"ทะ...ท่านโดนเ้าคนสวนกับเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเย็ด!!"
"งื๊อออ...เ้าอย่าพูดด้วยเสียงแบบนั้นได้มั้ยเล่าาา!!"
ฉ่าา…
เ้าสำนักสาวสุดอับอาย
ที่ต้องมานั่งเล่าว่านางไปเสียซิงเสียหีให้กลับใคร
แต่ชงเอ๋อก็เป็เพียงคนเดียวที่นางพอจะคุยเื่แบบนี้ให้ฟังได้
"แล้ว...สองคนนั้นควยใหญ่มากมั้ยคะ?"
"อื๋อ?"
แต่แล้วสาวใช้วัยชราของนางกลับถามกลับมา
ด้วยสีหน้าจริงจังทำเอานางเปลี่ยนอารมณ์ไม่ทันใช้?
"อะ...อื้อ… ควยใหญ่มากเลย
อันของคนสวนเกือบเท่าข้อแขนข้า
ส่วนของอีตาเ้าของโรงเตี๊ยมนะ ข้าว่าใหญ่เท่าเลยแหละ!"
"ว้ายยย!!"
"ชงเอ๋ออ?"
นางยิ่งใเมื่อหญิงแก่หวีดว้ายอย่างหน้าแดง
"โห...คงเสียวมันส์หีสุดๆเลยสิคะ มิน่าล่ะท่านถึงยอมให้พวกเขาเย็ด!"
"มะ...แหม...มันก็ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย!!!"
"จริงเหรอค้าา?"
"จะ...จริง…จริ๊งงงงง!!"
"จริงงเหรอออออ?"
"งื๊อออ… ชะ...ชงเอ๋อออ!! เ้าแกล้งข้าอีกแล้ว!!!!"
ฮิฮิฮิฮิ!
.
แล้วค่ำคืนนั้นก็เป็คืนที่สองสาวนอนคุยกันอย่างออกรสชาติสนุกจิต
"นี่แล้วโดนเย็ดไปกี่ทีคะ?"
"จะ...เจ็ด...เอ้ยย...แปด?"
"ว้ายย...หีไม่บานแย่เลยเหรอคะ?
แถมควยใหญ่เท่าแขน...หีท่านไม่ฉีกเลยเหรอ?"
"กะ...ก็ฉีกแหละ...แต่ข้ารักษาเอา..."
"โห...โดนลักหลับแบบรู้ตัวแต่ก็ยอมเหรอคะ?"
"อะ...อื้อ..."
อิอิ… งื๊ออ…
เป็การคุยกันเื่ประสบการณ์การใช้หีของประมุขสาว
ที่ลงรายละเอียดน่าอับอายอย่างสุดฤทธิ์
แฉะ...อื๊อ...
คุยไปคุยไปหม้อจื่อก็น้ำเงี่ยนไหล
คิดถึงความเสียวซ่านที่ได้รับมาอย่างโคตรฟิน
เฝ้าแต่คิดว่าเมื่อไหร่หีนางจะได้กินควยใหม่ให้สุดแคม?
.
.
.
"อ้าคือข้ามาขอเข้าทำงานเป็คนสวนอีกครั้ง"
"อ้อ...เ้านั่นเอง"
.
"โห… ดูๆไปเค้าก็หน่วยก้านดีนะคะเนี่ย
แต่ดูข้างนอกดูไม่ออกเลยว่าควยเขาใหญ่เกือบเท่าแขน!"
"ชู่ววว… ชิงเอ๋อ...เ้าอย่าพูดดังแบบนั้นสิ..."
ทั้งสองคนมาแอบดูอางัดที่กลับมารับงานคนสวนในสำนักต่อเช้าวันนี้
ตุง...
อะ...เอื๊อกก..?
แม้ว่าคนใช้หญิงชราจะดูไม่ออก
แต่หม้อจื่อเพียงมองไปที่เป้าของเขาก็จินตนาการได้ถึงขนาดของลำถอก
ก็นางทั้งเคยใช้ปากทั้งเคยอ้าขาให้มันกระทุ้งๆเข้าๆออกจนสบายหี?
.
หมับ... อุ๊?
เฮ้ยย?!
และทันใดนั้นเอง แม่บ้านหญิงสาวที่คุมเื่คนงาน
ก็คว้าหมับจับมือของคนสวนหนุ่มผู้นี้
ซึ่งนั่นทำให้เ้าสำนักสาวถึงกับถลึงตาอย่างรู้สึกอารมณ์ไม่ค่อยดี?
.
"นี่...ข้าล่ะเสียดายแทบแย่ นึกว่าจะเสียเ้าไปซะแล้วสิอางัด..."
พรืด...พรืด...
"นะ...นังนั่นมันเป็ใคร?!"
โดยเฉพาะเมื่อนางเริ่มลูบหลังมือของชายหนุ่มเบาๆ
พูดอะไรกับเขาที่หม้อจื่อไม่สามารถได้ยินได้จากตรงนี้
.
"อิอิ... ท่านประมุขหึงเขาเหรอคะ?"
"หะ...ห๊าา! ข้าเหรอหึง? ขะ...ข้าจะไปหึงเขาทำไม?"
"อ้าว...ก็หญิงอื่นกำลังจับมือผัวท่าน?"
"คะ...เขาไม่ใช่ผัวข้าสักหน่อยยย!!!"
ฉ่าา...
หญิงสาวหน้าง้ำอย่างแดงก่ำ
ปฏิเสธอารมณ์ที่แม้แต่ตนเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจ
แน่นอนล่ะว่านางไม่เคยคิดจะปักหลักกับเขา
แต่ก็โดนชายหนุ่มเอาไปตั้งห้าหกทีแถมแตกใน
พอมาเห็นเขามานัวเนียอยู่กับสาวอื่น
หญิงสาวก็ให้อารมณ์เสียคล้ายๆกับว่าจะทนไม่ได้?
.
"โธ่… เ้าจะเสียข้าไปไหนได้เล่า…
ต่อให้ข้าไม่อยู่ที่นี่ เ้าก็ไปพบข้าที่โรงเตี๊ยมได้นี่นา..."
งื๊อออ?!!
ท่าทางการพูดอันชีกอของหนุ่มหล่อคนสวน
มันชวนให้เ้าสำนักสาวอารมณ์ขึ้นเป็ยิ่งนัก!
"ฮึ่ม! ไม่ไหวแล้ว! ข้าไปก่อนนะชิงเอ๋อ!!"
พรึ่บ!
"อ๊ะ...อ้าว? ท่านหม้อจื่อคะ?"
เพียงวูบเดียวหญิงสาวก็เหินหาวตามชายหนุ่มไปยังสวนหลังสำนัก
ปล่อยให้คนใช้หญิงชราได้เพียงแต่ยืนอึ้งที่นางดูอาการหนัก?
.
พรึ่บบ!!
"อ้าวว? ท่านอาจารย์? นั่นท่านจะไปไหนคะ?"
"อะ...เอ๋?"
ทว่าขณะที่กำลังร่อนไป นางกลับพบกับฟงเหมี่ยง
ที่เอ่ยทักจากชานห้องทำงานของตำหนัก
"อ้า… ไม่มีอะไรข้าว่าจะไปชมสวนหลังวังสักหน่อย..."
"เอ๋? สวนหลังวังเหรอคะ? ข้าไม่เคยเห็นท่านสนใจจะไปที่นั่น?"
"โอ๊ย… ข้าจะอยากไปดูบ้างไม่ได้รึไงล่ะ?"
"อ้า...ค่ะ?"
ฟงเหมี่ยงเป็งงที่ทำไมอาจารย์ของตนถึงได้ฉุนเฉียวนัก?
พรึ่บบ!
แถมนางยังรีบกระโจนหนีไปอีก ราวกับว่ามีธุระรีบร้อนอะไรเป็เื่หลัก?
.
ฮื้มๆๆๆ… ฉับๆ…
นะ...หนอย…
และพอหม้อจื่อไปถึง ก็เห็นคนสวนหนุ่ม
ยืนตัดแต่งพุ่มไม้พลางฮัมเพลงอย่างสบายอุรา
"นี่… อารมณ์ดีนักเหรอเ้าน่ะ?"
"หืมม… อะ...อ้าววว!! เมียจ๋าาาา!"
วะ! ว้ายย!!
ทว่าแทนที่ชายหนุ่มจะเกรงนางที่หน้าง้ำอย่างจ้องตา
เขากลับรีบกระโจนโผเข้าจะกอดนางอย่างรวดเร็วจนนางต้องผงะ!
ปึ้ก!! เอ๋ง!!
เลยโดนนางยกตีนถีบเข้าใส่หน้าท้อง
หงายหลังลงไปกองร้องเจ็บอย่างกับหมา?
.
"โอ้ย...เมียจ๋า...เ้าถีบข้าทำไมเนี่ย?"
"กะ...ก็บอกแล้วไงว่าห้ามเ้าเรียกข้าว่าเมีย!"
ประมุขสาวยืนเท้าสะเอวะโใส่เขาอย่างสุดอารมร์เสีย
"ละ...แล้วเ้าเป็อะไรกับคนดูแลคนงานของข้า?"
"หืม… เ้าหมายถึงอะไร?
โอ๊ะ! หรือว่าเ้าแอบดูตอนนางจับมือข้าเมื่อกี้นี้?"
"วะ...ว้ายย?!!" ฉ่าาา…
หม้อจื่อไม่ได้คิดเสียก่อนพูด นางจึงต้องเป็ฝ่ายหน้าเจื่อน
แก้มแดงระเรื่ออย่างหาทางไปไม่ถูก
"โฮ่... นี่เ้าหึงข้าเหรอจ๊ะเมียจ๋า?"
"จะ...เ้าบ้า...อย่ามาหลงตัวเองนะ! ชิ!" ฉ่าา...
นางไม่รู้แล้วว่าควรจะทำอย่างไร กับชายหนุ่มคนสวน
ที่ลุกขึ้นมายียวนยิ้มแป้นเยาะนางหน้าเป็อยู่
.
"นี่...ถ้าเ้าอยากจะหึงข้าล่ะก็...
อย่างน้อยเ้าก็ต้องยอมรับว่าเป็เมียข้าซะก่อนนะ!"
"ฮะ...? เฮอะ...ฝันไปเถอะ...!
คนชีกออย่างเ้าน่ะ! ข้าไม่เอามาทำผัวหรอก!!"
พรึ่บบ!
เ้าสำนักสาวสวยแค่นเสียง แล้วเพียงหันหน้าหนีอย่างแง่งอน
นางสุดค้อนคนสวนหนุ่มที่เอาแต่แหย่นางไม่ยอมหยุดเลยสักที
ดึ๋ง...ดั๋ง...
อุ...อูวว...?
ทว่าในสมองทึ่มๆของอางัดนั้นหาได้คิดอะไรมากมาย
สิ่งที่เขาจ้องมองอยู่คือบั้นท้ายอันงอนเด้งของนางในตอนนี้!
.
"แหม...เ้าไม่อยากเอาข้าทำผัว...
แต่ข้าอยากเอาเ้าทำเมียสุดๆเลยนะ!!"
หมับ! ว้ายย!!!
แล้วอางัดก็กระโจนจับก้นกลมกลึงของนางอย่างสุดห่าม
ทำเอาเ้าสำนักสาวคนงามหวีดว้ายอย่างหน้าเสีย!
.
"จะ..เ้าทำบ้าอะไรเนี่ย? นี่เราอยู่ในสำนักนะ! เดี๋ยวมีคนมาเห็น!"
"หืม? แสดงว่าหากไม่อยู่ในสำนัก เ้าก็ไม่เกี่ยงล่ะสิเมียจ๋า?"
"ว้ายย! มะ! ไม่ใช่อย่างงั้นนะ!" ฉ่าา!!
หม้อจื่อทั้งหน้าแดงจากคำพูดที่ถ้อยเถียง
หมับๆๆ! พรืดๆ!
วะ! ว้าย! ปล่อยซี่!
ไหนจะมือไม้ของอางัดที่ถัดจากจับตูดของนาง
ก็เปลี่ยนสวมกอดจากด้านหลัง ล้วงเสื้อล้วงกางเกง
ััโนมเนื้อของนางตรงนั้นตรงนี้มั่วไปหมด
แถมที่แย่ที่สุดก็คือมันเหมือนมีอะไรบางอย่างที่โคตรแปลก
ทำให้มือไม้ของยอดฝีมืออย่างนางกลับระทวยอ่อน
รับมือเขาไม่ได้อย่างย่ำแย่?
.
ฟืดด...
"ฮื้มม...ตัวเ้าหอมงจริงๆ...."
"งื๊ออ...หยุดนะ..."
นางสยิวไปหมดเมื่อหนุ่มหล่อคมเข้มหอมใส่ตรงซอกคอ
"หยุดทำไมล่ะจ๊ะ... ถ้าเ้ากลัวเื่มีใครมาเห็น
ในสวนหลังวังนี่ไม่มีใครมาหรอก
โดยเฉพาะนังหัวสูงหม้อจื่อนั่นมันไม่มาหรอก!"
งื๊ออ? กรอด...
นอกจากโดนเขาลวนลามแล้วนางยังโดนด่าอีก
ทำเอาเ้าสำนักสาวเริ่มไม่อาจจะอยู่นิ่ง!
.
"นี่! ถ้ายังด่าเ้าสำนักอีก ข้าจะตัดลิ้นของเ้า!!!"
"อ๋อ...จะตัดลิ้นของข้าเหรอ? งั้นแบบนี้ล่ะ!!"
จุ๊บบบ! งื๊ออ!?
แต่แล้วชายหนุ่มกลับปิดปากด้วยรสจูบ
ทำเอาเ้าสำนักสาวที่กำลังอารมณ์ขึ้นต้องดิ่งวูบ
ตาเบิกโพลงกับความห่ามของคนสวนหนุ่มผู้นี้!
.
จ๊วบๆ! อื๊อ? อื๊ออ? อื้มม?
แถมชายหนุ่มยังสอดลิ้นสากเข้ามาพัวพันกับลิ้นนุ่มของนาง
ขยำๆ..อื๊อ? อื๊อ?
มือไม้ของเขาก็ทั้งบีบตูดบีบนม
ของหม้อจื่อที่นับว่ายังใหม่อยู่ในเื่กาม
อืออ..อ้อมม..อือ? งือออ....งื๊ออ...
นางเหมือนเด็กสาววัยขบเผาะที่ยังใหม่และตื่นเต้นในเื่กิจกรรมในหว่างง่าม
แค่เพียงโดนล้วงโดนคลำ โดนจูบโดนดูดลิ้น
อารมณ์เงี่ยนของนางก็เตลิดไปไกลเกินจะห้าม
เผลอเคลิบเคลิ้มจูบดูดลิ้นตอบชายหนุ่มที่เคยกระทุ้งควยหีเข้าใส่กันอย่างเข้าทาง?
.
"อาา... เ้าจูบเก่งขึ้นะเนี่ย..."
"อื๊อ....ปะ...ปล่อยข้านะ...ฮาห์...อา..."
มันอ่อนลงมากเหลือเกินในน้ำเสียงอันนุ่มหวาน
ลมหายใจของหญิงสาวเริ่มอุ่นร้อน
น้ำสวาทเริ่มก่อตัวเยิ้มฉ่ำตามแคมร่อง..
.
"ปล่อยเ้าหรือ... ไม่หรอก...ข้าจะไม่มีวันปล่อยเ้าไปไหน!"
หมับ! ว้ายย!
เขาพูดอย่างนั้นก่อนจะกอดรัดเรือนร่างอันแสนนุ่มแนบเอาไว้
งื๊ออ? ฉ่า...?
หญิงสาวหน้าแดงแรงแขนแรงขามันอ่อนไปหมด
หนุ่มคนสวนแค่กอดรัดร่างนางแแ่ ไม่ได้ลวนลามหรืออะไร
แต่นั่นกลับทำให้นางหนีไปไหนไม่ได้อย่างยากเย็นเป็ที่สุด!
.
"อาจารย์! อาจารย์คะ!!!"
เฮืออก!!x2!
แต่แล้วทันใดนั้นเองก็มีเสียงเรียกให้เขาทั้งสองคนใถึงขีดสุด
ไม่รู้เหมือนกันว่ามีใครมาเพื่อหยุดความเร่าร้อนของทั้งสองให้จนใจ!
1K
