หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายบนถนน ชิงเซียนบ่นอุบว่าตบะของเธอร่อยหรอไปเยอะเหลือเกิน แถมยังต้องคอยหลบสายตาจับผิดของเฟยหลงจนเหนื่อยใจ เช้าวันต่อมา หวังอี้ พี่ใหญ่ของตระกูลจึงเสนอไอเดียแก้เครียดให้น้องสาว
"ชิงชิง วันนี้มีงานประมูล 'หินหยกดิบ' ครั้งใหญ่ที่สมาคมการค้าจีนนะ พี่ว่าจะไปดูหินมาทำโปรเจกต์เครื่องประดับใหม่ น้องสนใจไปเดินเล่นไหม?"
[หินหยกดิบรึ? อ๋อ... ไอ้ก้อนขี้ดินที่พวกมนุษย์ชอบเอามาตัดลุ้นเนื้อข้างในนั่นน่ะนะ? หึๆ ในโลกเซียนข้าเคยเอาหินพวกนี้มาถมทางเดินในสวนด้วยซ้ำ แต่ก็นะ... ในหินพวกนั้นมักจะมี 'ปราณปฐี' สะสมอยู่ ถ้าข้าได้ก้อนที่มีไอเซียนเข้มข้นมาซักก้อน ตบะข้าคงฟื้นไวขึ้นเยอะ!]
"ไปค่ะพี่ใหญ่ ข้า... เอ๊ย ชิงชิงอยากไปเปิดหูเปิดตาพอดี"
ณ งานประมูลหินหยกดิบ
บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยเหล่าเศรษฐีและ "ผู้เชี่ยวชาญด้านหยก" ที่ถือไฟฉายส่องพระและแว่นขยาย เดินว่อนไปมาท่ามกลางก้อนหินสีเทาๆ ดำๆ ที่วางเรียงรายอยู่บนแท่นบุฟเฟต์หิน
เฟยหลงตามมาด้วยเช่นเคย วันนี้เขาใส่แว่นสายตาทรงเหลี่ยมดูเหมือนศาสตราจารย์หนุ่มเ้าเสน่ห์ "คุณชิงชิง ดูเป็ไหมครับ? หินพวกนี้มองด้วยตาเปล่าไม่ออกหรอกนะว่าข้างในเป็หยกเกรดไหน"
"หึ... ของแบบนี้ไม่ต้องใช้ตาดูหรอกค่ะ ใช้ 'ดวง' ก็พอ" ชิงเซียนยิ้มกวนๆ
[ตาเ้าสิหน้าปลาทู! ไอ้ไฟฉายส่องๆ นั่นน่ะมันเห็นแค่ผิวเผิน ตาทิพย์ของข้ามองทะลุไปถึงอะตอมข้างในแล้ว! ดูนั่นสิ... พวกตาแก่นั่นกำลังรุมล้อมก้อนหินสีเขียวขุ่นใบโตนั่นอยู่รึ? โถ่... ข้างในมีแต่หินปูนชัดๆ โง่จริงหนอ!]
ขณะที่ชิงเซียนเดินทอดน่องไปตามโซนหินราคาถูก (โซนหินหยาบที่ยังไม่ได้เปิดหน้าหิน) เธอก็หยุดกึกหน้าก้อนหินสีดำมะเมื่อมก้อนหนึ่ง ขนาดเท่าลูกฟุตบอล สภาพดูขรุขระเหมือนหินริมทางธรรมดา แถมยังมีรอยร้าวเขรอะขระจนคนอื่นมองข้าม
[โอ้โห! นี่มัน 'หยกเนตร์' ชัดๆ! ถึงภายนอกจะดูเหมือนก้อนถ่าน แต่ข้างในคือหยกสีม่วงจักรพรรดิที่มีปราณม่วงเข้มข้นที่สุด! ถ้าข้าได้ก้อนนี้มา ข้าไม่ต้องนอนกอดกระจกไปอีกสามวันเลย!]
"พี่ใหญ่คะ... ข้าอยากได้ก้อนนี้" ชิงเซียนชี้ไปที่หินดำก้อนนั้น
เสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นทันทีจากด้านหลัง "ฮ่าๆๆๆ คุณหนูตระกูลหวัง สงสัยจะมองหินไม่เป็จริงๆ นั่นแหละครับ"
เ้าของเสียงคือ อาจารย์เฉิน ผู้เชี่ยวชาญด้านหยกชื่อดังที่ตระกูลหลิวจ้างมา "ก้อนนั้นน่ะมันคือ 'หินขยะ' ชัดๆ รอยร้าวลึกขนาดนั้น เนื้อข้างในคงแตกละเอียดหมดแล้ว ถ้าซื้อไปก็เท่ากับเอาเงินไปทิ้งลงน้ำเปล่าๆ นะครับ"
"นั่นสิคะ" โซเฟีย (ลูกสาวตระกูลหลิว) ที่เดินตามมาเสริมพลางจีบปากจีบคอ "คนสวยแต่ไม่มีสมองก็แบบนี้แหละค่ะ ชอบของแปลกที่ไร้ราคา"
[หือ... ยัยนกแก้วจมูกพลาสติกนี่มาอีกแล้วรึ? แล้วเ้าคนแคระใส่แว่นนั่นคือผู้เชี่ยวชาญรึ? หึ... เชี่ยวชาญในการหลอกตัวเองล่ะสิ! เดี๋ยวข้าจะสอนให้รู้ว่า คำว่า 'ตาถั่ว' มันสะกดยังไง!]
"ห้าล้าน!" ชิงเซียนไม่สนเสียงนกเสียงกา ยกป้ายประมูลหินดำก้อนนั้นทันที
"ห้าล้าน?! กับหินก้อนนี้นะ?" ทั้งงานฮือฮา อาจารย์เฉินส่ายหน้าอย่างระอา "ตระกูลหวังคงรวยจนไม่รู้จะเอาเงินไปทำอะไรแล้วจริงๆ"
เฟยหลงขมวดคิ้ว เขามองที่หินดำก้อนนั้น แล้วหันมามองชิงเซียนที่แววตามั่นใจสุดขีด "คุณแน่ใจนะชิงชิง?"
"เชื่อใจข้าเถอะค่ะ"
่การเปิดหน้าหิน (Showdown)
เมื่อการประมูลสิ้นสุดลง ถึงเวลาที่ผู้ซื้อต้องนำหินมาให้ช่าง "ผ่า" เพื่อพิสูจน์เนื้อข้างใน อาจารย์เฉินนำหินก้อนโตที่ประมูลมาได้ในราคา 50 ล้านมาผ่าก่อน
"ดูนะครับ แสงเขียวมรกตต้องออกมาแน่ๆ!" อาจารย์เฉินคุยโว
แกร๊ก... แกร๊ก... ตู้ม!
เมื่อผ่าออกมา... ปรากฏว่าเนื้อข้างในเป็เพียงสีเขียวจางๆ แถมมีจุดด่างดำเต็มไปหมด มูลค่าจริงไม่ถึงสองแสนด้วยซ้ำ! อาจารย์เฉินหน้าซีดเผือด โซเฟียถึงกับกรีดร้องออกมา "เป็ไปได้ยังไง!"
[สมน้ำหน้า! ก็บอกแล้วว่าข้างในมีแต่หินปูน ไม่เชื่อข้าเอง!]
ถึงคิวของชิงเซียน ช่างทำท่าเก้งๆ กังๆ "คุณหนูครับ ก้อนนี้รอยร้าวเยอะมากนะครับ ถ้าผ่าพลาดคือแตกละเอียดเลยนะ"
"ผ่าตรงรอยร้าวที่ลึกที่สุดนั่นแหละค่ะ" ชิงเซียนสั่งเสียงเรียบ
วี๊ดดดดด.... เสียงเลื่อยไฟฟ้าตัดลงบนหินดำ ทันทีที่ใบมีดััเนื้อข้างใน แสงสีม่วงนวลตาพุ่งวาบออกมาจนทุกคนในรัศมี 5 เมตรต้องขยี้ตา!
"์! นี่มัน... หยกม่วงจักรพรรดิเนื้อแก้ว!" ช่างผ่าหินะโด้วยเสียงสั่นเครือ "แถมยังมีลวดลายคล้ายกับดวงตาซ้อนอยู่ข้างใน... นี่มันเป็หยกในตำนานที่หายไปนับร้อยปี!"
ทุกคนในงานเงียบกริบ อาจารย์เฉินถึงกับทำแว่นหลุดจากดั้ง "ม่วงจักรพรรดิ... เนื้อแก้วบริสุทธิ์ 100% ไม่มีรอยร้าวแม้แต่น้อย! ก้อนนี้... มูลค่าไม่ต่ำกว่าแปดร้อยล้าน!"
ชิงเซียนหยิบชิ้นหยกที่ผ่าออกมาแล้วขึ้นมาถือไว้ในมือ พลางส่งยิ้มหวานไปทางอาจารย์เฉินและโซเฟีย "ขอบคุณอาจารย์เฉินนะคะที่ช่วยกรุณาบอกว่ามันเป็ 'หินขยะ' ข้าเลยได้มาในราคาถูกๆ... รสนิยมบางอย่างมันซื้อไม่ได้ด้วยเงินจริงๆ ค่ะ อย่างเช่น... 'ความฉลาด' ไงคะ"
โซเฟียหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ขณะที่พี่ชายทั้งสามะโโลดเต้นเหมือนเด็กๆ "น้องสาวข้าเก่งที่สุด! น้องสาวข้าเป็ตาทิพย์!"
เฟยหลงเดินเข้ามาใกล้ชิงเซียน เขาจ้องมองหยกสีม่วงในมือเธอแล้วมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "คุณมองเห็นมันั้แ่แรกแล้วใช่ไหมครับชิงชิง? พรสะพรั่งของคุณนี่มัน... ชักจะน่ากลัวขึ้นทุกวันแล้วนะ"
[หึๆ... แค่นี้ยังน้อยไปเ้าหน้าปลาทู เดี๋ยวข้าจะเอาหยกก้อนนี้ไปทำสร้อยคอ แล้วแอบใส่ 'มนต์ตามติด' ไว้ในตัวเ้า จะได้รู้ซักทีว่าคืนๆ นึงเ้าแอบทำอะไรลับหลังข้าบ้าง!]
ในขณะที่ชิงเซียนกำลังอารมณ์ดี เธอกลับััได้ถึงไอสังหารที่รุนแรงกว่าเดิมจากมุมมืดของฮอลล์... ดูเหมือนว่าความโดดเด่นของเธอ จะไปกระตุกหนวด "เสือซ่อนเล็บ" บางอย่างเข้าให้แล้ว!
581K
