School starts
~
เปิดเทอมวันแรกของเด็กนักเรียนชั้นปีสุดท้ายของม.ปลาย มันเป็อะไรที่ยากจะตื่นมาเรียนสำหรับเด็กชั้นนี้จริงๆ
"ไอ่ซีน! เร็วๆ สายแล้ว" เสียงะโเรียกเพื่อนตัวเองให้รีบวิ่งมา ในขณะที่ตัวเองก็รีบวิ่งไม่แพ้กัน
"เออๆ" ซีนตอบกลับไปอย่างนึกรำคาญใจ ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตารีบวิ่งขึ้นตึกเพื่อที่จะได้ทันเข้าเรียนในวิชาแรก
กึก!
ทั้งสองคนมาหยุดอยู่หน้าห้องเรียนตัวเองในเวลาแปดโมงนิดๆ มันทำให้ทั้งซีนกับเพื่อนอีกคนถูกมองค้อนโดยอาจารย์ที่ปรึกษาเข้าให้
"นายอัทธกัน นายภูริ..มาวันแรกก็สายเลยเหรอ?" สาวสูงวัยมองทั้งสองคนอย่างตำหนิ
"ขอโทษครับ" ซีนตอบกลับด้วยความรู้สึกผิดนิดๆ ผิดกับภูริที่ยืนยิ้มไม่สนใจอะไรเลย
"เฮ้อ งั้นก็เข้ามานั่งได้แล้ว"
"ขอบคุณครับ~" ซีนยิ้มรับหน้าบานก่อนจะรีบเดินเข้ามานั่งที่โดยไว หลังซีนกับภูริเข้ามานั่งที่เสร็จอาจารย์ที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียนก็คุยเื่ทั่วไปกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยและก็เื่ติวที่ทางโรงเรียนได้จัดขึ้นมา
"มาสายจังว่ะ" ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหน้าซีนกับภูริหันมาชวนคุย
"มึงยังไม่ชินอีกเหรอว่ะไอ่ไนท์" คนที่นั่งข้างไนท์เป็คนตอบแทนก่อนจะหัวเราะออกมาหน่อยๆ
"เอ้า ก็มันบอกกูเองว่าวันนี้มันจะมาเช้า"
"นาฬิกาไม่ยอมปลุกกู" ซีนตอบกลับไปตามความจริงที่พบเจอ เขาแทบจะปานาฬิกาทิ้งรู้ม่ะ! วันอื่นปลุกจัง แต่วันนี้ดันไม่ปลุก!
"ฮ่าๆๆ ไอ่เหี้ย แค่นาฬิกายังไม่รักมึงอ่ะ" ไนท์หัวเราะออกมาเสียงดังด้วยความตลกในสิ่งที่เพื่อนตัวเองเจอ
ตึง!
"คุยอะไรกัน!" เสียงอันเกรี้ยวกราดที่ทรงพลังดังขึ้นมาจากหน้าห้องมันทำเอาทั้งสี่หนุ่มสะดุ้งพรวดแล้วรีบหันกลับมาสนใจคนที่อยู่หน้าห้องทันที!
"ขอโทษคร้าบบ~" ทั้งสี่คนตอบออกมาแทบจะพร้อมกันทั้งหมด นั่นเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนๆในห้องได้เป็อย่างดี
"อัทธกัน..ฉันจะให้เธอช่วยดูนายคิรากรนะ" สาวสูงวัยหน้าห้องพูดพลางดันแว่นให้เข้าที่
"ห้ะ?" ซีนแทบผงะเมื่อจู่ๆอาจารย์แม่ก็ดันโยนงานมาให้เขาซะงั้น!? แล้วคิรากรนี่ ใครว่ะ? และด้วยความสงสัยซีนเลยชะเง้อหน้าออกมาจากหลังเพื่อนตัวเองเพื่อดูว่าใครคือนายคิรากรที่จารย์แม่พูดถึง สายตาที่แลดูไม่เป็มิตรมองตรงมาที่ซีนนิ่งทำเอาเ้าตัวที่เผลอไปสบตาเข้าถึงกับสะดุ้ง!
ตาดุชิบหาย!
"เอ่อ จารย์ครับ.."
"อะไร? เธอมีปัญหา?"
"ป่าวๆครับ!"
"ก็ดี! เอาล่ะคิรากร เธอไปนั่งที่ได้" จารย์แม่หันไปบอกชายหนุ่มตาดุให้เข้ามานั่งที่ซึ่งที่ที่อาจารย์แกชี้ก็เป็หลังพวกซีนอีกนั่นแหล่ะ
"ตาดุชิบ" ซีนบ่นขึ้นมาเบาๆก่อนจะย้ายสำมะโนครัวตัวเองให้ไปนั่งข้างเด็กที่พึ่งย้ายเข้ามาใหม่
"ทำไมจารย์แม่ให้เด็กใหม่มาอยู่กับพวกเราว่ะ?" ไนท์พูดขึ้นมาด้วยความสงสัย
"เราเป็เด็กดีไง อยู่ในโอวาทแกเสมอ"
"ถุ้ย! มีมึงคนเดียวแหล่ะเชี่ยกัส" ภูริขัดขึ้นมา "ทำเป็พูดดี"
"กูก็คนดีปะว่ะ" กัสพูดแล้วก็หัวเราะออกมาขำๆ
"ดีที่บ้านแม่มึงดิ" ซีนด่าออกมาด้วยความหมั่นไส้
"เชี่ยยย รู้ได้ไงว่ะ!" แล้วกัสก็ทำท่าทางเหมือนใจริงๆจนโดนไนท์ตบหัวไปหนึ่งที่ด้วยความหมั่นไส้พอพูดเล่นกันไปสักพักซีนก็หันกลับมาสนใจคนข้างตัวที่นั่งเงียบไม่พูดอะไรั้แ่เมื่อกี้นี้แล้ว
"นี่ มึง..."
"..." ชายหนุ่มหันมามองซีนแปบนึงแล้วก็หันกลับโดยที่ไม่ได้สนใจอะไรเขาเลย..ทำไมเขารู้สึกว่าคิ้วกระตุกแปลกๆนะ
"ไรว่ะ คนคุยด้วยก็ไม่สนใจ"
"..."
"ทำตัวน่าหงุดหงิดสัส" คนอะไรนอกจากหน้าตาจะไม่เป็มิตรแล้วนิสัยก็น่าหงุดหงิดสัสๆ
"อะไร" แล้วก็เหมือนชายหนุ่มจะรู้ตัวว่าซีนแอบบ่นในใจ เ้าตัวก็เลยยอมพูดออกมาด้วยความรำคาญ
"ชื่อไร"
"ธาม"
"ทามที่แปลว่าเวลาอ่ะนะ?"
"ธอธง สระอา มอม้า ธาม"
"แล้วทำไมต้องธอธง ไมไม่ทอ ทหารว่ะ"
"..."
" ? " ธามมองหน้าซีนนิ่ง...นี่มันไม่รู้จริงหรือจงใจกวนเขากันแน่
"น่ารำคาญว่ะ" พูดจบธามก็หยิบหูฟังขึ้นมาใส่เป็การบอกเนื่องๆว่าอย่ามายุ่ง ทำเอาซีนถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความหงุดหงิด..ไม่อยากคุยก็บอกดีๆดิว่ะแม่ง
ตลอดคาบเรียน่เช้าที่ผ่านมาซีนสังเกตเห็นว่าธามไม่ยอมพูดจากับใครเลย แถมยังไม่สนใจใครด้วยแม้แต่อาจารย์ก็ตาม เอาแต่ใส่หูฟังไม่ยอมพูดแล้วก็ไม่พูดกับใคร ..นี่ทำเอาเขาแอบคิดนะว่าถ้าครั้งแรกที่คุยกับธามแล้วมันไม่ยอมตอบ เขาคิดว่าเป็ใบ้นะเนี่ย
กริ้งๆ!
เสียงสัญญาณเตือนว่าหมดชั่วโมงเรียนมันทำเอาเด็กนักเรียนชั้นม.6/2 รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกก่อนที่หัวหน้าห้องจะรีบบอกชั้นแล้วอาจารย์ก็เดินออกจากห้องไป
"กินข้าวๆๆ~" ซีนพูดขึ้นมาอย่างอารมณ์ดีพลางเก็บของเข้ากระเป๋าไปด้วย
"กินไรดีว่ะ" เสัยงพูดคุยเื่กับข้าวมื้อเที่ยงของอีกสามคนดังขึ้นมาเป็ระยะๆ
ครืด
เสียงเลื่อนเก้าอี้จากโต๊ะข้างๆมันเรียกความสนใจจากซีนได้เป็อย่างดี
"ไปไหนว่ะ?" คนโดนถามหันมามองซีนเล็กน้อยแต่ก็ไม่ตอบอะไรก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปเลย
"อะไรของแม่งว่ะ"
"เอาเถอะ มันไม่อยากสนิทกับเราก็ช่างมัน" ไนท์เดินมาตบไหล่ซีนแล้วก็ชวนไปกินข้าวแทน คนมันอยากสนิทเดี๋ยวมันก็ชวนคุยเองแหล่ะ หลังกินข้าวเสร็จทั้งสี่คนก็ตั้งท่าจะไปสิงห้องสมุดต่อทันที
"ซีนๆๆ" เสียงเรียกจากด้านหลังทำเอาสี่หนุ่มหันมามองอย่างสงสัย
"มีไรหวาน" ซีนถามออกมา
"จารย์แม่เรียกหาแกอ่ะ"
"ห้ะ? เคๆ"
"จ้า มีแค่นี้แหล่ะ" ซีนพยักหน้าเข้าใจก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ
"โดนบ่นอีกละกู"
"เอาน่า.." ภูริว่าขำๆ
"มึงไม่โดนว่ะ เมื่อเช้าก็มาพร้อมกู"
"มึงน่าหมั่นไส้มั้ง"
"สัส"
ห้องพักอาจารย์ก็ยังเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือห้องจารย์แม่คือห้องปกครอง! แฮชแท็กขึ้นมาในหัวเลยครับ #ห้องปกครองแอร์เย็นมว้ากก! ไม่เชื่อมาลอง!! ซีนรู้สึกว่ามากี่ครั้งๆก็ไม่ได้รู้สึกชินใดๆเลยทั้งสิ้นยิ่งเป็จารย์แม่ด้วยนะ อึ้ยยสส
"มาแล้วเหรอ"
"ค ครับ"
"โทษทีที่เรียกมา พอดีลืมบอกเมื่อตอนเช้า" ซีนยิ้มรับแบบไม่เป็ค้าบบบ
"ว่าแต่จารย์มีเื่อะไรรึป่าวครับ"
"...ผมเธอยาวละนะ" พอจารย์แม่พูดจบซีนถึงกับสะดุ้ง!
"ผมว่าจะไปตัดอยู่ครับ"
"ก็ดี"
"ครับ"
"แล้ว..คิรากรเป็ยังไงบ้าง?" พอพูดถึงนายคิรากรซีนก็ถึงกับต้องถอนหายใจออกมา
"ก็น่าหงุดหงิดดีครับ ไม่พูดไม่จาอะไรเลย แล้วยังทำตัวห้าวจนบางทีผมก็กลัวจารย์คนอื่นด่าเหมือนกัน"
"ยังไง?"
"หมอนั่นเอาแต่ใส่หูฟังน่ะครับ พอผมชวนคุยก็ไม่คุยจนผมไม่อยากจะคุยด้วยแล้วเนี่ย"
"อืม.." สาวสูงวัยพยักหน้ารับรู้
"มีปัญหาอะไรรึป่าวครับ?"
"อืม มีสิ...เธอรู้เอาไว้ก็ดีเหมือนกัน"
" ? "
"คิรากรเขาเป็เด็กค่อนข้างมีปัญหาน่ะ ที่ออกจากโรงเรียนเก่าก็เพราะเื่ชกต่อยนี่แหล่ะ..เห็นว่าไปต่อยคู่กรณีจนเกือบตาย เลยโดนไล่ออกน่ะ" ซีนถึงกับอึ้งเมื่อจารย์แม่พูดจบ
"หือออ สุดจัด"
"มันน่าชื่นชมตรงไหนอัทธกัน"
"แฮะๆ ขอโทษครับ"
"ยังไงก็เถอะ เธอก็ช่วยเป็หูเป็ตาให้หน่อยละกัน"
"เป็หูเป็ตาไม่ได้ครับ ผมกลายร่างไม่ได้" หญิงสาวสูงวัยถึงกับมองเด็กนักเรียนตรงหน้านิ่ง
"นี่มันใช่เวลาเล่นไหม?" ซีนได้แต่ยิ้มแห้งออกมากับมุขกากๆของตัวเอง สาบานเลยว่าจะไม่เล่นกับจารย์แม่อีกแล้ววว! นอกจากจะไม่ขำ เขาเองก็เสี่ยงโดนตัดคะแนนความประพฤติซะเหลือเกินข้อหากวนประสาทอาจารย์
"ขอโทษครับๆ"
"อืม ไปได้แล้ว มีเรียนต่อใช่ไหม?"
"ครับ งั้นผมไปแล้วนะครับ สวัสดีครับ" พูดจบซีนก็รีบชิ่งออกมาทันที ขืนอยู่นานกว่านี้เขากลัวว่าจะโดนลูกหลงไปถึงเื่ตัวเองแทน! ชายหนุ่มเดินตามทางเดินมาเรื่อยๆ จนเมื่อใกล้จะถึงห้องสมุดเขาก็สังเกตเห็นว่ามีคนอยู่บริเวณนี้เยอะผิดปกติ
"เฮ้ยๆๆๆ ไอ่โจ๊ก!" ซีนเรียกเพื่อนร่วมชั้นตัวเองที่กำลังวิ่งหน้าตั้งมาทางเขาเอาไว้
"มีเื่อะไรกันว่ะ?"
"ไอ่กาย! กับเด็กใหม่..ห้องมึงปะ? แม่งตีกันอยู่หน้าห้องน้ำ!"
"ห้ะ!?" ซีนถึงกับใสิ่งที่เขาพึ่งคุยกับจารย์แม่ไปเมื่อกี้ลอยกลับเข้ามาในหัวทันที!
"เหี้ยละไง"
¦
TBC
3K
![การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1612259650_67796588.webp)
