"เหอะ~ มีเเต่เื่ทั้งนั้นเลยสินะ ใหนจะเื่ของ อิโนเมะ ใหนจะเมื่อวานเื่ชมรมของ โนริ อีก ปากชั้นนี่มันพาซวยจริงๆ เเต่จะทำไงได้ละ ก็ตอนที่เห็นสีหน้าของทั้งสองคนนั้นเเล้ว จะมีใครไม่ช่วยบ้างละ...เหอะ~คิดเเล้วก็ปวดหัวจริงๆ......." คิดอะไรอยู่หรอ คาชิคุง...๐ น...น...หน้าจะใกล้ไปเเล้ว....."ป....ป..เปล่าไม่มีอะไรหรอกเเค่คิดไปเรื่อยเปื่อยน่ะ...".หรอ..เราจะเอายังไงดีน้าาากิจกรรมชมรมวันนี้..ทำอะไรกันดีน้าา.."ด..เดียวก่อนสิ..เรายังไม่มีห้อง ชมรมเลยนะ เเล้วใบก่อตั้งชมรมละก็ยังไม่ได้เขียนเลย เเล้วอาจารย์ ที่ปรึกษาชมรมละยั้งไม่ได้หาเลยหนิ... "เพราะนายนั้นเเหละ.....คาชิคุง.ตาบ้า..." ตะกี้พูดอะไรลึเปล่า.."....ป...เปล่า ไม่มีอะไรๆ "งั้นหรอ.."งั้นไว้ตอนพักชั้นจะไปยื่นใบก่อตั้งก่อนเเล้วก็จะไปหา อาจารย์มาให้เเล้ว ค่อยไปหาห้องชมรมกับทุกคนกัน......" อึ่ม..................."...ค....คาชิคุง....ค...คือว่า.."๐๐เธอมาดึงเเขนเสื้อของ ผม "...มีอะไร โนเมะ..."ค..คือว่าขอบใจนายมากนะเมื่อว่าที่พูดกับ โนริ เเบบนั้น ชั้นดีใจมากเลยละ "เอ๋....ดีใจเื่อะไรหรอ "ก็ คาชิ ทำให้พวกเราได้อยู่ ชมรมเดียวกันนะสิ ตอนเเรก ชั้นก็ไม่รู้จะไปอยู่ ชมรมอะไร ชั้นคิดว่า ถ้าเป็ โนริ คงจะอยู่พวก สภานักเรียน อะไรเเบบนั้นนะสิ "ก็ใช่จริงๆนั้นเเหละ ดูจากภายนอก เเละบุคลิกขอ โนริเเล้ว ก็น่าจะเป็ อย่างนั้นหละนะ " ยังไงก็ ขอบคุณนะ คาชิคุง............"...เหอะ~เื่เยอะดีเเท้........เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก........กริ้งงงงงงง.............." เห้ ว่าไงคาชิเอ๋ย...นายจะหล่อเกินหน้าเกินตาไปเเล้วนะ......" หล่อ เหลิอ อะไรกัน.." ไม่เชื่อนายก็ถาม เมจุนดูสิ...."คือว่าเมจุน..ชั้น.ห.......๐สายตาของเค้าดูเป็ประกาย....."..คงไม่ต้องถามเเล้วสินะ...".ค....คือว่า...คาชิซัง...เท่มากๆเลยละ..ตอนที่พูดออกไปว่า (เก๊กเสียง)....ให้ชั้นอยู่ ชมรมเดียวกับเธอได้มั้ย.......ม..มันดูเท่มากๆเลยละครับ."เป็ไงละเชื่อลึยัง..ว่านายนี่หล่อชะมัด.เเต่ว่า.เมจุนเนี้ยก็น่ารักเหมือนกันนะ.."จะย้าหรอครับผมเป็ผู้ชานนะครับโถ่........๐เเล้ว เมจุนก็ยิ้มให้ผม.....ว่าเเต่ดูๆไปก็น่ารักดีเหมือนกันนะเนี้ย....เห้ย...จะบ้าหรอ ชั้นคิดอะไรอยู่เนี้ยเมจุนเป็ผู้ชายเว้ยย....".ทุกคนรอนานมั้ย....."เหอะ~รอดไปที..."..ไม่นานหรอกจ้าาทั้งสองคน เเล้วทั้งสอคนไปใหนมาละ..."ไปหาอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมมานะสิเนาะ โนเมะ..".อึ่ม............"ว่าเเต่เราจะหาห้องจากใหนหละ...."ไม่ต้องห่วงไว้ใจชั้น ฮิโดมิ โคโตะ ผู้นี้ได้เลย..........................ที่นี่เเหละ"โคโตะคุงคะ..ที่นี่มัน.ห้องเก็บของหนิคะ...".ใช่ โนริจัง พูดถูกเเล้วละ ที่นี่ คือห้องเก็บของเก่า....มันก็ไม่ได้เเย่อะไรหนิ ออกจะกว้าง..".เเต่เองต้องทำความสะอาดด้วยนะ โคโตะ.."เเน่อยู่เเล้ว.ก็เพื่อเป็กิจกรรมของชมรมเราด้วยไงละ..."..ใช่เเล้วละคะ ..".....ไม่นึกเลยว่านายจะคิดอะไรเเบบนี้ออกด้วยนะคะ.."..เเหม อย่าพูดอย่างนั้นสิจ๊ะ โนเมะจัง..."...คือว่าเราจะ ทำความสะอาดกันเมือไรหรอครับ.." เอาเป็เย็นนี้เป็ไง...."ก็ดีนะ เเต่ว่าใครมีธุระอะไรลึเปล่าละ.....๐ไม่มี........ไม่มี.....ไม่มี...ไม่มี....."งั้นดีเลยงั้นเราจะกันหลังเลิกเรียนนะคะ.........."ได้......"ไม่มีปัญหา...."..ครับ..."อึ่ม.............เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก........ เลิกเรียน......... .....
"เห้ทุกคน....เรามาเริ่มทำความสะอาดกัน.. . . ........."เหอะ~ชั้นต้องเป็คนไปเอาถังน้ำสินะ.......................๐ขอโทษจริงๆนะคะ ขอโทษที่ไม่ได้บอกว่าจะเป็ที่ปรึกษาชมรม......"มะ ....ไม่เป็ไรหรอกครับ..อาจารย์ นากามูระ..."..ข..ขอบคุณคะ เเล้ว.ก็ขอโทษจริงๆนะคะ......."มาเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นเเล้วสิ..ป..ไปจากตรงนี้ดีกว่า..........." !จะรีบไปใหนหรอจ๊ะ..มาซายุ คุง... . .".มี.อะไรหรอครับอาจารย์ นากามูระ.....ผมกำลังไปไปเอาถังน้ำมาทำความสะอาดครับ .."..หรอ.ใช่หรอจ๊ะ..เเต่ อาจารย์เห็น มาซายุกำลังเเอบฟังอยู่นะสิ .. . ทำไมมันไม่เหมือนกันน้าาาา. . . "..ผ..ผมขอโทษครับ. . ... .......
.....๐๐๐๐ จากผู้เเตก.. ..เห้ย. ..สวย. . เห้ย.. เเต่ง...เห้ย ถูกเเล้ว.....เอาไวก่อนละกัน..ขนาดหยุดไปหลายวัน ก็ยังมีคนดูอยู่เลื่อยๆเลยนะเนี้ย......ขอบคุณทุกคนมากครับที่ยังตามกันอยู่.นะครับ..... . ไปเเละ..ฮ่าา.า. . าา. . . เเค็กๆๆ....
379
