'พี่รู้ไหมว่าฉันรักไนเจลมากแค่ไหนกัน'
'เดี๋ยวยัยน้องคลั่งวายเมื่อวันก่อนเธอเพิ่งบอกฉันว่ารักฮาเรฟอะไรนั่นไม่ใช่หรือไงทำไมวันนี้ถึงกลายเป็ผู้ชายอีกคนไปได้?' ผมมองเธออย่างหนักใจ 'เธอกลายมาเป็ผู้หญิงหลายใจไปเสียแล้ว!'
'พี่โง่พี่ช่างไม่เข้าใจอะไรเอาเสียเลย' ยัยน้องสาวส่งสายตาสิ้นหวังมาทางผม 'ความรักเป็สิ่งที่กำหนดไม่ได้ พี่ไม่เข้าใจหรือไงกัน? วันนี้ฉันรักเขา วันพรุ่งนี้ฉันรักอีกคน เกิดมาหนึ่งชีวิตไม่คิดว่าน่าเศร้าเกินไปหรือไงที่รักคนแค่เพียงคนเดียว!'
'อ้อ— เหรอ—' เอ่ยออกไปอย่างเอื่อย ๆคล้ายไม่สนใจเท่าไหร่นัก 'แล้วระหว่างไนเจลคู่กับกิลเบิร์ตที่เธอกรี๊ดนักหนากับไนเจลคู่กับตัวเธอ...’
'แน่นอนว่าต้องเป็กิล!แม้ว่าฉันจะรักไนเจลมากแค่ไหน แต่ตัวฉันปริ่มที่จะเห็นไนเจลอยู่กับกิลมากกว่า...พี่ต้องเข้าใจว่าสาววายเป็สิ่งมีชีวิตที่สามารถถอยได้เพื่อความรักของคนสองคนที่งดงามยิ่งกว่า...’
เห... ผมเลิกคิ้ว 'ถ้าไนเจลชอบผู้หญิง?'
'โดจินเล่มต่อไปฉันจะเขียนNC-21[1] เป็แนวฆาตกรรมยัยนั่นที่มาตีท้ายครัวแพริง[2]ของฉัน!'
น้องสาวผมกลายเป็สาววายหัวรุนแรงไปเสียแล้ว
แต่เพราะยัยนั่นคือน้องสาวสำหรับพี่ชายแล้วแม้ว่าตอนนี้จะไม่รักเท่าวันวานผมก็ปิดตาลงข้างหนึ่งแล้วยอมรับทุกอย่างที่เป็เธอ'แล้วว่าแต่ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงมาบอกฉันว่าชอบไนเจลล่ะ?'
แม้ว่าพี่ชายอยากจะอัปเดตชีวิตน้องสาวมากแค่ไหนแต่เื่ผู้ชายที่น้องสาวคลั่งวายปลื้มอยู่ผมกลับเฉยชานัก
อาจจะเพราะพวกเขาล้วนเป็หนุ่มหล่อในจอแตะต้องไม่ได้ ผมเลยไม่ได้เล่นบทบาทพี่ชายที่ไม่ปลื้มแฟนหนุ่มของน้อง
'อาพี่ทำฉันนอกเื่ไปไกลมาก! ใช่แล้ว ฉันมาบอกพี่ก็เพราะ...’
คุณคิดว่าขี้ปากของซาลซาอัลสามารถเชื่อได้แค่ไหน?
ประเมินจากสัน...หมายถึงนิสัยแล้วโคตรไม่น่าเชื่อ แต่ประเมินจากพลังแล้วก็ชวนลังเล
มองดูเ้าชายที่ออกจากร่างแล้วกระดิกเท้าอยู่บนเตียงอยากจะถามเหมือนกันชีวิตนี้ว่างมากหรืออย่างไรแต่คิดไปคิดมาลองเขามีพลังแบบนี้ให้มีงานหรือเดินเพ่นพ่านนี่สิแปลก
แต่โดนขังขนาดนั้นยังออกมาได้พวกเครื่องประดับที่นี่ไม่ขลังเอาเสียเลย!
สู้พระกับจตุคามบ้านผมไม่ได้จริง ๆไม่สิ อย่างหลังเกิดมันใส่แล้วคงกระพันขึ้นมาทำไง? แค่นี้ก็น่ารำคาญมากอยู่แล้วเกิดมีกายเหล็ก ร่างะนี่แย่พอดี!
“ไนเจล กาเวน...”ซาลซาอัลหลับตา “...ตอนเด็กตรวจสอบออกมาว่ามีพลังและเทพสายน้ำแข็งแต่พอโตมาถึงรู้ว่าความจริงแล้วมีพลังต้องห้ามธาตุน้ำสามารถควบคุมของเหลวได้ทุกอย่าง... แน่นอนว่าทุกอย่างที่ว่านี่หมายถึง 'เื' ด้วย”
ผมทำหน้าปวดใจ...ไม่ได้เศร้าใจกับพลังต้องห้ามของไนเจล แต่เศร้าเพราะองค์ประกอบของเขาต่างหาก!
ไนเจลหน้าตาดีมากอยู่แล้วยังไม่รวมคาแรกเตอร์สุดฮิตะที่ต้องมีประดับทุกเื่อย่างหนุ่มเ็าแต่อ่อนโยนเล็ก ๆ กับคนที่รักนั่นอีก!คราวนี้ยังเสริมมาด้วยพลังที่โคตรโกงวิ่งตามฮาเรฟไปด้วย
จุดยืนของผู้ชายในโต๊ะกลมอยู่ไหนกัน?! พวกคุณลำเอียงเกินไปหรือเปล่าครับทีมงาน!
“พลังน่าสนใจแต่ดันมาอยู่กับคนที่...” ซาลซาอัลพลิกตัวลอยบนอากาศ “ดีจนน่ารำคาญ”
เฮ้! เ้าชายนายคงไม่ได้คาดหวังให้คนมีพลังแบบนี้ไปควบคุมเืทำร้ายชาวบ้านหรอกนะ? ทุกคนไม่ได้ชั่วเหมือนนายนะครับ!
“เอาเื่นี้ไปขู่มันสิ”เหมือนกลัวผมคิดว่าเขายังชั่วไม่พอ เ้าชายเลยเสริมให้...เลวแบบกู่ไม่กลับ “หมอนั่นอาจจะไม่เชื่อบ้างแต่ว่า...ถ้าหากฉันใช้พลังสนับสนุนกระตุ้นให้พลังนั้นตื่นแล้วละก็... หึ ๆ!”
มุมปากผมกระตุก ทำไมชื่อน่ารัก ๆอย่างพลังสนับสนุนถึงอันตรายทุกครั้งที่นายเอ่ยกันซาลซาอัลหรือเพราะคนใช้เป็นายกันแน่ชื่อแสนน่ารักมุ้งมิ้งมันเลยเล๊วเลว
ด้วยความเป็คนดีในสายเืผมเลยแย้ง “มัน...ไม่ถูกต้องเท่าไหร่นะ! ผมอยากได้มิตรภาพอย่างที่ยั่งยืน ผมอยากจะคบกับเขา...อย่างแท้จริง”
หล่อไปไหน เอ้า ยืด ๆ
ซาลซาอัลทำหน้าหยามเหยียด “เหอะ... น่ารำคาญชะมัดถ้าไม่ขู่มันแล้วนายคิดจะทำยังไง?”
“ก็... แต่งตัวดี ๆ”เกาแก้มหน้าแดงเล็กน้อย “แล้ว... อะแฮ่ม!ใช้ความหล่อเข้าสู้!”
อั๊ก! ของลอยมากระแทกหัวผม!คู่กรณีคนใหม่แต่โหดไม่แพ้คนเดิม... ผมทำอะไรได้? ปาดน้ำตาแล้วหยิบของไปวางที่เดิมไง...
“โคตรสิ้นคิด...”ซาลซาอัลหยามเหยียด ไม่ปล่อยให้ผมแย้งเ้าชายก็สะบัดมือผมเหมือนเห็นเส้นไหมสีดำที่ปรากฏอยู่รอบนิ้วของเ้าชายก่อนมันจะมาทะลุผ่านร่างกายผม
ผมหน้าเสีย “นี่นายกำลังผูกดวงเนื้อคู่กับผมเหรอ?”ผมไม่อยากมีเนื้อคู่เป็ผู้ชาย และยิ่งไม่อยากมีเนื้อคู่เป็ซาลซาอัลด้วย!อั๊ก! ผมตบตัวเอง
“...น่าสะอิดสะเอียนนายคิดว่าผู้ชายอย่างฉันหาผู้ชายหน้าตาดีกว่านายไม่ได้หรือไง?”
“นะ... นะ...นายเล็งไนเจล?!” ผมเบิกตากว้างสั่นกลัวซาลซาอัลแท้จริงนิยมผู้ชายหรือเนี่ย!บางทีการที่เขามาที่นี่อาจจะ้าเชื่อมความสัมพันธ์กับไนเจลผ่านผมก็ได้!
มุมปากของเ้าชายกระตุก ผลัวะ!ผมตบตัวเองอีกแล้ว...
เหมือนการตบรอบสองทำให้สติเริ่มกลับมาจนเริ่มประมวลได้ เบิกตากว้างมองไปที่ซาลซาอัลแล้วเริ่มสั่นอีกรอบ “นะ นะ นาย!นายควบคุมร่างกายผม!!”
ไม่ซาลซาอัลเก็บกดเขาก็คงรอฉากนี้มานานเ้าชายเชิดหน้าขึ้นหัวเราะอย่างชั่วร้าย “ใช่! ใช่! ฉันควบคุมร่างกายนาย! คราวนี้...”
ผมร้องไห้ไม่ยอมรับ “นายคงจะไม่ได้คิดเอาร่างกายผมไปปู้ยี่ปู้ยำใช่ไหมไอ้เกย์!ผมยิ่งน่ารักมากอยู่ด้ว... อั๊ก!!”
“หุบ-ปาก!!ในเมื่อนายพูดมากแบบนี้ก็ไม่ต้องพูดแล้วเพราะต่อจากนี้...
ฉันจะจัดการเอง!”
…
ม่ายอาววววววว!
ผมกำลังอึดอัด...
มองไปทางไนเจลที่กำลังสนทนากับฮาเรฟประหนึ่งโลกนี้มีแค่สองเราฮาเรฟนายมาช่วยผมจริง ๆ ใช่ไหม? ทำไมั้แ่เข้ามาที่นี่ผมถึงไม่ได้คุยกับไนเจลเลยล่ะ!นายคงไม่ได้เอาความสัมพันธ์อันแสนแน่นแฟ้นของพวกนายมาหยามผมใช่ไหม?!
แต่นั่นมันจิ๊บ ๆ
สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือซาลซาอัลที่กำลังลอยไปมาอยู่กลางอากาศมือของเขามีด้ายสีดำที่ร้อยอยู่กับตัวผม และฮาเรฟที่มีพลังแห่งแสงสว่างจะมองไม่เห็นมันเลยแม้แต่น้อย...พระเ้า เขาเป็พลังคู่ตรงข้ามของนายนะ!ถ้านายไม่รู้สึกตัวเลยแบบนี้เวลาเขาก่อความชั่วนายจะช่วยเหลืออย่างไรล่ะ!
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนในที่สุดไนเจลก็หันมามองทางผมครู่หนึ่งและเบือนหน้าไปทางอื่น ขณะที่ฮาเรฟจ้องผมนิ่งสักพักก่อนเขาจะขอตัวออกไปจึงเหลืออยู่แค่ผมกับไนเจลที่มองหน้ากันปริบ ๆ
อ้อ ซาลซาอัลที่นอนลอยไปมาด้วย...
ขัดฟีลสองต่อสองชะมัด
“...กิล...”ไนเจลเหลือบมองผม “อันที่จริง... ผม... คือ...”
หน้าตาน่ารักที่กำลังสับสนทำเอาความน่ารักเพิ่มขึ้นจนผมอยากจะไปกอดปลอบ!แต่เพราะร่างนี้ถูกซาลซาอัลควบคุมอยู่เพราะอย่างนั้นสิ่งที่หมอนั่นทำก็คือ...
ปึก!
“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นไนเจล...กาเวน”
เอามือดันโซฟากักขังร่างของไนเจลเอา...ไว้...
กู๊ดจ๊อบซาลซาอัล!!
อยากจะยกนิ้วให้กับซาลซาอัลกับท่านี้!โอ้ย แง! ความดันจะขึ้น! ยิ่งเห็นดวงตาที่เบิกกว้างอย่างใของไนเจลก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะหมองลงเพราะความเสียใจนั่นยิ่งทำเอาหัวใจผมสั่นไหว...อ๊ากกกก!!
แน่นอนใจอย่าง ร่างกายไปอย่าง!มุมปากของผมกระตุกขึ้นตามมือของซาลซาอัล หนังตาหย่อนลง (หรี่ตา) “ไม่ต้องพูด...อะไรทั้งนั้น
แค่ฟังฉันอย่างเดียวก็พอ”
...เดี๋ยว ๆคำพูดมหาเมะนี่มันอะไรกัน?!
ผมแค่อยากได้น้องชายนะ! ไม่ใช่ภรรยา!
“...ผม...”ไนเจลหลุบตาลง น่ารักมากแต่ผมเริ่มใจระทึก... ไนเจล เราห้ามก้าวผ่านเส้นทางพี่น้องเด็ดขาดเลยนะ!!
มือข้างหนึ่งของผมถูกบังคับให้จับไปที่ปลายคางของไนเจล “กำลังลำบากใจ?หึ แต่เื่นั้นฉันไม่สนใจเท่าไหร่หรอกนะ... กาเวนที่ฉันอยากจะบอกนายคือ...”
“...แกเป็ใคร”
ผลัวะ!
เกินกว่าใครจะคาดคิดใบหน้าที่เคยตื่นตระหนกกลับราบเรียบพร้อมกับมือที่ฟาดเข้ามาเต็มแรงที่ท้องจนร่างของผมปลิว!ซาลซาอัลเบิกตากว้างอย่างใ เขาไม่เจ็บ... แต่ผมนี่สิเจ็บ!!
ร่างปะทะกำแพงก่อนจะไถลลงกับพื้นสายตาเห็นรองเท้าที่มาหยุดอยู่ตรงหน้าก่อนที่มันจะง้างขึ้นแล้วบดมาที่หลัง...เดี๋ยว ๆ!! หมอนี่มันใคร แน่นะว่านี่ไนเจลสุดน่ารักของผมไม่ใช่ฮาเรฟน่ะ?!!
“ตอบมา...”บดเท้าหมุนที่หลังเจ็บมาก... น้ำตานี่ไหลพรากเลย
“...แกทำอะไรกับกิลของฉัน?”
อยากจะกู่ร้องดีใจ กิลของฉัน? ในที่สุดไนเจลก็เห็นผมเป็พี่ชายที่น่ารักและกำลังหวงพี่ชายใช่ไหม?!ฮะ ๆ แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าผมไม่ได้โดนคนพูดเหยียบอยู่นะ..
SOS ไปหาซาลซาอัล!เ้าชายช่วยด้วย! แต่เหมือนเ้าชายจะไม่สนใจผมเท่าไหร่นัก เขามองไนเจลตาเป็ประกายก่อนจะพึมพำว่า“เยี่ยมชะมัด... อยากได้หมอนี่มาเป็ลูกน้องจริง ๆ หึๆ...”
ไอ้เวรปลื้มใหม่ลืมเก่านี่นิ...
“ตอบมา!!”
เหมือนว่าไนเจลผีสิง (?) คนนี้จะใจร้อนมากกว่าปกติเพราะเขาดึงเท้าก่อนจะกระแทกกลับมาอีกครั้งจนน้ำตาผมไหล โคตรเจ็บเป็บ้าเลย!โลกเดิมผมการใช้กำลังปรับห้าร้อยเลยนะ!
ตาเริ่มพร่าแล้วด้วย...
ร่างกายของกิลเบิร์ตไม่ได้เรียนการต่อสู้มาเหมือนกับคนอื่นเวทมนตร์ก็ไม่ค่อยสนใจ ยังไม่รวมที่ว่าร่างนี้เป็เด็กอีก... ผมคิดว่า...
ผมเริ่มจะไม่ไหวแล้ว
ขณะที่รู้สึกเหมือนกำลังจะหลับนั้นอยู่ๆ ก็นึกถึงยัยน้องสาวคลั่งวายขึ้นมา ครั้งหนึ่งเธอเคยคลั่งไนเจลมากผมเองก็ไม่ค่อยสนใจฟังเท่าไหร่นัก... แต่พอนึก ๆ ย้อนดูแล้วมันก็...
…
'แล้วว่าแต่ทำไมอยู่ดีๆ ถึงมาบอกฉันว่าชอบไนเจลล่ะ?'
'อาพี่ทำฉันนอกเื่ไปไกลมาก! ใช่แล้วฉันมาบอกพี่ก็เพราะว่าแพริงฉันไม่ใช่ความฝันแล้วแหละพี่โง่!!'
'หืม?' ผมไม่สนใจเท่าไหร่นักเพราะว่าแพริงเธอมีเต็มไปหมด 'แล้ว?'
'ปฏิกิริยาน่าเบื่อชะมัด!แต่เอาเถอะ พี่ไม่สนใจฉันก็จะเม้าท์!รู้ไหมว่าเกมล่าสุดฉันไปเล่นรูทของไนเจลแล้วเจออะไร? หุ หุหุ! มันคือความลับที่แสนโฮกฮากของไนเจลไงล่ะ!'
'อ่าฮะ อ่าฮะ' ยัยน้องสาวคลั่งวายก็รู้ดีว่าผมไม่ฟังแต่อารมณ์เมาท์ของเธออยู่ขั้นสูง ผมไม่สนใจเธอก็อยากจะพูดอยู่ดี
'กิลเป็รักแรกของไนเจล!แน่แหละว่ากิลต้องไม่รู้อยู่แล้ว!ฉันก็ว่าอยู่ว่าทำไมเล่นรูทกิลทีไรจะต้องเห็นไนเจลออกมาทุกทีเลยแถมคำพูดเหมือนกีดกันบางครั้ง ตอนแรกฉันนึกว่าหึงแคสมาตลอดแต่มัน หึ หึ หึ'
'เธอมโนไปเอง' ผมบอกปัดบางทียัยน้องสาวคลั่งวายก็ชอบเอา ฟิกชัน[3]มาผสมกับเนื้อเื่ในเกมมั่วไปหมด
'ฉันแยกออริจินอล[4]กับฟิกชันออกน่า!พี่ดูถูกฉันเกินไปแล้วนะ!' น้องสาวคลั่งวายทำหน้าไม่พอใจ 'พี่ช่างไม่รู้จิตใจผู้ชายเอาเสียเลย'
เฮ้ น้องสาว พี่เธอยังเป็ 'ผู้ชาย' อยู่นะ! คำพูดแบบนี้มันหยามกันเกินไป!
'ถ้าไม่รักแล้วเขาจะห่วงทำไม?ถ้าไม่รักแล้วจะโกรธทำไมเมื่อเห็นกิลถูกทำร้าย? แล้วถ้าไม่รักเขาจะขัดขวางทางรักเพื่อนทำไมกัน?' ยัยน้องสาวเอ่ยออกมาอย่างดื้อดึงเชิดหน้าขึ้นคล้ายจะต้อนผม
'เพื่อนห่วงเพื่อนมันผิดตรงไหน?ถ้าไม่ห่วงก็ไม่เรียกว่าเพื่อนแล้ว...และถ้าเพื่อนถูกทำร้ายเธอจะไม่ไปช่วยว่างั้น? อีกอย่างถ้าเพื่อนจะเป็เกย์...ขนาดพี่มีน้องสาวอย่างเธอยังอยากขัดขวางมันเลย'
'พี่ช่างหยาบช้า!'
'น้องสาวคลั่งวายเธอต้องแยกโลกความจริงกับโลกบอยเลิฟของเธอให้ออกนะ!'
'หึ' น้องสาวเบ้หน้า 'แต่ฉันไม่มโนหรอกยังไงไนเจลต้องรักกิลแน่ ๆ ไม่งั้น... ทำไมไนเจลถึงรู้ล่ะว่ากิลเกิดวันไหน?ชอบกินอะไร? แถมไม่ว่าเมื่อไหร่ก็อยู่ด้วยกันเสมอโกรธเวลาที่กิลร้องไห้ หัวเราะเมื่อกิลมีความสุข
ทั้ง ๆที่กับแคสซึ่งเป็ตัวเอกของเื่เขายังไม่เคยหัวเราะให้กับฉันเลยแท้ ๆ ...
พี่ชาย ถ้านั่นไม่เรียกว่ารัก...แล้วมันจะเรียกว่าอะไรกัน?'
นั่นเรียกว่ามิตรภาพไงยัยน้องคลั่งวายบางทีผู้หญิงก็ไม่ค่อยเข้าใจมิตรภาพผู้ชายเอาเสียเลย! ผมถอนหายใจน้องสาวผู้อยู่ในแดนฟินแลนด์ยากจะเรียกเธอกลับมาแล้ว
'แล้วก็ล่าสุดตอนเล่นรูทไนเจลฉันที่เล่นเป็แคสน้อยกำลังเจอ ไนเจลแอบจูบกิลตอนหลับอยู่ด้วย!'
...เธอพล่ามฟิลลิงมาบ้าอะไรมากมายในเมื่อจุดพีคมันอยู่แค่ประโยคนี้ประโยคเดียวน่ะ!
…
เอาจริงดิ...
ถ้านั่นไม่ใช่ฟิกชันหรือความละเมอเพ้อพกของน้องสาว
ไอ้คนที่ผมอยากจะได้เป็น้องชายมาตลอดคือไอ้คนที่มันคิดหวังจะ'เคลม' กิลเบิร์ตเลยนะ!!
[1]NC-21 : ห้ามอายุต่ำกว่า 21 ปีรับชม
[2] แพริง (paring) : คู่ในเื่
[3]ฟิกชัน: เื่ที่แต่งขึ้นตามจินตนาการโดยอิงตัวละครจากการ์ตูน นิยาย หรืออนิเมะ
[4]ออริจินอล: ต้นฉบับหรือเื่ดั้งเดิม