รสรักสาวใหญ่ (พี่ตุ๊กครับ!)

ในอีกไม่กี่นาทีต่อมา

บอล เด็กหนุ่มวัย 20 ที่กำลังยกของเข้าหอพักด้วยเหงื่อที่เริ่มผุดขึ้นมาบนหน้าผาก เขาเป็๲นักศึกษาปี 2 ที่ตัดสินใจย้ายมาอยู่หอพักใกล้มหาวิทยาลัยเพื่อความสะดวกในการเดินทางและการใช้ชีวิตประจำวัน บอลเป็๲คนที่ค่อนข้างเงียบและเรียบร้อย ไม่ชอบวุ่นวายกับใครมากนัก แต่นิสัยนี้กลับทำให้เขามีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง

รูปร่างสมส่วนของเขาเป็๞ผลมาจากการเล่นกีฬาเป็๞ประจำ โดยเฉพาะบาสเกตบอลที่เขาชอบเล่นในเวลาว่าง ความสูงประมาณ 180 เ๤๞๻ิเ๣๻๹ทำให้เขาดูโดดเด่นกว่าเด็กหนุ่มวัยเดียวกันในบางมุม

ขณะที่เขากำลังขยับกล่องเข้าไปในตึก บอลก็หันมามองร้านขายลูกชิ้นที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหอพัก กลิ่นลูกชิ้นปิ้งร้อนๆ ที่โชยออกมาพร้อมควันสีขาวขุ่น มันช่างหอมฉุย ทำให้ท้องที่เริ่มหิวของเขาร้องเบาๆ

“โอ๊ย…หิว…ไม่ได้กินอะไร๻ั้๫แ๻่เช้าแล้ว”

เขาพึมพำกับตัวเอง ดวงตาคู่คมจับจ้องไปยังร้านเล็กๆ ที่มีลูกชิ้นปิ้งร้อนๆ สีเหลืองทองออกเกรียมเล็กน้อยวางกองอยู่บนถาด

ในขณะที่บอลกำลังหันไปมองร้านลูกชิ้น ตุ๊กที่ยืนอยู่หลังเตาย่างก็ลอบมองเขาเช่นกัน เธออดไม่ได้ที่จะสังเกตว่าเด็กหนุ่มคนนั้นมีท่าทางดึงดูดแตกต่างจากลูกค้าหนุ่มคนอื่นๆ ที่แวะเวียนมาที่ร้านของเธอ

จู่ๆ รอยยิ้มบางๆ ก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของเธอโดยไม่รู้ตัว

ตุ๊กสังเกตว่าท่าทางของเขาดูน่าดึงดูดในแบบที่นานๆ ทีเธอจะเจอในเด็กหนุ่มวัยนี้ เขาไม่ได้ดูเป็๞เด็กหนุ่มเ๯้าชู้เหมือนพวกนักศึกษาบางคนที่มักชอบแวะมาคุยเล่นกับเธอ เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังยืนมองเขาอยู่นานกว่าที่ควร

จนกระทั่งบอลจัดการขนของเข้าหอพักเสร็จ เขาก็เดินออกมาอีกครั้ง สายตาของเขาสอดส่องไปรอบๆ เพื่อหาของกินก่อนจะหยุดอยู่ที่ร้านลูกชิ้นเล็กๆ ของตุ๊ก เขาเดินข้ามถนนไปยังร้านของเธออย่างไม่ลังเล

ทันทีที่สังเกตเห็นร่างสูงกำลังเดินเข้ามา ตุ๊กก็รีบจัดแจงลูกชิ้นปิ้งที่สุกแล้วใส่ถาดพร้อมรับลูกค้าคนใหม่ เธอไม่รู้ตัวเลยว่า บางสิ่งบางอย่างได้เริ่มต้นขึ้นแล้วในหัวใจของเธอ...หลังจากได้เห็นใบหน้าของเด็กหนุ่มในระยะใกล้

“เอาลูกชิ้นเนื้อ…ร้อนๆ ห้าไม้ครับ”

เสียงนุ่มลึกที่มีเสน่ห์ของเขาทำเอาหัวใจของเธอสั่นไหว

“ได้จ่ะ!”

ตุ๊กตอบกลับพลางยิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะแจงลูกชิ้นตามที่เขาสั่ง

…

วันต่อมา

แสงแดดยามบ่ายค่อยๆ ลดความร้อนแรงลง บอลเดินทอดน่องกลับจากร้านอาหารที่อยู่ใกล้หอพัก เขาเพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ได้เพียงวันเดียว และยังไม่คุ้นเคยกับละแวกนี้นัก แต่สิ่งหนึ่งที่ติดอยู่ในหัวของเขา๻ั้๹แ๻่เมื่อวานคือกลิ่นหอมของลูกชิ้นย่างจากร้านเล็กๆ ฝั่งตรงข้าม

แน่นอนว่าเขาคิดถึงรสชาติของมัน

ในขณะที่เดินใกล้ถึงหอ เขาก็เหลือบไปเห็นร้านลูกชิ้นของ ตุ๊กอีกครั้ง ควันบางๆ จากเตาย่างลอยพวยพุ่งขึ้นมาในอากาศ ก่อนจะกระจายตัวไปทั่วบริเวณ กลิ่นหอมของลูกชิ้นที่ถูกย่างจนเกรียมนิดๆ ผสมกับกลิ่นถ่านยิ่งกระตุ้นความอยากอาหาร แม้เขาจะเพิ่งอิ่มจากข้าวมื้อใหญ่ แต่ความคิดถึงน้ำจิ้มรสเด็ดก็ทำให้เขาหยุดเดินและตัดสินใจข้ามถนนตรงไปยังร้านทันที

ร้านลูกชิ้นของตุ๊กตั้งอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ บรรยากาศดูร่มรื่นและเป็๞กันเอง โต๊ะเหล็กสองตัวตั้งเรียงขนานกันกับเตาย่าง ขนาดกลางส่งเสียงซู่ซ่าจากน้ำมันที่หยดลงบนถ่านร้อนจัด ตุ๊ก กำลังยืนอยู่หลังเตา มือหนึ่งจับแหนบคีบลูกชิ้น อีกมือพัดควันออกไปให้พ้นหน้า

วันนี้เธอแต่งตัวด้วยเสื้อยืดสีขาวรัดรูปที่เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจนอีกเช่นเคย กางเกงยีนส์ฟอกสีขาสามส่วนดูเข้ากันอย่างลงตัว ลอนผมสีน้ำตาลที่รวบหลวมๆ ด้านหลังเผยให้เห็นลำคอขาวเนียน ตุ๊กดูเหมือนจะยุ่งอยู่กับลูกค้าสองสามคนที่กำลังรออยู่ แต่เมื่อเธอเหลือบสายตามาเห็นบอล เธอก็ยิ้มให้ทันที

“น้องเมื่อวานนี่เอง วันนี้เอาอะไรดีจ๊ะ?”

เธอทักด้วยน้ำเสียงเป็๲กันเอง

“เอาเหมือนเมื่อวานครับ ลูกชิ้นเนื้อห้าไม้ น้ำจิ้มเยอะๆ นะครับ”

บอลพูดพร้อมรอยยิ้ม

ตุ๊กหัวเราะเบาๆ ก่อนรีบพลิกลูกชิ้นเนื้อที่เพิ่งนำมาวางบนเตาได้ไม่นาน

“ติดใจน้ำจิ้มพี่ล่ะสิ…รอนานหน่อยนะ วันนี้ลูกชิ้นพี่ขายดี เป็๲พิเศษ ของที่ย่างเอาไว้ก็หมดไปแล้วเมื่อกี้นี้เอง”

เธอพูดพลางจ้องใบหน้าคมเข้มของบอลอย่างยิ้มแย้ม

“ผมรอได้…”

“ว่าแต่…น้ำจิ้มร้านพี่อร่อยมากจริงๆ ผมเริ่มติดใจแล้วเนี่ย”

บอลตอบกลับทันที ใบหน้าของเขาแสดงความจริงใจแบบซื่อๆ ทำให้ตุ๊กที่ได้ยินกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ไม่อยู่

ระหว่างที่ตุ๊กก้มหน้าก้มตาพลิกลูกชิ้นอย่างตั้งใจ บอลที่ยืนรออยู่หน้าร้านก็อดไม่ได้ที่จะสังเกตแม่ค้าสาวตรงหน้า สายตาของเขากวาดไปทั่วอย่างเลื่อนลอย จู่ๆ มันก็เลื่อนไปหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบอิ่มของตุ๊ก ซึ่งแนบชิดกับเสื้อยืดตัวเล็กจนเห็นรูปร่างได้ชัด

เขาไม่ได้ตั้งใจมอง แต่ภาพตรงหน้านั้นดึงดูดสายตาของเขาโดยไม่รู้ตัว ท่าทางที่เธอก้มลงเล็กน้อยขณะพลิกลูกชิ้น ทำให้เสื้อยืดรัดรูปยิ่งเน้นส่วนเว้าส่วนโค้ง บอลจ้องอยู่นานจนตัวเองเผลอเหม่อลอยไม่ได้สติ

ตุ๊กที่รู้สึกถึงสายตานั้นเธอจึงเงยหน้าขึ้นมองด้วยรอยยิ้มเล็กๆ และทันเห็นสายตาที่ล่องลอยของเขา

“ได้แล้วๆ ร้อนๆ เลยจ้า”

เธอยื่นถุงลูกชิ้นที่เพิ่งปิ้งเสร็จให้บอล พร้อมหัวเราะเบาๆ

ทว่าเสียงหัวเราะของเธอทำให้บอลที่ยืนเหม่อลอยสะดุ้งตื่นจากภวังค์ความคิด เขารีบคว้าถุงลูกชิ้นมาถือไว้แน่น ใบหน้าของเขาแดงก่ำทันทีเพราะรู้ตัวว่าเมื่อครู่นี้เผลอมองอะไรอยู่

“เอ่อ...ขอ…ขอโทษครับพี่! ผมไม่ได้ตั้งใจ...”

เด็กหนุ่มพูดขอโทษด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก แสดงได้ถึงความอ่อนโยนและความสุภาพของเขาได้อย่างชัดเจน

ตุ๊กหัวเราะออกมาอีกครั้งอย่างชอบใจ ใบหน้าของเธอยิ้มอย่างเอ็นดู

“ไม่เป็๲ไรหรอกจ่ะ พี่รู้ว่าน้องไม่ได้ตั้งใจ…”

เธอรีบหยิบลูกชิ้นไม้หนึ่งที่ย่างจนสุกพอดีใส่ถุงเพิ่มให้เขา ก่อนจะถามขึ้นว่า

“น้องชื่ออะไรเหรอ?พี่จะได้เรียกถูก ไหนๆ ก็อยู่หอพักฝั่งตรงข้ามทำความรู้จักกันไว้ก็ไม่เสียหายอะไร”

“บอลครับ ผมชื่อบอล”

เด็กหนุ่มรีบค้อมตัวเล็กน้อยเพื่อขอบคุณพร้อมกับบอกชื่อของตัวเองออกไป

“อ่อ…น้องบอลนี่เอง…พี่ชื่อตุ๊ก เรียกพี่ตุ๊กก็ได้นะ”

เธอตอบพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น

บอลยิ้มให้เธออย่างซื่อๆ แล้วรีบควักเงินจากกระเป๋ากางเกงออกมาจ่าย ก่อนจะรีบพูดขอบคุณและเดินออกไปจากร้านอย่างรวดเร็ว ท่าทางของเขาดูลนลานจนตุ๊กอดยิ้มตามไม่ได้ เธอมองตามหลังเด็กหนุ่มคนนั้นไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ

กลิ่นลูกชิ้นปิ้งยังคงหอมกรุ่นอบอวลอยู่รอบตัว บวกกับเสียงหัวเราะของลูกค้าที่คุยกันเบาๆ ตุ๊กหันกลับมาที่เตาตรงหน้า พลางคิดถึงสายตาซื่อๆ ของบอลที่มองเธอด้วยความเขินอาย

“นี่แหละ…ความฝันของฉันที่โหยหามานาน”

“คิ คิ การได้เห็นเด็กหนุ่มทุกวันทำให้มีแรงหาเงิน…”

เธอหัวเราะคิกคักคนเดียวเบาๆ ก่อนจะหันไปหาลูกค้าอีกคนที่กำลังรออยู่