้อมหยิบบัตรเครดิตใบดำสุดหรู (Black Card) ออกจากกระเป๋าเงิน ยื่นส่งให้น้ำอ้อยจับไว้
"รางวัลสำหรับเด็กดีที่เชื่อฟัง... วงเงินไม่จำกัด อยากได้กระเป๋าแบรนด์เนมหรืออะไรก็ไปรูดเอา"
"ขอบคุณค่ะบอสขา... อ้อยรักบอสที่สุดเลย" น้ำอ้อยตาสว่างเป็ประกายด้วยความโลภและความสุข เธอจูบแก้มสากของเขาเบาๆ ก่อนจะเก็บการ์ดลงบนโต๊ะ แล้วหันมารูดซิปดึงกางเกงสูทของภวัตลงช้าๆ "บอสเปย์อ้อยหนักขนาดนี้... อ้อยต้องปรนเปรอบอสให้คุ้มราคานะคะ"
น้ำอ้อยทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นพรมหนานุ่ม ใช้มือเรียวรูดคลึงท่อนเอ็นยาวใหญ่ที่ตื่นตัวแข็งขึงจนนูนเด่นพุ่งออกมาจากกางเกงชั้นในของภวัต เธอใช้ลิ้นเล็กเลียตวัดที่ส่วนปลายหยักร้อนผ่าวอย่างช่ำชอง ดูดเม้มสลับกับรูดรั้งด้วยมือเรียวจนประธานหนุ่มครางซี๊ดบดกรามแน่น แหงนหน้าสูดปากด้วยความเสียวซ่านถึงใจ
"ซี๊ด... อ้อย... เลียเก่งขึ้นเยอะเลยนะอ้อย... ซี๊ดดด..." ภวัตเอามือจิกกลุ่มผมสลวยของเธอเพื่อกดศีรษะให้ลิ้นอุ่นชื้นชอนไชป้อนรักลึกเข้าไปในลำคอ
หลังจากขยี้อารมณ์ดิบจนกระเจิง ภวัตฉุดกระชากร่างบางของน้ำอ้อยให้ลุกขึ้นยืน ดึงสายผูกเสื้อคลุมผ้าไหมของเธอหลุดพ้นไป ร่างกายเปลือยเปล่าเนียนละเอียดชูชันปทุมถันงามประจักษ์แก่สายตา ภวัตช้อนอุ้มร่างบางตรงไปยังกระจกใสบานใหญ่ขอบห้อง ดันร่างของเธอหันหน้าพิงเข้าหาบานกระจกใสเย็นเยียบ
"บอส... มันสูง... เสียวจังค่ะ" น้ำอ้อยครางสั่นระริกยามที่หน้าอกอวบและหน้าท้องเนียนบดเบียดกับกระจกใสที่มองเห็นแสงไฟระยิบระยับของตึกระฟ้าเบื้องล่าง
"เสียวสิดี... มองไฟข้างนอกนั่นไว้ แล้วดูว่าเ้านายเปย์เธอหนักขนาดนี้จะกระแทกเธอแรงแค่ไหน!" ภวัตสบถคำรามดิบๆ
ชายหนุ่มจับขาเรียวข้างหนึ่งยกพาดพับไว้ สะโพกมนกลมกลึงเด่นหราเต่งตึงพ้นขอบเดรส สิงห์จับท่อนเอ็นยาวใหญ่อวบอัดร้อนระอุจ่อเข้าที่ปากทางรักฉ่ำชุ่มแฉะชื้นชุ่มไปด้วยน้ำหวานต้อนรับ ก่อนจะกระแทกสะโพกอัดสวนสอดเข้าไปรวดเดียวมิดโคนจนสุดขอบมดลูก
"อ๊ายยยย!... บอสขา... อื้อออ... ใหญ่... แน่นจนจุกเลยค่ะ อ๊า!"
น้ำอ้อยกรีดร้องใบหน้าจูบแนบกับกระจกใสจนเกิดคราบฝ้า ร่างสั่นคลอนโยกไหวตามแรงขับเคลื่อนของบอสหนุ่ม ภวัตซอยสะโพกสอบกระแทกกระทั้นรุนแรงหนักหน่วงจากด้านหลัง เสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องสลับกับเสียงครางกระเส่าพ่นลมหายใจร้อนรดหน้าต่างกระจก
*ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
"โอ๊ย... เสียว... คุณภวัตขา... เอาแรงๆ... ขยี้ร่องอ้อยแรงๆ เลย อ๊าาา!" น้ำอ้อยบิดส่ายสะโพกพล่านร่อนรับตัวตนยาวใหญ่อย่างสมยอมและตื่นเต้นกับฉากวิวสูงระฟ้า
"ซี๊ด... ตอดควยรัวๆ เลยนะอ้อย... คืนนี้บอสจะเอากระแทกให้เดินไม่ได้เลยคอยดู!" ภวัตครางสบถลั่น โหมแรงสะโพกกระหน่ำซอยรัวยับไม่ยั้ง มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมไปบีบเค้นขยำหน้าอกอวบอิ่มจากด้านหลังบดขยี้อย่างเมามัน
จังหวะรักป่าเถื่อนร้อนรุ่มขยายตัวจนถึงขีดสุด น้ำอ้อยสั่นระริก ช่องทางรักกระตุกขมิบรัดถี่ยิบ บ่งบอกถึงจุดสุดยอดที่แล่นริ้วเข้ามาปะทะ
"อ้อยจะออก... บอส... อ้อยเสร็จแล้ว... อ๊ายยยย!"
"พร้อมกัน... อ้อย... ตอดแน่นๆ... ซี๊ดดด... จะแตกแล้ว!"
ภวัตโหมสะโพกกระแทกมิดโคนเน้นๆ ห้าหกทีสุดท้ายปานพายุรุม ก่อนจะกดสะโพกแช่แน่นเกร็งกระตุกปล่อยพ่นสายธารน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนฉีดอัดแน่นลึกเข้าสู่ช่องคลอดของน้ำอ้อยจนเต็มล้นเอ่อไหลเยิ้มเปื้อนกระจกใสและซอกขา ร่างกายสั่นสะท้านสุขสมแนบชิดโอบกอดกันแน่นท่ามกลางแสงไฟสลัว
"อ๊าาา... ซี๊ด..." ภวัตหอบหายใจโรยริน ก้มลงจูบซับเหงื่อที่แผ่นหลังบางของเธอ
น้ำอ้อยหันกลับมาซบหน้ากับอกแกร่งระบายยิ้มเ้าเล่ห์ ยื่นมือไปลูบไล้บัตรแบล็กการ์ดที่วางอยู่ใกล้ๆ อย่างมีความสุข
"ค่ำคืนนี้... อ้อยทำหน้าที่ได้คุ้มค่าตัวหรือยังคะ... คุณภวัต?" น้ำอ้อยกระซิบยั่วเย้าเสียงหวาน
ภวัตอุ้มเธอขึ้นไปนอนกอดก่ายบนเตียงกว้างหนานุ่มพลางยิ้มมุมปากอย่างเผด็จการ
"คุ้มค่า... แต่อาทิตย์หน้าต้องเหนื่อยกว่านี้นะ... ยัยตัวแสบ"
ประธานหนุ่มกระซิบอย่างหลงใหลในเรือนร่างของเด็กเลี้ยงสาวสวย ปิดตายเกมรักและเงินตราแสนบาปไว้ในเพ้นท์เฮาส์หรูที่สลัวและเร่าร้อนตลอดคืน
292
