Puppy Love จดหมายรักระหว่างนายและฉัน (จบ)

        ทั้งสองคนพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อยหลังจากที่ไปรับซือจวิ้นเรียบร้อยแล้ว รถก็ขับออกไปประมาณสิบกว่านาทีได้และในที่สุดก็ถึงสถานที่นัดหมาย

        ในตอนที่ยังไม่ได้ลงจากรถ ชวีเสี่ยวปอก็เห็นเจียงอี้หยางกำลังคุยกับผู้หญิงสองคนนั้นอยู่คนหนึ่งผมสั่น ส่วนอีกคนผมยาว

        “มาแล้ว” เจียงอี้หยางโบกมือให้พวกเขาทั้งสามคน

        “นี่เซวียอวี่นะ” เจียงอี้หยางชี้ไปยังสาวผมสั้น

        “หวัดดี” เซวียอวี่ดวงตากลมโต ตัวไม่สูง ทั้งยังผอมมากดูท่าทางสุภาพเรียบร้อยมากเลยทีเดียว

        “หวัดดี หวัดดี” ทั้งสามคนทักทายออกไปจากนั้นจึงหันไปมองท่าทีตอบสนองของเจียงอี้หยางโดยอัตโนมัติใบหน้าของเจียงอี้หยางก็แสดงออกมาให้เห็นว่า “พวกเพื่อนรักอย่าก่อเรื่องเด็ดขาด”พวกเขาทั้งสามคนจึงเข้าใจขึ้นมาคร่าวๆ แล้วว่ามีอะไรเกิดขึ้น

        “ฉันชื่อหวังหลินหลินนะ” สาวผมยาวเอ่ยแนะนำตัวเมื่อเธอเริ่มพูดขึ้นมาก็เห็นได้ชัดว่าเธอดูสดใสร่าเริงกว่าเซวียอวี่เป็นอย่างมาก“ฉันแค่มาให้ครบจำนวน ใช่ไหมเจียงอี้หยาง”

        “ใช่ที่ไหนล่ะ มาเที่ยวด้วยกันๆ ” เจียงอี้หยางเกาศีรษะอยู่ครู่หนึ่ง

        “พวกเธอเป็นนักเรียนของโรงเรียนเราด้วยหรือเปล่าอะ? ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นเลย?” ซือจวิ้นถาม

        “ไม่ใช่ พวกเธออยู่โรงเรียนมัธยมที่สอง” เจียงอี้หยางอธิบาย“แต่พวกเราเป็นเพื่อนกันตอนอยู่มอต้น”

        “เจียงอี้หยาง นึกไม่ถึงว่าโรงเรียนนายจะมีหนุ่มหล่อเยอะเหมือนกันนะเนี่ย”หวังหลินหลินใช้คางชี้ออกไปสายตาของเธอมองไปยังชวีเสี่ยวปอและเซี่ยเจิงอย่างไม่ปกปิดเลยสักนิด“น่าจะออกมาเที่ยวเล่นด้วยกันเร็วกว่านี้สักหน่อย”

        ชวีเสี่ยวปอหัวเราะขึ้นมาเขารู้สึกว่าหวังหลินหลินผู้หญิงคนนี้น่าสนใจมากเลยทีเดียว พูดตรงๆไม่อ้อมค้อมเลยสักนิด “ฉันก็มาให้ครบคนเหมือนกัน มีแค่เซี่ยเจิงแหละที่หล่อจริง”

        หลายคนตรงนั้นพูดคุยหัวเราะกันอยู่สักพักเวลาผ่านไปเพียงไม่นานก็สนิทกันแล้วหลังจากนั้นเจียงอี้หยางจึงให้พ่อของเขาหารถที่มีเจ็ดที่นั่ง พร้อมทั้งมีคนขับรถพาพวกเขาไปส่งยังรีสอร์ตน้ำพุร้อน

        ไม่มีใครยอมนั่งตรงที่นั่งข้างคนขับพวกเขาจึงมานั่งมาเบียดกันอยู่ด้านหลังเพื่อให้คุยกันได้สะดวกส่งเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวกันไปตลอดทั้งทางในตอนที่ลงจากรถชวีเสี่ยวปอเหลือบไปเห็นคนขับรถยกมือขึ้นมาปาดหน้าผากอย่างเห็นได้ชัดคงจะเป็นเพราะถูกคนกลุ่มนี้ทำให้รำคาญอยู่ไม่น้อย

        “มากับฉันนะ” เจียงอี้หยางส่งสายตาอย่างรู้เป็นนัยๆแล้วจึงหยิบกระเป๋าที่เซวียอวี่สะพายอยู่มาถือเอาไว้ให้“จะแช่น้ำพุร้อนก่อนหรือจะย่างบาร์บีคิวก่อนดี? ”

        ชวีเสี่ยวปอและเซี่ยเจิงเดินอยู่ด้านหลัง ในขณะนั้นเขากระทุ้งแขนของเซี่ยเจิงพลางถามออกไปว่า : “นายหิวไหม? ”

        “ยังไม่หิว” เซี่ยเจิงเดินเข้าไปด้านใน ทำเสียงจิ๊ปากแล้วอุทานออกมาว่า : “การตกแต่งนี่นะ จิ๊ๆ จิ๊ๆ ”

        “จริงด้วย” ชวีเสี่ยวปอมองไปรอบๆ ห้อง การตกแต่งทั้งหมดคงจะสามารถอธิบายเน้นๆออกมาได้คำเดียวว่า “แพง”ให้ความรู้สึกราวกับว่าอะไรที่ใส่เข้าไปได้ก็ใส่เข้าไปหมดอย่างจัดเต็ม

        “เอาตามพวกผู้หญิงไหม” ซือจวิ้นไม่เห็นเขาสองคนพูดอะไรออกมาจึงตอบออกไป“ถ้าพวกผู้หญิงหิวพวกเราก็ย่างบาร์บีคิวกันก่อน”

        “ถ้างั้นแช่น้ำพุร้อนก่อนก็ได้”หวังหลินหลินและเซวียอวี่พูดออกมาเป็นเสียงเดียว

        เมื่อมาถึงห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าชายหญิงก็แยกย้ายกันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าของตัวเองพวกเขาจึงใช้โอกาสนี้พูดหลอกล้อเจียงอี้หยาง

        “นายนี่เจ้าเล่ห์ใช่ย่อยเลยนะเนี่ย” ซือจวิ้นพูดพร้อมทั้งหัวเราะไปด้วยในขณะที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า : “พาสาวมาเดตด้วยการแช่น้ำพุร้อน”

        “ฉันมีเจตนาแบบนั้นที่ไหนกันเล่า !”เจียงอี้หยางแก้มแดงขึ้นมาจนเป็นลูกตำลึง “ฉันไม่ได้คิดเยอะขนาดนั้น”

        “นี่ ฉันว่านะ” ชวีเสี่ยวปอเปลี่ยนเป็นกางเกงว่ายน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว “ทำไมฉันรู้สึกว่านอกจากพวกเราแล้วไม่เห็นจะมีคนอื่นเลยอะ”

        “ช่วงทดลองเปิดน่ะ” เจียงอี้หยางอธิบาย “แล้วอีกอย่างพวกเราก็มากันเร็วเกินน้ำพุร้อนช่วงหน้าหนาวโน่นคนถึงจะเยอะ เวลาแบบนี้ใครเขาจะมากัน”

        “เมื่อกี้ฉันยังนึกอยู่เลยว่า นายให้คนออกไปหมดเลยหรือเปล่า”ซือจวิ้นหัวเราะแหยๆ ขึ้นมา แต่เมื่อมองไปทางเซี่ยเจิง เสียงหัวเราะก็หยุดลงทันที : “ให้ตายเถอะ”

        “เป็นอะไร? ” เจียงอี้หยางและชวีเสี่ยวปอมองตามสายตาเขาไปเป็นตาเดียว

        “ให้ตายเถอะ ฉันนึกว่าหุ่นของปอเอ๋อร์ก็ดีมากแล้วนะ”ซือจวิ้นบ่นพึมพำออกมาอย่างไม่ยอม “เซี่ยเจิงนายยังหุ่นดีกว่าปอเอ๋อร์อีกเหรอเนี่ย”

        “พอไหวอยู่ พอๆ กันนั่นแหละ” เซี่ยเจิงมองไปยังชวีเสี่ยวปอไม่ได้จริงจังอะไร

        “อีกห่างไกลน่ะสิ” ชวีเสี่ยวปอจ้องไปที่หน้าท้องของเซี่ยเจิงพร้อมทั้งลูบไปมาที่หน้าท้องตัวเอง แล้วพูดประชดออกไป“มีกล้ามเนื้อมากกว่าฉันสองก้อน แล้วก็ยังมีร่องกล้ามเนื้อตรงท้องน้อยอีก”

        “พอแล้ว ไม่ต้องเปรียบเทียบกันแล้วแข็งแรงกว่าก้อนเดียวของฉันทั้งหมดนั่นแหละ” เจียงอี้หยางหายใจแขม่วหน้าท้องเข้าไป“เดี๋ยวพวกผู้หญิงจะรอนานนะ”

        “อ๋อ” ซือจวิ้นลากเสียงยาวจากนั้นจึงพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่แฝงความหมายบางอย่างไว้ : “เจียงอี้หยางจะไปมีกะจิตกะใจดูหุ่นของพวกนายได้ยังไงยังมีคนอื่นที่รอดูอยู่ข้างนอกไหมล่ะ? ”

        พวกเขาเดินออกมาพลางพูดคุยกันไปด้วยรีสอร์ตบ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้มีบ่อน้ำพุร้อนทั้งแบบเป็นห้อง ทั้งแบบกลางแจ้งเจียงอี้หยางบอกว่าตอนนี้ไม่หนาวเท่าไหร่ อีกทั้งแบบกลางแจ้งก็น่าสนุกกว่าเพราะมันเป็นแบบเปิดโล่งทั้งหมดในตอนที่พวกเขาเดินออกมาก็เห็นเซวียอวี่กับหวังหลินหลินลงไปแช่น้ำอยู่ในสระเล็กๆที่อยู่ห่างออกไปเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังกำลังโบกมือทักทายพวกเขา

        “ให้ตายสิ” ซือจวิ้นจิ้มเข้าไปที่ข้างเอวของเจียงอี้หยางพร้อมทั้งยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจ : “ไม่เป็นไปตามแผนเลย”

        “แผนบ้านนายสิ” เจียงอี้หยางกระแทกไหล่ของซือจวิ้นพลางพูดตอบโต้กลับไป

        ในขณะที่มองดูพวกเขาสองคนเดินไปหาสองสาวอย่างกระดี๊กระด๊าชวีเสี่ยวปอก็ดึงเซี่ยเจิงเอาไว้ : “พวกเราไม่ต้องเข้าไปร่วมสนุกกับพวกเขาหรอก”

        เซี่ยเจิงยิ้ม : “ได้หมดเลย”

        ทั้งสองคู่จึงหาสระน้ำเล็กๆ ที่อยู่ตรงบริเวณแถวนั้นทันทีที่กระโดดลงไปชวีเสี่ยวปอก็รู้สึกว่ารูขุมขนทั้งร่างกายของเขาคลายเปิดออกมาทุกอณูจนทำให้เขาผ่อนลมหายใจออกมาอย่างรู้สึกผ่อนคลาย

        ส่วนเซี่ยเจิงก็ค่อยๆ นั่งลงที่ด้านข้างเขาอย่างช้าๆ ทั้งยังใช้มือวักน้ำขึ้นมาตบๆตรงบริเวณไหล่ที่แช่ลงไปไม่ถึง

        ชวีเสี่ยวปอมองเขาพร้อมทั้งหัวเราะพลางพูดออกไปว่า : “ท่าทางแบบนี้ของนายเหมือนปู่ฉันตอนแช่ในอ่างอาบน้ำไม่มีผิด ตลกสุดๆ ”

        “ทำให้ร่างกายชินกับอุณหภูมิสักหน่อยไง” เพิ่งจะลงมาได้ไม่กี่นาที ใบหน้าของเซี่ยเจิงก็แดงขึ้นมาแล้วเขาหย่อนก้นลงไปจนทำให้ทั้งตัวของเขาจมลงไปในน้ำ “อ่า สบายสุดๆ ”

        “ต้องการอาบน้ำด้วยไหม คุณปู่ท่านนี้” ชวีเสี่ยวปอยื่นมือไปตีลงบนผิวน้ำมองดูหยดน้ำที่กระเซ็นขึ้นมาบนหน้าของเซี่ยเจิง เซี่ยเจิงจึงลูบผมทั้งหมดไปด้านหลังเผยให้เห็นหนาผากอันขาวผ่องและเรียบเนียนแม้แต่ขนคิ้วของเขาก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำจึงทำให้รอยแผลเป็นบนคิ้วของเขาชัดเจนมากยิ่งขึ้นแต่ทั้งตัวของเขากลับดูสะอาดสะอ้านเป็นอย่างมาก

        ขาวสะอาด

        ทันใดนั้นชวีเสี่ยวปอก็คิดถึงคำนี้ขึ้นมา รู้สึกว่ามันช่างเข้ากับเขามากเลยทีเดียว

        “ตอนนี้ไม่ต้องการ” เซี่ยเจิงหรี่ตามองเขาไม่รู้เลยว่าชวีเสี่ยวปอกำลังจ้องมองมาที่ตัวเอง

        “เซี่ย...” ชวีเสี่ยวปอกำลังจะพูดอะไรออกมาสักอย่าง แต่จู่ๆก็ถูกใครบางคนพูดแทรกขึ้นมาก่อน

        “นายสองคนไม่ไปตรงนั้นเหรอ !”หวังหลินหลินเดินข้ามายืนอยู่ด้านข้างสระแล้วพูดออกมาชวีเสี่ยวปอจึงรีบหันไปมองทันทีแต่ในตอนที่มองไปยังหวังหลินหลินเขาก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยจะมีมารยาทสักเท่าไหร่ที่มองตรงขึ้นไปยังสองขายาวของหญิงสาวจากมุมนี้เขาเลยรีบก้มหน้าลงทันที

        “คนเยอะไปหน่อยน่ะ” เซี่ยเจิงมองชวีเสี่ยวปอครั้งหนึ่ง แล้วจึงตอบออกไป

        “ฮ่าๆ ฉันนึกว่าพวกนายเขินซะอีก”หวังหลินหลินเอียงศีรษะพร้อมทั้งหัวเราะออกมาแต่ที่เห็นได้ชัดก็คือเธอหัวเราะให้กับชวีเสี่ยวปอ “ไม่ไปจริงๆ เหรอ? คนเยอะๆ สนุกนะ”

        “ได้ อีกสักพักนะ” ชวีเสี่ยวปอพูด

        “งั้นฉันจะรอนาย...พวกนายนะ”หวังหลินหลินดูเหมือนว่าจะตั้งใจเว้นวรรคไปชั่วครู่จากนั้นก็โบกมือให้ชวีเสี่ยวปอแล้วเดินออกไป

        ชวีเสี่ยวปอมองไปยังด้านหลังของเธอ แล้วจู่ๆก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติไป

        จนกระทั่งเขาหันศีรษะกลับมามองเซี่ยเจิง ถึงได้รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น