Precision Bio-Mechanic ภาค 2: โครงข่ายโรคอุบัติใหม่ และมหากาพย์แล็บซ่อมมนุษย์ระดับประเทศ

ตอนที่ 11: ปฏิบัติการกู้ชีพจร: ตึกกุมารเวช

บรรยากาศภายในห้องปฏิบัติติการ B3 ตึงเครียดถึงขีดสุด บนหน้าจอฉายภาพสดจากห้อง ICU ตึกกุมารเวช โรงพยาบาลศูนย์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพส่งเสียงเตือนยาวถี่ระรัว ร่างของเด็กหญิงวัย 5 ขวบบนเตียงกู้ชีพกำลังเกิดภาวะหัวใจล้มเหลวฉับพลันจากพายุภูมิคุ้มกันและลิ่มเ๣ื๵๪อุดตันในเส้นเ๣ื๵๪ฝอยหัวใจ

"ลุงเกริกคะ! สัญญาณชีพของผู้ป่วยเด็กวิกฤตมากค่ะ!" กานต์รายงานด้วยน้ำเสียงเร่งด่วน มือเรียวกดคีย์บอร์ดติดตามค่าชีวภาพอย่างไม่คลาดสายตา "ค่าความดันโลหิตดร็อปลงมาเหลือ 50/30 mmHg หัวใจเกิดภาวะ Ventricular Fibrillation (เต้นพลิ้วไร้ทิศทาง) ทีมแพทย์ที่ปลายทางพยายาม Defibrillate ช็อตไฟฟ้าไปแล้วสองครั้งแต่ไม่ตอบสนองเลยค่ะ!"

"เพราะกระแสไฟฟ้าจากเครื่องช็อตหัวใจทั่วไปมันผ่านได้แค่ชั้นกล้ามเนื้อภายนอก!" เกริกเอ่ยเสียงเรียบแต่ทรงพลัง ๲ั๾๲์ตาทอประกายแหลมคม "แต่ในกรณีนี้ มันเกิดจากประจุไฟฟ้าขยะและคราบอักเสบเกาะแน่นที่ระดับไอออนของเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจส่วนลึก (Sinoatrial Node) ต้องใช้คลื่นสนามแม่เหล็กเหนี่ยวนำปรับสมดุลประจุไฟฟ้าเฉพาะจุดเท่านั้น!"

"ดร.พิชิต! ซิงโครไนซ์สัญญาณ Macro Network เต็มกำลัง!" พล๻ะโ๠๲บอกพลางเกร็งกล้ามเนื้อแขนเพื่อเตรียมรับกระแสคลื่นเหนี่ยวนำ

"เปิดช่องสัญญาณความเร็วสูง L-Band! เชื่อมต่อคอยล์สนามแม่เหล็กในห้อง ICU ตึกกุมารเวช... 100% แล้วครับคุณเกริก!" ดร.พิชิต ขานรับอย่างฉับไว

เกริกสูดลมหายใจเข้าลึก ดึงพลังจากจุดตันเถียนสอดประสานเข้ากับกระแสแม่เหล็กไฟฟ้าจากเครื่องสแกน ยกระดับสมาธิสู่ความถี่ **7.83 Hz (Schumann Resonance)** ซึ่งเป็๲ความถี่ธรรมชาติที่เชื่อมโยงกับจังหวะชีวภาพของสิ่งมีชีวิต

เขายกฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้นเหนือแผงส่งสัญญาณเลเซอร์สแกนเนอร์ ฝ่ามือซ้ายทำมุมเฉียงเพื่อสร้างสนามแรงดันลบ ฝ่ามือขวาเกร็งเกลียวคลื่นส่งพลังงานเหนี่ยวนำข้ามสายไฟเบอร์ออปติกไปยังเครื่องสแกนปลายทางที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตร!

*วูบ... วูบ... วูบ...*

แสงสีฟ้าจางๆ เหนือนำลอยขึ้นรอบฝ่ามือของเกริก ขณะเดียวกัน ในห้อง ICU ตึกกุมารเวช หัวอ่านสแกนเนอร์เหนือเตียงเด็กหญิงก็สว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีฟ้าในลักษณะเดียวกันอย่างน่าอัศจรรย์!

"เริ่มกระบวนการ Re-calibrate จังหวะหัวใจทางไกล!" เกริกสั่งการ เสียงของเขาก้องกังวาน "พล! กระทุ้งคลื่นความถี่ 4.5 Hz เข้าไปที่จุด SA Node!"

"รับทราบครับ!" พลออกแรงส่งพลังฝ่ามือขนานกับเกริก กระทุ้งคลื่นความถี่ต่ำสลายประจุขยะที่ขัดขวางการส่งสัญญาณไฟฟ้าในหัวใจเด็กหญิง

*ตึก... ตึก... ตึก...*

ทันใดนั้น หน้าจอมอนิเตอร์สัญญาณชีพที่ตึกกุมารเวชก็เกิดการเปลี่ยนแปลง! กราฟหัวใจที่เคยสั่นพลิ้วไร้ทิศทาง (VF) ค่อยๆ เรียงตัวกลับมาเป็๲คลื่น Sinus Rhythm ที่สวยงามและสม่ำเสมอ!

"ชีพจรกลับมาแล้ว!" ทีมแพทย์ตึกกุมารเวชที่ปลายทาง๻ะโ๠๲ออกมาด้วยความทึ่งผ่านระบบวิดีโอคอนเฟอเรนซ์ "ความดันโลหิตพุ่งกลับขึ้นมาที่ 90/60 mmHg! ค่าออกซิเจนในเ๣ื๵๪เพิ่มขึ้นเป็๲ 95% แล้วครับ!"

"สำเร็จแล้วลุงเกริก! เด็กปลอดภัยแล้วค่ะ!" กานต์ร้องออกมาด้วยความดีใจ ปัดน้ำตาที่คลอเบ้า

เกริกลดมือลงอย่างช้าๆ ถอนหายใจยาวผ่อนคลายความตึงเครียด แม้ว่าหน้าผากจะมีเหงื่อผุดซึม แต่ใบหน้าของเขากลับเต็มไปด้วยความอิ่มเอมใจ

"นี่เป็๲เพียงก้าวแรกของระบบ Macro Network..." เกริกมองภาพเด็กหญิงบนหน้าจอที่เริ่มกลับมาหายใจได้เองอย่างสม่ำเสมอ "เราพิสูจน์แล้วว่าวิศวกรรมสรีรวิทยาทางไกลสามารถช่วยชีวิตคนได้จริงๆ"

แต่ทว่า ในจังหวะที่ทุกคนกำลังดีใจ ดร.พิชิต กลับร้องเสียงหลงขึ้นมาเมื่อหน้าจอมอนิเตอร์อีกฝั่งแสดงสัญญาณเตือนสีแดงฉานขึ้นมาอีกครั้ง!

"คุณเกริกครับ! มีเคสวิกฤตด่วนที่สุดแทรกคิวเข้ามา!" ดร.พิชิต รายงานด้วยสีหน้าเครียดจัด "เป็๲เคสผู้ป่วยวัย 90 ปี สภาพร่างกายเสื่อมโทรมขั้นสุด อวัยวะล้มเหลวหลายระบบ แถมโครงสร้างกระดูกและหลอดเ๣ื๵๪แข็งตัวไม่ตอบสนองต่อคลื่นแม่เหล็กทั่วไป!"

เกริกหันไปมองหน้าจอด้วยสายตาหนักแน่น "เคสฮาร์ดแวร์ต้านทานสูงสินะ... เตรียมตัวให้พร้อมทุกคน ในตอนต่อไปเราจะไปรับมือกับ 'ปฏิบัติการกู้ชีพจร: ฮาร์ดแวร์วัย 90 ปี'!"