เหล่ารุ่นเยาว์ที่ต้องการเข้าร่วมประลองต่างก็ได้ป้ายชื่อสีทองบนป้ายสลักชื่อของแต่ละคนเอาไว้และไม่ใช่แค่ป้ายชื่อยังมีหมายเลขที่บ่งบอกว่าใครจะได้ต่อสู้เวทีใหน
ภายในลานศักดิ์สิทธิ์มีเวทีประลองขนาดเล็กอยู่4 เวที และเวทีประลองขนาดใหญ่อีก 1 เวที หยางจื่อได้อยู่บนเวทีประลองที่ 4 ซึ่งพวกหมู่โหลวเองก็ถูกสุ่มไปเวทีประลองอื่นๆ"ข้าขอให้พวกเจ้าโชคดี" จักรพรรดิฉินกล่าว
"เริ่มการประลองได้!!!!!" ซวนหมู่จี้กล่าว
ในแต่ละเวทีจะมีผู้ตัดสินที่อยู่ปราณนักบุญยืนประจำที่อยู่
"ข้าจะทำการสุ่มจับชื่อของตัวเจ้าออกมาถ้าข้าเอ่ยชื่อใครก็ให้ออกมาต่อสู้กันบนเวทีและคนที่ได้คะแนนมากสุด25 อันดับแรกก็จะผ่านเข้าไปในรอบที่สอง" ผู้ตัดสินกล่าว"คู่แรก จี้มู่ เจอกับ ยู้ม่อ!!"
จี้มู่ที่ยืนอยู่หน้าซีดขึ้นมาในทันทีเพราะยู้ม่อในตอนนี้ทะลวงสู่ปราณราชันขั้นที่7 เเล้วซึ่งจี้มู่ที่อยู่ปราณราชันขั้นที่ 5 ไม่สามารถต่อกรได้"ข้าขอยอมแพ้" จี้มู่กล่าว
เมื่อจี้มู่กล่าวยอมแพ้ตัวเลข0 ที่อยู่บนป้ายชื่อก็กลายเป็น -1 ในทันที การประลองยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งถึงรอบหยางจื่อ หยางจื่อที่ได้ต่อสู้กับศิษย์ของนิกายเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นชายหนุ่มที่อยู่ปราณราชันขั้นที่6 ทำให้ผู้คนต่างก็คาดว่าหยางจื่อจะพ่ายแพ้ในกระบวนท่าเดียวเพราะพลังของทั้งสองต่างกันเกินไป"ข้าแนะนำให้เจ้ายอมแพ้เสีย" ศิษย์ของนิกายเหมันศักดิ์สิทธิ์กล่าว
"ข้ามาเพื่อประลองหาประสบการณ์ไม่ได้มาเพื่อกล่าวยอมแพ้"หยางจื่อกล่าว ความหมายของหยางจื่อนั้นคือเขาไม่ใช่คนขี้ขลาดที่เจอคู่ต่อสู่ที่แข็งแกร่งกว่าตนเเล้วกล่าวยอมแพ้จี้มู่ที่ได้ยินคำกล่าวของหยางจื่อมันก็ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีมีดกรีดที่หัวใจเพราะเขาได้กล่าวยอมแพ้เมื่อเจอกับยู้ม่อเท่ากับตนเองเป็นคนขี้ขลาด "ยอดเยี่ยมเจ้ามีหัวใจนักสู้ที่ดี ข้าชื่อ จิวเหิง แล้วเจ้าละ"ชายหนุ่มกล่าว"หยางจื่อ" หยางจื่อกล่าว
"งั้นมาเริ่มกันเลย" จิวเหิงกล่าว
"ตูม!!!!!"
ทั้งสองระเบิดพลังปราณออกมาพลังปราณของจิวเหิงมันทำให้รู้สึกหนาวเหน็บแต่ตรงกันข้ามกับหยางจื่อที่ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามหยางจื่อได้ใช้ปราณมังกรออกมาทำให้พลังปราณของเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น"กระบี่เยือกแข็ง!!!!" จิวเหิงกล่าว
"ดาบหกประสาน!!!" หยางจื่อตะโกน
"ตูม!!!!"
สองทักษะเข้าปะทะกันอย่างรุนแรงจนทำให้เหล่ารุ่นเยาว์ที่ยืนดูต้องตกตะลึงเพราะพลังของหยางจื่อที่ปล่อยออกมานั้นเหนือกว่าของจิวเหิงอย่างเห็นได้ชัด
"ไม่น่าเชื่อ!!!!" จิวเหิงกล่าวออกมาอย่างตื่นตระหนก
"มันยังไม่จบหรอกนะ" หยางจื่อกล่าว
"ดาบวายุอัสนี!!!!"
"โล่น้ำแข็ง!!!!" จิวเหิงตระโกน
"ตูม!!!"
โล่น้ำแข็งของจิวเหิงแตกกระจายและพลังของดาบวายุอัสนีก็ทำให้จิวเหิงได้รับบาดเจ็บจนหมดสติผู้คนต่างก็จ้องมองด้วยความตกตะลึงด้วยปราณราชันขั้นที่ 3กลับสามารถเอาชนะปราณราชันขั้นที่ 6 ได้แถมยังใช้แค่2 กระบวนท่าอีกด้วย"ชายหนุ่มคนนั้นเป็นใครกัน" ตงไท่กล่าว
"รู้สึกจะมาพร้อมกับคนของตระกูลจี้นะ" ชายหนุ่มข้างๆตกไท่กล่าว
"คนจากทวีปเล็ก ๆอย่างงั้นรึ น่าสนใจ" จ้าวเสวี่ยกล่าว
"เด็กคนนั้นเริ่มที่จะสามารถควบคุมพลังของตัวเองได้เเล้วสินะ"หลี่ซวงเหยียนกล่าว การต่อสู้ของหยางจื่อกลายเป็นที่สนใจของผู้คนในทันทีเพราะความต่างของพลังทำให้หยางจื่อได้แต้มมา3 แต้มซึ่งทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะอิจฉา หยางจื่อที่ประลองเสร็จได้สังเกตุการประลองของเวทีอื่นๆ ในตอนนี้มู่โหลวกำลังต่อสู้กับคนที่อยู่ปราณปฐพีขั้นที่ 6อยู่บนเวทีที่ 1 มู่โหลวที่สามารถเอาชนะมาได้อย่างหวุดหวิดแต่ทางด้านเอี่ยฮวาโชคร้ายเจอกับคนที่อยู่ปราณราชันอยู่บนเวทีที่ 2 ทำให้นางได้แต่ยอมแพ้ ส่วนฉินหมิงเยี่ยที่อยู่เวทีที่ 3 เองนางก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู่ที่อยู่ปราณปฐพีขั้นที่ 9 ได้ด้วยทักษะลวงตาของนาง การต่อสู้ดำเนินต่อไปหยางจื่อได้ต่อสู้กับคนที่อยู่ปราณปฐพีและปราณราชันจำนวนมากแต่คนเหล่านั้นก็พ่ายแพ้ในหนึ่งกระบวนท่าทำให้หยางจื่อกลายเป็นม้ามืดของเวทีประลองที่ 4"หยางจื่อเจอกับยู้ม่อ"
เมื่อสิ้นเสียงผู้ตัดสินผู้คนต่างโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นเพราะทั้งยู้ม่อและหยางจื่อได้เอาชนะคู่ต่อสู้มาอย่างต่อเนื่องและยังไม่เคยแพ้
"ในที่สุดก็เวลาที่เจ้าจะต้องถูกข้าบดขยี้เเล้ว" ยู้ม่อกล่าว
"เรื่องนั้นมันก็ยังไม่แน่หรอก" หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ตัวเจ้าอาจจะสามารถเอาชนะคนที่อยู่ปราณราชันขั้นที่ 6 ได้แต่เจ้าไม่สามารถเอาชนะข้าที่อยู่ปราณราชันขั้นที่ 7 ได้" ยู้ม่อกล่าว
ในขณะที่ยู้ม่อและหยางจื่อกำลังคุยกันบนสนามที่ 1 มู่โหลวได้รับบาดเจ็บสาหัสจากรุ่นเยาว์ของตระกูลยู้อาการของมู่โหลวสาหัสมากถ้าหากไม่ใช่ผู้ตัดสินห้ามไว้นางคงถูกสังหารไปเเล้ว หยางจื่อที่สังเกตุเห็นโม่หงเย่ชี้นิ้วไปที่สนามเวทีที่1 ทำให้หยางจื่อหันไปดูแล้วก็เห็นสภาพของมู่โหลวที่มีเลือดท่วมตัวและชายหนุ่มที่ยืนเเสยะยิ้มอยู่บนเวทีประลอง "โอ๊ะดูเหมือนหญิงสาวของเจ้าจะไม่สามารถแข่งขันต่อไปได้เเล้วสินะ"ยู้ม่อกล่าวด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย"เจ่านั่นคือคนของเจ้าสินะ" หยางจื่อกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"ถูกต้อง เจ้าไม่ต้องห่วงเพราะเจ้าเองก็จะมีสภาพไม่ต่างจากผู้หญิงของเจ้า"ยู้ม่อกล่าว หยางจื่อไม่กล่าวตอบแต่หยางจื่อกระตุ้นพลังไปที่ดาบมังกรสวรรค์ทำให้ดาบมังกรสวรรค์ปลดปล่อยพลังออกมาดวงตาของหยางจื่อกลายเป็นสีฟ้าในทันที เสี้ยวพริบตาที่หยางจื่อใช้พลังของดาบมังกรสวรรค์พลังของหยางจื่อก็พุ่งสูงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อหยางจื่อตะวัดดาบออกไปด้วยความเร็วจนตามองไม่ทันแล้วพลังของหยางจื่อก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมและดวงตาก็กลับมาเป็นสีดำเหมือนเดิม เหตุการที่เกิดขึ้นนั้นรวดเร็วอย่างมากแทบไม่ถึง1 วินาทีเลยด้วยซ้ำ แต่ทางด้านยู้ม่อที่ยืนยิ้มอยู่ไม่นานแขนทั้งสองข้างของยู้ม่อก็ขาดออกและตกลงสู่พื้นยู้ม่อที่ยืนยิ้มอยู่รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงและกรีดร้องโหยหวน-----------------------------------------------------------------------------------------