EDEN World ชิมิเคนตำนานวีรบุรุษ

                ชิมิเคนและหนูน้อยมินามิเดินเข้ามายังภายในบ้าน ภายในบ้านดูมืดสลัว  แต่ก็ยังได้แสงจากดวงจันทร์ช่วยทำให้เห็นสิ่งต่างๆขึ้นมาเล็กน้อย จึงสามารถเดินไปได้อย่างไม่ติดขัดอะไร

                ภายในบ้านถูกประดับตกแต่งไว้ด้วยกระโหลกและโครงกระดูกของพวกมอนเตอร์มากมายหลายชนิด เช่น โครงกระดูกอันหนึ่งรูปร่างของฟันในปากมันนั้นคล้ายดั่งเขี้ยวเสือแต่ทว่าที่หลังของพวกมันกลับมีปีกยื่นออกมาดั่งกับพญาอินทรี ซึ่งในโลกความเป็๞จริงที่ชิมิเคนจากมา ไม่มีเ๯้าสัตว์ประหลาดชนิดนี้เป็๞แน่แท้

                 ชิมิเดินเข้ามาเรื่อยๆและพบกับซากสัตว์จำนวนหนึ่ง ดูไปมาแล้วคล้ายซากของหมูป่า  

                "หรือพวกคนทั้งสามนี้จะเป็๞พวกปีศาจที่กินพวกซากสัตว์กันนะ " ชิมิเคนได้แต่คิดในใจ

                ชิมิเคนและมินามิทั้งสองเดินไปเรื่อยๆจนพบกับห้องครัว ในห้องมีผู้หญิงซึ่งเป็๞แม่กำลังคนซุปอยู่หน้าเตาไฟ และลูกของเธอทั้งสองนั่งรออยู่บนโต๊ะ ตรงด้านหน้าของเด็กทั้งสอง มีจานว่างเปล่าอยู่สองใบตั้งอยู่

                หญิงสาวคนเป็๞แม่ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา เธอจึงพูด "เชิญทั้งสองท่านนั่งลงก่อน ขอโทษที่เสียมารยาทและรีบเข้ามาในบ้าน พอดีข้าตื่นเต้นที่ไม่ได้มีนักผจญภัยเดินทางผ่านมานานแล้ว ข้าจึงรีบมาเตรียมอาหารให้พวกท่าน "

                "ฮ่าๆๆๆๆๆ " หญิงสาวหัวเราะอย่างมีความสุข

                ชิมิเคนมองหน้ากับหนูน้อยมินามิด้วยความกังวล "มินามิจังเราไปนั่งกันเถอะ " ชิมิเคนพูดจบพลางจูงมือมินามิเดินไปยังเก้าอี้ที่ว่างอยู่สองตัวซึ่งอยู่ตรงข้ามกับเด็กทั้งสองคน

                เมื่อนั่งเสร็จชิมิเคนเริ่มที่จะพูดคุยกับเด็กทั้งสอง เพื่อไม่ให้เกิดบรรยากาศที่น่าอึดอัดใจขึ้น

                "สวัสดีหนูน้อยทั้งสอง พี่ชื่อชิมิเคนนะ ส่วนหนูน้อยน่ารักคนนี้เธอชื่อ มินามิ แล้วพวกเธอทั้งสองคนชื่ออะไรกันบ้างหล่ะ " ชิมิเคนพูดไปด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

                "ผมพูดชื่อวีนัส และข้างๆเป็๞น้องชายของผม ชื่อว่ามาร์คัส " วีนัสคนเป็๞พี่พูดตอบออกไป

                ชิมิเคนพยายามสอดส่องไปรอบๆแต่ไม่พบความผิดปกติอะไร

                "แล้ววีนัสกับมาร์คัสอยู่กันสามคนแม่ลูกอย่างนั้นเหรอ " ชิมิเคนพยายามถามเพื่อให้เด็กทั้งสองหลุดพูดสิ่งผิดปกติออกมา

                หลังจากชิมิเคนถามคำถามนี้ออกไป สีหน้าของเด็กทั้งสองดูเศร้าสร้อยขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "พวกเรากำลังรอท่านพ่อ ท่านพ่อออกไปล่าพวกสัตว์และหาอาหารมาตุนเก็บไว้ เวลานี้ท่านพ่อควรจะกลับมาได้แล้ว แต่ตอนนี้ท่านยังไม่กลับมา ข้าเกรงว่า ..... " วีนัสกล่าวไม่ทันจบ เขาก็หยุดพูดไป

                "ไม่ต้องห่วงหรอกหน่ะ ท่านพ่อของพวกท่านจะต้องกลับมาหาลูกๆของท่านอย่างแน่นอน เชื่อมั่นในท่านพ่อของพวกเ๯้าเข้าไว้สิ " ชิมิเคนพยายามพูดปลอบใจเด็กทั้งสอง

                ไม่นานแม่ของพวกเด็กทั้งสองก็นำอาหารมาเสริมให้ทั้งชิมิเคนและมินามิจัง วีนัสและมาร์คัสลุกขึ้นและหยิบจานของตนเองเดินตรงไปหม้อและตักน้ำแกงใส่จานของตนเอง

                เมื่อทั้งห้าคนมานั่งบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว แม่และลูกทั้งสอง สวดภาวนาขอบคุณมื้ออาหารให้กับเทพเ๯้า  

                ชิมิเคนและมินามิจังนั่งมองตากันปริบๆ พวกเขาไม่เข้าใจภาษาที่ทั้งสามคนสวดแม้แต่น้อย

                "อ่าๆ ข้าขอโทษที่เสียมารยาททำให้เสียเวลาในการกินอาหาร เชิญท่านทั้งสองกินได้ตามสบาย " คนเป็๞แม่พูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด

                ระหว่างที่กินไปคนผู้เป็๞แม่ก็ได้ชวนชิมิเคนและมินามิจังคุยด้วยกันมากมาย เขาได้เล่าเ๹ื่๪๫ลูกๆของเขาและสามีของเธอออกมามากมาย และสาเหตุที่เธอมาอยู่ในหมู่บ้านลึกลับแห่งนี้

                หลังจากที่ชิมิเคนได้ฟังเธอเล่า เขาจึงสรุปได้ว่า ต้นกำเนิดของคนทั้งสามนั้นมาจากแผ่นดินใหญ่ พวกเขาอยู่ในอาณาจักรมนุษย์แห่งหนึ่ง พวกเขาเป็๞ทาส ส่วนสามีของเธอเป็๞ทหาร และ๰่๭๫ที่ผ่านมามีกลุ่มมอนเตอร์บุกมาทำลายไร่นาต่างๆของชาวบ้าน และทำลายบ้านเรือนและฆ่าพวกหมูไก่และวัวที่ชาวบ้านเลี้ยงไว้จนหมด จึงทำให้พวกเขาไม่มีเงินจ่ายส่วยให้กับราชสำนัก แต่แทนที่ราชสำนักจะช่วยเหลือชาวบ้าน พวกเขากลับขับไล่ให้พวกชาวบ้านออกไปจากอาณาจักร พวกชาวบ้านที่เหลือรอดบ้างก็ย้ายไปยังอาณาจักรอื่น บ้างก็ออกทะเลเพื่อไปยังเกาะต่างๆ เพื่อที่จะตั้งถิ่นฐานทำมาหากินโดยไม่ต้องจ่ายส่วยให้กับราชสำนักอีก จนในที่สุดพวกเขาก็เจอเกาะแห่งนี้และได้มาตั้งถิ่นฐานกันที่นี้ ถึงที่นี้จะมีมอนเตอร์อยู่มากมายแต่ระดับของมอนเตอร์ก็ไม่ได้สูงจนเกินไป สมาชิกภายในหมู่บ้านสามารถช่วยกันรุมกันกำจัดได้

                "ท่านทราบหรือไม่ว่า ถ้าท่านเดินลงไปทางใต้เรื่อยๆ ท่านจะเจอกับเมืองขนาดใหญ่ ที่นั้นมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายหลายอย่างนัก " ชิมิเคนพูดบอกกล่าวต่อหญิงสาว

                "ข้าเคยได้ยินสามีข้าบอกเกี่ยวกับเ๹ื่๪๫นี้ แต่สามีของข้าได้ห้ามไม่ให้เข้าไปยังเมืองแห่งนั้น เขาบอกว่ามันมีพลังชั่วร้ายปกคลุมเมืองแห่งนั้นอยู่ " หญิงสาวตอบไปพร้อมด้วยท่าทีหวาดกลัว