สองคนนั่งติวหนังสือกันราวชั่วโมง ก่อนที่เวหาจะอาสาพาน้ำแข็งไปส่งบ้าน แรกๆคนร่างเล็กก็งอแงอ้างโน่นอ้างนี่ แต่สุดท้ายก็พ่ายคนตื๊อ
“อื้อขอบใจนะ กลับบ้านดีๆละ”
น้ำแข็งส่งหมวกกันน็อคคืนให้กับคนขับรถ ก่อนจะมีเสียงดังมาทางด้านหลัง กล้าพี่ชายคนโตกำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีที่3เดินออกมาจากบ้าน
“อ้าวเ้าไอซ์เพื่อนมาส่งเหรอ?”
“อ่า..เฮียไหนบอกไปกินข้าวกับเพื่อน”
“อื้อ..พอดีเปลี่ยนวัน ว่าแต่เราเถอะ เพื่อนอุตส่าห์มาส่ง ทำไมไม่ชวนเข้าบ้าน ถ้าป๊าม๊ารู้มีหวังดุตาย”
“ไม่เป็ไรหรอกเฮีย รุ่นน้องที่โรงเรียน ไอซ์เป็พี่เลี้ยงช่วยติวเฉยๆ”
“สวัสดีครับพี่ ผมกายครับ”
เวหารีบลงจากรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ถอดหมวกกันน๊อค พร้อมกับรีบปรี่เข้าไปไหว้อย่างนอบน้อม ดูปลอมๆราวกับพระเอกละครหลังข่าวทันที
“อ้า..หวัดดีครับน้องกาย พี่น้ำเหนือ เรียกพี่เหนือก็ได้ครับ เข้าบ้านไปดื่มน้ำก่อนไหม บ้านอยู่ไกลหรือเปล่า”
“ก็ดีครับ ผมอยากเข้าห้องน้ำพอดี ต้องรบกวนพี่เหนือแล้วละครับ”
“เดี๋ยว!..บ้านนายอยู่ไม่ไกล..กลับไปเข้าที่บ้านก็ได้ไหม?”
“เ้าไอซ์ ทำไมพูดกับน้องแบบนั้น”
น้ำเหนือดุน้องสาวตน พลันโอบไหล่เวหาพาเดินเข้าบ้าน ปล่อยให้เด็กสาวตัวเล็ก ได้แต่ทำอารมณ์บูด ก้าวเท้าเดินกะเผลกเข้าบ้านเพียงลำพัง
ในบ้านหลังขนาดสองชั้น 5ห้องนอน ในโครงการบ้านจัดสรรที่พ่อแม่เก็บเงินซื้อไว้ให้ลูกๆอยู่ในตัวเมืองเพื่อเรียนหนังสือ ขณะที่พ่อแม่อยู่บ้านสวนย่านชนบท นานๆจะมาพักด้วยสักครั้ง และลูกๆเมื่อมีวันหยุดก็จะเดินทางไปช่วยงานพ่อแม่ที่สวน โดยมีพี่ชายคนโตช่วยดูแลน้องๆเป็อย่างดี
“พวกพี่อยู่ 4คน คงอบอุ่นน่าดูเลยนะครับ”
“จนร้อนเลยละ! ฮาๆ น้องกายว่างๆก็มาพักได้นะ หรือจะมาติวหนังสือกับพี่ไอซ์ก็ได้ คนนั้นเขาเก่ง”
“ได้เหรอครับพี่เหนือ ว้าว ผมอยากมีพี่ชายแบบพี่จัง”
เวหารู้สึกตื่นเต้นดีใจ เขาเป็ลูกคนเดียวของบ้าน พ่อแม่นาน ๆจะกลับมาหาเขา และพ่อเป็คนเ้าชู้มีบ้านเล็กๆหลายคน ส่วนแม่ก็ไม่สนใจขอแค่ยังคงสถานะเมียหลวงและดูแลเื่เงิน
ดังนั้นเขาจึงเติบโตมาด้วยความอ้างว้างโดดเดี่ยว แม้จะมีทุกอย่าง แต่แท้ที่จริงสิ่งที่เขา้าเพียงครอบครัวที่อบอุ่น
“นี่!นายกลับได้แล้ว”
“เ้าไอซ์..เป็อะไร เอาแต่ไล่น้องกลับ ไหน ๆ ก็เย็นแล้วเดี๋ยวกินข้าวด้วยกันเลยดีกว่า น้องกลับไปก็กินคนเดียวอยู่ดี จริงไหมน้องกาย”
“ถ้าไม่เป็การรบกวน วันนี้กายขอฝากท้องด้วยคนนะครับ”
เวหารีบเอ่ยพลางยกยิ้มอย่างมีความสุข ในขณะที่น้ำแข็งได้แต่หลับตาพริ้มอย่างเบื่อหน่าย แต่ยังไม่ทันจะคิดสิ่งใด เฮียนนท์พี่ชายคนรองซึ่งเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีหนึ่ง พร้อมแก๊งเพื่อนของเขาก็โผล่เข้ามาสมทบ
ค่ำคืนอันครึกครื้นสนุกสนานก็เริ่มขึ้น เมื่อเหล่าชายหนุ่มรวมตัวก่อเกิดปาร์ตี้เล็กๆ พร้อมกับเสียงกีตาร์โปร่งของพี่กร ที่เวหาเล่นได้อย่างแคล่วคล่องแถมยังร้องเพลงเพาะได้ทุกแนว ทำให้ทุกคนสนุกสนานหัวเราะลั่น จะมีก็แต่เด็กสาวคนเดียวของบ้าน ที่หนีหายเข้าห้องของตัวเอง หลังจากมื้อเย็น
ก๊อกๆ เสียงประตูห้องดังขึ้นตอนตีหนึ่ง เด็กสาวสะดุ้งตื่นจากการเคลิ้มหลับเพราะอ่านหนังสือ ร่างเล็กงัวเงียเดินมาเปิดประตู ก่อนจะเปิดตากว้าง
“พี่น้ำแข็งกลับแล้วนะครับ”
“เดี๋ยวนายเมานะ ใบขับขี่ก็ไม่มี ถึงพ่อนายรวย แต่ดึกขนาดนี้คงไม่มีใครประตัวแน่”
เวหายกยิ้มราวกับคนไร้สติ ยิ่งทำให้น้ำแข็งรู้สึกเป็ห่วง ร่างเล็กขบเม้มริมฝีปากอิ่มอย่างครุ่นคิด ก่อนที่จะเดินไปยังห้องพี่ชายคนโตที่อยู่ฝั่งตรงข้ามหวังจะฟากฝั่งเวหาให้นอนด้วย
แต่เพียงเปิดห้องเข้าไปพี่ชายก็ทิ้งตัวหลับสนิทด้วยความเมา ทำให้เธอจำต้องตัดสินใจลากตัวเวหาเข้าห้องตน โดยไม่ได้คิดถึงสิ่งใด เพียงเพราะเป็ห่วงรุ่นน้องคนหนึ่งเท่านั้น
“อาบน้ำแล้วนอน”
“ไม่เป็ไรผมจะกลับบ้าน พ่อกับแม่รอผมอยู่”
เวหาเหม่อลอยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนเบา ทำให้เด็กสาวผู้มีจิตใจดีรู้สึกสงสาร ที่ผ่านมาเด็กชายคนนี้คงเฝ้ารอ ครอบครัวที่อบอุ่น
“นายเมานะกาย กลับไปตำรวจตั้งด่าน ..รู้ว่าบ้านรวย แต่นายนอนก่อนเอาไว้ดีขึ้นแล้วค่อยกลับ”
“น้ำแข็ง”
“อื้ม..พี่เอง”
“น้ำแข็ง”
“เอ้อ!..กูเอง มึงเมา..อ๊ะ..อื้ม~~”
เด็กสาววัยใสเนื้อกายกำลังเบ่งบาน จะเข้าสู่ความสาวเต็มตัวในอีกไม่ช้าถึงกับเปิดวงตาโต เมื่อริมฝีปากนุ่มนิ่ม ถูกด้วยริมฝีปากอุ่นคนเมา สาบานได้เลยว่านี่คือ จูบแรกในชีวิต
ใบหน้านวลร้อนผ่าว ทั้งตัวรู้สึกวูบไหวเบาหวิวล่องลอย ราวกับทั้งตัวลงนอนบนปุยนุ่น มันเป็ความรู้สึกที่เกิดขึ้นครั้งแรกในชีวิต
ถามว่าเธอเคยรู้สึกมีความรักไหม ตอบได้ว่าเคยมี แต่มันเป็เพียงความปลื้มปริ่มแบบ ป๊อบปี้เลิฟ (puppy love) แค่ชอบเขาอยู่ฝ่ายเดียว
และถ้าถามว่าเคยช่วยตัวเองไหม แน่นอนเธออายุ 17ปีแล้ว ย่อมมีเื่อย่างนั้นเป็ธรรมดา แต่ถ้าเป็การถูกผู้รุกล่ำัักาย ในรูปแบบคู่รักหรือแฟน ก็บอกได้เลยว่านี้คือ ครั้งแรก
“กะ..กาย..นายเมา..อ๊ะ..อื้อ~”
เวหารู้ตัวดีแม้จะเมา ริมฝีปากร้อนขยับจูบรุ่นพี่สาว อย่างความในหัวใจที่ซุกซ่อนไว้ลึกๆที่ความ้า ในขณะที่มืออุ่นลูบไล้เนื้อกายหญิงสาวนุ่มเนียนอย่างจับจองปลุกเร้า แต่แล้วความเมาก็พาเขาไปสู้ห่วงนิทราไปเสียก่อน
“กะ..กาย..กาย”
เด็กสาวรู้สึกถึงความแน่นิ่ง หลังจากก่อนหน้าอีกคนโหมกายอันหนักหน่วงกดทับตัวของเธอจนเกือบเคลิ้ม แค่สุดท้ายก็เพียงฤทธิ์ของความเมา ร่างงามจัดการเช็ดตัวแล้วห่มผ้าให้คนเมา ที่อยู่นอนบนพื้นห้อง ก่อนที่เธอจะทิ้งตัวลงบนที่นอนอุ่นของตนด้วยความง่วง
กริ๊ง..เสียงนาฬิกาปลุก 6โมงเช้า
น้ำแข็งตื่นขึ้นมาทั้งที่ยังงัวเงียเพราะนอนดึก ก่อนจะคิดได้ว่ามีคนนอนร่วมห้อง แต่เพียงมองไปยังพื้น กลับพบเพียงที่นอนว่างเปล่า เพราะเวหาได้เดินทางกลับบ้านั้แ่ตีห้ากว่าแล้ว และก่อนที่จะกลับ เขายังแอบจูบลาคนขี้เซาไปฟอดใหญ่ โดยที่หญิงสาวไม่รู้ตัว
“นายกลับั้แ่ตอนไหน?”
น้ำแข็งเอ่ยคำถามขณะที่นั่งติวหนังสือให้เวหาในห้องสมุด ซึ่งวันนี้ที่โรงเรียนมีกิจกรรมทำให้งดการเรียนใน่บ่าย แต่เวหากลับให้น้ำแข็งมาช่วยสอนการบ้าน
“ตี5”
“ตี5 ..ทำไมไม่บอก”
“ก็จูบบอกแต่ไม่ตื่น”
“เชี่ย!กาย”
“ทำไม? ถูกเชี่ยจูบรับไม่ได้”
“เชี่ย!”เด็กสาวใบหน้าร้อนผ่าวรู้สึกทั้งอายทั้งโมโห ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดจริงหรือไม่ แต่ที่แน่ๆเมื่อคืนเธอเสียจูบแรกให้เด็กขี้เมาไปแล้ว
“ฉันคงเชี่ย! จริงๆสินะ..หึ!”
อยู่ ๆ เวหาก็ดึงอารมณ์ดราม่า ส่งั์ตาเศร้าหมองลง ทำเอาน้ำแข็งถึงกับรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา จนต้องรีบเอ่ยแก้ไข
“อ้าๆ..ข้อนี้ตอบแบบนี้นะ”
เวหานั่งจ้องมองคนที่กำลังพูดอย่างตั้งใจ แต่ไม่ได้สนใจที่จะฟัง เขากำลังตั้งใจมองอย่างพินิจ ที่ผ่านเขาไม่เคยสังเกตเลยว่าคนตรงหน้าน่ารักชวนมอง แต่มาตอนนี้เขากลับรู้สึกอยากเป็เ้าของคนตรงหน้า เข้าให้แล้ว
2K
![CHRISTMAS ร้อนรัก [เรื่องสั้นเรื่องเสียว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764832684_21580514.webp)
