โรงเรียนวุ่นๆกับนายชาเขียว

    ตอน เพื่อนรวมแก็ง?

    เช่าวันรุ่ง~~




    หนุ่มๆทั้ง4ตื่นแต่เช่าเพื่อออกเดินทาง

    เอ็มม่า: นี้พวกนาย

    นาอิบ: อะไรหรอครับคุณ เอ็มม่า

    เอ็มม่า: ฉันขอเดินทางไปกับทุกคนได้ไหมค่ะ

    อิไล: แน่นอนเธอไปด้าย และเธอก็ได้เข้าแก็งเรา

    เอ็มม่า: เย้ๆๆ //ยิ้ม

    จากนั้นหนุ่มๆและสาว1ก็ออกเดินทางต่อ

    เอ็็็มม่า: ทุุุุกคนค่ะดูููนู้นสิิิค่ะ

    นอร์ตัน: สวยจัง

    อิไล: อยากเล่นน้ำว่ะ

    นาอิบ: คุณมึงช่วยสนใจเ๱ื่๵๹ออกจากที่นี้ก่อนไหมห๊ะ

    คาร์ล: ใช่ๆผมเห็นด้วย

    อิไลที่ไม่ได้ดูมางดูแต่แอ่งน้ำสุดสวยอยู่นั้น

    ตุ้บ!


    ??: โอ้ย

    นาอิบ: อิไลเป็๲ไรป่าว 

    อิไล:เออกู โอเค

    อิไล: ขอโทษนะครับ

    ??: ไม่เป็๞ไรครับ

    คาร์ล: เออเดี่ยวนะ นาย

    ??: ผม ลักกี้ ครับ

    คาร์ล: เห้ย ที่อยู่ห้อง 1 ป่ะ

    ลัคกี้: ใช่ครับ

    นอร์ตัน: แล้วคุณมาอยู่ที่นี้ได้ไงครับ

    ลัคกี้: คือตอนที่ครูลีโอบอกให้ขึ้นชั้นเรียนไป ผมเห็นพวกคุณ ไปที่ส่วนกัน และอยู่ดีๆพวกคุณก็หายไปผมรีบตามไปดู ก็เจอกลับ กระจกและผมก็ สลบไปเลย

    นาอิบ: ยังงี้นี้เอง ไอ้เ๽้ากระจกนั้นทำให้เรามาที่นี้

    เอ็มม่า: งั้นคุณ ลัคกี้ ก็ มากลับเราก็ได้นิค่ะ

    นาอิบ: ก็ต้องได้อยู่แล้ว

    จากนั้นก็เดินต่อไปและคุยหยอกล้อกันจนสนิทกัน


    การเดินทางยังคงต่อเนื่องต่อไปอีกกก

    มีทางมากมาย


    นาอิบ: นี้เอ็มม่า ขอถามหน่อย

    เอ็มม่า: จ๊ะนาอิบ

    นาอิบ: คือเธอมีเพื่อนบ้างมั้ยอะหรือพี่น้อง

    เอ็มม่า: มีสิ นั้น บ้านหลังนั้นที่เพื่อนฉันอยู่

    ลัคกี้: โห่หลังใหญ่จัง

    เอ็มม่า: เอมิลี่ ♡

    เอมิลี่: จ้าา อ้าว พาเพื่อนมาด้วยหรอเอ็มม่าจัง

    เอ็มม่า: ออ คนนีี้ นาอิิิบ และคนทีี่ มีีีฮููกอยู่ใหล่

    นั้น อิไล คนใส่ชุดน่ารัก นั้น ลัคกี้

    คนแต่งตัวเหมือนคน เม็กซิโก นั้น นอร์ตันค่ะ

    เอมิลี่: พวกคุณ จะไปไหนกันหรอจ๊ะ

    หญิงสาวอายุ22 ถามด้วยเสียงที่หวานของเ๯้าตัว

    นอร์ตัน: คือพวกผมจะหาทางออกจากที่นี้ครับ

    เอมิลี่: งั้นฉันขอไปด้วยได้ไทมจ๊ะ

    ลัคกี้: เอาสิครับคุณ เอมิลี่ //ยิ้ม

    คาร์ล: LET'S GO NOW 

    หนุ่มๆสาวๆ เดินทางต่อและทำความสนิทกันผูกมิตสึงกันและกัน♡นั้นเอง 


    พระอาทิตย์ กำลัง จะตกทำให้มันเริ่มมืดขึ้น

    เรื่อยๆ และ ทางก็เริ่ม น่ากลัวขึ้นด้วยทำให้ บรรยากาศ เริ่ม เงียบและอึดอัด

    ลัคกี้: นะ..น่า..กลัว..จัง

    คาร์ล: ไม่ต้องห่วง หรอก

    นอร์ตัน: ใช่ไม่ต้องกลัว//ยิ้ม

    เอมิลี่: หมอกลง นี้นา