เทพกระบี่เงาสังหาร

อู่หมิงรู้สึกชื่อชมชายหนุ่มคนนี้มากเพราะแต่แรกถ้าเป็นคนปกติจะต้องตะโกนให้คนอื่นช่วยแต่เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มคนนี้กลับเตือนให้พวกตนวิ่งหนีโดยที่คิดว่าตนเองจะต้องตายแน่ๆ เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นคนที่มีจิตใจดีงามคนหนึ่ง"เจ้าชื่ออะไร" อู่หมิงกล่าวถาม"ข้าชื่อ เจี่ยหานและ นางชื่อซวงอี้ " ชายหนุ่มกล่าว"แล้วเจ้ามาทำภารกิจอะไรถึงได้ไปเจอเข้ากับหมู่ป่าหลังเหล็กระดับ 4 เข้า" องค์ชายเก้ากล่าวถาม"พวกข้าได้เดินทางมาทำภารกิจกับกลุ่มที่พวกข้าพึ่งเข้าแต่ใครจะคิดว่าว่าคนในกลุ่มที่ข้าพึ่งเข้านั้นเป็นพวกชั่วช้ากลุ่มหนึ่งพวกมันคิดจะสังหารข้าและข่มขืนคนรักของข้าแต่ข้าใหวตัวทันจึงได้รีบหลบหยีออกมาตอนแรกพวกมันก็ไล่ตามพวกข้ามาแต่ในตอนนั้นเองที่หมู่ป่าหลังเหล็กปรากฎขึ้นทำให้พวกมันเลิกไล่ตามพวกข้าทันทีแต่กลายเป็นว่าหมู่ป่าหลังเหล็กเลือกที่จะตามพวกข้าแทน"เจี่ยหานกล่าวด้วยความโกรธ"ชื่อกลุ่มของพวกมันละ" อู่หมิงกล่าวพวกองค์ชายเก้ารู้สึกแปลกใจอย่างมากเมื่ออู่หมิงกล่าวถามออกไปแม้แต่จิงเสวี่ยนก็ยังขมวดคิ้ว แต่อู่เซียงนั้นรู้ว่าดีว่าอู่หมิงมีวิชาแปลกประหลาดที่สามารถโผล่ออกมายังเงาของศัตรูและสังหารอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดายและนางก็สามารถคาดการได้เลยว่าอู่หมิงจะต้องสังหารคนกลุ่มนั้นแน่ๆ"กลุ่มของพวกนั้นชื่อ กลุ่มอสรพิษสองหัว" เจี่ยหานกล่าว"อืม เจี่ยหานเจ้าสนใจมาเข้ากลุ่มของพวกเราหรือไม่อย่างที่เจ้าเห็นกลุ่มของพวกเรานั้นมีเพียงแค่ 4 คนและเป็นกลุ่มที่พึ่งก่อตั้งขึ้นมาหใม่" อู่หมิงกล่าว"พวกเราเข้ากลุ่มพวกเจ้าได้จริงๆรึ"เจี่ยหานและหวงอี้นั้นรู้สึกแปลกใจเพราะว่าพลังของทั้งสองอยู่ปราณปฐพีขั้นสูงและกลางซึ่งแทบไร้ประโยชน์เมื่ออยู่ต่อหน้าอู่หมิงแต่ในตอนนั้นเองที่ดวงตาของเจี่ยหานก็เบิกกว้างเมื่อรู้ว่าพลังบ่มเพราะของอู่หมิงอยู่เพียงแค่ปราณปฐพีขั้นกลางเท่านั้นทั้งสองมองหน้ากันไปมาพร้อมกับตัดสินใจอย่างรวดเร็ว"ตกลงพวกเราจะลาออกจากลุ่มอสรพิษสองหัวทันทีเมื่อกลับไปยังหอกระบี่"เจี่ยหานกล่าว"ดี งั้นก่อนอื่นเจ้าก็ตามพวกเราไปก่อนพวกข้ากำลังจะไปล่าปมาป่าเขี้ยวทองจำนวน 30 ตัว" อู่หมิงกล่าว"ตกลง"เจี่ยหานกล่าวด้วยความเคารพเมื่อมองไปยังอู่หมิงทำให้องค์ชายเก้าอดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่นเพราะหัวหน้ากลุ่มอย่างตนแทบไม่มีบทบาทเลยขณะที่กลุ่ม 6 คนกำลังเดินทางต่อด้านหลังก็มีกลุ่มคนมุ่งมายังกลุ่มของอู่หมิงอย่างเงียบๆทั้งสองกลุ่มยังไม่คิดจะลงมือแต่อย่างใดแต่คอยจับตามองกลุ่มของอู่หมิงอย่างเงียบๆแต่ในขณะนั้นเองรอยยิ้มของอู่หมิงก็เย็นชาขึ้น"พวกเจ้าช่วยล่วงหน้าไปก่อนเถอะ ข้ามีธุระต้องไปทำ"อู่หมิงกล่าว"หืม ธุระอะไร" จิงเสวียนกล่าวถามด้วยความสงสัย"ไม่มีอะไรหรอกใช้เวลาเพียงไม่นานก็เสร็จพวกเจ้าไปกันก่อนเลย"อู่หมิงกล่าว"แต่....""ไปกันเถอะน้องชายของข้าคงจะมีธุระที่ต้องทำคนเดียวพวกเรามุ่งหน้าไปต่อกันเถอะ" อู่เซียงกล่าวพร้อมกับกล่าวกับอู่หมิงผ่านกระจิต"น้องเล็กระวังตัวด้วย อย่าฝืนตัวเองเกินไปละ" อู่เซียงกล่าว"ท่านไม่ต้องกังวลข้าสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย"อู่หมิงกล่าวพร้อมกับหันหลังและตรงไปยังกลุ่มคนทั้งสองกลุ่ม"เขาจะไปทำอะไรงั้นหรือ"องค์ชายเก้ากล่าวถามด้วยความสงสัย"ก็แค่ไปกำจัดมดปลวกที่เข้ามายุ่งกับเขาก็เท่านั้นแหละ"อู่เซียงกล่าวพร้อมกับเดินทางต่อทำให้จิงเสวี่ยนและองค์ชายเก้าต้องมองหน้ากันและส่ายหัวไปมาเห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนยังมีความเข้าใจในตัวอู่หมิงน้อยกว่าอู่เซียงและยิ่งไม่ต้องพูดถึงเจี่ยหานและซวงอี้ที่พึ่งเข้ามาใหม่ พวกเขาไม่ได้กังวลอะไรเลย อีกด้านกลุ่มขององค์ชายเจ็ดและเฟิงอวิ้นกำลังติดตามกลุ่มของอู่หมิงมาอย่างเงียบๆและในตอนนั้นเองคนในกลุ่มของทั้งสองก็รู้สึกแปลกใจก่อนจะหันไปรายงานพวกองค์ชายเจ็ดและเฟิงอวิ้น"เจ้าว่าอย่างไรนะเป็นไปได้อย่างไรเจ้าไม่ได้ตรวจสอบผิดไปนะ" องค์ชายเจ็ดกล่าวอีกด้านเฟิงอวิ้นก็ขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจก่อนจะมองไปยังทิศทางขององค์ชายเจ็ดทั้งสองกลุ่มต่างก็มีเป้าหมายมาที่อู่หมิงเพียงคนเดียวเพราะไม่มีใครกล้าแตะต้องจิงเสวี่ยนที่องค์ชายใหญ่ให้ความสนใจแน่และองค์ชายเก้าเองก็ไม่ใช่คนที่จะตอแยได้ด้วยง่ายๆเพราะกองทหารที่อยู่ฝ่ายองค์ชายเก้าในอานาจักรไม่ใช่กลุ่มที่จะตอแยด้วยได้"ตามหามันให้เจอมันจะต้องอยู่รอบๆกลุ่มของมันนั่นแหละ"เฟิงบอวิ้นตะวาดขึ้นด้วยความโกรธ"พวกเจ้ากำลังตามหาใครอยู่งั้นหรือ"ในตอนนั้นเองที่เสียงของอู่หมิงก็ดังขึ้น"หืม เสียงนั่นมันใครกัน ใหน มันอยู่ที่ใหน"องค์ชายเจ็ดกล่าวด้วยน้ำเสียงเดือดพาล"ข้าก็อยู่ใกลๆตัวของพวกเจ้ายังไงละ"อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาในตอนนั้นเองปราณกระบี่ที่เย็นเยียบและน่าหวาดกลัวก้พุ่งออกมาจากเงาข้างหลังของศิษย์สายนอกที่อยู่ข้างๆองค์ชายเจ็ดศิษย์คนนี้อยู่ปรารปฐพีขั้นสูงสุดและเป็นคนที่อยู่ในอันดับที่ 30 ของรายชื่อศิษย์สายนอกแต่ในขณะที่ปราณกระบี่สีดำโผล่ออกมาศิษย์คนนี้ก็ถูกปราณกระบี่ตัดเป็นสองท่อนในทันทีกลุ่มของของทั้งสองกลุ่มต่างก็รู้สึกเย็นเยือกด้วยความหวาดกลัว"พวกเจ้ารีบคุ้มกันองค์ชายเจ็ดหนีไปซะ"ชายหนุ่มร่างใหญ่ที่เป็นศิษย์สายนอกคนหนึ่งกล่าวออกมาด้วยน้ำเสีนงเคร่งเครียดตัวเขารู้แล้วว่าตนเองเข้ามาเจอกับตอขนาดใหญ่เข้าแล้ว"เจ้านี่มันเป็นเหมือนหมาป่าในคราบลูกแกะชัดๆ"ชายร่างใหญ่กล่าวออกมาด้วยความกลัว"เจ้าเป็นใครทำไมถึงมาโจมตีพวกเรา" องค์ชายเจ็ดกล่าว"ข้าเป็นใครไม่สำคัญและยิ่งเหตุผลที่โจมตีพวกเจ้ายิ่งไม่มีแต่ใหนแต่ไรมาการเข่นฆ่ากันของศิษย์หอกระบี่นั้นก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือยิ่งอยู่ข้างนอกอานาเขตของหอกระบี่แล้วยิ่งอันตรายพวกเจ้าที่เป็นศิษย์เก่าก็น่าจะเข้าใจดีอยู่แล้วนี่"เสี่ยงที่เย็นชาตอบพร้อมกับปรากฎปราณกระบี่อีกครั้งคราวนี้เป็นคนของฝั่งเฟิงอวิ้นบ้างที่ถูกสังหาร"ไป!!!!รีบกลับไปยังหอกระบี่เร็วเข้าไม่งั้นพวกเราถูกฆ่าหมดแน่ บดซับไม่คิดเลยว่าจะมีคนที่แข็งแกร่งออกมาล่าศิษย์ใหม่ในบริเวณนี้"ชายร่างใหญ่กล่าวออกมาด้วยความกลัวและหลบหนีทันทีในเงามืดอู่หมิงถือกระบี่เงาสังหารอยู่ในมือพร้อมกับใช้ทักษะเงาสังหารไปยังจัดตายของศิษย์สายนอกทั้งสองกลุ่มเพียงไม่นานกลุ่มขององค์ชายเจ็ดเสียคนไปถึง 6 คนส่วนกลุ่มของเฟิงอวิ้นเสียคนไปถึง 7 คน ครั้งนี้ทั้งสองกลุ่มได้รับสูญเสียอย่างมากซึ่งในครั้งนี้อู่หมิงเพียงแค่ข่มขู่พวกองค์ชายเจ็ดและเฟิงอวิ้นเท่านั้น---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ข่มขู่

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ข่มขู่

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้