รถยนต์คันขาวขนาดกำลังดี Honda civic ขับเคลื่อนตัวเข้ามาจอดที่คอนโดหรูใจกลางเมืองที่ฉันคุ้นเคยเป็อย่างดี
"เฮ้ยยย นี่เธอพาฉันเข้าคอนโด เธอจะปล้ำฉันหรอ ไม่นะ ฉันยังไม่พร้อม ปล่อยฉันไปเถอะ" เขาพูดพร้อมทำท่าทางบิดไปบิดมา ฉันบอกตรงๆ กระแดะมาก ลักษณะนายนั่น 'เพลย์บอย' ชัดๆ
"ประสาทละนาย ฉันมาตามแฟนฉันย่ะ" ฉันบอกเขาพร้อมกรอกตามองบน
"โถ่ว รู้แล้วน่า แค่ไม่อยากให้ทำหน้าเครียด"
"ฉันจะเครียดกว่าเดิมน่ะสิ่" -*-
"เธอจะให้ฉันลงไปด้วยหรือป่าว"
"ไปสิ่ ไปเป็เพื่อนฉันหน่อย" เวลานี้ฉัน้าคนอยู่ข้างๆ ถึงจะเป็คนแปลกหน้าแบบเขาฉันก็้า
ฉันและเขาเปิดประตูลงจากรถ และขึ้นลิฟต์มายังชั้น12 เดินตรงมายังห้องๆหนึ่ง
"อ้าว เธอไม่เข้าล่ะ" เขาถามขึ้นเมื่อเห็นฉันยืนนิ่งๆอยู่ที่หน้าประตูห้อง
"ฉันไม่กล้าเข้าไป" ฉันตอบพร้อมมองหน้าเขาด้วยแววตาเศร้า
ตอนนี้ฉันกลัว กลัวว่าจะเห็นภาพบาดตาบาดใจ ถึงใจฉันจะอยากรู้มากแค่ไหน แต่ฉันก็กลัวมากกว่า ฉันจึงขอยืนทำใจนิ่งๆ
"ไปกับฉัน เธอไม่ต้องกลัว ถึงเธอจะทำให้ฉันเกือบตาย ฉันก็จะอยู่เป็เพื่อนเธอ" เขาพูดพร้อมกับดึงคีย์การ์ดในมือฉันไป มืออีกข้างก็จับมือฉันไว้แน่น ฉันรู้สึกอบอุ่นขึ้นเยอะเลยแหะ
~แกร๊ก~
เสียงเปิดประตูดังขึ้น ใจฉันหวิวๆ เขาดึงฉันเข้าห้องไป ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆห้อง แต่ไม่เจอแฟนฉัน คนข้างๆดึงฉันมาหน้าประตูห้องนอน พร้อมเปิดออก แต่ทันทีที่ประตูเปิด เขารีบเอามือปิดตาฉัน
"อ๊ะๆ บอยแรงๆหน่อยค่ะ อ่าส์"
"อื้ออ จะเสร็จแล้ว อื้ออ"
"อ๊าา บอย เจนเสียวจังเลยค่ะ"
"อย่าไปมองภาพทุเรศแบบนั้นเลยนะ" คนข้างๆกระซิบบอกฉัน ถึงฉันจะไม่เห็นแต่เสียงนั้นฉันรู้ดี ว่าคนในห้องกำลังทำอะไรกัน ความรู้สึกฉันตอนนี้พังมากๆ ที่ผ่านมาบอยดีกับฉันมาก แต่ดูตอนนี้สิ่ เขาหักหลังฉัน น้ำตาฉันไหลไม่หยุด จนสะอื้นออกมา
"ฮึก ฮือออ ฮือออ" ฉันทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น คนข้างๆโอบไหล่จะดึงฉันขึ้น
"ออกไปจากตรงนี้กับฉันนะ"
ฉันพยักหน้ารับ พร้อมลุกขึ้น แต่...
"โบว์ โบว์มาได้ยังไง" บอยะโเรียกฉัน ฉันไม่หันกลับไป บอยเลยเดินมาด้านหน้าฉันแทน ตอนนี้บอยใส่แค่ผ้าขนหนู เหงื่อท่วมตัว ฮึ คงจัดหนักกันเลยสิ่ท่า
"นายทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง"
"คือ คือ บอยไม่ได้ตั้งใจ" ไม่ได้ตั้งใจหรอ เขาพูดออกมาได้ยังไง
"พอสักทีเถอะนะ เราเลิกกันเถอะ"
"อือ เลิกก็เลิกสิ่" บอยตอบฉันหน้าตาเฉย เขาไม่รั้งฉัน เขาปล่อยฉัน จิตใจฉันตอนนี้มันพังยับเยิน
"..." ฉันพูดอะไรไม่ออกได้แต่มองหน้าเขานิ่งๆ
"ฉันเบื่อเธอนานแล้วยัยโบราณ"
~เพี๊ยะ~ ฉันสะบัดฝ่ามือลงที่แก้มของบอยอย่างเต็มแรง บอยหันมามองหน้าฉันด้วนแววตาโกรธ
"ก็เธอมันโบราณไง หัวโบราณขนาดนี้ฉันถึงต้องมีคนอื่นไง" บอยยังคงต่อว่าฉัน เขาไม่สำนึกแถมยังว่าฉันอีก นี่ฉันไปรักผู้ชายแบบนี้ได้ยังไงกัน
"โชคดีของฉัน ที่ฉันหัวโบราณ ไม่งั้นฉันคงมีสามีชั่วๆแบบนี้ เราเลิกกัน" ด่ามาด่ากลับไม่โกง ฮึ่ย
"เออ จะไปไหนก็ไป ยัยโบราณ" "บอยคะ เจนว่าเรามาสนุกกันต่อดีกว่าค่ะ ปล่อยผู้หญิงโบราณคนนั้นไว้ตรงนั้นแหละ" ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยขึ้น พร้อมกับมองฉันด้วยสายตาเหยียดๆ
"สารเลว เลวทั้งคู่" ฉันพูดจบก็วางคีย์การ์ด และเดินออกจากห้องมาทันที ฉันพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมา ฉันพยายามเข้มแข็ง แต่ภายในใจฉันมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ฉันเจ็บแบบที่ไม่เคยเจ็บมาก่อน
ตอนนี้ฉันและนายคนแปลกหน้า ( เรียกแบบนี้แหละยังไม่รู้จักชื่อนิ่ ) เดินมาถึงรถ
"เธอไปนั่งฉันขับเอง ปล่อยเธอขับเดี๋ยวฉันตายก่อน" เขาบอกฉันพร้อมดึงมือฉันมายังฝั่งด้านข้างคนขับ
"..." ฉันเงียบและเข้าไปนั่งตามที่เขาบอก
"เดี๋ยวฉันพาไปนั่งพักผ่อนใจที่ที่นึงก่อน แล้วค่อยกลับกันนะ"
"..." ฉันยังคงเงียบ ความรู้สึกฉันตอนนี้มันแย่มากๆ ถ้าได้ไปนั่งพักก่อนก็คงดี
ฉันนั่งเหม่อมองออกไปนอกกระจก นั่งคิดเื่ราวระหว่างฉันกับบอย ั้แ่ที่บอยจีบฉัน จนเราคบกัน จนตอนนี้เราเลิกกัน... ถ้าวันนี้ฉันไม่โดนเพื่อนเท ฉันจะต้องโง่ให้เขาหลอกไปอีกนานแค่ไหน
'ความรักครั้งนี้มันเจ็บจังเลย'
**********END EP2**********
SPOIL
"นายมีทิชชู่ป่ะ"
"เฮ้ยยย เธอจะเอาเสื้อฉันไปเช็ดขี้มูกแบบนี้ไม่ได้นะ"
****************************
5K
