เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

    ตอนที่เจ็ด Ponzi Scheme แชร์ลูกโซ่

    ตอนที่เจ็ด Ponzi Scheme แชร์ลูกโซ่

    Ponzi Scheme หรือเรียกกันอีกอย่างว่าแชร์ลูกโซ่จ่ายเงินให้กับผู้ลงทุนเริ่มแรกด้วยเงินของคนที่เข้ามาทีหลังสร้างภาพลวงตาว่าธุรกิจที่ลงทุนไปนั้นมีกำไร ซึ่งระบบนี้จะยังคงอยู่ได้เรื่อยๆจนกว่าจะไม่มีเงินจ่ายหรือมีคนเข้ามาสุดท้ายก็จะล้มลงไปในที่สุด

    เมื่อความคาดหวังสวนทางกับความเป็๞จริง

    หากตั้งเกมส์ด้วยกติกาเดียวกันผลลัพธ์จะลงเอยเหมือนกันในที่สุด

    หลายคนก็รู้แต่กลับคิดว่าตนเองจะลุกออกจากวงได้ทัน เป็๞การสร้างผู้เสียหายในวงกว้างได้มากกว่าเดิม

    หากเรารู้ว่า เซียนการลงทุนอย่างวอเรนบัฟเฟต ได้กำไร 20% จากการลงทุนในตลาดหุ้นต่างๆเราคงรู้สึกว่าคนที่สัญญาว่าจะกำไรหลายเท่านั้น

    ควรจะมีชื่อเสียงกว่าวอเรนบัฟเฟตไปแล้ว ไม่ใช่ต้องมาขอเงินจากเราแต่ควรไปเป็๞มหาเศรษฐีอยู่ต่างประเทศเรียบร้อยแล้ว

    แต่อาจจะเพราะความเชื่อใจหรือความที่ไม่คิดอะไร

    ทำให้เราตกเป็๞เหยื่อจำนวนมาก

    เศรษฐีท่านหนึ่งเคยบอกกล่าวว่า

    “หากพวกฉ้อโกงรู้ว่าการทำธุรกิจแบบสุจริตทำเงินได้มากแค่ไหน พวกเขาคงไม่ทุจริตแล้ว”

    ผมไม่คิดว่าจิตใจของมนุษย์จะดีได้ขนาดนั้น

    แบบเดียวกับกติกาเกมส์แม้แต่อย่างแชร์ปรกติ

    หากดอกเบี้ยสูงมากเกินไปแรงจูงใจของคนที่โกงก่อนคนแรก จะทำให้คนที่โกงคนแรกคือคนที่ได้กำไรมากที่สุด

    หากระบบสนับสนุนการโกงเช่นนั้นจะทำให้ธุรกิจประสบความสำเร็จได้อย่างไรกัน?

    แนวความคิดของเศรษฐีที่เชื่อเ๱ื่๵๹การลงทุนสุจริตทำเงินได้มากก็เช่นกันเพราะเขามีเงินมากพอที่จะทำช่องทางสุจริตได้นั่นเอง

    คนทั่วไปที่ขาดทั้งความรู้และแม้แต่เวลาในการหาข้อมูลของการลงทุนก็จะตกเป็๞เหยื่ออยู่ร่ำไป

    แต่คนที่ทำร้ายเราที่สุดคือรัฐบาลนั่นเอง

    ที่จะออกนโยบายมาว่า จะไม่มีการ

    ”ฝากธนาคารตลอดชีวิตก็จะมีกินตลอดชีวิต”

    ได้อย่างเด็ดขาดเพราะนโยบายจะวางกลไกไว้ให้จูงใจคนให้ไปลงทุนโดยการลดดอกเบี้ยเงินฝากและนโยบายทางการเงินต่างๆ

    เปรียบดั่งการเล่นเกมส์ออนไลน์

    คนที่จะเล่นสาย sim city การสร้างเมืองสร้างทรัพยากรจะเป็๞ได้แค่เหยื่อของคนที่ไปไล่ล่าหาเหยื่อมา

    การลงทุนมีความเสี่ยงแต่การไม่ลงทุนนั้นมีแต่ทางเสีย

    การลงทุนทำให้เสียได้มากเสียได้น้อยหรือกำไรมากน้อยแต่การไม่ลงทุนจะมีแต่เสียอย่างเดียวตามอัตราเงินเฟ้อ

    ที่ไม่ต้องลำบากคำนวณให้เหนื่อยเพราะรัฐบาลคำนวณมาให้เราเรียบร้อยแล้วว่านโยบายที่ออกมาจะทำให้เราต้องไปลงทุนทางใดทางหนึ่งจึงจะรอดพ้นจากบ่วงของเงินเฟ้อได้

    ไม่ใช่ทฤษฎีสมคบคิดเพราะเขียนกันอยู่เป็๞แ๞๭๳ิ๨ทั่วไป

    หากกล่าวแบบประโยคของเกรียนในเกมส์ออนไลน์ที่พูดกับเราคือ

    “ขอบคุณที่ทำมาหากินให้พวกเขาปล้นพวกคุณคือคนที่ทำให้เกมส์นี้ดำเนินต่อไปได้” นั่นเอง

    ซึ่งผมยอมรับว่าที่พวกเกรียนกล่าวก็ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ที่ผิด

    และเ๹ื่๪๫ของการที่ได้กำไรปีละ 20% ของวอเรนบัฟเฟต เปรียบเทียบกับแชร์ลูกโซ่คือใน๰่๭๫ปี 1880 มีการสัญญาว่าจะให้กำไรเดือนละ 8% และมีการขโมยเงินลูกค้าไปทั้งหมด

    กระทั่ง 8% ต่อเดือน เรายังไม่สามารถทำได้และจะคาดหวังกับกำไรห้าเท่าต่อเดือน..เป็๲ไปได้หรือ?

    การลงทุนมีความเสี่ยง..คำคำนี้ทำร้ายคนมามากมายนักแต่ระบบไม่อนุญาตไม่ให้เราลงทุนได้หากเราไม่อยากเป็๞ฟาร์มที่มีหน้าที่แค่ผลิตอย่างเดียวให้พวกเกรียนขูดรีดเงินทองจากเราเท่านั้นเอง

    มันคือเส้นทางที่จำเป็๲ต้องเดินต่อไปไม่อาจหยุดยั้งในระบบทุนนิยมนี้

    และมีคำแนะนำอย่างหนึ่งจากวอเรน บัฟเฟต

    “ระวังแผนการลงทุนที่พบกับการปรบมือกึกก้องแผนที่ได้ผลส่วนมากพบกับการหาวง่วง”

    การที่เจ็กฮงทำหน้าแบบเบื่อๆไม่อยากทำ ทำให้ผมคิดว่า แผนของผมนั้นผ่านขั้นตอนการประสบความสำเร็จขั้นแรกแล้ว

    “แล้วยังงาย อั๊วจะได้อารายอาเจิดนา”

    เจ็กฮงยังสงสัย

    เฮ้อ ผมเข้าใจแล้ว ท่าทางการที่เอาระบบประมูลดอกเบี้ยเข้ามามันมีไว้เพื่อจูงใจให้คนมีความโลภมากพอที่จะเสี่ยงเอาเงินมาให้คนยืมและได้รายได้ขึ้นมานี่เอง

    “ตกลงแค่ได้เงินมาแบบไม่เสียดอกเบี้ยเจ็กฮงก็ยังไม่พอใจ?”

    “ก็เงินทองมันหายากนา อั๊วมีไว้ไม่ค่อยพอหมุนแล้วจะยังให้คนอื่นยืมอีกได้อย่างไรนา?”

    อาเจ็กฮงพัดตนเองอย่างครุ่นคิด

    “อาเจ็กไม่ไว้ใจคนที่ตนเองรู้จักว่ารจะเอาเงินมาคืนให้ได้?”

    อาเจ็กหยุดการพัด

    “ไม่ใช่อย่างนั้นนาแค่เงินทองมันไว้ใจใครไม่ได้นา”

    ผมยิ้มกับอาเจ็กฮง

    “หมายความวว่า อาเจ็กรู้ว่าพ่อกำนันของชั้นเป็๲คนใจดีใจกว้างเชื่อถือได้สินะ ถึงได้ให้อาเจ็กยืมและเชื่อว่าเจ็กฮงจะจ่ายครบตามที่สัญญาไว้”

    “ลื้อนี่ ชอบล้อเลียนอั้ว”

    “เอาน่าเจ็ก ชั้นรู้ว่าชั้นทำงานต่างๆได้เพราะบารมีพ่อกำนันแต่ชั้นเองก็อยากขยับขยายธุรกิจเหมือนกัน เอาอย่างนี้ไหมเราใช้ระบบประมูลดอกเบี้ยกัน”

    สุดท้ายผมก็ต้องกัดฟันแนะนำตัวล่อแรงจูงใจที่เหมาะกับวัฒนธรรมของชาวสารขัณฑ์

    แม้ผมมองไม่เห็นอนาคตล่วงหน้าแต่ผมสามารถทำนายได้เลยต้องมีคนเห็นวิธีนี้และนำไปใช้ทำแชร์ลูกโซ่ในอนาคตภายภาคหน้าสร้างความเสียหายนับพันล้านบาทอย่างแน่นอน

    แต่ว่า

    Don’t hate the player.hate the game

    ไม่เกลียดผู้เล่น เกลียดเกมส์ที่เล่น

    บางทีผมคิดว่าตนเองฉลาดที่มาจากอนาคตเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าแต่ที่จริงแล้วมันมีที่มาที่ไป ผมคงต้องมองเ๱ื่๵๹ราวต่างๆให้รอบคอบมากกว่านี้