กู่ฉิงฉิงเกิดมาท่ามกลางความไม่ชอบใจของทางฝั่งตระกูลซวงเท่าไหร่นัก เนื่องจากเกิดมาจากบุตรสาวที่ไม่เป็ที่พอใจและเขยที่ไม่เป็ที่ต้องตา ทำให้กู่ฉิงฉิงแทบจะไม่ค่อยได้ไปบ้านประจำตระกูลซวงและไม่สนิทสนมกับญาติทางฝั่งแม่ มีแค่เฉพาะวันปีใหม่เท่านั้นที่จะไปร่วมแสดงความเคารพคุณปู่และมอบของขวัญปีใหม่ชั่วประเดี๋ยวประด๋าวแล้วก็รีบกลับ
กู่ฉิงฉิงที่มีมารดาเป็ผู้หญิงเสเพลสนใจแต่ความสุขของตัวเองทำให้เติบโตมาโดยมีพี่เลี้ยงเป็คนเลี้ยงดูอย่างเดียว บิดาเองก็ไม่สนใจเนื่องจากเขามีจุดประสงค์ในการเกิดมาเพื่อเป็ตัวผูกสัมพันธ์กับตระกูลซวงเพียงเท่านั้น จนกู่ฉิงฉิงที่ขาดความรักและเอาใจใส่จากบิดามารดาเติบโตขึ้นมาแบบเด็กมีปัญหา ขาดความรัก ขี้อิจฉา อิจฉาแม้กระทั่งพี่ชาย และรู้สึกไม่ยุติธรรมที่เจี้ยนเหยาหยามีแต่คนรัก ทั้งยังพบว่าสามีที่ตอนหลงรักก็ชอบเจี้ยนเหยาหยาอีก จึงรู้สึกเหมือนของรักถูกแย่งชิงไปต่อหน้าต่อตา ตนจึงพยายามแย่งคืนและทำลายคนที่มาแย่งให้ย่อยยับพังพินาศ และนี่เองเป็โศกนาฏกกรรมของชีวิตของกู่ฉิงฉิงเ้าของร่างกาย
ส่วนถามว่าทำไมพี่ชายของกู่ฉิงฉิง กู่เซวียนเย่ไม่ออกหน้าช่วยน้องชายสักนิด อันที่จริงกู่เซวียนเย่โดนส่งไปเรียนโรงเรียนประจำั้แ่เจ็ดขวบ มีแค่่หยุดเรียนฤดูร้อนที่จะกลับมาบ้าน เมื่อกลับมา ทางบ้านเฉินก็มาพาตัวไปเพื่ออบรม ทำให้มีเวลาอยู่กับครอบครัวของตนเองน้อยมาก อย่าว่าแต่น้องชายเลย บิดา มารดา ก็ยังไม่ค่อยสนิทสนมเท่าไหร่ และยิ่งกิจการของตระกูลเฉินถูกตระกูลกู่กลืนไปและบิดาแต่งงานใหม่ กู่เซวียนเย่ยิ่งรู้สึกไม่อยากกลับบ้านมากขึ้นไปอีก ทำให้กู่เซวียนเย่ขอร้องบิดาว่า้าอยู่ยาวที่โรงเรียนเพื่อเรียนหลักสูตรฤดูร้อนสำหรับเตรียมการศึกษาในชั้นปีถัดไป ซึ่งบิดาอย่างกู่เกาที่มองลูกเป็หนึ่งในเครื่องมือก็ไม่ได้ขัดอันใด เขาไม่ได้รู้สึกคิดถึงบุตรชายมากมายนัก เมื่อจบการศึกษาชั้นมัธยมปลายกู่เซวียนเย่ก็ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศเป็เวลาหลายปีก่อนจะกลับมาบริหารงานในบริษัทตระกูลกู่
กู่เซวียนเย่ใช้ชีวิตและใช้เวลาที่โรงเรียนและมหาวิทยาลัยมากกว่าที่บ้าน และด้วยเหตุนี้สองพี่น้องจึงเรียกได้ว่าแทบจะเป็คนแปลกหน้าต่อกัน
ย้อนกลับมาปัจจุบันที่กู่เกาโทรเข้ามา
" กู่ฉิงฉิง วันศุกร์กลับมาที่บ้านด้วย "
น้ำเสียงที่ใช้คือการออกคำสั่งไม่ใช่บอกเล่าหรือขอร้อง
" ทำไมครับ "
" อย่าถามให้มากความ ให้กลับก็กลับ "
กู่เกาโต้กลับด้วยอารมณ์หงุดหงิด
" ถ้าไม่บอกผมก็ไม่กลับนะครับ เนื่องจากผมต้องขออนุญาตสามีก่อน และอีกฝ่ายก็ต้องถามเหตุผลด้วยว่าทำไมอยู่ดี ๆ ผมถึงกลับบ้านเดิม คุณพ่อจะให้ผมตอบว่าอะไรล่ะครับ แค่คุณพ่อเรียกกลับผมก็ต้องกลับ คุณพ่อคิดว่าคนอย่างหยางเฟยหลงจะรู้สึกอย่างไรล่ะครับ "
กู่ฉิงฉิงยกหนังเสือที่ยืมจากคุณสามีขึ้นมาห่ม
" พี่ชายของแกกลับบ้าน กลับมาด้วย จะได้มาทานอาหารกัน ครอบครัวได้พบปะกันบ้าง "
" งั้นผมจะพาสามีไปด้วยนะครับ อย่างไรก็ครอบครัวเดียวกัน "
" ไม่ได้! "
กู่เการีบร้องห้ามเสียงหลงอย่างตระหนก ถ้าหยางเฟยหลงมาแผนการของตนก็ล่มกันพอดีน่ะสิ
" ทำไมล่ะครับ ถ้าคุณพ่อไม่บอกเหตุผลที่สามีของผมไปด้วยไม่ได้ผมก็ไม่ไปนะครับจะให้ผมทิ้งสามีที่พึ่งแต่งงานไว้และกลับบ้านเดิมคนเดียวคงไม่ดีแน่ "
" แกนี่! "
กู่เกาหายใจเข้าออกสองสามรอบเพื่อปรับอารมณ์ก่อนพูดต่อ
" พ่ออยากจะรวมตัวกันแค่ลูก ๆ และพ่อเท่านั้น ไม่อยากให้มี 'คนนอก' มาร่วมด้วย "
กู่ฉิงฉิงรู้ถึงเหตุผลที่กู่เกาเรียกเขากลับไปเป็อย่างดี แต่ใช่ว่าเขาจะงอมืองอเท้าให้เอาเปรียบหรอกนะ
" ครับ มีแค่พี่เซวียนเย่ ผม และคุณพ่อ ไม่มี 'คนนอก' ครับ แล้วเจอกันครับ "
กู่ฉิงฉิงตอกกลับคำว่า 'คนนอก' ชัดเจน ก่อนจะวางสายทันที ทิ้งให้กู่เกาหัวเสีย ที่ยังไม่ได้เกลี้ยกล่อมเื่หุ้นและเงินที่ยกให้เป็สินเดิมของกู่ฉิงฉิงเลยสักนิด
เซ่าเฟยหรงที่ยืนอยู่ข้างกู่เกาและได้ยินบทสนทนาที่สองพ่อลูกคุยกันผ่านสปีกเกอร์ที่เปิดเอาไว้ คำว่า 'คนนอก' ทำให้ตนกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขึ้นขาว เล็บจิกลึกลงไปในฝ่ามือ
" อาหรง อย่าสนใจเลยนะ น้องชายของลูกก็นิสัยเสียั้แ่เล็กจนโตแบบนี้แหละ พ่อผิดเองที่เลี้ยงแบบตามใจไม่ค่อยได้สนใจอีกฝ่ายเท่าไหร่ อย่าถือสาน้องเลยนะ "
กู่เกาหันไปปลอบบุตรชาย 'คนโปรด' ที่กำลังทำหน้าตาน่าสงสารเหมือนถูกรังแกอย่างหนักจากน้องชายของตน แค่เห็นหน้าตาที่เหมือนผู้หญิงที่รักที่เสียไปเศร้าหมอง ก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างมากและโมโหบุตรชายคนเล็กของตนขึ้นมา
แต่แม้จะโมโหแค่ไหน เื้ัของกู่ฉิงฉิงยังมีตระกูลซวง ตระกูลซวงไม่ใช่ตระกูลเฉินที่เขาจะโค่นและกลืนกินโดยง่าย เขาได้แต่อาศัยใบบุญของอีกฝ่ายในการทำธุรกิจและอำนวยความสะดวก แม้ว่าภรรยาของเขา ซวงเหมี่ยนหยาจะตายไปด้วยอุบัติเหตุที่เกิดตอนออกเที่ยวกับชู้รักแล้วก็ตาม แต่กู่ฉิงฉิงยังคงถือว่ามีสายเืของตระกูลซวงและเป็ลูกหลานของตระกูลซวงที่คนอื่นจะก้าวล่วงไม่ได้ แม้แต่ตัวกู่เกา
เซ่าเฟยฟรงนั้นเป็บุตรชายระหว่างเขากับเซ่าอิน มีอายุมากกว่ากู่ฉิงฉิงสองปี
เซ่าอินนั้นเป็คนรักั้แ่สมัยมัธยมของเขา และเป็รักแรก แต่เนื่องด้วยฐานะทางบ้านของเซ่าอินที่ยากจนทำให้พ่อกับแม่ของกู่เกาไม่ยอมรับฝ่ายหญิงและกีดกันทุกวิถีทางทำให้กู่เกาได้แต่แอบมีสัมพันธ์ลับ ๆ กับอีกฝ่ายมาตลอดเวลา แต่ไม่ยอมมีบุตรด้วยกัน จนกระทั่งตระกูลเฉินหมดอำนาจและเขามีอำนาจมากพอจะจัดการอะไร ๆ ได้จนไม่ต้องมองหน้าใคร เขาจึงกล้าที่จะมีบุตรกับเซ่าอิน ถามว่าตนนั้นทำไมถึงไม่เกรงใจตระกูลซวง นั่นก็เพราะข้อตกลงที่ตระกูลซวงมีกับตนก่อนแต่งงาน ตราบเท่าที่ดูแลลูกสาวของพวกเขาเป็อย่างดีและไม่ทำอะไรให้ขายหน้าตระกูลซวงเื่อื่น ๆ พวกเขาจะไม่ยุ่ง นี่เองที่ทำให้กู่เกากล้าให้เซ่าอินคลอดบุตรชายออกมาให้เขาอย่างเงียบ ๆ
เซ่าเฟยหรงเรียกได้ว่าเป็ผลึกความรักระหว่างตนและเซ่าอินทั้งยังเป็บุตรชายที่ตนรักที่สุดและถูกวางตัวให้เป็ผู้สืบทอดทุกอย่างของตระกูลกู่จากเขา
เสียดายว่าเซ่าอินนั้นร่างกายอ่อนแอมาั้แ่เด็ก เมื่อคลอดบุตรชายให้เขาร่างกายก็ทรุดโทรมลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งเสียชีวิตไปเมื่อไม่นานมานี้เอง
ในตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะนำสองแม่ลูกเข้าสู่บ้านตระกูลกู่ แต่เมื่อเซ่าอินเสียชีวิตไปแล้วจึงเหลือแค่ลูกชายที่รักเอาไว้ให้ ทำให้กู่เกาตั้งใจทุ่มเทแรงกายแรงใจและสมองในการวางแผนกำจัดบุตรชายคนโตให้พ้นทาง และวางแผนใช้บุตรชายคนเล็กในการปูทางให้เซ่าเฟยหรง
ณ อีกฝากสมุทร
ชายหนุ่มวัยสามสิบห้าปี รับสายทางไกลจากประเทศบ้านเกิด เขาไม่พูดอะไรซักคำก่อนจะปิดท้ายด้วยคำว่า ครับ และวางสายลงทันที
" พ่อของนายเริ่มเดินเกมส์แล้วสินะ "
" หึ ก็ลองดู ของของฉัน ไม่ใช่ว่าใครจะแย่งไปได้ง่าย ๆ หรอกนะ "
เสียงพูดผสานความเหี้ยมเกรียมดังลอดริมฝีปากหยักได้รูปก่อนจะอุ้มผู้ชายรูปร่างสูงเพรียวบางอีกคนที่ตอนแรกเอ่ยทักเดินเข้าไปในห้องนอน ก่อนจะตามมาด้วยเสียงครางต่ำ ๆ และเสียงหอบหายใจหนักหน่วงดังลอดผ่านประตูห้องนอนออกมา
หยางเฟยหลงเดินทางกลับจากที่ทำงานตามปกติซึ่งก็คือเวลาที่ค่อนข้างดึก เนื่องจากตอนนี้ใกล้สรุปยอดประจำไตรมาส เขาที่เป็ประธานบริษัทของหยางกรุ๊ปต้องเข้าประชุมฟังสรุปแทบจะทั้งวัน ปกติเขามักจะกลับไปวิลล่าและนำอาหารที่แม่บ้านทำฟรีซไว้ในตู้เย็นออกมาอุ่นกิน แต่ตอนนี้เมื่อแต่งงานแล้ว เขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายกลับมาที่คอนโดอันเป็เรือนหอแทน
" กลับมาแล้วหรอครับ "
เสียงหวานนุ่มเอ่ยทักทายต้อนรับจากบริเวณห้องนั่งเล่น กู่ฉิงฉิงวันนี้อยู่ในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งทำให้คอเสื้อไหลลงมายังไหล่ข้างหนึ่ง โชว์ไหปลาร้าได้รูปสวยและผิวขาวอมชมพูนวลเนียน กับกางเกงขาสั้นที่แค่ปิดแก้มก้น โชว์ขาสวยเรียวได้รูปของเ้าตัว ที่ชายใดเห็นเป็อันต้องไม่พ้นจินตนาการเรียวขาคู่นั้นตวัดรัดรอบเอวแแ่
เ้าตัวนั่งดูรายการทีวีขณะกำลังกินขนมและน้ำอัดลมไปด้วย ขาเรียวยกชันเข่าขึ้นข้างหนึ่ง ในขณะที่หยางเฟยหลงลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่
" หิวหรือยังครับ ผมทำเตรียมไว้แล้ว ถ้าคุณจะทานแล้วผมจะไปอุ่นให้ "
เสียงหวาน ๆ ยังคงไถ่ถามต่อเนื่อง
" อืม ขอฉันไปเปลี่ยนเสื้อก่อน "
" งั้นผมไปอุ่นอาหารให้ก่อนนะครับ "
เ้าตัวคนพูดลุกขึ้นจากโซฟาเบดที่นั่งอยู่พร้อมกับยกนิ้วที่เลอะคราบขนมขึ้นดูดเลีย ริมฝีปากอิ่มเต็มสีชมพูสดและลิ้นน้อย ๆ เลียท่อนลำนิ้วเรียวขาวก่อเกิดจินตนาการจนหยางเฟยหลงถึงกับกลืนน้ำลายอีกหลายรอบ ไม่แน่ใจว่าคนตรงหน้าตั้งใจทำหรือบังเอิญกันแน่
" ไปอาบน้ำเถอะครับ "
" อื้ม แล้วเธอกินอะไรหรือยัง "
" ผมรอทานพร้อมคุณแต่รองท้องด้วยขนมไปแล้ว "
จากนั้นเ้าตัวก็เดินหายไปทางพื้นที่ห้องครัว ทิ้งให้หยางเฟยหลงยืนนิ่งคิดสับสนกับความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นในใจ
ั้แ่เริ่มย้ายมาอยู่คนเดียว เขามักจะกลับมาเจอบ้านเปล่า ๆ ไร้แสงไฟและอาหารเย็นชืดที่ต้องอุ่นกิน หยางเฟยหลงไม่ค่อยใส่ใจกับรายละเอียดพวกนี้นัก และไม่สนใจด้วยว่าจะต้องได้รับ เขาแค่สนใจว่าเขากินอิ่มนอนหลับเพียงพอเพื่อให้ประสิทธิภาพการทำงานคงที่และไม่ลดลงเท่านั้น แต่...การกลับมาเจอบ้านสว่าง ๆ มีคนรอและมีคนคอยถามว่ากินอะไรหรือยัง มันก็ให้ความรู้สึกอบอุ่นใจแบบแปลก ๆ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ และไม่รู้ว่าชอบไหม แต่ที่แน่ ๆ ตนไม่กลียดความรู้สึกนี้
หยางเฟยหลงสะบัดความคิดในหัวออกไปก่อนจะเดินขึ้นไปยังชั้นสองเพื่อจัดการตัวเอง
หยางเฟยหลงนั้นไม่คิดจะนอนในห้องนอนหลักั้แ่แรกที่กู่ฉิงฉิงเลือกห้องนั้นแล้ว เขาไม่อยากก่อความผูกพันธ์หรือมีสัมพันธ์ใด ๆ กับอีกฝ่าย ดังนั้นตนจึงเลือกห้องนอนด้านซ้ายของห้องนอนหลักอาศัยอยู่แทน
เมื่อเข้ามาในห้องอาบน้ำ พอถอดเสื้อผ้าออกและยืนหน้ากระจกมันก็ทำให้เขาคิดไปถึงใบหน้าและรูปร่างของกู่ฉิงฉิงเมื่อสักครู่ เืลมคนหนุ่มสุขภาพดีจึงเริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกรอบ
หยางเฟยหลงพยายามกดข่มอารมณ์ ที่แม้แต่ตนเองยังแปลกใจว่ามีอยู่ในตัว เขาไม่เคยเกิดอารมณ์แบบนี้กับใครแม้กระทั่งกับเจี้ยนเหยาหยาก็ตาม แต่มันคงเป็แค่อารมณ์ใคร่ที่เกิดจากการกระตุ้นเพียงเท่านั้น ชายหนุ่มคิดในใจ ก่อนจะเดินเร็วไปเข้าไปยังโซนบริเวณอาบน้ำยืนใต้ฝักบัวและเปิดน้ำเย็นเฉียบให้พุ่งกระทบตัวแทนที่จะเป็น้ำอุ่น เพื่อดับความ้าที่พลุ่งพล่านนี้ลง แต่เหมือนจะไม่ได้ผล ภาพไหปลาร้าสวยและท่อนขาเรียวแสนยั่วยวนนั่นยังคงตราตรึงในห้วงความคิด ท่อนล่างเริ่มมีความรู้สึกชายหนุ่มกัดฟัน ก่อนจะเอื้อมมือลงไปจับแท่งร้อนลวกแข็งขึงของตนเอง ใช้น้ำเป็ตัวหล่อลื่นในการสไลด์ขึ้นลง พร้อมกับในหัวจินตนาการถึงท่อนขาเรียวนั้นรัดรึงเอวแกร่งของตนไม่ยอมปล่อย ภายในกายของร่างเล็ก ๆ นั่นจะให้ความรู้สึกอย่างไรนะ นุ่ม ชื้นแฉะ รัดรึง แค่คิดว่าท่อนลำของเขาสอดเสียบเข้าไปแช่คาและขยับเขยื้อนเข้าออกห้วงอารมณ์หฤหรรษ์ก็พุ่งถึงจุดสูงสุดก่อนจะทะลักทลายออกมาปนไปกับสายน้ำที่ไหลลงไปพื้นเบื้องล่าง
ชายหนุ่มได้แต่หอบแฮกโกยอากาศเข้าปอด หลับตาพริ้ม ซึมซับความรู้สึกหลังจุดสุดยอดครู่ใหญ่ สักพักสติจึงกลับมาออนไลน์
เขาทำบ้าอะไรอยู่วะ!
หยางเฟยหลงบริภาษตัวเองในใจ นี่นายมันไม่ได้ระบายออกนานจนความอยากขึ้นสมองแล้วหรือไง!
อันที่จริงเขาจะใช้สิทธิ์ของคู่แต่งงานกับกู่ฉิงฉิงก็ได้ แต่เขานั้นไม่อยากมีความผูกพันกับอีกฝ่ายไม่ว่าจะทางใด และไม่อยากร่วมรักกับคนที่ไม่ได้รักอีกด้วย
เมื่อสงบใจอารมณ์ที่วุ่นวายของตนลงได้ ชายหนุ่มก็รีบแต่งตัวและลงมาด้านล่าง โดยทำหน้าเป็ปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
23K
