กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

น็อกที่ตอนนี้กำลังใจลอยและเซงกับชื่อเบื้องหลังของเขานั้น ก็ถูก พรีมสะกิดจนได้สติขึ้นมา เขามองไปที่ทั้งสองก่อนที่ทั้งหมดจะเตรียมตัวออกจากสนามประลองไป แล้วให้พ่อกับแม่ของเขาวางแผนไว้ให้ล่วงหน้าดีกว่า เพราะเขายังไม่มีประสบการณ์ด้านนี้มากนัก [ขี้เกียจ]
"อาวุโสหลง แม่นางหมิงเยว่ ข้ายังมีธุระต่อ ถ้ายังไงวันนี้พวกข้าคงต้องขอตัวกลับก่อน" น็อกกล่าวอำลาอย่างสุภาพ
"ไม่ทราบคุณชายมีนามว่าอะไรหรือเจ้าค่ะ" หมิงเยว่รีบเอ่ยถามทันที เผื่อภายภาคหน้าจะได้ให้คนของนางระวัง หากเจอกับเด็กหนุ่มผู้นี้อีก เพราะเขาช่างทำตัวติดดินซะเหลือเกิน โดยมีสายตาของอาวุโสหลง มองตามอย่างใคร่รู้
"หลิงเทียน" น็อกเอ่ยตอบเพียงสั้นๆ [เอาว่ะผีสวรรค์ก็ผีสวรรค์] ก่อนจะพากกลุ่มของเขาออกมา
กลุ่มของน็อกที่เดินออกมาถึงทางออกของสนามประลอง ก็เจอเข้ากับกลุ่มคนของ หยางเฟย ประมาณ 10 กว่าคนเข้า หยางเฟย เป็นคนที่กำลังตามจีบ หงเยี่ย อยู่นั่นเอง และตอนนี้เขาและพรรคพวกต่างก็พากัน เข้ามาลุมล้อมกลุ่มของน็อกอยู่
"พวกแกต้องการอะไร" จินเป่าเอ่ยถามอย่างมีโทสะ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า!! ไม่มีอะไรมาก แค่ปล่อยหงเยี่ยไว้ที่นี่ ส่วนสวะอย่างพวกเจ้า ก็จงรีบไสหัวไปให้พ้นๆ หน้าข้าซะ" หยางเฟย กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ ตัวมันนั้นเป็นถึงคุณชายใหญ่แห่งตระกูลหยาง ที่อยู่อันดับดับ 7 และยังเป็นศิษย์ของตำหนัก ปฐพีแรกอรุณ จึงแทบจะไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวผู้ใด
"ไม่มีทาง พวกแก.....?" จินเป่ากำลังจะต่อว่ากลับ แต่กลับถูกหงเยี่ยยกมือห้าม พลางหันไปมอง หลิงเทียน เหมือนจินเป่าเริ่มจะทำความเข้าใจ ในความหมายที่นางพยายามจะสื่อ
จินเป่าถอยห่างออกไป พลางหันไปพูดกับหลิงเทียน "พวกเราไปกันเถอะ เรื่องนี้ให้นางจัดการเองก็แล้วกัน"
หลิงเทียนหันไปมองทั้งคู่ ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ เพราะเจ้าสองคนนี้ขนาดมีเรื่องคอขาดบาดตาย ก็ยังเป็นห่วงความปลอดภัยของเขามากกว่าตัวเองด้วยซ้ำ ก่อนจะใช้เนตรราชันย์สำรวจกลุ่มคนตรงหน้า ก็พบว่าคนในกลุ่มพวกนี้มีเพียงระดับดินแดนมนุษย์ ขั้น 1-5 เท่านั้น มีเพียง หยางเฟย เท่านั้นที่อยู่ในระดับ แดนเหนือมนุษย์ขั้น 3 แต่ที่น่าแปลกใจคือค่าสถานะของ หยางเฟย นั้นต่ำพอๆ กับเขาก็ว่าได้ ก่อนจะเอ่ยอย่างไม่แยแส "พวกเจ้าเป็นตัวอะไรกัน ทำไมพวกข้าต้องฟังเจ้าพล่ามด้วย"
"ปี๊ด!!?"
หยางเฟย ถึงกับสติแตกทันที สำหรับตัวมันไม่เคยมีใครกล้าเอ่ยวาจาดูถูกเช่นนี้มาก่อน "ดี งั้นแกก็ตายซะที่นี่ละกันไอ้สวะ" ก่อนจะพุ่งร่างเข้าจู่โจมใส่เด็กหนุ่มที่ปากกล้าด้วยความรวดเร็วทันที โดยที่ จินเป่า และ หงเยี่ย นั้นมองตามการเคลื่อนไหวไม่ทันด้วยซ้ำ แต่สำหรับ หลิงเทียน แล้วช้าเป็นเต่าก็ว่าได้ ก่อนใช้มือคว้าจับหมัดของ หยางเฟย ที่โจมตีมา ก่อนจะใช้ขาเตะตวัดช่วงล่างส่งผลให้ หยางเฟย ถึงกับทรุดลงไปคุกเข่าต่อหน้า หลิงเทียน ทันที
"กร๊อบ!!"
จากนั้น หลิงเทียน เพียงบิดข้อมือของเขาเบาๆ แต่นั้นก็ทำให้กระดูกข้อมือของ หยางเฟย หักในทันทีท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน ก่อนจะได้ยินเสียงร้องดังเรียกสติขึ้น
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!?" หยางเฟยถึงกับร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
หนึ่งในกลุ่มของหยางเฟย กล่าวขู่ขึ้นมาทันที ด้วยอาการที่สั่นกลัว "รีบปล่อยนายน้อยหยางเดี๋ยวนี้ หากเรื่องนี้รู้ถึงผู้นำตระกูลหยาง พวกเจ้าทั้งหมดและครอบครัวจะไม่ได้ตายดีแน่"
"อ๋อ!! ยังงั้นหรอ" หลิงเทียน ค่อยๆ ปล่อยมือๆ ก่อนจะเตะตวัดเสยปลายคางของหยางเฟยขึ้น ทำให้ร่างของหยางเฟยลอยห่างออกไปเล็กน้อย จากนั้นหลิงเทียนค่อยๆ เดินไปยัง หยางเฟย แล้วใช้เท้าเหยียบลงที่หน้าอกของ หยางเฟย ก่อนจะหันไปกล่าวกับกลุ่มคนตรงหน้า
"ข้าเองก็อยากรู้ว่าพวกเจ้าจะสามารถมีชีวิตรอดกลับไปรายงานผู้นำตระกูลหยางได้หรือไม่" หลิงเทียน พูดออกมาท่าทางสบายๆ แต่กลับมีจิตสังหารที่พรั่งพรูออกมาอย่างไม่ขาดสาย ทำให้กลุ่มคนตรงหน้า ถึงกับไม่กล้าพูดอะไรต่ออีก จนกระทั่งพวกมันทั้งหมดรีบคุกเข่าลงเพื่อที่จะร้องขอชีวิตแทน
หลิงเทียน ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ก่อนจะแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ในขณะนั้นเองเขาก็สามารถสัมผัส พลังบางอย่าง ที่พุ่งมาทางตน
"วู้บบบบบบ!!?"
"เคร้ง!!?"
จู่ๆ ก็ปรากฏชายชราคนนึงลอบเข้ามาจู่โจม หลิงเทียน แต่กระนั้นหลิงเทียนที่ระวังตัวอยู่แล้ว ก็รีบสร้างกำแพงน้ำแข็งป้องกันการโจมตีทันที ชายชรามองไปที่กำแพงน้ำแข็งด้วยความแปลกใจ ก่อนจะเร่งพลังในร่างให้สูงขึ้น และใช้ปราณเสริมพลังให้กับดาบในมือก่อนจะตวัดดาบที่รวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน ส่งผลให้กำแพงน้ำแข็งแตกสลายไปเป็นเศษเล็กเศษน้อย
หลิงเทียน มองชายชราผู้มาใหม่ อย่างไม่วางตา โดยมีสายตามองมาอย่างเป็นห่วงจาก หงเยี่ย และ จินเป่า แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าหากพวกเขาเข้าไปช่วยมีแต่จะเป็นภาระของอีกฝ่าย ได้แต่กำหมัดแน่นในความอ่อนแอของพวกเขาเอง หลิงเทียนไม่รอช้าใช้ทักษะเนตรตรวจสอบทันที
ข้อมูลส่วนตัว ชื่อ ?? ชื่อเล่น ??? ชื่อเบื้องหลัง ??? อายุ 117 สถานะ ปกติ ค่าสถานะ พลังกาย 500ความเร็ว 490 สติปัญญา 510 โชค 11 เสน่ห์ 8 พลังปราณ 196,480 / 196,480 ระดับ ดินแดนปราชญ์ ขั้น 5
หลังจากหลิงเทียนใช้ทักษะเนตรราชันย์ตรวจสอบก็อดรู้สึกกังวลในใจไม่ได้ เพราะว่าชายชราผู้นี้นั้น อยู่ในแดน ปราชญ์ ขั้น 1 แถมค่าสถานะยังสูงกว่า ครอบครัวเขาซะอีก และการที่มันโจมตีเขาแสดงว่าจะต้องเป็นคนของตระกูลหยางแน่นอน แต่มีหรือที่น็อกจะยอมพลาดท่า แสดงความอ่อนแอให้ศัตรูได้เห็นง่ายๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างใจเย็น
"น่าขัน ไม่นึกว่าอาวุโสแดนปราชญ์ ขั้น 5 แห่งตระกูลหยาง จะใช้วิธีลอบกัดเยี่ยงสุนัข"
".....!!?" ชายชรา ถึงกับหยุดชะงักทันที ในใจก็พลันอดวิตกกังวลไม่ได้
เจ้าเด็กนี่ตรวจสอบพลังของข้าได้ยังไง ชายชราพยายามตีสีหน้านิ่ง เพราะการตรวจสอบพลังของอีกฝ่ายที่มีระดับสูงกว่า นอกจากทักษะลับแล้ว ก็คือบุคคลนั้นจะต้องมีระดับที่สูงกว่า แต่เด็กหนุ่มตรงหน้านั้น อยู่แค่แดนมนุษย์ ขั้น 9 เท่านั้น ชายชราจึงเลือกที่จะเชื่อว่าเป็นทักษะลับมากว่า
"เจ้าหนุ่ม ปล่อยนายน้อยตระกูลหยางซะ ถ้าหากไม่อยากถูกฆ่าล้างตระกูล"
"พรึ่บ!!?"
บรรยากาศโดยรอบกลายเป็นหนาวเย็นขึ้นทันใด อากาศก็พลันเกาะตัวกลายเป็นน้ำแข็งที่แหลมคม จำนวนมากมายนับไม่ถ้วน พร้อมโจมตีได้ทุกเมื่อ และยังจิตสังหารรุนแรง ที่เริ่มปะทุถึงขีดสุดของ หลิงเทียน
"ไอ้แก่ เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ!!!!!?"
ชายชราถึงกับเริ่มใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที เพราะเขากำลังถูกเด็กหนุ่มตรงหน้า ลูบคมอยู่ ตัวมันนั้นสามารถเอาชนะเด็กหนุ่มตรงหน้าได้ไม่ยาก แต่เพราะไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง อาจจะทำให้ผิดใจกับตระกูลใหญ่ๆ ได้ เพราะเด็กที่มีพรสวรรค์ขนาดนี้ย่อมต้องมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดาเป็นแน่
ในขณะนั้นเอง ก็ปรากฏร่างของหญิงสาวบอบบางขึ้นคั่นกลางระหว่างพวกเขา ก่อนที่น้ำแข็งทั้งหมดของ หลิงเทียน จะถูกสลายหายไปภายในพริบตา ทั้งสองจึงจ้องมองผู้มาใหม่อย่างไม่วางตา ชายชราถึงกับตกตะลึง ยืนแข็งค้าง ส่วน หลิงเทียน ได้แต่ถอนหายใจเบาๆ เพราะว่านางก็คือ เสวี่ยเยวี่ยน นั่นเอง
"เฮ้อออ!!? เจ้าหนู เจ้านี่ชอบทำให้ข้าแปลกใจอยู่เรื่อยเชียว" เสวี่ยเยวี่ยน เอ่ยด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปกล่าวกับชายชราตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"เจ้าจงนำคำของเราไปแจ้งกับผู้นำตระกูลหยาง อีก 1 เดือนหลังจากนี้ ตระกูลหลิง จะขอท้าประลองตระกูลหยางเพื่อแย่งชิงอันดับ จงรับคำท้ารบซะ ตัวข้าจะเป็นผู้อนุมัติในการท้าประลองนี้เอง ส่วนเจ้าเด็กนั่นวันนี้ข้าจะยอมปล่อยมันไปก่อน จงอย่าได้กำแหงและมาก่อกวน ตระกูลใต้อาณัติของข้า" ก่อนจะสะบัดมือเบาๆ ร่างของ หลิงเทียน ก็ลอยเข้าไปหานางโดยที่ไม่อาจขัดขืนใดใดได้
ชายชราที่ได้สติที่ก้มหัวขอบคุณในทันที ก่อนจะรีบพาร่างของนายน้อยหยาง ออกไปอย่างเร็วที่สุด ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน และผู้คนที่เฝ้ามองโดยรอบ
เสวี่ยเยวี่ยน หันมาเอ่ยกับ หลิงเทียน เพียงเล็กน้อย "ตัวเจ้าในตอนนี้ยังไม่แข็งแกร่งพอจะสู้กับตาแก่นั้น ข้าเชื่อว่าอีก 1 เดือนเจ้าคงจะสามารถทำให้ตระกูลเจ้าแข็งแกร่งจนขึ้นมาเป็นอันดับ 7 ได้นะ ส่วนรายละเอียดต่างๆ ก็ไปถามกับครอบครัวของเจ้าก็แล้วกัน" ก่อนจะพริ้วกายหายไปภายในพริบตา
"ขอบคุณ" หลิงเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เบาบาง เขานั้นรู้ดีแก่ใจว่า หากสู้ต่อไปโอกาสชนะของเขาแทบจะเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนว่าภารกิจเสร็จสิ้น ก็อดยิ้มอย่างดีใจไม่ได้ ก่อนจะเดินไปรวมกลุ่ม แล้วรีบออกจาก หออรุณเบิกฟ้าในทันที
บ้านของน็อก
น็อก พรีม และนพ ต่างก็นั่งหน้าสลดทันที ตั้งแต่ที่พวกเขากลับมาถึงบ้านนั้น พ่อกับแม่ก็รับรู้ได้ทันทีว่า พวกเขาไปก่อเรื่องที่ หออรุณเบิกฟ้า มาหลังจากไถ่ถามไปเพียงชั่วครู่ พ่อกับแม่ของน็อกก็ถึงกับกุมขมับขึ้นมาทันที เหตุผลก็เพราะตระกูลหยางที่อยู่ในอันดับ 7 นั้นไม่ใช่เพราะโชคช่วยหรอกนะ แต่เพราะ ผู้นำตระกูลหยาง เป็นผู้ฝึกตน ในระดับ แดนวีรชน ขั้น 8 และอดีตผู้นำเอง ก็อยู่ในระดับ แดนวีรชน ขั้น 9 และดีไม่ดีอาจจะลวงไปถึง แดนราชันย์ แล้วก็เป็นได้ แม้การฝึกฝนของครอบครัวเขาจะรวดเร็วเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่แน่ว่า 1 เดือนหลังจากนี้ จะสามารถทะลวงถึง แดนราชันย์ ได้ทันหรือไม่ น็อกที่รู้ว่าตัวเองก่อเรื่องใหญ่ขึ้นมา ก็ถึงกับรู้สึกผิดขึ้นมาทันที
"พ่อครับ แม่ครับ ผมขอโทษ!!? ผมง่วงแล้วขอตัวไปนอนก่อนนะคร้าบบบบ...............!!!!!"
จากนั้นน็อกก็วิ่งหายขึ้นไปในห้องนอนทันที โดยที่ พรีม กับ นพ ที่ยังนั่งสลดอยู่นั่นถึงกับหน้าเหวอไปในทันที ส่วนพ่อกับแม่น็อก ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ เพราะเริ่มที่จะชินชากับเรื่องแบบนี้แล้วล่ะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.18 หาเรื่อง

นิยายแนะนำ

กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.18 หาเรื่อง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้