ตอนที่ 12
ไม่ว่าทิวาหรือราตรีเ้าก็ยังอัปลักษณ์ไม่เปลี่ยนแปลง (2/2)
“คุณหนูสนิทสนมกับรุ่ยหวางหรือเ้าคะ”
“ข้าไม่ได้สนิท”
“แต่ปกติหวางเย่แทบไม่สนทนากับสตรีใดเลยนะเ้าคะ”
“ทำไมหรือ ?” ไป๋อวี้เอ่ยถามขณะนั่งมองสาวใช้คนอื่นๆ เก็บข้าวของให้นาง ตอนนี้นางอาบน้ำชำระร่างกายสวมใส่อาภรณ์สีน้ำเงินเข้มตัวใหม่เรียบร้อยแล้วเพียงนั่งรอเวลาก็เท่านั้น
“คุณหนูอาจจะไม่ทราบในเมืองหลวงนอกจากท่านหญิงทั้งสี่ที่งดงามเป็ที่เลื่องลือแล้วก็ยังมีบุรุษในฝันที่สตรีทั่วเมืองหลวงต่างอยากแต่งเข้าจวนทั้งนั้นนอกจากฉินหวางกับเว่ยหวางที่ยังไม่มีพระชายาเอกแล้วก็มีท่านแม่ทัพใหญ่หรือรุ่ยหวางนี่แหละเ้าค่ะที่เป็ที่นิยมมากกกกก..” เสี่ยวซีเล่าด้วยดวงตาแวววาว
เห็นทีว่าเื่บุรุษในฝันนี้คงจะเป็ที่หัวข้อในการสนทนาของสตรีั้แ่บ่าวไพร่ไปจนถึงชนชั้นสูง
“แต่น่าเสียดายที่หวางเย่ไม่ชื่นชอบสตรีใดเป็พิเศษทั้งยังรั้งตัวอยู่ชายแดนเสียส่วนใหญ่ เข้าหายากเหลือเกินเ้าค่ะ...” เสี่ยวซีแลซ้ายแลขวาแล้วทำท่ากระซิบ “..มีข่าวลือมาว่าหวางเย่ไม่ชอบสตรีเ้าค่ะ”
“ชายรักชายเช่นนั้นหรือ ?”
“ไม่ใช่เช่นนั้นเ้าค่ะ !” เสี่ยวซีร้อนรนแก้ตัวแทนบุรุษในฝันของตนไป๋อวี้อดขำไม่ได้
“รุ่ยหวางแต่เล็กจนโตนั้นอยู่กับกองทัพตรัสไว้ว่าสตรีนั้นอ่อนแอและบอบบางน่ารำคาญยิ่งทรงทำตัวเหินห่างจากสตรีชนชั้นสูงอยู่เสมอ...”
ไป๋อวี้พยักหน้ารับรู้ที่คนผู้นั้นวาจาร้ายกาจเช่นนี้เพราะรำคาญที่นางเป็สตรีบอบบางเช่นนั้นหรอกหรือ ?
“...มีเพียงสตรีเดียวที่ทรงเข้าใกล้คือหลานสาวแม่ทัพเยวี่ยคุณหนู ‘เยวี่ยฮุ่ยหลิง’ ลูกพี่ลูกน้องของคุณหนูไงเ้าคะ นางฝึกฝนทั้งมนตราและวรยุทธ์จนเก่งกาจจนตอนนี้รับตำแหน่งเป็รองแม่ทัพในกองทัพเดียวกับหวางเย่เ้าค่ะ”
“ชอบสตรีถึกทนนี่เอง” ไป๋อวี้พยักหน้าเข้าใจ
“ไม่ใช่เ้าค่ะ !” เสี่ยวซียังคงปกป้องหวางเย่ของตนอย่างเหนียวแน่นนางทั้งชมชอบทั้งหวาดกลัวเขา “คุณหนูเยวี่ยฮุ่ยหลิงเป็เพียงรองแม่ทัพหวางเย่ไม่เคยคิดเกินเลยเ้าค่ะ ที่ผ่านมาทรงไม่เคยทำเื่ใดเสียหายต่อกันทั้งฮ่องเต้ยังทรงแกล้งพระอนุชาด้วยการส่งสาวงามไปปรนนิบัติหวางเย่ที่ชายแดนเสมอ ตอนนี้ในวังของหวางเย่มีสาวงามที่ฮ่องเต้ทรงส่งไปประดับวังว่างเปล่านับไม่ถ้วนเลยเ้าค่ะ !”
“พระอนุชาของฮ่องเต้ ?”
“เ้าค่ะ หวางเย่เป็พระอนุชาร่วมพระมารดาเดียวกับฮ่องเต้ครั้งฮ่องเต้ยังทรงเป็รัชทายาท หวางเย่ยังทรงพระเยาว์นัก ไทเฮาทรงให้ไปฝึกฝนตนอยู่ที่กองทัพใหญ่ที่ชายแดนทรงร่วมรบั้แ่เด็กจนฮ่องเต้พระองค์ก่อนพระราชทานตำแหน่งชินหวางราชทินนาม ‘รุ่ย’ เ้าคะ..” เสี่ยวซีเตรียมกระซิบอีกครั้ง “...ว่ากันว่าก่อนฮ่องเต้พระองค์นี้ขึ้นครองราชย์มีเหตุการณ์วุ่นวายเกิดขึ้นในวังหลวง แต่ก็ทรงขึ้นครองราชย์ได้อย่างราบรื่นเพราะแม่ทัพใหญ่ที่ยังรั้งตำแหน่งรุ่ยหวางยกทัพมาปราบจลาจลเ้าค่ะ”
“แล้วอย่างไรต่อ”
“หลังฮ่องเต้ทรงขึ้นครองราชย์ทรงแต่งตั้งรุ่ยหวางผู้เป็พระอนุชาเป็แม่ทัพใหญ่แห่งต้าหยาง มอบอำนาจทางการทหารทั้งหมดแก่รุ่ยหวาง โดยโปรดเกล้าให้แม่ทัพเยวี่ยที่ชรามากแล้วปลดประจำการจากตำแหน่งแม่ทัพใหญ่มาประจำอยู่ที่เมืองหลวงเป็แม่ทัพพิทักษ์ราชวงศ์แทนเ้าค่ะ”
เช่นนี้ก็แสดงว่าท่านตาของนางเคยเป็แม่ทัพใหญ่ที่มีอำนาจกุมทางทหารทั้งสี่เหล่าทัพซึ่งประกอบด้วยกองทัพอุดร กองทัพบูรพา กองทัพทักษิณ กองทัพประจิม แต่เมื่อโอวหยางเฟยหลงได้รับตำแหน่งนั้นไปท่านตาของนางก็รับตำแหน่งแม่ทัพพิทักษ์ราชวงศ์แทนและกุมอำนาจทางทหารในเมืองหลวงแต่เพียงผู้เดียว
“คุณหนูรู้หรือไม่เ้าคะ รุ่ยหวางน่ะเปรียบดั่งเทพแห่งาของต้าหยาง จนได้สมญานามว่า ‘ัดำแห่งต้าหยาง’ เ้าค่ะ !”
ัดำแห่งต้าหยาง...
ัดำแห่งต้าหยาง...
นางนึกออกแล้ว!
หากพูดถึงรุ่ยหวางในความทรงจำของนางนั้นเลือนรางนัก แต่หากพูดถึงแม่ทัพใหญ่ผู้เป็ดั่งัดำแห่งต้าหยาง…นางจำเขาได้ !
ในซีรีส์ที่นางเคยเล่นนั้นฮ่องเต้พระองค์นี้มีฮองเฮาอยู่สองพระองค์เหวยฮองเฮาเป็ฮองเฮาพระองค์แรกแต่ตแล้วโอวหยางิเซียนเป็โอรสองค์ที่สามกำเนิดจากเหวยฮองเฮาส่วนโอวหยางหย่งเซียนผู้เป็ไท่จื่อเป็โอรสองค์โตในหวังฮองเฮาพระมารดาแห่งแผ่นดินองค์ปัจจุบัน
องค์ชายทั้งสองแย่งชิงบัลลังก์กันในตอนท้ายของเื่ในตอนนั้นเป็โอวหยางหย่งเซียนที่ก่อฏ นางและไป๋ฮวาถูกไท่จื่อเฟยจับตัวไปโอวหยางิเซียนต้องเลือกระหว่างไปช่วยฮ่องเต้กับมาช่วยพวกนาง
สุดท้ายเหตุการณ์คลี่คลายได้เมื่อแม่ทัพใหญ่ ‘ัดำแห่งต้าหยาง’ ยกทัพมาจากชายแดนเพราะล่วงรู้แผนการก่อฏของหลานชายคนโตจากไป๋ฮวาที่ลอบส่งข่าวไปกองทัพฏถูกแม่ทัพใหญ่ปราบจนสิ้น ส่วนโอวหยางิเซียนมาช่วยนางและไป๋ฮวา
แม้จะปราบฏได้แต่ก็ช่วยฮ่องเต้ไว้ไม่ทันโอวหยางิเซียนจึงขึ้นเป็ฮ่องเต้ทันที โดยได้รับการส่งเสริมจากแม่ทัพใหญ่ผู้เป็อารุ่ยหวางทรงยกทัพกลับไปรักษาความสงบที่ชายแดนเช่นเดิมไป๋อวี้ถูกแต่งตั้งเป็ฮองเฮาเพราะตอนนั้นนางเป็ชายาเอกของโอวหยางิเซียนและแต่งตั้งไป๋ฮวาที่เป็ชายารองเป็สนมตำแหน่งกุ้ยเฟยที่เป็รองเพียงฮองเฮา
ไม่นานไป๋ฮวาก็ตั้งครรภ์ัในขณะที่ไป๋อวี้ไม่ถูกแตะต้องแม้แต่น้อย แต่ก็ถูกปฏิบัติอย่างให้เกียรติมาตลอดหลังรู้ความจริงว่าโอวหยางิเซียนรักเพียงไป๋ฮวานางจึงประพฤติตนร้ายกาจจนเกือบทำให้ไป๋ฮวาแท้งลูกโอวหยางิเซียนทำตัวเฉยชากับนางแต่นั้นมาไป๋อวี้จึงตรอมใจผูกคอตายในตำแหน่งฮองเฮาในที่สุด
จากนั้นไป๋ฮวาก็ได้รับแต่งตั้งเป็ฮองเฮาและประสูติพระโอรสโอวหยางิเซียนแต่งตั้งโอรสของนางดำรงตำแหน่งไท่จื่อต่อไปตอนจบของซีรีส์นั้นพระเอกและนางเอกก็ได้ครองรักกันอย่างมีความสุข
หึ !
“คุณหนูปักใจแต่เพียงฉินหวาง ไม่สนใจเื่รุ่ยหวางก็มิแปลกนะเ้าคะ”
“นั่นสินะ”
เมื่อคำนวณดีๆแล้วเท่ากับว่าโอวหยางเฟยหลงมีตัวตนในโชคชะตาเดิมของนางเพียงแต่เกี่ยวข้องกันทางอ้อมเท่านั้น
นางควรจำใจคบหาเขาไว้แม้คราแรกที่พบกันจะไม่ประทับใจเท่าไรนักแต่หากวันใด้าความช่วยเหลือ เขาคงพึ่งพาได้เช่นในซีรีส์
นางข้ามภพมาเช่นนี้สิ่งเดียวที่มีเหนือกว่าผู้อื่นคือความทรงจำของชาติที่แล้วเื่ราวในซีรีส์จึงเป็หนทางเดียวที่ทำให้นางเอาตัวรอดในโชคชะตาที่มีจุดจบอันเลวร้ายเช่นนี้แต่นั่นก็ยังไม่พอสำหรับโลกที่มีทั้งวรยุทธ์และมนตรา
ก่อนข้ามภพมานางไม่ได้เป็หน่วยรบพิเศษเช่นละครไม่ได้เป็นักฆ่าเหมือนนิยายหรือแพทย์อัจฉริยะใด ๆ เช่นไป๋ฮวา แต่นางเป็เพียงนักแสดงที่มีดีเพียงการการสวมหน้ากากและการปรับตัวที่ต้องใช้ทุกครั้งที่พบบทละครใหม่ๆ หรือเจอเหตุการณ์ที่แปลกไปเวลาออกงาน
แต่เพียงแค่การปรับตัวไปตามสถานการณ์ไม่ได้ทำให้นางอยู่รอดได้ หากจะต้องทำให้ชะตาพ่ายแพ้ไปนางร้ายอย่างนางจะต้องมีความสามารถและจะต้องคบหามิตรที่ทรงอำนาจเข้าไว้ !และโอวหยางเฟยหลงนี่เเหละ เป็หนึ่งในบุคคลที่นางควรจะหลอกล่อเอาไว้ หึหึ
--- จบตอน ---
E-Book >> https://joo.gl/vnW56T
สนใจรูปเล่มหรือพูดคุยกับนักเขียน
Facebook: หงเฟย 弘飛
Twitter: @hongfei_writer
#นางร้ายสายสวย #หงเฟยคนสวน
-------------
99
