[ติ๊ง! ร่างหยางบริสุทธิ์ของโฮสต์กำลังแสดงออกมาเพื่อท่าน]
ระบบส่งเสียง
หลังจบ
ในแขนขาของหลี่ซุน พลังจิติญญาจำนวนมากปรากฏขึ้นออกมาจากอากาศ เปลี่ยนแปลงทุกตารางนิ้วของเนื้อ กระดูก และอวัยวะภายในในร่างกายของเขา
พลังจิติญญาได้รับการชำระล้างและขัดเกลาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากภายในสู่ภายนอก
หลี่ซุนรู้สึกราวกับว่าเขาตกสู่ไฟชำระอันไม่มีที่สิ้นสุด ทนทุกข์ทรมานกับความเ็ปที่ไม่อาจบรรยายได้ตลอดเวลา
จิตใจของเขามั่นคงมาก
ในตอนนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะคร่ำครวญด้วยความเ็ป และใบหน้าบนใบหน้าของเขาก็เริ่มบิดเบี้ยว
ท่าดอกบัวของเขาอยู่บนพื้น กักเก็บทุกสิ่งไว้
ไม่มีความเคลื่อนไหวมากนัก
ใน่เวลานี้
ร่างกายของเขาก็มีการเปลี่ยนแปลงที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ผิวของเขาไร้ที่ติมากขึ้นเรื่อยๆ ใสราวกับคริสตัล ความผันผวนของชีวิตอันทรงพลังล้นห้องและรีบไปสู่โลกภายนอก
และ...
เสียงหัวใจของเขาเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ปัง ปัง ปัง... ดังก้องอยู่ในห้อง
เหมือนกับการตีกลองา มันสั่นะเืไปหลายสิบเมตร
โชคดีที่มีศิษย์นิกายชั้นนอกค่อนข้างน้อยอยู่ใกล้เขา และไม่มีใครสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเขาที่นี่
เมื่อหลี่ซุนเปลี่ยนแปลง
นิกายซวนหยาง
ห่างจากที่ที่หลี่ซุนอยู่ประมาณเจ็ดหรือแปดลี้ ในกระท่อมมุงจาก ทันใดนั้นแสงก็ส่องสว่าง และกลิ่นอายแห่งความมีชีวิตชีวาก็กวาดไปทั่ว
กลิ่นอายเข้าและออกอย่างรวดเร็ว
ไม่นาน
ก็หายไป
ผ่านไปอีกสี่ชั่วโมงหรือประมาณนั้น
ด้วยเสียง “เอี๊ยด” ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก และหลูชางเหอซึ่งสวมชุดซิงยี่ก็เดินออกจากห้อง เขามีรูปร่างสูงและมีนิสัยเข้มแข็ง
ล้อมรอบด้วยพลังอันเป็เอกลักษณ์ของระดับกำเนิดปราณ จึงยากที่จะเพิกเฉย
“ระดับกำเนิดปราณ!”
หลูชางเหอก้าวออกจากห้องและมองดูมือของเขาเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสุขที่ไม่สามารถซ่อนไว้ได้
ก่อนวันนี้
เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะสามารถก้าวเข้าสู่ระดับกำเนิดปราณได้เร็วขนาดนี้
แต่หลังจากวันนี้ ทุกอย่างก็ถูกเขียนใหม่
การอยู่ในระดับกำเนิดปราณ หมายความว่าเขาสามารถกลายเป็ศิษย์ชั้นในของนิกายซวนหยางได้
เมื่อเขากลายเป็ศิษย์ชั้นใน เขาก็ไม่ต้องกังวลกับการถูกส่งกลับลงมาจากูเาอีกต่อไป และการอยู่บนูเาทำให้เขามีความเป็ไปได้ที่จะไล่ตามเส้นทางแห่งการมีอายุยืนยาว!
“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณศิษย์พี่หลี่ซุน ข้าต้องบอกข่าวนี้ให้เขาฟังก่อน เพื่อแสดงความขอบคุณ”
“ท้ายที่สุด ถ้าเขาไม่ให้หลิงหยวนตันแก่ข้า วันนี้ข้าจะประสบความสำเร็จได้อย่างไร?”
หลูชางเหอตื่นเต้นมาก เขามองไปในทิศทางที่หลี่ซุนอยู่ และยกเท้าขึ้นเพื่อรีบเร่งไป
แต่เขาเพิ่งก้าวขึ้นมา
ไม่ไกลนัก
กลุ่มศิษย์ชั้นนอกเข้ามา และการสนทนาของพวกอีกฝ่ายดึงดูดความสนใจของเขา
“เ้าเคยได้ยินไหม? ศิษย์พี่หลี่ซุนได้กลายเป็ระดับกำเนิดปราณแล้วในวันนี้! ข้าเดาว่าศิษย์พี่หลี่ซุน จะไม่เป็ศิษย์ชั้นอกอีกในวันพรุ่งนี้!”
“เขาจะเป็ศิษย์ชั้นในที่แท้จริง!”
ชายคนหนึ่งที่แต่งกายด้วยชุดศิษย์ชั้นนอกของนิกายกล่าวด้วยเสียงต่ำอย่างลึกลับ
ไม่กี่คนที่อยู่ข้างๆ เขาเมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนก็มีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
“ศิษย์พี่หลี่ซุนก้าวหน้าไปจริงๆ หรือ?”
“ข้ายังโกหกเ้าได้อีกหรือ? หลายคนได้เห็นกับตาตัวเองแล้ว!”
ฟังคนพูด
หลูชางเหอส่ายหน้าและหัวเราะ ข่าวนี้ไม่เป็ความลับสำหรับเขา ท้ายที่สุดเขารู้แล้วเมื่อบ่ายวันนี้
แต่สิ่งที่ศิษย์ชั้นนอกพูดต่อไปทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อยๆ บรรเทาลง
“เ้าไม่เห็นมันรึ ที่ตีนยอดเขาซีเฉิน ศิษย์พี่หลี่ซุนที่มีศัตรูแปดคน เขายังสามารถจัดการกับมันได้อย่างง่ายดาย”
“เพื่อปกป้องศิษย์น้องที่ชื่อเย่ฮั่น เขาใช้แสงดาบทำร้ายคนทั้งแปดคน และแต่ละคนก็ถูกตัดมือออก!”
“แล้วพวกคนที่มือขาดล่ะ เดาสิว่าใคร?”
“เป็พวกไป่เฉาเว่ยที่ทำสิ่งชั่วร้ายมากมาย!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะความมีน้ำใจของศิษย์พี่หลี่ซุน ข้าเดาว่าไป่เฉาเว่ยในตอนนั้นคง...เป็คนตายไม่สามารถตายได้อีกต่อไป!”
ศิษย์ชั้นนอกคนนี้กล่าวได้เต็มปากและแสดงท่าทาง
เมื่อได้ยินเสียงคนข้างๆ ดูเหมือนเขาจะอยู่ที่นั่น ราวกับว่าเขาเห็นมือของพวกไป่เฉาเว่ยถูกศิษย์พี่หลี่ซุนตัดออก
“ถึงอย่างนั้น ไป่เฉาเว่ยก็ไม่ใช่คนธรรมดา มีศิษย์ชั้นในอยู่เื้ั ศิษย์พี่หลี่ซุนตัดมือของเขาออก มันไม่บ้าบิ่นเกินไปหน่อยหรือ?”
“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าไป่เฉาเว่ยแก้แค้นในอนาคต?”
ใครบางคนกล่าวด้วยน้ำเสียงแ่เบา
“เขากล้ารึ!”
ศิษย์ชั้นนอกที่กล่าวเมื่อครู่ กล่าวเสียงดังว่า “ศิษย์พี่หลี่ซุนจะเป็ศิษย์ชั้นใน ไป่เฉาเว่ยคนขี้ขลาดยังกล้าที่จะแก้แค้นศิษย์พี่หลี่ซุนอีกรึ?”
“ข้าเกรงว่าเว้นแต่เขาจะไม่อยากอายุยืน”
“แต่...”
ศิษย์ชั้นนอกกล่าวด้วยสีหน้าเป็กังวล “บุคคลที่อยู่เื้ัไป่เฉาเว่ยเป็ศิษย์ในผู้มีประสบการณ์ และแม้ว่าศิษย์พี่หลี่ซุนจะมีความสามารถมาก แต่เขาก็เพิ่งฝ่าทะลุระดับกำเนิดปราณ”
“ถ้าไป่เฉาเว่ยแจ้งศิษย์ชั้นในจริงๆ ข้าเกรงว่าศิษย์พี่หลี่ซุน...”
กล่าวถึงจุดนี้
เขาไม่ได้ไปต่อ
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไป คนปัจจุบันไม่ใช่คนโง่พวกเขาจะเดาไม่ได้ได้อย่างไร
ศิษย์ชั้นในที่อยู่เื้ัไป่เฉาเว่ย แม้ว่าเขาจะไม่สามารถจัดการกับหลี่ซุนได้ แต่ด้วยประสบการณ์หลายปี การลงโทษหลี่ซุนก็ไม่ใช่เื่ยาก
“ไป่เฉาเว่ย?”
ไม่ไกลนัก
ใบหน้าของหลูชางเหอค่อยๆ เ็าในขณะที่เขาฟังการสนทนาของทุกคน
เขายังคงรู้บางอย่างเกี่ยวกับไป่เฉาเว่ย บุคคลนี้เข้าสู่นิกายซวนหยางพร้อมกับเขา และเป็เวลาสี่ปีแล้วนับั้แ่นั้นมา
ความสามารถของไป่เฉาเว่ยนั้นไม่ดีนัก แม้กระทั่งไม่ดีเท่าเขา
เหตุผลที่ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายสามารถตามทันเขาได้
สาเหตุหลักมาจากไป่เฉาเว่ย หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จ เขาได้ปล้นหินิญญาของศิษย์นิกายชั้นนอกคนอื่นๆ
หลังจากที่ไป่เฉาเว่ยปล้นหินิญญา เขายังคงรู้วิธีจัดการความสัมพันธ์ภายในนิกาย ดังนั้นหลังจากผ่านไปหลายปี เขาไม่เพียงแต่สบายดี แต่ยังกลายเป็เหมือนเป็ดในน้ำมากขึ้นเรื่อยๆ
“ถ้าข้าจำไม่ผิด ตามรายงาน นิสัยของบุคคลนี้โเี้... สิ่งที่คนเหล่านี้พูดไม่ใช่เื่ไร้เหตุผล”
ดวงตาของหลูชางเหอหรี่ลง และเขาก็หันกลับมา แทนที่จะไปที่พักของหลี่ซุนต่อไป เขาเปลี่ยนทิศทางและก้าวเข้าสู่ความมืดทีละก้าว
“การยั่วยุศิษย์พี่หลี่ซุนจะเป็ตัวเลือกที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเ้า ไป่เฉาเว่ย!”
จบบทที่ 8
985
