“ทรายเพิ่งรู้นะคะว่าที่ไทยเปิดกาสิโนได้แล้ว”
ธันย์ชนกเคยได้ยินเื่การขอเปิดกาสิโนมาบ้าง แต่ก็ได้รับการคัดค้านมาตลอด ด้วยเหตุผลที่ว่าประเทศไทยมีศาสนาพุทธเป็ศาสนาหลัก ไม่ควรมีแห่งอบายมุขเข้ามาเกี่ยวพันให้ศาสนามัวหมอง
ในตอนนั้นที่ได้ยินเธอถึงกับร้องหือในใจ เพราะช่างขัดแย้งกับความเป็จริงในสังคมเสียเหลือเกิน เพราะทุกวันนี้ในประเทศ มีทั้งเ้ามือหวยเถื่อน บ่อนไก่ สนามม้า สนามมวย ที่ล้วนแล้วแต่มีการพนันขันต่อและเงินรางวัลเป็เดิมพัน รวมถึงโต๊ะบอล และเว็บพนันออนไลน์ให้เกลื่อนไปหมด ซ้ำข่าวการถูกทำร้ายนักพนันจากพวกเ้ามือ หรือข่าวการฆ่าตัวตายจากการเป็หนี้พนัน ก็มีออกมาไม่เว้นแต่ละวัน
"กินข้าวก่อน" สิงหาดุุราวกับกำลังดุเด็กดื้อ เมื่อเด็กในความดูแลของเขาเอาแต่คุยโดยไม่ยอมแตะต้องอาหารบนโต๊ะแม้นแต่คำเดียว
"พวกคุณทานเถอะค่ะ ดิฉันไม่หิว ทรายรบกวนเวลาทานข้าวของพี่นพหรือเปล่าคะ" ธันย์ชนกหันกลับมาถามผู้ช่วยของสิงหาในตอนท้าย
"ไม่หิวก็ต้องกิน ผอมลงตั้งเยอะไม่รู้หรือไง" เสียงเข้มดุมาพร้อมกับใบหน้าหล่อเหล่าที่เหมือนจะตึงขึ้น
"เอาอย่างงี้ไหมครับ หนึ่งคำต่อหนึ่งคำถาม" นพดลช่วยไกล่เกลี่ย
"สองคำ"
"พี่นพบอกว่าคำเดียว"
"ขอโทษด้วยครับน้องทราย พี่ต้องเชื่อฟังเ้านาย" หลังจากสบกับแววตาวาววับของสิงโตหนุ่มผู้ช่วยส่วนตัวก็รีบเปลี่ยนคำตามเ้านายทันที
“ทานแล้วค่ะ พี่นพอธิบายต่อเลย” หลังจากก้มหน้าก้มตาตักข้าวใส่ปากโดยที่ไม่รู้ว่าคนตัวโตตักอะไรมาให้ไปสองคำ หญิงสาวก็เงยหน้าขึ้นมาคุยต่อ
“อาจเพราะคุณสิงห์เป็หนึ่งในหุ้นส่วนของ ‘รอยัลซี’ น้องทรายรู้จักไหม” เขาถามเพราะเดาว่าธันย์ชนกไม่น่าจะรู้จักบริษัทที่เขาเอ่ยถึง แล้วก็ได้รับการส่ายหน้ายืนยัน
“รอยัลซี เป็บริษัทเรือสำราญที่มีการเปิดกาสิโนบนนั้นติดอันดับต้นๆ ในอเมริกา แล้วก็มีคุณสตีฟเ้าพ่อกาสิโนชื่อดังในอเมริกาคอยหนุนหลังอยู่ด้วย ทางรัฐบาลถึงได้ไว้ใจให้คุณสิงห์ทำ” นพดลอธิบายขณะกำลังจะส่งกุ้งตัวโตจากชามต้มยำกุ้งน้ำข้นตรงหน้าไปใส่จานหญิงสาว หากต้องชักมือกลับเมื่อเจอสายตาไม่พอใจของคนที่นั่งหัวโต๊ะ
“ขอบคุณค่ะ” ธันย์ชนกเอ่ยปากขอบคุณเมื่อเนื้อหอยลายผัดพริกถูกวางลงบนจาน แล้วหันกลับมาคุยกับนพดลต่อ
“รัฐบาลยอมให้เปิดง่ายอย่างนั้นเลยเหรอคะ ทรายเคยได้ยินว่าคนส่วนใหญ่ไม่อยากให้เปิดกาสิโนเพราะขัดกับการเป็เมืองพุทธ”
“หึ…เมืองพุทธที่มีทั้งบ่อน ทั้งหวยเถื่อนแทบจะทุกตรอก ซอก ซอย” นพดลอดที่จะแขวะไม่ได้
“ยังไม่ได้กินข้าว” คนทำหน้าที่ตักกับเข้าบอกเสียงเข้ม เรียกค้อนวงโตกับอาการปากยื่นราวกับเด็กจากเด็กในความดูแล และรอยยิ้มขันจากผู้ช่วยจนเกือบหลุดหัวเราะออกมา
“รัฐบาลได้ผลตอบแทนจากเราค่อนข้างมาก” กลับเป็สิงหาที่ให้ข้อมูลกับเธอ ก่อนจะรีบดักคอเมื่อเดาได้ว่าหญิงสาวจะถามอะไรต่อ
“ผมจ่ายเป็ภาษีถูกกฎหมายน่า”
“นายสิงห์ไม่นิยมระบอบคอร์รัปชันครับน้องทราย”
“อ้อ…เหรอคะ” ธันย์ชนกพยักหน้าเหมือนจะเชื่อ เป็ถึงเ้าพ่อเรือสำราญและกาสิโนใหญ่เป็ไปได้หรือที่จะไม่มีนอกมีในกันบ้าง
“ทรายกลัวอ้วนหรือเปล่า ลองหมูทอดกระเทียมนี้สิอร่อยนะ”ตลอดมื้ออาหารคนที่ผูกขาดบทสนทนาโดยส่วนใหญ่คือผู้ช่วยของสิงหากับหญิงสาวคนเดียวในห้อง คนหนึ่งคอยถามส่วนอีกคนก็ทำหน้าที่อธิบาย ทั้งความเป็มาของเกาะให้ละเอียดขึ้นกว่าเดิมที่หญิงสาวได้รู้มาจากบิดาของเขา และเื่ที่คุณตาของสิงหารับเขาเข้ามาอยู่ด้วยที่บ้านพร้อมทั้งส่งเสียให้เรียนจนจบปริญญาโท เรียกว่าสิงหาได้เรียนอะไรเขาก็ได้เรียนด้วยทุกอย่าง
สิงหาบอกพลางส่งหมูทอดที่เลาะกระดูกออกแล้วมาใส่จานให้
ธันย์ชนกอยากบอกเขาเหลือเกินว่าการกินกระดูกหมูทอดกระเทียมมันก็ต้องได้แทะเองสิมันถึงจะอร่อย ได้รสชาติ แต่ก็ไม่กล้าขัดคนช่างบริการ ที่ขยันตักนั้นตักนี้ให้จนเต็มจานไปหมด
“แล้วกาสิโนที่นี่มีอะไรบ้างคะ” ธันย์ชนกยังคงสนใจสิ่งแปลกใหม่ที่เธอเพิ่งได้รับรู้ จึงสวมบทหนูจำไมต่อ
“หลักๆ ก็จะมีพวก โป๊กเกอร์ แบล็คแจ็ต สล็อต รูเล็ต ครับ”
ธันย์ชนกส่ายหน้าหวือ เธอไม่รู้จักสิ่งที่เขาพูดมาสักอย่าง “เมื่อกี้พี่นพบอกว่ามีกิจการเรือสำราญที่อเมริกาด้วย”
“ครับ รอยัล ซี อินเตอร์เนชันแนล มีอยู่หลายลำ เดินเรือในหลายช่องทางสั้นบ้างยาวบ้าง”
“ถ้าอยากรู้เดี๋ยวคราวหลังจะพาไป” สิงหาบอกเสียงเรียบ
“คงต้องรออีกหลายเดือน จนกว่าน้องทรายจะอายุครบยี่สิบเอ็ด มันเป็กฎของเราครับ” นพดลรีบไขความกระจ่างเมื่อธันย์ชนกทำหน้างงใส่
ถึงแม้น ‘รอยัลซี’ จะเป็เรือสำราญที่เปิดรับแขกทุกคนแต่ในส่วนของกาสิโนนั้นมีกฎห้ามบุคคลที่มีอายุต่ำกว่ายี่สิบเอ็ดปีเข้าอย่างเข้มงวด รวมถึงที่กาสิโนบนเกาะสิงห์นี้ด้วย
“แต่ถ้าน้องทรายอยากสำรวจรอบๆ ที่ไม่ใช่กาสิโนพี่พาทัวร์ให้ได้นะครับ”
ยิ่งเห็นสายตาวับวาวจากเ้าของหญิงสาวเขายิ่งนึกสนุก แต่ไหนแต่ไรสิงหาไม่ใช่คนหวงของอะไรที่แบ่งปันกันได้เ้านายของเขาไม่เคยลังเล แม้นแต่ผู้หญิงที่หากแค่เอ่ยปากว่าถูกใจเ้าตัวก็พร้อมที่จะยกให้เพราะตัวเองหาได้ไม่เคยขาด ต่างจากผู้หญิงข้างตัวที่นอกจากจะวิ่งเข้าหาเองแล้วยังดูหวงแหนมากกว่าปกติ
“อิ่มแล้วก็กลับไปดูงานได้แล้วนพ ทรายจะได้พักผ่อน” สิงหาเอ่ยปากไล่ผู้ช่วยส่วนตัวอย่างไม่ไว้หน้า เพราะชักหมั่นไส้มากขึ้นทุกที
ปกติเวลาเพียงทุ่มเศษๆ อย่างนี้ยังเป็เวลาทำงานของพวกเขา เพราะกาสิโนแห่งนี้ไม่เคยหลับใหล พวกเขาเองก็เช่นกัน ยิ่งดึกในกาสิโนก็ยิ่งคึกคัก พนักงานทุกคนรวมถึงตัวของสิงหาเองก็ยิ่งต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา เพราะอาจมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอ
“ที่ผมยอมให้ทรายคุยกับนพเพราะอยากให้ทรายทำความรู้จักผมให้มากขึ้น แต่ถ้าหากทรายยังงอแงอยู่อย่างนี้ผมจะไม่ให้นพมาที่นี่อีก” คนตัวโตก้มลงบอกชิดริมหูเมื่อธันย์ชนกหน้างอง้ำที่ถูกขัดจังหวะการหาความรู้แปลกใหม่ใส่ตัว
“เ้าของบ้านเขาไล่แล้ว เอาไว้คุยกันคราวหน้าก็ได้ครับน้องทราย” นพดลเอ่ยปลอบพลางส่งสายรู้ทันให้คนที่เป็ทั้งเพื่อนทั้งเ้านาย ก่อนจะขอตัวกลับพร้อมกับบิดาที่เดินกลับเข้ามาหลังดูแลความเรียบร้อยภายในบ้านเสร็จพอดี
***
หูยยยยย....อีพี่ดูแลดีเวอร์
10K
