เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ตอนที่23 เผชิญหน้าตอนนี้ฉันกำลังนั่งอึ้งตกใจอยู่ใต้โต๊ะทำงาน เมื่อรู้ว่าคุณอภิวัฒน์ก็คือคุณเมฆ ฉันอุตส่าห์คิดว่าจะหนีเขาได้แต่กลับกลายเป็นว่าต้องมาอยู่ใกล้ชิดเขาซะงั้น นี่มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือมันเป็นเกมของเขากันแน่“ฉันจะทำยังไงดี ไม่อยากเผชิญหน้ากับเขาเลย” ฉันเอาแต่นั่งกุมหัวคิดหนักอยู่ใต้โต๊ะ“ถ้าคุณไม่ออกมา ผมจะเดินไปหานะ” คุณเมฆเดินเข้าในห้องทำงาน“อย่านะ อย่าเข้ามานะ” ฉันสั่งห้ามเขา“รังเกียจผมถึงขนาดไม่ยอมมองหน้ากันเลยเหรอ” คุณเมฆถาม“ใช่” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“โอเคร ผมยอมแล้ว” คุณเมฆยอมถอยสักพักมีเสียงเปิด-ปิดประตู ผ่านไปเกือบนาที ภายในห้องเงียบสงบดูเหมือนเขาจะออกไปแล้วนะ ฉันลองชะโงกหน้าออกไปดูตรงประตู“ไปซะที”พอมั่นใจแล้วว่าเขาไม่อยู่ในห้องฉันก็รีบลุกขึ้นจะเดินออกมาจากโต๊ะทำงานเขา ในตอนนั้นในหัวมันคิดแค่ว่าอย่าเจอหน้าเขา อย่ากลับไปหลงเชื่อผู้ชายคนนั้น ฉันต้องรีบไปเขียนใบลาออก ในขณะที่มือเล็กๆของฉันกำลังจะเอื้อมไปเปิดประตู อยู่ก็มีร่างใหญ่โผเข้ามาโอบกอดเอวฉันแน่นจากด้านหลัง จนฉันต้องสะดุ้งตื่นหมับ!“คุณกำลังจะหนีผมไปอีกใช่ไหม” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามแย่แล้ว! คุณเมฆยังไม่ได้ออกไปจากห้อง แถมตอนนี้เขายังโอบกอดฉันแน่น“คุณเมฆ! ปล่อยฉันนะ” ฉันพยายามดิ้นหนีคุณเมฆดูเหมือนจะไม่ยอมฟังสิ่งที่ฉันพูด เขาเอาแต่กอดฉันแน่นราวกับว่ากำลังจะเสียฉันไปถ้าเขายอมปล่อยมือแกรก!มือหนาของเขาเอื้อมไปล็อกประตูห้อง ไม่ให้คนนอกเข้ามาขัดจังหวะ“คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ” ฉันพยายามดิ้นหนีหนุ่มร่างใหญ่ดันตัวฉันติดฝาผนัง ตรึงแขนฉันไม่ให้หนีไปไหน“ช่วยฟังผมพูดก่อน ผมสัญญาจะไม่ทำอะไร ขอร้องล่ะ” คุณเมฆขอร้องฉันด้วยน้ำเสียงเรียบๆแต่แววตาแสดงถึงการร้องขอฉันตั้งสติยอมทนฟังเขาพูดพร้อมกับเบือนหน้าหนี“จะพูดอะไรก็รีบพูดมา”ชายหนุ่มเอาแต่จ้องหน้าฉันไม่ละสายตา“คุณได้ยินที่ผมพูดกับแพทริเซียไปหมดแล้วใช่ไหม” เขาเอ่ยถาม“ได้ยินแล้วไง มันไม่ได้ทำให้ฉันหายโกรธเรื่องที่คุณเคยโกหกฉันหรอกนะ” ฉันพูดเพราะยังโมโหเขาไม่หายร่างใหญ่ถอนหายใจ นัยน์ตาของเขามีเรื่องมากมายที่อยากจะอธิบายกับฉันแต่ดูเหมือนเขาจะพูดอะไรมากไม่ได้“เรื่องที่ผมไม่ได้บอกคุณว่าผมมีคู่หมั้นผมต้องขอโทษจริงๆ ตอนนั้นผมคิดแค่อยากเล่นสนุกจนลืมนึกถึงความรู้สึกของคุณ ผมขอโทษนะนิชา ตอนนี้ผมรู้แล้วเวลาที่ไม่ได้เจอหน้าคุณมันทำให้ผมรู้สึกทรมานมากแค่ไหน แล้วเรื่องที่ผมต้องทำเป็นไม่รู้จักคุณที่บาร์วันนั้นผมมีเหตุผลแต่ยังอธิบายให้คุณฟังตอนนี้ไม่ได้ นั่นก็เพื่อความปลอดภัยของคุณ ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแพทริเซียคุณคงได้ยินหมดแล้วผมกับเธอเราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น” เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังพอได้ฟังสิ่งที่เขาพูดพร้อมกับแววตาจริงใจที่แสดงออกมา ทำเอาฉันอึ้งพูดไม่ออกเลยอึก! เสียงฉันกำลังกลืนน้ำลาย ตอนนี้ในหัวมันตีกันไปหมด ระหว่างฝั่งใจอ่อนกับฝั่งใจแข็ง“แต่คุณเคยนอนกับ…เพื่อน..ไม่ละอายใจบ้างเหรอ” ฉันพูด“ผมยอมรับว่าเคยนอนกับเธอและผู้หญิงอีกหลายๆคน แต่นั่นมันเมื่อก่อน ก่อนที่ผมจะเจอคุณ…คุณจะไม่เชื่อผมก็ได้แต่ขอให้ผมได้พิสูจน์ให้คุณเห็นได้ไหม อย่าหนีผมไปได้ไหมนิชา ผมขอร้อง” เขาร้องเขาฉันแววตาเป็นประกายเอาละสิพอเห็นหน้าอ้อนวอนของเขาอยู่ดีๆก็รู้สึกลังเลใจอ่อนขึ้นมาซะงั้น ทำไมฉันต้องแพ้ทางผู้ชายคนนี้ด้วย โมโหตัวเองมาก แต่ในใจมันรู้สึกโล่งตั้งแต่ได้ยินสิ่งที่เขาคุยกับแพทริเซียแล้วแหละ“นะ ให้อภัยผมได้” เขาลุกหนักไม่หยุดจ้าสุดท้ายก็แพ้ลูกตื๊อของผู้ชายคนนี้จนได้“งั้นคุณห้ามแตะต้องตัวฉันอีก ถ้าฉันไม่อนุญาต” ฉันยอมอภัยให้เขาแต่จะไม่ยอมมีอะไรกับเขาอีกแน่“ได้” เขารีบตอบรับด้วยสีหน้าดีใจในทันที“แต่…เรื่องจูบ..ผมขอนะ”“หือ!”ยังไม่ทันที่ฉันจะตั้งตัว เขาก็จู่โจมซะแล้ว ริมฝีปากของเขาก็เข้าประกบกับริมฝีปากของฉันทันทีหมับ! จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ อืมมมมม!ใบหน้าอันหล่อเหลาแนบชิดกับใบหน้าของฉัน สัมผัสจากริมฝีปากนุ่มๆและลิ้นอุ่นๆของเขา ทำฉันถึงกับเคลิ้มไม่มีท่าทีขัดขืนใดๆ ราวกับว่าตัวเองได้หลุดลอยไปที่ไหนสักแห่ง ลมหายใจอันเร่าร้อนของเขาแผ่ซ่านไปทั่วใบหน้าของฉัน เสียงหัวใจของเราทั้งสองกำลังเต้นดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ นัยน์ตาของฉันค่อยๆปิดลงอย่างช้า ๆ ฉันอยากให้เวลาตรงนี้มันหยุดลงเหลือเกิน อยากจะสัมผัสจูบนี้ไปนานๆ… แต่ทว่า…! “อืมมม พอได้แล้วค่ะ” ฉันผลักเขาออกคุณเมฆได้สติ ก็รีบสูดลมหายใจเข้าลึก กัดฟันพยายามอดทนอดกลั้นความรู้สึกอันร้อนแรงแบบสุดๆ“โทษที ผมลืมตัว” คุณเมฆพูดแต่แววตาของเขานั้นดูเหมือนจะไม่ได้ลืมตัวเลย แต่จงใจบิ๊วฉันมากกว่า คนเจ้าเล่ห์ฉันรู้สึกประหม่ามากๆทำอะไรไม่ถูกต้องรีบเดินหนีออกมา“เกือบไปแล้ว ยัยนิชาเอ๊ย” ฉันบอกตัวเองพร้อมกับเดินออกไปร่างใหญ่ได้แต่ยืนยิ้มอย่างพอใจหลังจากที่ฉันเดินออกมา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่23

นิยายแนะนำ

เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่23

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้