เปิดภาคเรียนแรกกิจกรรมรับน้องของรุ่นพี่ในมหาลัยผ่านไปอย่างสนุกสนาน เนื่องจากมหาลัยมีนโยบายให้มีกิจกรรมรับน้องแบบสร้างสรรค์ รุ่นพี่จึงพารุ่นน้องปีหนึ่งทำกิจกรรมแบบง่าย ๆเน้นการทำความรู้จักกัน เพื่อที่จะได้ช่วยเหลือกันได้ยามจำเป็
ช้างและแคนเลือกเรียนคณะวิศวะเหมือนกัน แต่คนละเอกวิชาบางวิชาที่เป็วิชาพื้นฐานจะได้เรียนด้วยกันบ้าง
ช้างเลือกเรียกเอกวิชาวิศวคอมพิวเตอร์ ตอนนี้เขามีเพื่อนใหม่ในมหาลัยที่สนิทกันอยู่ห้าคน เปรี้ยวซึ่งเป็หญิงสาวสวยเป็หัวหน้ากลุ่ม ธูปเป็คนหน้าตาดีนิสัยเรียบร้อย ทิวหน้าตาหล่อสูงยาวเข่าดีมันสูงตั้ง180 ซม.เขาอิจฉามันมาก เหมยเป็คนไทยเชื้อสายจีนหน้ากลมตาชั้นเดียวสวยแบบอาหมวยของแท้และเขานายกรินทร์ ธนจิรกานต์ หรือเพื่อนๆเรียกว่าไอ้ช้าง ลูกชายกำนันสิงค์กับคุณนายพรรณนาราที่หน้าตาหล่อเหลาที่สุดในกลุ่ม
“ช้าง!ไปกินข้าวได้แล้ว”
ฝ่ามือของเปรี้ยวตบเข้าที่ไหล่ของช้างอย่าแรงทำให้ช้างสะดุ้ง
“เชี้ย! ผ่ามือหรือตีนหมีว่ะโครตเจ็บ”
ช้างร้องอุทาน
“สัตว์! เรียกตั้งนานแกก็ไม่ตอบสักทีละเมอหาผัวอยู่รึไง”
เปรี้ยวว่าเพื่อนอย่างขำๆ ช้างมองหน้าเปรี้ยวอย่างปลงๆตอนรู้จักกันแรกๆ ก็ เธอ คุณ เขา พอผ่านไปสองเดือนเท่านั้นด้วยความสนิทกันทั้งเหี้ยทั้งสัตว์ มากันเป็ซาฟารี เห็นมันหน้าตาสวยแบบนี้อย่าให้ด่าเลยขนาดเขาที่ว่าปากจัดแล้วยังย้อมแพ้ให้มัน
“อย่างกูต้องมีเมียโว้ยยย”
เขาตอบกลับไปอย่างโมโหเปรี้ยวมันชอบบอกว่าเขาสวยต้องมีผัวสักวันมันเป็สาววายของแท้ขนาดพี่ชายมันจังโดนจับจิ้นไปทั่ว
“ไป ๆลุกไปกินข้าวกัน เดี๋ยวตอนบ่ายสองมีเรียนอีกคาบนะครับ”
ธูปเดินเข้ามาห้ามก่อนที่เพื่อนทั้งสองจะประชันฝีปากกัน
“ไปกินไหนดี?”
เหมยถามความเห็นของเพื่อนๆ
“ไปกินฝั่งคณะแพทย์ไหมเอารถทิวไป?”
ทิวแสดงความเห็น ในกลุ่มของพวกเขาห้าคนมีทิวและเปรี้ยวเป็คนกรุงเทพฯ พักอยู่บ้านและใช้รถยนต์มาเรียน
“ตกลง”
ทุกคนตอบเป็เสียงเดียวกัน
ภายในบริเวณโรงอาหารของคณะแพทย์ช้างกำลังมองหาโต๊ะว่าง โรงอาหารคณะนี้นักศึกษาคณะอื่นชอบแวะมาทานกันเพราะสถานที่หรูหราอาหารก็อร่อยกว่าโรงอาหารของที่อื่น
“แกกินอะไรช้างธูปเอาอะไร?”
ทิวถามเพื่อ
“กูเอาเตี๋ยวเล็กหมูตุ๋น”
ช้างตอบเพื่อนก่อนจะนั่งและวางกระเป๋าบนโต๊ะ
“เราเอาเหมือนทิวก็ได้”
ธูปตอบก่อนจะว่างกระเป๋า
“ใครจะเอาน้ำอะไรเราจะไปซื้อให้?”
ธูปถามความ้าของเพื่อนๆ
“แปปซี่”ทิวตอบ
“น้ำลำไย”
ช้างบอกธูปเปรี้ยวตบหัวช้างทันที
“อิช้าง มึงกินอย่างอื่นเป็ไหมจะไปกินที่โรงอาหารคณะไหนมึงก็แดรกแต่เมนูเดิมๆเตี๋ยวหมูตุ๋นกับน้ำลำใยเนี้ยเปลี่ยนบ้างเถอะ”
เปรี้ยวว่าให้ช้าง
“เอ๊าก็คนมันรักเดี๋ยวใจเดี๋ยวนี้หว่า”
ช้างหันไปตอบเปรี้ยว
“เราว่าช้างี้เีคิดมากกว่า”
ธูปว่าให้ช้างก่อนที่จะเดินออกไปจากโต๊ะเพื่อซื้อน้ำให้กับทุกคน
“กูผิดสะงั้น^0^” ช้างพึมพำทำหให้เพื่อนทั้งสามหัวเราะ
“เฝ้าโต๊ะดีๆ”
เหมยบอกช้างก่อนที่จะเดินตามเปรี้ยวไปทางร้านอาหาร
กำลังนั่งกินข้าวกันอยู่ดีๆ เสียงร้องและของนักศึกษาสาวๆที่โรงอาหารก็ดังขึ้น ช้างหันไปมองตามเสียงร้องของทุกคนก่อนจะมองเห็นผู้ชายที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว เดินนำหน้านักศึกษามาทางโรงอาหาร เขาสวมแว่นตาไร้กรอบ จมูกโด่งเป็สันหน้าตาคล้ายคนต่างชาติด้วยความสูงที่สูงกว่านักศึกษาทุกคนที่เดินตามมาข้างหลัง ทำให้ผู้ชายคนนั้นดูเด่นกว่านักศึกษาที่เดินตามหลังมาด้วยกัน ช้างมองแวบหนึ่งก่อนที่จะหันมาสนใจก๋วยเตี๋ยวของเขาตนที่กำลังกินหูของเขาได้ยินนักศึกษาโต๊ะข้างๆกระซิบกระซาบพูดคุยกันเบา ๆ
“แก นั้นอาจารย์หมอที่หล่อที่สุดในมหลาลัย”
นักศึกษาสาวหนึ่ง
“อ๊ายยหล่อมากแก”
นักศึกษาสาวสอง
“โอ้ยย ถ้าได้สักคืนฉันจะไม่ลืมพระคุณเลย”
เสียงผู้ชายแอ๊บสาวดังขึ้น ทำให้ช้างคิดตามผู้ชายที่หุ่นล่ำแอ๊บสาว กำลังปลุกปล้ำกอดจูบอาจารย์หมอสุดหล่อที่สาว ๆ คลั่งไคล้ ด้วยจินตนาการที่เป็เลิศทำให้ช้างตกตะลึง แค๊กแค๊ก ช้างไออย่างแรงเขาสำลักก๋วยเตี๋ยวที่กำลังกิน
“ช้างเป็อะไรไหม”
ธูปยกมือลูบหลังให้เพื่อนพร้อมกับยื่นน้ำให้
“อี๊ อีช้างทำไมแกซกมกอย่างนี้”
เปรี้ยวพูดเสียงดังก่อนที่จะส่งทิชซู่เปียกให้ เขารับทิชซู่มาจากมือเพื่อนสาวมาเช็ดปากเช็ดจมูก
“กูขอโทษ”
ช้างบอกเพื่อนๆ
“ไม่เป็ไรนายเป็ยังไงบ้าง”
เหมยถามเพื่อนด้วยความเป็ห่วง
“ดีขึ้นแล้ว”
ช้างตอบพร้อมกับไอออกมาอีกครั้ง
“โอเค งั้นก็เก็บของแล้วกลับกันเถอะ”
ทิวชวนเพื่อนๆขณะที่กลุ่มของช้างเดินออกมาที่ลานจอดรถ
พระเพลิงหรือด๊อกเตอร์นายแพทย์พระเพลิง ธารธาราวรโชติ ที่กำลังเป็ที่กล่าวถึงของนักศึกษาในโรงอาหาร กำลังนั่งรอเพื่อนอยู่ภายในรถ พระเพลิงมองเด็กนักศึกษาเดินผ่านหน้ารถของเขาไปและกำลังจะขึ้นรถที่จอดอยู่ข้างๆ รถของเขา
เด็กนักศึกษาคนหนึ่งหยุดเดินและหันหน้ามาทางประตูรถข้างคนขับแล้วส่องกระจกเอา รถคันนี้พระเพลิงติดฟิล์มปรอทกันร้อนทำให้คนข้างนอกมองไม่เห็นคนข้างในรถ
ช้างที่ไม่รู้ว่าภายในรถมีคนนั่งอยู่ ได้เอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดจมูก ยิงฟัน หันซ้ายหันขวาก่อนจะเอาลิปมันออกมาทาปาก เพราะเขารู้สึกว่าปากแห้งก่อนจะเม้มและทำปากจู๋ ภายในรถพระเพลิงกำลังยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปไว้เขารู้สึกตลกเด็กคนนี้มาก
“มึงจะขึ้นรถได้รึยังส่องอยู่นั้นแหละส่องให้ตายมึงก็ไม่มีวันสวยขึ้นหรอก” เปรี้ยวเลื่อนกระจกรถลงพร้ะโกนด่าเพื่อนด้วยความหมั่นใส้
“กูหล่อเถอะ”
ช้างร้องด่าเพื่อนพร้อมกับเปิดประตูรถขึ้นนั่งข้างคนขับ พระเพลิงมองตามท้ายรถที่ขับออกไปจนสุดสายตาก่อนจะเปิดเล่นคลิปโทรศัพท์ที่เขาเพิ่งถ่ายจะว่าไปเด็กคนนี้ก็น่ารักดีพระเพลิงอมยิ้มอย่างอารมณ์ดีมือกดเล่นคลิปอีกครั้ง เสียเคาะกระจกดังขึ้นเพลิงเก็บมือถือแล้วกดเปิดประตูให้หญิงสาวเปิดประตูขึ้นมาบนรถ
“ขอโทษที่ทำให้เพลิงต้องรอ”
แพรวพราวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิด เธอและพระเพลิงรู้จักกันมาได้ห้าปีแล้ว ั้แ่ครั้งที่พระเพลิงไปต่อปริญญาที่ต่างประเทศ ตอนนั้นเธอไปเรียนต่างประเทศเหมือนกัน ได้รู้จักกับพระเพลิงเพราะเพื่อนของเธอแนะนำอีกที
เมื่อเธอเรียนจบก็กลับประเทศไทยและมาสมัครเป็อาจารย์สอนที่มหาลัยแห่งนี้ เพราะได้ข่าวว่าพระเพลิงรับเป็อาจารย์สอนพิเศษให้กับนักศึกษาคณะแพทย์
ตลอดเวลาที่ได้รู้จักกันพระเพลิงไม่เคยแสดงความรู้สึกพิเศษกับเธอเลย นอกจากความเป็เพื่อนแต่แพรวพราวหวังว่าความสนิทสนมจะทำให้พระเพลิงเปลี่ยนใจ เพราะมีข่าวซุบซิบบนอินเตอร์เน็ตเื่ที่เธอและพระเพลิงคบหาดูใจกัน แต่พระเพลิงก็ไม่เคยออกมาปฏิเสธหรือตามแก้ข่าวทำให้แพรวพราวมีความหวัง
“เพลิงจะพาพราวไปทานข้าวที่ไหน”
“จอมทัพกับมินทร์เพื่อนอีกสองสามคนโทรบอกว่าจองโต๊ะร้านอาหารเรือนเ้านางไว้แล้ว”
เพลิงตอบหญิงสาวที่นั่งข้างๆก่อนที่จะขับรถออกไปจากลานจอดรถ
8K
