โซ่รักบ่วงแค้น​ ดราม่า

"ฉันขับไปส่งเอง​" พายุพูดขึ้น

"แต่นาก็เอารถมานะคะ อีกอย่างนาไม่ได้เมาด้วย"  อันนาแย้งขึ้น

"แต่เธอก็ดื่มหนักเหมือนกัน ทิ้งกุญแจรถเธอไว้ เดี๋ยวให้เด็กที่ร้านขับของเธอกับไอ้อัคไปส่งที่บ้านเอง " พายุสรุปให้เสร็จสับ

"แต่ว่านา..."

"ไม่มีแต่ เธอเป็๞น้องสาวเพื่อนฉัน เมื่อเพื่อนฉันเมาฉันก็ต้องเป็๞ผู้ปกครองเธอแทนพี่ชายเธอ" 

"แค่นั้นหรอคะ" อันนาถามขึ้นด้วยสีหน้าหมองหม่น

"ใช่ ขึ้นรถสิ"

อันนาจึงยอมยื่นกุญแจให้เขาแต่โดยดี

ระหว่างที่อยู่บนรถทั้งสองไม่มีใครพูดอะไรกันอีกเลย จนกระทั่ง

"ผู้หญิงสารเลว ฉันไม่น่าเชื่อใจเธอเลย" อัคนีเพ้อขึ้นมา แล้วหลับไปอีกครั้ง

พายุและอันนาหันมามองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมาย ทั้งคู่เผลอสบตากันอยู่นานจนกระทั่งพายุเป็๞ฝ่ายหลบสายตาเอง

"ไอ้อัคเมาเละขนาดนี้ ฉันว่าเอามันไปส่งที่คอนโดดีกว่า"

"นาเห็นด้วยค่ะ ถ้าคุณป้ามาเจอพี่อัคสภาพนี้ไม่ดีแน่ๆ" อันนาพูดขึ้น

แล้วทั้งคู่ก็ช่วยกันแบกร่างของอัคนีมาทิ้งไว้ที่คอนโดของเขา

"เอ่อ พี่พายุคะ"

"อะไร?"

"เดี๋ยวนากลับเองนะคะ พอดีเพื่อนนาอยู่คอนโดนี้เหมือนกันค่ะ"

"เธอจะไปต่อกับเพื่อน?"

"ประมาณนั้นค่ะ"

"ผู้หญิงหรือผู้ชาย?" 

"ก็ทั้งสองค่ะ" เธอตอบพร้อมส่งยิ้มหวานให้เขา

"ไม่ได้!" พายุเสียงดังขึ้นทันที

"ทำไมล่ะคะ?"

"มันดึกแล้ว และฉันก็เป็๲คนพาเธอมา ฉันก็ต้องไปส่งเธอให้ถึงบ้าน" เขาตอบ

"ได้ไงอะ นาไม่ได้อยากมากับพี่นี่" อันนางอแงขึ้นทันที

"บอกไม่ได้ก็คือไม่ได้สิ มานี่" พูดจบเขาก็กึ่งจูงกึงลากมืออันไปยังรถทันที

"ฉันจะไปส่งเธอที่บ้าน ถ้าเธอยังดื้อ เธอเจอดีแน่" 

"เห้อ...ก็ได้"

เขาจำเป็๞ต้องใช้ไม้นี้ไม่งั้นอันนาไม่ยอมง่ายๆแน่ และเธอย่อมรู้ดีว่าเขานั้นพูดจริงทำจริง

**​@บ้านอัครไพศาล

หลังจากอธิปขับรถมาส่งแล้ว อัญชันก็เอาแต่เก็บตัวในห้องและร้องไห้อยู่อย่างนั้นเป็๞เวลานาน

"ฮือๆๆ ลูกจ๋า แม่ขอโทษ แม่ขอโทษที่แม่อ่อนแอ แม่ขอโทษที่พาหนูไปเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ ฮือๆๆๆ "

"แม่ขอโทษที่ไม่ได้บอกพ่อว่าแม่มีหนูอยู่ในนี้"

"พรุ่งนี้แม่จะบอกพ่อนะลูก" อัญชันพูดไปร้องไห้ไปจนหลับในที่สุด

เช้าวันต่อมา...

ในขณะที่อัญชันกำลังทำอาหารเช้ากับคนใช้ในบ้านอยู่นั้น

"อุ๊บ!! อ๊วก อ๊วก อ๊วก" เธอรู้สึกคลื่นไส้เวียนหัวไปหมด เธอเป็๲แบบนี้มา๻ั้๹แ๻่ตีห้าแล้ว

"อาการอย่างกับคนท้อง" ป้าแหววพึมพำขึ้น 

"นั่นนะสิ ไปท้องกับใครมามั้ยรู้ ได้ข่าวว่าไปนอนกับลูกค้าคุณอัคมาด้วยแหละป้า" แตงคนใช้อีกคนกระซิบขึ้น

"เอ็งรู้ได้ไงนังแตง? "

"ก็เห็นคนในบ้านพูดกันน่ะ"

"แล้วพวกมันรู้กันได้ยังไงวะ"

"ฉันก็ไม่รู้ป้า"

"แม่นี่ร้ายไม่เบาเลยนะ สงสัยอยากได้ผัวรวยเหมือนแม่มัน" เสียงคนใช้ซุบซิบกัน แต่เธอก็พอได้ยินทุกถ้อยคำ 

"นังแตงวันนี้เอ็งขึ้นไปทำความสะอาดห้องคุณอัคด้วยนะ" ป้าแหววพูดขึ้น

"อ้าวทำไมล่ะป้า ปกติไม่ใช่หน้าที่ฉันที่ต้องทำความสะอาดห้องคุณอัคนี่" แตงพูดขึ้น พร้อมชำเลืองสายตามาที่อัญชัน

"ก็คุณนุดีเขาจะย้ายมาอยู่ที่นี่...ห้องเดียวกับคุณอัคนะสิ๊"

"อ่อ ตัวจริงเขามาแล้วนี่ เดี๋ยวฉันจะทำความสะอาดปัดกวาดเสนียดจัญไรในห้องคุณอัคทุกซอกทุกมุมเลยจ้ะป้า 555" แตงพูดขึ้น

ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าพวกเขาตั้งใจว่ากระทบฉัน...

'อดทนไว้นะอัญ' เธอบอกตัวเองในใจ

"ถึงเวลาตั้งโต๊ะแล้ว" ป้าแหววพูดขึ้นเป็๞สัญญาณให้อัญชันเตรียมอาหารขึ้นโต๊ะ

บนโต๊ะอาหาร

ทุกคนในบ้านอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตายกเว้นอัคนี 

"ตาอัคล่ะ" คุณหญิงวารุณีถามขึ้น

"เมื่อคืนพี่อัคนอนที่คอนโดค่ะคุณป้า" อันนาตอบ

"อืม อัญชันทานข้าวเสร็จแล้วขึ้นไปพบฉันบนห้องด้วยนะ" คุณหญิงพูดขึ้น

"ค่ะ"

หลังจากรับประทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ขึ้นไปพบคุณหญิงวารุณีตามคำสั่งของท่าน

******************************************

ตอนนี้ไรท์เปิดให้อ่านฟรีเพื่อชดเชยที่ไรท์หายไปนะจ้า ๰่๭๫นี้งานยุ่งมากไม่มีเวลาเขียนเลย ตอนหน้าจะมาม่ายิ่งกว่านี้นะบอกเลย สงสารนางเอกมาก

​