ดอกหญ้าใต้เงาจันทร์

    ตอนที่ 22

    คะ.. คุณอร 

    อร มาด้วยหรอ พี่นึกว่าเราจะ..

    ทำไมคะ คิดว่าอรจะไม่มาร่วมงานด้วยหรอ แพรใสกับภาคินและเพื่อนๆรวมถึงกระปุกต่างมองหน้ากันและกัน คือพวกเธอว่ามันแทบจะเป็๲ไปไม่ได้ที่อรวราจะมา หรือว่าคุณอรจะยอมรับได้แล้ว

    ช่างมันเถอะ อรไม่อยากรู้หรอกว่าทุกคนจะคิดยังไง แต่วันนี้อรแค่จะมาขอแสดงความยินดีกับพี่ภาคินแล้วก็แพรนะ อรวราจับมือของแพรใสทั้งสองข้างพร้อมกับพูดแสดงความยินดีกับเธอ ทำให้แพรใสนั้นสับสนในการกระทำของอรวราเป็๞อย่างมาก ไม่ใช่แค่แพรใสนะแต่ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็งงไปตามๆกัน วันนี้อรวรานั้นเธอจะมาไม้ไหนกันแน่ เธอยินดีจากใจแน่นะวิ

    อร บุษบาที่หลังคุยสนทนาในวงเพื่อนสนิทที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันเสร็จก็ตั้งใจจะมาทักทายลูกสะใภ้เธออย่างเป็๲ทางการอีกครั้งและยังได้พบกับอรวราอีกด้วย

    อาจารย์ สวัสดีค่ะ อรวราทำความเคารพอาจารย์ที่สอนเธอทั้งที่มหาลัยและเป็๞ครูสอนพิเศษให้กับทั้งเธอและแพรใสในวัยเด็ก สำหรับอรวราแล้วบุษบาเป็๞ญาติผู้ใหญ่ที่เธอเคารพคนหนึ่ง  

    อาจารย์ สวัสดีครับ/ค่ะ ทั้งเก้า ภูผา มะเฟือง ข้าวหอม และกระปุกเองก็ทำความเคารพบุษบาเช่นกัน

    สวัสดีจ้ะทุกคน บุษบารับไหว้จากทุกคนก่อนจะถามอรวราว่า อรพึ่งมาหรอลูก

    ค่ะ อรมาแสดงความยินดีกับแพรใสกับพี่ภาคินนะค่ะ แล้วก็เดี๋ยวอรก็จะไปข้างนอกต่อเลย อรวราพูดจบก็หันมาพูดกับแพรใสและภาคินอีกครั้งหนึ่ง ยินดีอีกครั้งนึงนะแพรใส ขอให้ทั้งสองคนมีความสุขมากๆนะ อรวราพูดพร้อมกับยิ้มก่อนจะเดินออกจากงานไป รอยยิ้มของอรวรานั้นทำให้แพรใสรู้สึกแปลกๆเหมือนกับว่าเธอยังมีอะไรที่พวกเราคาดไม่ถึงอยู่  

    หลังจากเสร็จพิธีการขั้นตอนทั้งหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะส่งคู่เ๯้าบ่าว-เ๯้าสาวเข้าหอ โดยมีบุษบา แก้วและจันฤดีมาส่งพวกเขาพร้อมกล่าวคำอวยพรให้กับทั้งคู่

    หลังจากวันนี้พวกลูกก็เป็๲สามีภรรยากันแล้วนะ แม่ขอเป็๲ตัวแทนคุณจันและคุณบุษอวยพรให้พวกลูกมีความสุขและรักกันมากๆนะ ดูแลกันและกันให้ดีไม่เข้าใจอะไรกันให้รีบปรับความเข้าใจอย่าปล่อยให้ความเข้าใจผิดนั้นมาสร้างรอยร้าวให้ความสัมพันธ์ของพวกลูกจนต้องมาจบกันที่การหย่าเลยนะ 

    แพรใสและภาคินไหว้รับคำอวยพรจากแก้ว จากนั้นแก้ว บุษบาและจันฤดีก็เดินออกจากห้องหอไป ให้เวลานี้เป็๞เวลาของคู่สามีภรรยาดีกว่า

    ตอนนี้ในห้องก็เหลือ แค่ภาคินและแพรใสสองคน แน่นอนว่าหลังจากที่ไม่มีใครแล้วภาคินก็แสดงแสดงความรักต่อแพรใสทันทีโดยการโอบกอดพร้อมกับจูมขมับข้างซ้ายเบาๆ

    แพรในที่สุดพวกเราก็เป็๞สามีภรรยากันแล้วนะ พี่รอเวลานี้มาตลอดเลยขอบคุณนะที่ให้โอกาสพี่ได้ทำหน้าที่สามีของเรา จากนี้พี่จะดูแลเราให้ดีกว่าตอนที่เราเป็๞แค่พี่น้องกันอีก

    แพรเองก็ดีใจค่ะพี่ภาคิน คนที่ขอบคุณควรเป็๲แพรมากกว่าที่พี่ภาคินเลือกคนอย่างแพรมาเป็๲ภรรยาของพี่ ทั้งๆที่แพรเป็๲แค่ลูกสาวใช้ธรรมดาๆคนหนึ่งที่...

    แพรใสพูดยังไม่ทันจบคำภาคินที่รู้ว่าแพรใสจะพูดอะไรต่อจากนี้ไม่อยากได้ยินคำพูดแบบนี้ออกจากปากของแพรใสแม้แต่นิดเดียวเขาจึงทำให้แพรใสหยุดพูดโดยไม่ได้ใช้นิ้วหรือมือ แต่ภาคินนั้นหยุดคำพูดของแพรใสด้วยริมฝีปากของเขาเอง แพรใสตั้งตัวไม่ทันกับสิ่งที่เกิดอย่างรวดเร็วขนาดนี้ แต่ไม่นานเธอก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของภาคินก่อนจะค่อยหลับตาพริ้มรับจูบอันแสนหอมหวานที่ภาคินผู้เป็๞สามีมอบให้เธอ ปากของทั้งคู่ต่างไม่มีใครยอมใครมีแต่รับแรงของกันและกันจนกลายเป็๞เร่าร้อน ไม่รู้ว่าพวกเขานั้นประทับริมฝีปากกันนานเท่าไหร่แต่ตอนนี้แพรใสนั้นนอนราบไปกับเตียงเรียบร้อยโดยมีภาคินคล่อมเธออยู่ข้างบน แล้วก็ปิดม่าน ชึบ!! ต่อไปนี้คือสิ่งที่สามีภรรยาเขาจะทำกัน คนอ่านอย่าพึ่งเข้ามา ออกไปรอหน้าหลักก่อน ไป๋!