11. บทที่11
เด็กๆ มักโตเร็วเสมอ นี่ก็ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วหลังจากที่หลี่เฟยหย่า เ้าตัวน้อยดวงใจของครอบครัวตระกูลหลี่เกิดมา
คุณย่าจางที่รีบตื่นแต่เช้ามืด กำลังเตรียมพิธีฉลองครบเดือนให้หลานสาวตัวน้อยของเธออยู่ในห้องโถงใหญ่กลางบ้านที่จะเป็สถานที่จัดงานเลี้ยง
เธอสั่งให้แม่บ้านเตรียมขิงดอง และต้มไข่ไก่ย้อมแดงหนึ่งร้อยสิบสามฟอง คุณย่าจางสั่งให้ต้มไข่ไก่เยอะราวกับจะแจกให้ครบทุกคน ในย่านที่พักอาศัยพิเศษนี้เลยทีเดียว
ที่ต้องเตรียมสองอย่างนี้ก็มีเหตุผล ตามความเชื่อแล้ว ไข่ หมายถึงความอุดมสมบูรณ์และมีอายุยืนยาว สีแดงหมายถึงโชคดี รูปทรงกลมของไข่หมายถึงความสุขสมบูรณ์
และการมอบไข่ย้อมแดงให้แขกด้วยเลขคี่ เป็การบอกกลายๆ ว่าเด็กที่คลอดเป็เด็กผู้หญิง
ส่วนขิงดอง ด้วยความเชื่อที่ว่า จะทำให้ร่างกายผู้เป็แม่คืนสู่สมดุลหลังการคลอดบุตร
คุณย่าจางแค่อยากจะอวดหลานสาวที่น่ารักให้คนอื่นรู้เท่านั้นเอง แต่ก็ไม่ได้จะเอาไปให้ทุกคนจริงอย่างที่อยากทำ
แต่จะแจกแค่บ้านที่สนิทกันที่อยู่ติดกับบ้านเธอซ้ายขวาด้านละสองหลังนี่ และหน้าบ้านที่อีกฟากฝั่งถนนอยู่เยื้องๆ กันอีกสี่หลัง
ส่วนแขกที่เชิญมาร่วมงาน เตรียมไว้ครบจำนวนคนแล้วเรียบร้อย
ที่บอกว่าเชิญแขกนั้น ฟังดูเหมือนเชิญมาหลายคนแต่ที่จริงมีแค่ครอบครัวลูกสะใภ้เธอ และครอบครัวเฉินที่อยู่ตรงข้ามบ้านเธอเท่านั้น ใช่แล้วละตอนนี้ตระกูลซ่งย้ายกลับมาปักกิ่งเรียบร้อยแล้ว และคฤหาสน์ตระกูลซ่งอยู่ห่างออกไปแค่สี่ห้าหลังเท่านั้น
คฤหาสน์ หรือบางหลังก็สร้างเป็เรือนแบบประยุกต์ที่อยู่ในเขตพิเศษนี้ เป็ของตระกูลที่อยู่ในปักกิ่งมาหลายรุ่นสืบต่อกันมาจึงรู้จักกันเป็อย่างดี
ถึงไม่ได้สนิทมากแต่ก็ไม่ได้มีความขัดแย้งอะไรกัน ด้วยหน้าที่การงานหรือระดับสังคมที่เกี่ยวกันเชื่อมโยงอยู่นี้ พวกเขายังต้องเจอหน้ากันบ่อยๆ จึงพยายามผูกมิตรดีกว่าสร้างศัตรูเป็ดีที่สุด
เมื่อเตรียมอาหารและสถานที่ใกล้เสร็จดีแล้ว คุณย่าจางก็ฝากที่เหลือไว้ให้ป้าแม่บ้านสี่พี่น้องจัดการต่อ ก่อนปลีกตัวไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยพร้อมร่วมงานฉลองของหลานสาว
ซ่งผู่เย่ว คุณแม่คนสวยของหลี่เฟยหย่า ตอนนี้กำลังจับเ้าตัวน้อยมาเช็ดทำความสะอาดร่างกาย และใส่เสื้อผ้าตัวสวยสีแดงสดใส เพื่อความเป็มงคลของวันสำคัญของลูกสาวเธอ
แต่เ้าตัวน้อยนี่สิเหมือนจะไม่ค่อยให้ความร่วมมือสักเท่าไรเลย แขนขาอ้วนๆ เนื้อฟูๆ เพราะกินนมเก่งนี่น่ะ แรงดีจริงๆ อยู่ไม่เฉยเลย เพราะกำลังหยอกล้อกับคุณพ่อของเธออยู่ จึงไม่สนใจแม่ที่กำลังแต่งตัวให้เธอ
เ้าตัวเล็กหัวเรอะเอิ๊กอ๊ากชอบใจ พ่อเธอตลกมากจนเธอไม่มีเวลามาสนใจแม่อีก พ่อทำหน้าอะไรของเขาน่ะ ปกติก็ชอบตีหน้าตึงแข่งกับคุณปู่เธอแท้ๆ ตอนนี้กลับมาทำหน้าเป็ให้เธอดูอีก
คุณพ่อคงรักเธอมากสินะ ต้องทำใจหน่อยแล้วเพราะเธอน่ารักมาก เฮ้อ…
ซ่งผู้เย่วจับเ้าตัวน้อยจอมหลงตัวเองใส่เสื้อผ้าเสร็จก็ถึงกับปาดเหงื่อเลยทีเดียว สามีและลูกสาวเธอคึกคักกันแต่เช้าเลย
ตอนนี้ซ่งผู้เย่วกลับมานอนห้องเดียวกับสามีเธอเมื่อห้าวันก่อน เพราะร่างกายเธอกลับมาแข็งแรงั้แ่วันที่สิบห้าของการอยู่ไฟแล้ว ร่างกายเธอฟื้นฟูเร็วมากจนเธอแปลกใจ เธอรู้สึกดีกว่าตอนยังไม่ท้องด้วยซ้ำ
แต่แม่สามีบอกให้เธออยู่ไฟต่ออีกหน่อยเพื่อความแน่ใจว่าร่างกายแข็งแรงแล้วจริงๆ
เมื่อสามคนพ่อแม่ลูก เตรียมตัวเรียบร้อยแล้วก็พากันลงไปรวมกับทุกคนที่โถงกลางบ้าน
“โอ้ เทพธิดาตัวน้อยของย่าหลานน่ารักมากเลยลูก”
คุณย่าจางที่ในสายตามีแค่หลานตัวน้อยของเธอ ยิ่งเห็นหลี่เฟยหย่าแต่งตัวน่ารักๆ ด้วยแล้ว ก็ยิ่งอยากอุ้มไปอวด รีบเข้าไปอุ้มเองทันที
โดยทั่วไปแล้วคนที่อุ้มเด็กต้อนรับแขก และแนะนำตัวกับทุกคนที่มาร่วมงานเลี้ยง จะต้องเป็พ่อแม่เด็กเพื่อเปิดโอกาสให้แม่ที่ต้องอยู่ไฟ ได้พบเจอและพูดคุยกับผู้คนจากโลกภายนอกด้วย
และแน่นอนว่านายหญิงใหญ่ของบ้านอย่างคุณย่าจางแล้ว หล่อนต้องพาสะใภ้คนโปรดพูดคุยทักทายแขกที่มาร่วมงานด้วยอยู่แล้ว ส่วนลูกชายหล่อนน่ะหรืออย่าสนใจเขามากเลยเขาพบเจอผู้คนมากมายในทุกๆ วัน
“แอ๊ะ แอะ….”
เ้าตัวน้อยที่ฉีกยิ้มโชว์ความน่ารัก ยังคงปล่อยท่าไม้ตายหว่านเสน่ห์ของทารกน้อย ใส่หญิงวัยกลางคนที่ยังดูสวยสง่า ให้เธอเอ็นดูอย่างร่าเริง
“หือ หลานน้อยน่ารักมากจริงๆ เหมือนที่เธอโทรไปเล่าให้ฉันฟังเลยเลี่ยงเหลียง”
หม่าซูเซียวหรือคุณยายหม่า มารดาของซ่งผู่เย่วพูดออกมาอย่างเอ็นดูความน่ารัก ดูเป็เด็กอารมณ์ดีของหลานสาวตัวน้อย
“แน่นอนว่าหย่าเออร์น่ารักมาก เธอไม่เพียงแต่หน้าตาสวยงามเท่านั้นั้แ่เธอคลอดออกมา ยังไม่เคยร้องไห้งอแงอย่างไร้เหตุผลเลย จะร้องก็ตอนขับถ่ายเท่านั้นเอง เวลาหิวก็ส่งเสียงอ้อแอ้ราวกับพูดขอนมกินอีกด้วย”
คุณย่าพูดอวดหลานสาวออกมายาวๆ โดยไม่มีเหนื่อยให้คุณยายหม่าได้ฟัง
“ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! หลานสาวช่างรู้ความจริงๆ แถมยังหน้าตาดีสมกับเป็หลานตาเลยจริงๆ”
ซ่งหวังเหว่ยที่นั่งฟังอยู่ใกล้ๆ โดยไม่มีโอกาสได้ทักทายหลานสาวก็หัวเราะออกมาเสียงดัง ราวฟ้าผ่าเหมือนเดิม จนเฟยหย่าสะดุ้งเฮือก
พวกผู้หญิงจึงได้พร้อมใจกันตวัดหางตาค้อนใส่คุณตาซ่งอย่างโมโห
เ้าคนเพี้ยนนี่นึกจะทำอะไรก็ทำ หลานใหมด คุณย่าหม่าคิดแล้วก็ฟาดมือใส่สามีเธอแรงๆ หนึ่งที
คุณตาหลงตัวเองจริงๆ หรือว่านี่คือต้นแบบความหลงตัวเองของเธอกัน เธอเองก็รู้สึกว่าเธอน่ารักมากเหมือนกัน...
“อะแฮ่ม…ตาขอโทษที่ทำให้หลานใ นี่ของขวัญของตาและยายของหลาน”
ซ่งหวังเหว่ยยกมือป้องปากกระแอมออกมาอย่างเขินๆ เมื่อเห็นสายตาคาดโทษจากทุกคน
ก่อนจะกลับมาทำหน้านิ่งเรียบเหมือนเดิมพูดเสียงอ่อนขอโทษหลานสาว และวางซองแดงฟูๆ ดูเหมือนใส่เงินมาให้หลายใบลงบนอกเล็กๆ ของทารกน้อย
เ้าตัวน้อยยังคงทำตัวน่ารักสร้างความน่าเอ็นดูใส่ทุกคน เธอเห็นครอบครัวฝั่งคุณแม่ของเธอแล้วทุกคนดูเป็คนดีมากดูไม่ได้ ไม่ชอบที่เธอเกิดมาเป็เด็กผู้หญิงตามค่านิยมของคนยุคนี้เลย
คุณตาซ่งออกจะเป็คนแปลกๆ ไปสักหน่อย ดูเป็คนฉลาดที่เพี้ยนๆ ทำตามความรู้สึกดูเหมือนไม่สนใจสายตาใคร แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร
ส่วนคุณยายซ่งเธอดูเป็คนเรียบร้อยพูดน้อยเหมือนคุณแม่เธอ
เมื่อเ้าตัวน้อยสำรวจคุณตาคุณยายจนพอใจแล้วก็มองซ่งหลี่เจี๋ยอย่างสนใจต่อ เพราะเขานั่งมองเธอเงียบๆ อย่างอ่อนโยน
“มองลุงตาแป๋วเลย หย่าเออร์น้อยอยากทำความรู้จักลุงหรือครับ”
ซ่งหลี่เจี๊ยเห็นสายตาที่เ้าตัวน้อยมองมาก็พูดออกมายิ้มๆ ถามหลานสาวอย่างอ่อนโยน
“แอ๊ะ!…”
“โอ้! ลุงมีของขวัญมาให้หลานด้วยนะเ้าตัวน้อย”
เมื่อเห็นหลานสาวส่งเสียงออกมาเหมือนตอบรับ เขาก็ยิ้มและทำเสียงสูงตอบกลับไปอย่างเอ็นดู ก่อนจะหยิบซองแดงซึ่งมีความหนาไม่ต่างจากพ่อของเขาวางลงบนอกทารกน้อย
ก่อนจะยื่นกล่องของขวัญที่ห่อกระดาษสีแดงส่งให้น้องสาวของเขารับไว้แทนหลานสาวตัวน้อย
......................................
27K
