ONLY FACTS (ONLYFUCKS) erotic novel

สำนักพิมพ์

อาศรมอักษรา69หัวเข่าด้าน

EROTIC NOVEL

ONLY FACTS (ONLY FUCKS)

โดย : เลียลอง

38.

เสน่หา รุมเร้า ชักว่าวกัน

พี่แพ็ทเล่าต่อ น้ำเสียงที่หลุดออกจากปากเนือยนาย ฟังแล้วเหมือนไม่ค่อยมีอารมณ์เช่นเดียวกับเหตุการณ์ที่กำลังถ่ายทอดให้ฟัง

“ไอ้หนุ่มคนนั้นมันก็คงพยายามจะบิลท์อารมณ์ปลุกอวัยวะของตัวเองเหมือนกันนะ แต่ปลุกไม่ขึ้น ในใจต้องมีความกระสันอยากเต็มที่ แต่อวัยวะดุ้นนั้นไม่เป็นใจ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ โปรดิวเซอร์คุมเวทีอุตส่าห์หรี่ไฟทั้งห้องก็แล้ว สาวเจ้าก็ปรนนิบัติปลุกเร้าทุกกระบวนท่าก็แล้ว เด็กรับใช้ใต้หว่างขาของมันก็ยังหลับใหลไม่ยอมตื่น”

โอ๊ตอดกระหวัดถึงอาชีพของตัวเองไม่ได้ หากขณะเริ่มทำงานแล้วเขาต้องตกอยู่ในสภาพอย่างนั้น เขาจะรู้สึกอย่างไร? มันคงเป็นความทรมานและน่าอับอายเกินรับได้

“พลิกล็อค ป๊อกไม่เด้ง!” พี่แนนซี่เปรยเบาๆ

“ก็มีคนนั่งเรียงล้อมกันอย่างนั้น มันไม่ใช่มืออาชีพที่ช่ำชอง เชี่ยวกรำกับทุกสภาพบรรยากาศ...ต้องแข็ง และต้องแรง! มันก็เลยยิ้มแหยๆ ให้สาวเจ้า แล้วกระมิดกระเมี้ยนผละออกมา รีบสวมเสื้อผ้าลงจากเวที เดินก้มหน้าเบียดผู้คนหายออกไปจากห้องเลย”

พี่แพ็ทช่วยให้คำตอบกับเขา...เขาก็คงต้องทำอย่างนั้น! มันเป็นทางออกที่ดี และอาจจะเป็นทางหนีหายไปจากอาชีพ

พี่แพ็ทบรรยายภาพในความทรงจำราวกับว่ามันเกิดขึ้นเมื่อวาน หรือเป็นผู้แสดงซะเอง

“คนทั้งห้องคงรู้สึกสับสน ย่อมต้องเกิดอารมณ์เสียดาย...คนอยากจะดู หรือว่าคนอยากจะทำให้ดู?” พี่แนนซี่เปรยถาม

“ก็คงทั้งหมดแหละนะ แต่บนเวทีน่ะ...หล่อนมีใจเอื้อเฟื้อนอนแบจะเม็คเลิฟให้ดูแบบประชิดติดตา แถมยังปล่อยให้คนข้างเวทีตะโบมลูบคลำระหว่างรอการแสดง เมื่อเหตุการณ์มันพลิกผัน เป็นหน้าที่ของนางต้องสนองความอยากของผู้ชมที่นั่งใกล้ชิด ช่วงที่พยายามปล้ำผีลุก ปลุกผีตื่น คนกลุ่มนี้ก็เหมือนกับปลุกเร้าอารมณ์ตัวเอง เพราะมีมือจากข้างเวทีไม่รู้ว่าเป็นของใคร ไม่รู้ว่ากี่ฝ่ามือ ล้วนแล้วแต่เป็นฝ่ามืออรหันต์ แต่ไม่ยอมหันห่างจากตัวนาง ปาดป่ายกันลูบคลำตัวนาง บ้างก็จับนม ลูบขา เรียกว่าทั้งร่างกายของนางพลีให้ไปแล้ว มันก็ต้องปล่อยเลยตามเลย และสร้างฉากโชว์รูปแบบใหม่ นางยังคงนอนแบบหว่างขาเหมือนเดิม เอ่ยบอกเบาๆ เท่านั้นแหละ!...คราวนี้บรรดาผู้ติดตามชมอย่างใกล้ชิดก็เลยได้โอกาส ไอ้พวกที่ได้นั่งเก้าอี้ชิดขอบเวที มันขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ หน้าอกติดขอบเวทีเลย เพราะอะไร..รู้มั้ย? เอ้อ! ไม่ต้องตอบก็ได้ ถามไปอย่างนั้นเอง เธอคงเอ่ยเชิญชวนเป็นเชิงอนุญาตให้สำเริงสำราญกับเรือนร่างของนาง เหตุการณ์ซึ่งทำท่าจะซึมๆ เซ็งๆ ก็มีชีวิตชีวาขึ้นมา” พี่แพ็ทรีบสรุปตัดบท ก่อนที่จะโดนพี่แนนซี่ย้อนด้วยคำพูดเดิมๆ

และรีบพูดต่อก่อนจะโดนสอดแทรกอีก “เวทีมันไม่มีแผงกั้นขอบ มันมีแต่เสาค้ำ ด้านล่างพื้นเวทีมันก็เลยมีช่องว่าง ช่องโหว่ เหมือนโต๊ะประชุมยาวๆ ไอ้พวกนั่งชิดขอบเวทีมันก็เลยแอบบังท่อนล่างของมันไว้ในความมืดใต้พื้นเวที ปลดเข็มขัด ปลดตะขอกางเกง รูดซิปออก มือหนึ่งก็จัดการช่วยตัวเอง อีกมือหนึ่งก็ขยี้ขยำ ลูบคลำเนื้อตัวแม่สาวซึ่งนอนเหยียดยาวบนฟูกฟองน้ำ ยันเข่า แยกปลายขา คราวนี้....ไม่รู้ว่ากี่มือ กี่นิ้ว รุมลูบคลำตรงเนินเนื้อ เคล้าคลึงปุ่มเหนือเนิน รุมแยงแหย่เข้าไปในร่องเนื้อ มือใครบ้างก็ไม่รู้ล่ะ สาวเจ้าก็ส่งเสียงครวญครางตามหน้าที่และอาชีพ บิดบั้นเอว ยกสะโพกแกว่งบ้าง เด้งบ้าง แอ่นอกรับฝ่ามือที่บีบขยำโนมเนื้อของเธอทั้งสองเต้า จุดสำคัญ จุดกระสันซ่านเสียว จุดที่หมายปองบนเนื้อตัวของนางถูกฝ่ามืออรหันต์และกำหำกวาดคลำกันแบบไม่ต้องวางมัดจำจับจอง”

“บังเอิญแท้ๆ มันเลยกลายเป็นโชว์แบบใหม่ แต่ก็มีความสุขกันเน้นๆ ใครนั่งใกล้เวทีตรงนั้นก็ได้สนุกไปอีกแบบ คนดูรอบๆ ห้องก็เถอะ รวมทั้งคุณด้วย...ใช่มั้ย?” พี่แนนซี่เสริมและเอ่ยถามยั่วเย้าอีกครั้ง

“ใช่! กลุ่มคนไทยเพื่อนผมมองหน้ากัน คนญี่ปุ่นที่พามาเที่ยวก็ยักไหล่แล้วยิ้ม มองมาทางพวกเรา เขาเองก็คงอดขำไม่ได้ จากการเมคเลิฟบนเวทีกลายมาเป็นฉากโชว์...น่าจะเรียกว่าโชว์บุฟเฟต์ มาสเตอร์เบทนะ! ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ...นั่งเรียงสองฟากเวที โลมเล้าป้อนความสุขให้ตัวเอง พร้อมๆ กับสำเร็จความใคร่”

มีเสียงหัวเราะด้วยความขบขันของพี่แนนซี่กับการนิยามบรรยากาศเริงสวาทนี้ และเธอก็อดไม่ได้จะบอกว่า.... “เหมือนนั่งโต๊ะหมูจุ่ม หมูกระทะ บ้านเรากำลังฮิทซะด้วยซี”

แต่สำหรับโอ๊ต...เขามโนเทียบเคียงมันกับการสังสรรค์งานเลี้ยงแบบชาวชนบทในท้องถิ่นของเขา....นั่งล้อมวงบนเสื่อปูทับพื้นดินใต้เงาร่มไม้ใหญ่ ต่างผลัดกันเชือดชิ้นเนื้อซี่โครงวัวจิ้มแจ่วรสแซ่บกินกันแบบสดๆ ...ซกเล็ก!

“ยังดีนะ ขอบเวทีมันสูง สูงประมาณคอ คนที่กำลังนั่งแสวงหาความสุขจะแอ่นอก เอนตัวเข้าไปซอนไซนักแสดงสาวกันไม่ได้ ไม่งั้นคงจะต้องมีการชะโงกหน้าเข้าไปใช้ลิ้น ใช้ปากกันบ้างล่ะ แต่แค่นั้นก็นัวเนียกันจนไม่รู้ว่ามือใครกันบ้าง สาละวนป้วนเปี้ยนกันทั่วทั้งหน้า เนินนม หน้าท้อง ท้องน้อย ที่บริเวณโคกเนินนั่นก็...โอ๊ย! ยังกับแย่งชิงของงานเทกระจาด ฝ่ามือไม่รู้ว่ากี่มือเต็มไปหมด ก่ายซ้อนทับเบียดเสียดกันก็มี นิ้วมือหายเข้าไปในร่องหลืบอีกไม่รู้เท่าไหร่ ที่เกร็งแข็งจนสั่นระริกรอช่องว่างจะสอดเข้าไปอีกก็หลายนิ้ว”

ขณะที่รู้สึกเพลิดเพลินไปกับฉากช่วยตัวเองประกอบลีลา โอ๊ตฉุกคิดขึ้นมา ทั้งพี่แพ็ทและพี่แนนซี่คงช่ำชอง และรู้จังหวะกันดี บางครั้งพูดคุยกันนอกเรื่องราว บางคราวก็วกกลับมาพูดคุย เล่าเรื่องปลุกเร้าอารมณ์ใคร่ เหมือนจะรู้ช่วงจังหวะที่เหมาะควร ยังไม่ถึงเวลาที่จะบรรเลงเพลงกาม ก็คุยกันด้วยเรื่องราวสนุกสนาน แล้ววกกลับเข้ามาสู่บรรยากาศปลุกเร้าอารมณ์

“เวลาผ่านไปสักครู่ สาวเจ้าก็ล้วงกระดาษทิชชู่จากตะกร้า ขยำเป็นก้อนส่งให้บรรดาหนุ่มๆ ลักปิดลักเปิดรอบๆ เวทีใกล้ตัวนาง แล้วก็ออกลีลาแอ่นอก แอ่นเอว ส่งเสียงซี้ดซ้าดดังลั่นห้อง ก็เป็นการแสดงแปลกไปอีกแบบ คนดูก็คงชื่นชอบ เพราะทุกคนจ้องมองมาตาเขม็ง ไม่มีใครเบื่อหน่าย ไม่รู้สึกเซ็งจนต้องปลีกตัวกลับออกไป คิดซะว่าเป็นการแสดงอีกฉาก แถมเป็นโบนัสพิเศษ โลมเร้าอารมณ์ไม่ต่างไปจากฉากที่ตั้งใจแสดงอื่นๆ”

คนฟังเรื่องเล่าขานอย่างโอ๊ตก็เช่นกันที่เหมือนถูกปลุกกระสันแม้มันจะเสียงถ้อยคำบรรยายมโนภาพของที่นั่น

“อีกชั่วครู่เดียว แว่วเสียงครวญครางเบาๆ ทยอยกันสอดแทรกปนมากับเสียงซี้ดซ้าดของเจ้าหล่อน มันก็ดังจากข้างเวทีนั่นแหละ เสียงที่แว่วมา มันค่อยๆ ดังขึ้น ดังขึ้น คนดูทั้งห้องแลเห็นอากัปกิริยาคนที่นั่งสำเร็จความใคร่อัตกามกิริยาชัดเจน...ไหล่ข้างหนึ่งก็ขยับเขยื้อนรัวระริก แขนอีกข้างก็ส่ายไปมาพาฝ่ามือละเลงไปทั่วสรรพางค์กายสาวเจ้า นิ้วมือหากไม่บีบขยี้ก้อนเนื้อนม ก็กระดิกบ้าง ขยับเข้าออกที่หลืบร่องแบบรัวถี่ๆ กันเลย บางคนเผลอส่งเสียงร้องไม่เป็นภาษามนุษย์คำเดียวสั้นๆ แต่ชัดเจน คงรู้สึกเหมือนถูกเชือด แต่ตัวเองนั่นแหละ...เชือด! ร่างกระตุก แหงนหน้ามองเพดาน บ่งบอกความรู้สึกเสียวซ่านสุดปลายทาง แล้วก็ทิ้งแขนลงข้างตัว แต่ละคนต่างก็แสดงออกท่าทางต่างๆ กันนิดหน่อย แต่จบบทสุดท้ายเหมือนๆ กัน เอนร่างพิงพนัก หายใจเหนื่อยหอบ เป็นที่รู้กันดีว่าผู้โชคดีข้างเวทีที่แสดงบทสังวาสแนวใหม่เหล่านั้นมันมีความรู้สึกเหมือนล่องลอยทะลุเพดานห้องพุ่งขึ้นสู่สรวงสวรรค์”

“ออร์จี้ มาสเตอร์เบท ชักว่าวหมู่ แต่!...ตัวใครตัวมัน” พี่แนนซี่เสริม

“เข้าใจจำกัดความนะ ผมไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อนเลย...ออร์จี้ มาสเตอร์เบท สำเร็จความใคร่หมู่ แต่มันก็ใช่นะ! ประมาณนั้นแหละ จนกระทั่งนางโชว์แลเห็นว่าได้อุ้มสมไอ้หนุ่มคนสุดท้ายติดตามพรรคพวกไปกันหมดแล้ว นางก็เก็บสรรพสิ่งประกอบลีลาการโชว์ประชิดติดตา เดินกลับเข้าไปยังหลังเวที ส่วนหนุ่มๆ พวกนั้นพอจัดการเช็ดคราบความสุขเสร็จก็ค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้น เดินออกประตู หมดความใคร่ ก็เลยกลายเป็นความเขิน มันคงรู้สึกไม่ต่างไปจากไอ้หนุ่มที่ขึ้นไปบนเวทีแล้วคอพับคออ่อนเหมือนท่อนก้านบัวเท่าไหร่ล่ะนะ แต่ได้ซ่านเสียวถึงจุดสุดยอดแบบคาดไม่ถึง”

โอ๊ตเหลือบมองสังเกตเห็นสองแก้มของพี่แนนซี่เปล่งสีชมพูระเรื่อ คงเพราะฤทธิ์ไวน์แดง และการสำแดงเซ็กซ์โชว์หลากหลายรูปแบบผ่านริมฝีปากพี่แพ็ท เธอแย้มปลายลิ้นเลียริมฝีปาก ดวงตาหรี่ปรือ มันเป็นอากัปกิริยาบ่งบอกความรู้สึกที่ซ่อนเร้นเบื้องในอย่างไร โอ๊ตเคยรับรู้ผ่านสายตาอย่างใกล้ชิดมาแล้วจาก...

จากการทำงานของเขา!