ตอนที่ 7 วิชาตัวเบา
เช้าวันรุ่งขึ้นพลูตัสนำอุปกรณ์การฝึกเพิ่มเติมมาติดตั้งในห้องฝึกยุทธ ส่วนใหญ่เป็อุปกรณ์เพื่อฝึกกล้ามเนื้อแต่ละส่วน และยังมีอุปกรณ์ที่ใช้ยืดเหยียดกล้ามเนื้ออีกด้วย นอกจากนี้ก็มีลู่วิ่งที่ปรับความเร็วได้ตามสั่ง และสิ่งที่แปลกที่สุดก็คือเครื่องบอกเวลา
ด้านหน้าของเครื่องมีตัวหนังสือมากมาย ่แรกมีคำว่าดวงจันทร์ มีขีดเส้นแนวนอนแบ่งช่องแรกออกเป็ 3 ส่วนเท่าๆกัน แต่ละ่มี 4 ส่วนย่อย ตอนนี้มีแถบสีแดงสูงขึ้นมา 3 ใน 4 ของส่วนล่างสุด ช่องต่อมามีเลข 002 ช่องต่อไปมีตัวหนังสือเขียนว่า 1.ัทมิฬ และช่องสุดท้ายเป็ตัวเลข 9579 ดูแล้วมันเป็ทั้งนาฬิกาและปฏิทินในเครื่องเดียวกัน
“นี่คือตารางฝึกฝนของเ้า” พลูตัสยื่นตรารางฝึกให้หลังจากมันติดตั้งอุปกรณ์ทุกอย่างเสร็จ
จางหม่านโถว มองตารางก็ทำความเข้าใจระบบเวลาบนดาวดวงนี้ได้ดีขึ้น มันแบ่งเวลา 27 ชั่วโมงเป็ 9 คาบ ประกอบด้วย 1.ดวงจันทร์ 2.ป่าทึบ 3.ูเา 4.เปลวไฟ 5.มืดมิด 6.สายลม 7.คลื่นสมุทร 8.ท้องฟ้า 9.ดวงดาว แต่ละคาบมี 3 ชั่วโมงแต่เรียกว่าเคาะที่ 1 – เคาะที่ 3 ของแต่ละคาบ แต่ละวันเริ่มที่เคาะแรกของคาบดวงจันทร์ ด้วยการทานอาหารเช้า และเตรียมตัว ต่อด้วยยืดกล้ามเนื้อ 1 ชั่วโมง ยกน้ำหนัก 2 ชั่วโมง วิ่ง 2 ชั่วโมง ว่ายน้ำ 1 ชั่วโมง ต่อด้วยการแช่น้ำยาที่โซเฟียจัดเตรียมให้นาน 6 ชั่วโมง ตามมาด้วยเวลาทานอาหารเย็นและพักผ่อน ก่อนที่จะฝึกปราณนาน 6 ชั่วโมง และมีเวลานอนรวม 7 ชั่วโมง
“ตั้งใจฝึกให้ดีล่ะ อุปกรณ์ทั้งหมดติดตั้งเสร็จแล้ว เ้าน่าจะเข้าใจวิธีใช้ได้ไม่ยาก ถ้ามีปัญหาอะไรก็ติดต่อผ่านเครื่องสื่อสารตรงมุมนั้นได้” พลูตัสพูดและชี้ไปที่กล่องสี่เหลี่ยมบนผนังใกล้ประตู จางหม่านโถวมองตามไปแม้ว่าจะไม่เข้าใจว่ามันใช้อย่างไร แต่เขาก็ไม่อยากเสียหน้าถามพลูตัสในตอนนี้ เขามั่นใจว่ามันคงไม่ยากเกินไปที่จะเรียนรู้วิธีใช้อุปกรณ์การฝึกต่างๆ รวมถึงอุปกรณ์สื่อสารด้วย
การฝึกส่วนแรกคือการยืดกล้ามเนื้อ เริ่มต้นที่เคาะที่ 2 ของคาบดวงจันทร์ จางหม่านโถวเดินไปยังอุปกรณ์ที่เขียนว่าเครื่องฝึกยืดกล้ามเนื้อ มันเป็อุปกรทรงกลมที่มีรูปคนอยู่ตรงกลาง มีสายรัดเพื่อยึดเท้า ข้อมือ และเอว รวมถึงศีรษะติดกับรูปคนตรงกลางเครื่อง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจางหม่านโถวต้องเข้าไปในเครื่องและยึดตัวเองกับรูปคนตรงกลางเครื่องนั้น
หลังจากจางหม่านโถวยืนและวางมือตามรูป สายรัดก็รัดตัวเขาโดยทันที และเครื่องก็เริ่มทำงาน มันยืดแขน และเขาของเขา ขยับเคลื่อนแขนขาไปด้านหลังจนตึง จากนั้นก็เคลื่อนไปด้านหน้า ลดต่ำลงไปแตะปลายเท้าจนหลังตึง เครื่องทำงานต่อไปเรื่อยๆโดยไม่ต้องบังคับสั่งการแต่อย่างไร จางหม่านโถวรู้สึกว่าตัวเองโดนบิดดัดด้วยเครื่องนี้ กล้ามเนื้อทุกส่วนถูกดึงจนตึง ไม่ว่าจะแขน ขา ท้อง หลัง ไหล่ อก แม้แต่คอ
หลังจากครบกำหนด 1 ชั่วโมง จางหม่านโถวรู้สึกว่ากล้ามเนื้อทุกส่วนผ่อนคลาย พร้อมเต็มที่สำหรับการออกกำลัง เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเครื่องมือนี้จะช่วยเตรียมพร้อมเขาได้มากขนาดนี้ เขาเคยเตรียมพร้อมสำหรับการฝึกมาตลอดชีวิต แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่รู้สึกว่าร่างกายพร้อมเท่าครั้งนี้มาก่อน
การยกน้ำหนักนั้นเน้นที่กล้ามเนื้อแขนและหน้าอกเป็หลัก กำหนดการฝึกที่ถูกจัดไว้ให้ยกน้ำหนัก 20 กิโลกรัม ยกทีละข้างและเล่นท่าที่แตกต่างกันไปท่าละ 10 ครั้งเพื่อฝึกกล้ามเนื้อส่วนต่างๆของแขนและลำตัวส่วนบน หลังจากฝึกวนไปได้ 3 เซ็ท จางหม่านโถวก็ไม่สามารถยกน้ำหนักได้อีก แม้ว่าจะยังไม่ครบกำหนด 2 ชั่วโมงก็ตาม ตามวิธีฝึกที่จักรพรรดินีกำหนดนั้นเขาสามารถพักได้จนถึงการฝึกต่อไป จางหม่านโถวใช้ยานวดกล้ามเนื้อที่หมอโซเฟียเตรียมไว้ให้ ยาซึมเข้ากล้ามเนื้ออย่างรวดเร็วทำให้รู้สึกผ่อนคลาย แม้ว่าเขาจะมั่นใจว่ากล้ามเนื้อของเขาฉีกขาดจากการยกน้ำหนักจนเกินขีดจำกัด แต่ยานี้ช่วยลดความเ็ปลงได้อย่างมาก
การฝึกวิ่งคือการวิ่งบนสายพานที่กำหนดความเร็วไว้ ความเร็วของสายพานเริ่มจากช้าและเร็วขึ้นจนถึงจุดที่จางหม่านโถวไม่สามารถวิ่งต่อไปไหว สายพานก็ช้าลงให้เขาได้พักบ้างแต่ก็ยังคงต้องวิ่งต่อไป เมื่อการหายใจและอัตราการเต้นของหัวใจกลับมาเป็ปกติอีกครั้ง สายพานก็เร็วขึ้นเหมือนมันรู้ว่าจางหม่านโถวพร้อมสำหรับการเร่งความเร็วอีกครั้ง การฝึกวิ่งเป็ไปแบบนี้จนครบกำหนด 2 ชั่วโมง จางหม่านโถวรู้สึกเหมือนขาของเขาไม่ใช่ส่วนหนึ่งของร่างกายอีกต่อไป มันไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง
จางหม่านโถวทายาทั่วขา ยาซึมเข้ากล้ามเนื้ออย่างรวดเร็ว ทำให้รู้สึกสบายขึ้นมาก ก่อนที่จะโดดลงสระน้ำเพื่อฝึกการว่ายน้ำต่อไป ตอนนี้กล้ามเนื้อแขนของเขาฟื้นฟูขึ้นมาบ้างทำให้สามารถว่ายน้ำได้ โดยใช้กล้ามเนื้อแขนเป็หลัก แต่ก็ทำได้ไม่นานนัก ในไม่ช้าจางหม่านโถวก็หมดแรงไม่สามารถออกแรงได้ทั้งแขนและขา เขาพยายามกลับไปที่ขอบสระแต่กระแสน้ำกลับพลักเขาออกไป ไม่สามารถเข้าใกล้ขอบสระได้แม้แต่น้อย การว่ายน้ำเปลี่ยนเป็การพยายามลอยตัว แต่ในที่สุดเขาก็หมดแรงแม้แต่จะพยุงตัว เขาค่อยๆจมลงไปในน้ำ ไร้เรี่ยวแรงที่จะว่ายขึ้นไปหายใจ ขณะที่เขาคิดว่าตัวเองต้องจมน้ำตายนั้น น้ำในสระว่ายน้ำก็ลดลง ทำให้เขาสามารถหายใจได้อีก จางหม่านโถวนอนหอบหายใจอยู่ที่ก้นสระอยู่นานก่อนที่เขาจะเดินขึ้นบันไดไป “การฝึกนี่จะทำเอาเกือบตายแบบนี้ทุกวันใช่มั้ย” เขาพึมพัมกับตัวเองก่อนที่จะเดินเข้าห้องสำหรับแช่น้ำยา
ภายในห้องไม่มีอะไรตบแต่งแม้แต่น้อย มีเพียงอ่างน้ำวงกลมขนาดใหญ่อยู่กลางห้อง ภายในอ่างมีของเหลวสีดำเหนียวข้นอยู่เต็ม จางหม่านโถวค่อยๆเดินลงไปในอ่าง ความรู้สึกเหมือนเดินลงไปในบ่อโคลน ความสูงของอ่างนั้นสร้างมาไว้พอดีกับจางหม่านโถว เมื่อเขานั่งลงของเหลวสีดำก็สูงทั่วกายเขา มีเพียงศีรษะเท่านั้นที่อยู่พ้นของเหลว หลังจากแช่อยู่นานประมาณ 10 นาที จางหม่านโถวก็รู้สึกเหมือนมีเข็มแทงไปเข้าทั่วทุกรูขุมขนบนร่างกาย เขากัดฟันแน่นเพื่อข่มความเ็ป แต่แทนที่มันจะลดลงกลับเ็ปมากขึ้น ไม่เพียงแค่ิัที่เ็ปตอนนี้กล้ามเนื้อของเขาก็เหมือนมีหนอนกัดกินมันอยู่
“แน่ใจนะว่านี่เป็ยารักษากล้ามเนื้อ ไม่ใช่ยาพิษ” จางหม่านโถวพูดด้วยเสียงรอดไรฟัน
กำหนดแช่ยานาน 6 ชั่วโมงนั้นเหมือนยาวนานชั่วชีวิต ใครบอกว่าเมื่อเ็ปไประยะหนึ่งสมองจะชินชาและไม่รู้สึกอีกต่อไป นั่นใช้ไม่ได้กับการแช่ยานี้ จางหม่านโถวรู้สึกเ็ปตลอดเวลาที่แช่ยาอยู่ เสียงกระดิ่งที่ดังขึ้นเพื่อบอกว่าครบกำหนดแช่ยานั้นเหมือนกับเสียงจาก์ จางหม่านโถวรีบลุงขึ้นจากอ่างยาในทันที และเขาก็รู้สึกได้เลยว่ากล้ามเนื้อของเขาไม่อ่อนแรงอีกต่อไป ดูเหมือนยานี้จะดีกว่ายาที่ช่วยบรรเทาความเ็ปมากมายหลายเท่า แต่พอนึกถึงความเ็ปที่ต้องแลกในการรักษาแล้วก็คงไม่มีใครสนใจใช้ยานี้รักษาความเ็ปจากกล้ามเนื้อที่สามารถหายได้เองหลังจากนอนพักไม่กี่วันแน่นอน หากไม่ใช่เพราะเขาถูกสั่งให้ทำ จางหม่านโถวก็ไม่มีวันเลือกวิธีนี้แน่นอน
หลังจากทานอาหารและพักผ่อนเล็กน้อย ก็ถึงเวลาของการฝึกปราณ จางหม่านโถวนั่งขัดสมาธิบนแท่นที่เตรียมไว้ เมื่อหลับตาลงวิธีการฝึกปราณก็ปรากฎขึ้นในใจของเขา การฝึกปราณนี้แตกต่างจากการฝึกปราณที่เขาเคยเรียนรู้มาอย่างสิ้นเชิง การรวมรวมปราณไปไว้ที่กล้ามเนื้อนั้นดัดแปลงมาจากการดูดซับปราณเข้าร่างของสัตว์อสูรเพื่อให้ได้รับร่างปีศาจที่ดูเหมือนมนุษย์นั่นเอง การฝึกนี้ไม่ใช่สิ่งที่ ทำได้ง่ายๆ จางหม่านโถวใช้เวลาเกือบ4 ชั่วโมงกว่าจะดูซับและบังคับปราณได้ตามเคล็ดวิชา กว่าเขาจะเริ่มบังคับให้พลังปราณเข้าสู่กล้ามเนื้อได้ก็หมดเวลาฝึกในวันแรกพอดี แต่อย่างน้อยเขาก็รู้วิธีการฝึกแล้ว วันต่อไปก็แค่ทำตามวิธีนี้ก็สามารถฝึกได้อย่างไม่มีปัญหา
จางหม่านโถวฝึกตามกำหนดการ เมื่อกล้ามเนื้อพัฒนาขึ้นน้ำหนักที่ยกก็มากขึ้น ความเร็วของสายพานก็มากขึ้น กระแสน้ำก็แรงขึ้น ทำให้กล้ามเนื้อของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ฝึกมาได้ 1 เดือนเต็มๆแล้ว วันนี้ก็คือวันที่ 1 เดือนหนู(เดือน 2) ปี9579 ตอนนี้มันเองก็รู้สึกได้เลยว่าร่างกายแข็งแรงขึ้นอย่างมาก มันสามารถยกเหล็กหนัก 100 กก. ด้วยมือเพียงข้างเดียวได้อย่างสบาย มันมั่นใจเลยว่ามันได้สำเร็จขั้นที่ 1 ของ[วชิรกายา-ทรงพลัง]แล้ว
“เ้าสำเร็จขั้นที่ 1 ภายใน 1 เดือนตามที่ข้าคาดคิดไว้ ตอนที่เห็นความอ่อนแอของเ้าในวันแรกข้านึกว่าข้าจะมองเ้าผิดพลาดไปเสียแล้ว นี่ก็ยังนับว่าข้าสายตาไม่เลวที่เลือกเ้ามาเป็ทาส” จักรพรรดินีเดินเข้าห้องฝึกมาโดยที่จางหม่านโถวไม่ทันรู้ตัว นางไม่ได้มาดูมันฝึกนานมากแล้ว หลังจากนางได้บอกวิธีฝึกทุกอย่างกับมันจนหมดแล้ว นางก็ทิ้งให้มันฝึกด้วยตัวเองมาตลอด อาจเป็เพราะนางมั่นใจได้ว่ามันจะไม่มีทางอู้งานได้แน่ เนื่องจากมันได้รับคำสั่งให้ฝึกเต็มที่ มันจึงต้องทำตามด้วยอำนาจของ [ยันต์ผูกสัมพันธ์นาย-ทาส]
“วันนี้ข้าจะสอนวิชาตัวเบาให้กับเ้า การต่อสู้ของผู้ฝึกวิชากำลังภายนอกนั้น เป็การต่อสู้แบบประชิดตัว เ้าไม่อาจใช้พลังปราณบังคับอาวุธต่อสู้ระยะไกลได้ ดังนั้นหากพบศัตรูที่ใช้วิชาต่อสู้ระยะไกล เ้าจำเป็ต้องใช้วิชาตัวเบาที่ดีเพื่อเข้าประชิดตัว ไม่เช่นนั้นเ้าก็มีแต่ทางแพ้สถานเดียว” จักรพรรดินีบอกเสียงราบเรียบ
“ข้าไม่สามารถใช้กำลังภายในได้ แล้วข้าจะใช้วิชาตัวเบาได้อย่างนั้นหรือ” จางหม่านโถวถามด้วยความสงสัย ในดาวเขียวครามนั้นไม่มีวิชาตัวเบาที่ฝึกโดยใช้กำลังภายออกเพียงอย่างเดียวเลย วิชาตัวเบาทั้งหมดที่มีเป็วิชากำลังภายในทั้งสิ้น
“นี่เป็วิชาที่น้อยคนนักจะรู้จัก เป็วิชาที่เน้นไปที่ความเข้าใจและประยุกต์ใช้ ไม่ใช่วิชาที่เน้นการฝึกเพื่อบังคับร่างกายให้เคลื่อนไหวได้รวดเร็วด้วยปราณเหมือนวิชาตัวเบาสายกำลังภายในทั่วไป แต่เป็การทำความเข้าใจถึงกระแสและแรงต้าน นำเอากระแสมาเป็ผลักให้เคลื่อนไหวได้เร็วขึ้น รู้ถึงแรงต้านและหลีกเลี่ยงทำให้ความเร็วไม่ถูกลดลง เมื่อนำ 2 อย่างนี้มาผสมผสานกัน เ้าก็จะเคลื่อนไหวได้เร็วเหมือนคนที่ใช้วิชาตัวเบาสายกำลังภายในทั่วไป ทั้งที่เ้าใช้เพียงกำลังกล้ามเนื้อเท่านั้น หากเ้าสามารถใช้กำลังภายในด้วยแล้วละก็ เ้าจะเป็คนที่เร็วที่สุดในระดับพลังเดียวกัน มีแต่คนที่ใช้วิชานี้เหมือนกับเ้าเท่านั้นที่สามารถตามเ้าทัน” จักรพรรดินีอธิบายเสียงราบเรียบไร้ความรู้สึก
“น่าจะฝึกยากเป็แน่ วิชาแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่แค่มีความพยายามก็ฝึกสำเร็จได้” จางหม่านโถวรู้ถึงเื่นี้เป็อย่างดีเขาฝึกวิชามามากมาย เห็นศิษย์ร่วมสำนักล้มเหลวในการฝึกวิชามานับไม่ถ้วน
“ใช่แล้ว ถ้าเ้าฝึกสำเร็จก็เตรียมตัวออกไปสู้กับปีศาจระดับกายปีศาจชั้นต้นหรือชั้นกลางได้เลย เพราะกว่าเ้าจะฝึกวิชาตัวเบาสำเร็จ ข้าว่าเ้าคงบรรลุถึงขั้นที่ 3 ของ[วชิรกายา-ทรงพลัง]แล้ว” จักรพรรดินีตอบหน้าตาเฉย
“ขั้น 1 กับขั้น 3 ของ[วชิรกายา-ทรงพลัง] นั้นรับน้ำหนักได้ต่างกันถึง 10 เท่า การจะฝึกจากขั้น 1 ไปจนถึงขั้น 3 ได้นั้นต้องใช้เวลามากกว่าการฝึกขั้น 1 ให้สำเร็จหลายเท่าเป็แน่” จางหม่านโถวถึงกับใกับเวลาที่จำเป็ต้องใช้ในการฝึกวิชาตัวเบานี้
“ตามที่ข้าคิดไว้ กว่าเ้าจะสู้กับปีศาจระดับกายปีศาจชั้นต้นหรือชั้นกลางได้นั้นต้องใช้เวลา 1 ปี ดังนั้นเ้ามีเวลาอีก 39 เดือนเพื่อฝึกวิชาตัวเบานี้ให้สำเร็จ แน่นอน่หลังของการฝึกเ้าต้องฝึกเื่การใช้อาวุธจู่โจมด้วย แต่นั้นก็นับเป็การฝึกวิชาตัวเบานี้เหมือนกัน เพราะเ้าจะต้องเรียนรู้ที่จะโจมตีโดยอาศัยกระแสและแรงต้านให้เป็ประโยชน์นั่นเอง” จักรพรรดินีตอบโดยไม่สนใจตาที่เบิกโพลงจนแทบถลนของจางหม่านโถว
39 เดือนของดาววิกาลนิรันดร์นั้นเป็เวลาเกือบ 10 ปีในดาวเขียวครามของจางหม่านโถว ั้แ่มันเริ่มฝึกวิชาตอนอายุได้ 5 ขวบ มันไม่เคยใช้เวลาเกิน 3 ปีในการฝึกฝนวิชาใดเลย แน่นอนการสำเร็จขั้นสูงอาจต้องใช้เวลามากขึ้น แต่การสำเร็จขั้นต้นนั้นย่อมสามารถทำได้ในเวลาอันสั้น มันไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าจะมีวิชาใดที่ต้องใช้เวลา 10 ปีในการฝึกขั้นต้น
“วิชานี้มีชื่อว่า [ตามกระแส-แปรแรงต้าน] หัวใจหลักของวิชานี้คือเคลื่อนไหวตามแนวกระแสหนุนส่งแปรแรงต้านให้เป็แรงหนุน สิ่งสำคัญคือการรับรู้ถึงกระแสและแรงต้าน เมื่อฝึกวิชานี้ขั้นแรกคือการเรียนรู้ที่จะจับััถึงกระแสพลัง ซึ่งการััถึงกระแสพลังในอากาศนั้นทำได้ยากมาก เ้าจึงต้องเริ่มจากการจับกระแสน้ำก่อนเมื่อเ้าเข้าใจถึงกระแสน้ำได้เป็อย่างดีแล้วจึงเริ่มทำความเข้าใจกับกระแสในอากาศ ดังนั้นนับจากวันนี้เป็ต้นไปขั้นตอนการแช่น้ำยาของเ้าจะมีการจำลองกระแสน้ำในบ่อน้ำยาด้วยเพื่อให้เ้าได้ฝึกที่จะรับรู้กระแสในระหว่างแช่น้ำยา แน่นอนในระหว่างการฝึกว่ายน้ำเ้าก็ต้องพยายามอ่านกระแสน้ำและแรงต้านของน้ำด้วย ถ้าเ้าทำได้เ้าจะรู้สึกได้เลยว่าเ้าว่ายน้ำได้เร็วขึ้น” จักรพรรดินีอธิบายการฝึกขั้นต้นให้แก่จางหม่านโถว
นอกเื่ท้ายตอน
จางหม่านโถว: ข้าว่า่ท้ายๆตอนเหมือนจะเร่งๆไปหน่อยนะ
ตาลุงติดเกมส์: แบบว่าไม่อยากเขียนเื่การฝึกวิชานานเกินไปไง มันน่าเบื่อ เลยข้ามเวลาไปเป็ฝึกเสร็จไวๆ
จางหม่านโถว: ดีๆ ข้าก็ไม่อยากเสียเวลาฝึกนานนักหรอก มันน่าเบื่อ รีบๆสร้างฮาเร็มกันดีกว่า
ตาลุงติดเกมส์: ไม่ต้องรีบนักก็ได้ ไอ้ลามก
จางหม่านโถว: ข้าไม่ได้ลามก แค่ทำตามคอนเซ็ปนิยาย
ตาลุงติดเกมส์: เดี๋ยวก็จะเริ่มสร้างฮาเร็มแล้วไม่ต้องรีบ