“โว้ย!! นอนไม่หลับ” เป็บ้าไรวะกะทิหลับสิ หลับ หลับ หลับ ว๊อย!!” กะทิชันตัวขึ้นนั่งพิงหลังหัวเตียงขยี้ผมตัวเองไปมาจนผมยุ่งพันกันไปหมด ไม่นอนใช่ไหมกะทิได้แกได้ ไม่หลับก็ไม่ต้องหลับฉันไม่ง้อแกก็ได้ชิส์ ในเมื่อไม่อยากหลับก็ไม่ต้องนอนหาอ่านนิยายก็ได้ ก่อนที่ร่างเล็กจะลงจากเตียงเพื่อเข้าไปหาหนังสือนิยายที่เธอสั่งซื้อมาอ่านตอนที่ยังไม่ได้ทำงาน จนตอนนี้ได้ทำงานแล้วยังไม่มีเวลาจะอ่านเลย วันนี้มีโอกาสดีก็อ่านหนังสือนิยายไปจนกว่าร่างกายมัน้าพักผ่อนเองละกัน
เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ “เอามันเข้าไปนี่เรานั่งอ่านหน้านี้มาสิบรอบแล้วก็ยังไม่เข้าสมองอีก อ่านย้ำบรรทัดนี้ตั้งนานละก็ยังไม่อินกับมันสักที “ห่วย… อิหยังวะ!!” ไม่อ่านก็ได้วะใจมันคอยแต่จะคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหลังเลิกงาน
“กะทิ ฉันจะกลับแล้วนะ ฉันมีธุระด่วน ถ้ามีเื่งานด่วนแล้วตัดสินใจเองไม่ได้ก็โทรหาฉันแล้วกัน
“ได้ค่ะ คุณพร้อม”
“วันนี้พี่ขออนุญาตพาเ้านายของกะทิกลับก่อนเวลานะคะ พอดีเรามีธุระต้องไปจัดการร่วมกัน กะทิไม่ว่าพี่นะคะที่มาพาเ้านายของกะทิเกเรงานนะคะ”
“โอ่ว…ไม่ต้องขออนุญาตกะทิหรอกคะ กะทิเป็แค่เลขา”
“โอเคไปกันได้แล้ววีตา ไออยากจัดการทำให้มันเสร็จเร็ว ๆ ”
“พร้อมก็ขอไอคุยกับน้องกะทิอีกนิดก็ไม่ได้ใจร้อนไม่เคยเปลี่ยนเลยนะหืม”วีตาเข้าไปบีบจมูกโด่งสวยของคุณพร้อมเบา ๆ อย่างหยอกล้อกัน
" อื้อ...มัวแต่เล่นอยู่ได้ยูนะไปกันได้แล้วเดี๋ยวรถติด"
"ค่ะที่รัก"ก่อนที่วีตาจะเข้าไปกอดแขนของคุณพร้อมแล้วทั้งสองสาวสวยก็เดินคลอเคลียกระหนุงกระหนิงกันออกไป
กะทิได้แต่มองตามทั้งสองไปจนสุดสายตา พลางครุ่นคิดว่าตกลงทั้งสองเป็เพื่อนหรือเป็แฟนกันแน่ ว่าแต่ว่าทำไมวันนี้ใจมันหวิว ๆ แปลก ๆ สงสัยต้องให้แม่จ๋าพาไปตรวจคลื่นหัวใจที่โรงพยาบาลเสียแล้วเรา
ก๊อก ก๊อก ก๊อก “กะทิตื่นไปทำงานได้แล้ว” แม่แก้วถึงกับต้องขึ้นมาปลุกลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนเพราะไม่เห็นลงไปทานข้าวเช้าสักที นี้ก็จวนจะได้เวลาที่กระป๋องเพื่อนของลูกสาวจะมารับไปทำงาน แต่ยัยลูกสาวตัวดียังไม่มีท่าทีว่าจะลงมาเลย
ปัง! ปัง! ปัง! “กะทิจะไปทำงานไหมวันนี้สายแล้วนะ”
" อื้อ..." กะทิพึ่งรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเรียกของคุณนายแก้ว กี่โมงกี่ยามแล้วเนี่ย จึงเอี้ยวตัวไปจับโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวลา แม่เ้า!! เกือบจะเจ็ดโมงเช้าแล้ว ร่างเล็กรีบลุกขึ้นนั่งทันที ตาย !! ใกล้ถึงเวลาที่กระป๋องจะมารับแล้วเธอยังไม่ได้อาบน้ำเลย คิดได้แบบนั้นร่างเล็กก็รีบลงจากเตียงนอน
ปัง! ปัง! ปัง! " กะทิตื่นรึยัง"
"ตื่นแล้วจ๊ะแม่จ๋ากะทิอยู่ในห้องน้ำเลยไม่ได้ยินแม่จ๋า เดี๋ยวกะทิแต่งตัวแป๊บเดียวถ้ากระป๋องมาแล้วฝากบอกให้มันรอกะทิแป๊บนะจ้ะแม่จ๋า"
"อ้อรีบ ๆ ด้วยละ" คุณนายแก้วเมื่อรู้ว่าลูกสาวตื่นแล้วก็เดินออกไป
"ฟู่ ๆๆๆ เกือบโดนแม่จ๋ากินหัวแต่เช้าเสียไหมละ เอ้ย!! ใส่เกียร์หมาสิกะทิสายแล้วเรา" ก่อนที่ร่างบางจะรีบเข้าไปห้องน้ำทันที
"นังทิแกทำไมไม่เป่าผมให้มันแห้งก่อนไปทำงานฮะ น้ำมันยังหยดติ๋ง ๆ อยู่เลยเนี่ย"
"แกจะบ่นอะไรนักหนานังป๋อง แค่นี้ฉันก็โดนแม่จ๋าบ่นแต่เช้าแล้วเข้าใจไหม จะต้องมาฟังแกบ่นอีกหรอ ห่วย!!"
"เออก็มันน่าบ่นไหมละ ตัวเองเป็เลขามันต้องสวยเนี๊ยบพร้อมออกจากบ้าน นี่อะไรผมเผ้าก็เปียกไปทั้งหัวแบบนี้มันไม่เป็มืออาชีพเข้าใจไหม เื่ง่าย ๆ คิดเองไม่เป็ว่างั้น"
"เออก็วันนี้มันรีบนอนตื่นสายเข้าใจยัง จะไม่สระผมมันก็เยิ้มเชียวถ้าขืนไปทำงานผมแบบมันเยิ้ม ๆ แบบนั้นยิ่งจะดูไม่ดีกว่าที่สระผมรึแกว่าไงนังป๋อง กว่าที่เราจะไปถึงบริษัทเดี๋ยวผมมันก็แห้งแล้ว แอร์รถเป่าแป๊บเดียวน่า"
"แล้วทำไมแกนอนตื่นสาย ไม่ได้ตั้งนาฬกาปลุกรึไง อย่าบอกว่าแกลืมนังกะทิ"
"เออเมื่อคืนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าเวลามันล่วงเลยเข้าไปวันใหม่แล้ว นับ ๆ แล้วฉันพึ่งได้นอนไม่เกินสามชั่วโมงดีเถอะ"
"ทำไมแกนอนไม่หลับ ทุกทีคนอย่างแกหัวถึงหมอนก็หลับเป็ตาย"
"ไม่รู้สิอยู่ ๆ มันก็นอนไม่หลับเมื่อวานฉันรู้สึกหวิว ๆ ที่หัวใจยังไงไม่รู้มันเสียวแปลบเจ็บจี๊ดขึ้นมาเป็บางครั้งแล้วก็หายไปหรือว่ามันเป็อาการเบื้องต้นของโรคหัวใจวะนังป๋อง"
"เอ้ยแกเป็มานานยังหรือพึ่งเป็"
"เป็เมื่อวาน นี่ยังคิดว่าจะให้แม่จ๋าพาไปตรวจที่โรงพยาบาลอยู่เลยเนี่ย"
"รีบไปเลยนะแกนะอันตราย เผื่อมันเป็ขึ้นมาจริง ๆ จะได้รักษาทัน"
"นั้นสิ ฉันก็คิดแบบแก"
" เออกระป๋อง ฉันขอถามอะไรแกอย่างหนึ่งดิ"
"อืมถามอะไรว่ามา"
" ตอนแกแอบรักพี่พอร์ชอะมันรู้สึกยังไงวะ"
"แกถามทำไมนังกะทิ หรือว่าแกแอบรักแอบชอบใครในบริษัทเข้าแล้ว แหม ๆ ไปทำงานยังไม่ทันข้ามอาทิตย์นี่แกไวไฟไปไหมยะ"
"ว๊อย!! จะบ้าหรอฉันจะไปแอบรักใคร ฉันพึ่งทำงาน คนในบริษัทฉันยังรู้จักไม่ถึงสิบคนเถอะ"
"อ้าวแล้วแกถามไปเพื่อ ?? ร้อยวันพันปีไม่เห็นแกพูดถึงเื่รัก ๆ ใคร่ ๆ สักทีมันต้องมีซัมติงอะไรสักอย่างแน่ ๆ ไม่งั้นคนซึนแบบแกไม่ถามฉันหรอกนังทิ"
"นังป๋องตกลงจะตอบคำถามฉันไหม ฉันถามแกไม่ใช่ให้แกมาถามฉันคืน ห่วย! "
" เออ ตอบก็ได้นังนี่นิ ตอนนั้นหรอความรู้สึกแอบรัก มันก็รู้สึกดีเมื่อได้เห็นเขายิ้มเขาทำอะไรก็ดูดีไปหมดยิ่งเขาส่งยิ้มมาให้นะแกใจฉันนี้แทบละลายไปกองแทบเท้าเขาเลย ฉันอะอยากจะไปอยู่ใกล้ ๆ เขาตลอดเวลา แต่ถ้าเห็นเขาไปกับผู้หญิงอื่นหัวใจฉันนี้เจ็บจี๊ด ๆ ไปทั้งหัวใจเลยแหละแก ทำไมไม่เป็ฉันที่ต้องไปยืนอยู่ข้าง ๆ เขาอาการโดยรวมก็จะประมาณนี้แหละ"
"เจ็บจี๊ด ๆ ในหัวใจ มันเป็ยังไงวะ? "
"ก็หัวใจมันรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาในหัวใจอ่ะ แบบว่าทำไมไม่เป็ฉันอะไรทำนองนี้ โว๊ะ!!อธิบายไปแกก็ไม่เข้าใจ ลองแกมีความรักแล้วเห็นเขาไปกับคนอื่นนะแกจะเข้าใจที่ฉันพูดนังทิ"
เจ็บจี๊ด ๆ ในหัวใจอย่างนั้นหรอ มันเหมือนอาการที่เราเป็อยู่ไหมวะ ?? แล้วเราจะไปเจ็บหัวใจเมื่อเห็นคุณพร้อมไปกับแฟนเขาทำไมกัน โว๊ะ!! งงกับตัวเอง