พวกนางทนการเหน็บแนมว่ากล่าวมาหนึ่งเค่อ ถึงแม้ว่าจะเป็นางโลมแต่มิใช่ว่าจะยอมให้คนดูถูกได้ และอีกอย่างก็ไม่มีเหตุผลอันใดที่จะต้องกลัว และเจียมตัวเพราะตนเองเป็นางคณิกา
ถ้าเื่ถกเถียงทะเลาะวิวาทพวกนางนั้นถนัดยิ่งหนัก จากนั้นไม่นานมากจึงไม่อาจทนฟังต่อไปไม่ได้อีก ถึงลุกขึ้นพรวดจากอ้อมอกคุณชายทั้งสามตรงดิ่งไปที่โต๊ะด้านข้างทันที
“วันนี้เสีย สตรีเช่นข้าต้องเอาเืปากพวกนางมาล้างเท้าให้ได้!!” หนึ่งในสามสตรีตวาดเสียงดังขึ้นอย่างเหลืออด
นางทนให้พวกมันดูถูกมาตั้งนานนึกว่าจะหยุด แต่เหตุใดยังกล่าวคำพวกนั้นออกมาไม่หยุดปากอีก
และแล้วก็ได้เปิดฉากการทะเลาะวิวาทระหว่างสตรี พวกนางลุกขึ้นมาชี้หน้าด่ากันเสียงดังยกใหญ่
“เกิดอันใดขึ้น” มู่เฉินกล่าวขึ้นด้วยความงงงวย เขาหลงคิดว่าพวกนางอาจจะรู้จักกัน แล้วลุกขึ้นไปทักทายเยี่ยงสหาย
“พวกเราต้องไปห้ามพวกนางหรือไม่” หลิวซีกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจเท่าไรนัก
พลันเสียงะโก็แทรกขึ้นมา “นังคุณหนูนี่คงจะตระกูลสูงส่งมากเสียจริง!!” คำกล่าวด่าทอดังขึ้นเสียงดัง
“นังโลมชั้นต่ำ!!” ฝั่งสหายไป๋ซิงหนี่ว์เองก็ไม่ลดละจะต่อว่ากลับไป
“เฮ้อออออ” จิ้นฝานถอนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หลับตาลงเอนหลังพิงหมอน
ส่วนซิ่นสือทำสีหน้าราวกับไม่ทุกข์ร้อน มองพวกนางทะเลาะกันเป็เื่สนุก ไป๋มี่อิงเองก็นอนฟุบไปกับโต๊ะไม่มีทีท่าจะเงยหน้าขึ้นมา
“จะห้ามเช่นไรกันเล่า!! ดูท่าทางพวกนางเสียก่อนพร้อมจะปะทะกันได้ทุกเมื่อ หากพวกเราเข้าไปยุ่งคงมิวายโดนฝ่ามือพวกนางเป็แน่” มู่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงขยาด
พร้อมกับนึกภาพว่าโดนพวกนางตบไปด้วย มีหวังใบหน้างามๆ ของเขาเป็รอยห้านิ้วจารึกไปอีกหลายวันแน่ๆ
ทันทีที่มู่เฉินกล่าวจบพวกนางก็ปรี่เข้าหากัน ดึงทึ้งผม และกระชากกันไปมา
กรี๊ดดดดดดดดดด! ว้ายยยยยยยย! เสียงกรีดร้องของพวกนางดังลั่นไปทั่วเรือ และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย ต่างคนต่างกระชากมวยผมที่ทำมาอย่างประณีตจนหลุดรุ่ยออกมา
ส่วนอาภรณ์ที่สวมต่างถูกดึงกระชากราวกับว่าจะหลุดออกมาให้เห็นเนื้อขาวผ่องของพวกนาง
ความเกรงใจต่อไท่จื่อที่นั่งร่วมโต๊ะถูกแทนที่ด้วยโทสะ อีกทั้งรูปลักษณ์ของซิ่นสือยังให้ความรู้สึกงามมากกว่าน่าเกรงขาม พวกนางถึงมิได้สนใจ
ไป๋ซิงหนี่ว์ที่วางท่านั่งดูเหตุการณ์อยู่นั้น แสร้งทำสีหน้าให้ดูใกลัวกับเื่ราวที่เกิดขึ้น พอได้จังหวะจึงแสร้งเป็สาวงามใจดีทำให้คุณชายเยี่ยประทับใจ ออกไปห้ามการทะเลาะกันครานี้
“พวกเ้าหยุดเถิด…มานั่งสนทนากันดีๆ” นางแกล้งกล่าวห้ามเสียงดังขึ้นมา พยายามเดินเข้าไปห้ามทัพสหายตนเอง กับสตรีนางโลมชั้นต่ำพวกนั้น
ฟรืดดดดดดดดดดดด!! ยามนี้ไม่ทราบว่าลมกรรโชกหาบใหญ่มาจากไหนพัดเข้ามาทางด้านเรือใหญ่จนเอียงไปข้างหนึ่ง
3K
