Ekklesia Online : ผู้กล้าในทุ่งดอกลาเวนเดอร์สีดำ Light Novel

    เล่ม 1 บทที่ 1 ต้องรอด

    (11)ทางเดินที่ทำด้วยหินทอดยาวจนสุดลูกหูลูกตา นอกจาก ลาสบอส ในดันจี้ยนที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้วก็มีเพียงเสาขนาดใหญ่ค้ำจุนเพดานเอาไว้ แล้วก็ยังมีแอ่งน้ำขนาดใหญ่เว้นระยะอย่างสวยงามลูกน้องบอสทั้งฟูงดาหน้าโถมเข้ามาใส่กองทัพสหพันธ์อย่างไม่มีปลีมีขลุ่ยถึงไม่อยากปล่อยจะให้โอกาสได้ MVP หลุดมือไปแค่ไหนก็ต้องตัดใจ เพราะดาเมจเกินครึ่งมาจากผู้เล่นปริศนา ตอนนี้แค่คิดว่าจะเอาตัวรอดจาก ฝูงมอนสเตอร์กึ่งเทวะ ตรงหน้าให้ได้ก็พอ สถานการณ์ตอนนี้ยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว จากที่จะให้ผู้กล้าเปิดบอสแล้วพวกตนเองทำทีว่าเข้ามาช่วยโดยบังเอิญกลับกลายเป็นว่า ตำนานผู้เล่นลึกลับ มีอยู่จริงเหลือบมองไปเสียงประหลาด เสียงร้องของบอสที่กำลังดังก้องไปทั่วห้อง มีศพของเพลย์เยอร์คนเดิมนอนตายอยู่เช่นนั้น แต่ว่ามีแมกไม้ที่ดูรูปร่างประหลาดเปล่งแสงอยู่เรือง ๆ อยู่รอบศพของชายคนนั้นทิ่มแทงไปที่บอสไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...<ยินดีด้วย: บอสฟาโรห์ถูกปราบได้สำเร็จ>พอเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอย่างนั้น แสงก็ฉายเข้ามาที่กองทัพสหพันธ์ สัญลักษณ์ MVP ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของอวาตาร์ที่ดูไม่คุ้นหน้ามากก่อนเขาอยู่ไกลจากศพของบอสพอสมควรและพรางตัวปนอยู่ในหมู่ทหารได้สักพักแล้ว แต่ว่า...ทำไมกัน? ทั้งที่ไม่ได้โจมตีบอสเลยแท้ ๆชุดที่อวาตาร์เจ้าของ MVP สวมอยู่เป็นผ้าคลุมสีดำ ยังมองไม่เห็นอะไรมากไปกว่านั้น ทุกสายตาจับต้องไปที่เขาจนลืมไปว่ามอนสเตอร์กึ่งเทวะหลาย 10 ตัว กำลังวิ่งเข้ามาคำสั่งถอยทัพถูกป่าวประกาศออกมาทันที ขณะที่ผู้เล่นคนดังกล่าวโยนอุปกรณ์ของตัวเองไปทั่ว เขาไม่คิดจะหนีหรือยังไงจู่ ๆ ก็มีกลไกบางขยับ...อุปกรณ์พวกนั้นที่เขาปลดมันออกจากร่างก็ส่งเสียงลั่นที่พื้น จากนั้นจึงบิดรูปร่างของมันไปเป็นแบบอื่นมีฟันเฟืองหมุนให้แร่บางอย่างทำงานอยู่ข้างในอีกที เหมือนธาตุเงิน กับเหล็กที่ดูแข็งกล้าเป็นพิเศษฝูงมอนสเตอร์กึ่งเทวะขนาดใหญ่มีส่วนสูงราว 6 เมตรกำลังวิ่งมาถึง พอดีกันกับกรงเหล็กที่ประกอบขึ้นมาจากเขี้ยวเงินหลายชิ้นงอกขึ้นจากพื้นขวางทางหนีของพวกทหารเอาไว้หมดสิ้นจนเกิดเสียงโหวกเหวกไปทั่วกรงเหล็ก 3 แถวตั้งขวางทัพสหพันธ์เอาไว้ เรียงกันเป็นทรงครึ่งวงกลมแบบง่าย ๆ ทางเข้าและออกจึงอยู่ทางเดียวกัน ซึ่งมอนสเตอร์กึ่งเทวะประชิดที่ปากทางหมดแล้ว[ฆ่ามัน! ฆ่าผู้เล่นคนนั้นซะ!] ผู้บัญชาการออกคำสั่งไปแบบนั้นแต่ว่า...ลืมคิดไป ตอนนี้ทุกคนเป็นพันธมิตรกันหมด ระบบจึงยกเลิกผลของคำสั่ง PK (Player Kill) ชั่วคราว แต่ว่า ...ก็เอาสิ๊ ...เพราะถ้าตายกันหมดนี่อุปกรณ์ที่พกมาก็ดรอปตรงนี้อยู่ดี ยังไงก็ยังมีกำลังเสริมตามมาเก็บซากอยู่แล้ว ของบอสที่พวกนั้นอุตส่าห์ล่ามาได้ก็ดรอปเช่นกัน ส่วนพวกเรางานนี้ถือว่ารับของปั๊มพลังที่แจกฟรีแล้วกลับฐาน“อ่อ จะบอกอะไรให้นะพวก ถ้าจะเล่นแบบนั้นก็...เชิญเป็นศพไปคนเดียวเถอะ! ทัพสหพันธ์นะ ไม่ได้กระจอกอย่างพวก หมารับใช้ ของจักรวรรดิอย่างพวกแกที่ตายแล้วยังดรอปไอเทมหรอกนะ ก๊าก ก๊าก ”“...”หัวหน้าหน่วยท่าทางของขึ้นสุด ๆ ผิดกับที่คาดไว้ยังไงชอบกลกันเพลย์เยอร์ลึกลับผู้ใช้กลไกกับดักคนนั้นได้ฝังแล้วก็ทำหน้ายิ้มแบบเจื่อน ๆ ตาสีแดงเกิดประกายสว่างออกมาใต้ผ้าคลุม เพราะนึกขึ้นมาได้ว่าไหน ๆ ก็ชงให้เข้าเรื่องจักรวรรด์แล้วตามน้ำไปทั้งอย่างนั้นเลยก็แล้วกันพอทำใจได้แล้วว่ายอมตายแล้วกลับฐานดีกว่าเสียเวลา พวกทหารทั้งหมดก็ปลดสลักนิรภัยออก เป็น สเปว-กิลด์ รูปแบบเฉพาะของสหพันธ์ ที่ส่งผลให้เสียชีวิตแล้วไอเทมต่าง ๆ จะไม่ดรอปในดันเจี้ยนแม้จะว่ายังอยู่ในรุ่นพันฒนาที่ใช้ได้แค่วันละ 1 ครั้งเท่านั้นก็ตาม แต่ผลลัพธ์ดังกล่าวก็เป็นที่น่าภูมิใจอย่างมาก จนรัฐบาลชุดล่าสุดเองถึงกับเอาผลงานของวิศวกรณ์สหพันธ์ไปใช้โอ้อวดในเสวนาประชาคมโลกมาแล้วจนทั่ว“มันจะเป็นแบบนั้นจริงหรือเปล่านะ?”“ผู้หญิงงั้นรึ!?”“กฎสนธิสัญญา-นอร์มอส ของสมาพันธ์อาสาสมัครเพื่อการสงบศึก มาตรา 14 วรรค 2 และ มาตรา 15 วรรค 3 ว่าด้วย ‘กิลด์ใดใช้สเปว หรือให้ความร่วมมือ ยินยอม หรือรู้เห็นเป็นใจให้มีการใช้สเปวกิลด์จะถือว่ามีความผิดตาม มาตรา 15 วรรค 3 จึงถูกตัดสิทธิ์จากการเป็นสมาชิกสภาทันที’ ”“อึ่ก!!”หัวหน้าหน่วยพอได้ยินอย่างนั้นก็สะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ เถียงไม่ออกจริงอยู่ว่ามีข้อห้ามที่ว่า แต่ถ้าแอบร่วมมือกันอย่างลับ ๆ เฉพาะหน่วยตนก็สิ้นเรื่อง แต่เรื่องกลับไม่จบแค่นั้นเพราะถ้าถูกแฉออกไป สหพันธ์ ที่รวมกันหลายกิลด์ภายใต้รัฐธรรมนูญเดียวกันก็จะได้รับการถอดถอนจากสภาความมั่นคงแห่งมวลมนุษยชาตินั้ยหมายถึงความเป็นความตาย การถูกคว่ำบาตรโดยสมบูรณ์ เพราะหากพันธสัญญาของสมาคมที่มีนายทุนใหญ่หนุนหลังไม่ครอบคลุมพวกเขา ทั้งหมดก็ไม่ต่างกับสัตว์ เป็นแค่มอนสเตอร์ในร่างเพลย์เยอร์เอาไว้ฟาร์มในที่สุด“ร่ายสเปวกิลด์กันเสร็จหรือยัง เอ้า! เวลาจะไม่มีแล้ว เร็วสิ–”“–ไอ้ระยำ!!”เขายังพูดไม่จบดี แต่กลับโดนหัวหน้าหน่วยด่าทอพร้อมกับง้างหมัดจะต่อยชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีแดงฉานผุดยิ้มขึ้น เผยใบหน้าใต้เสื่อฮูดที่คลุมยาว เรือนผมสีขาวเงินทิ้งตัวทอดยาวถึงช่วงเอว“เฮ้!! ถ้าทำแบบนั้นก็ผิดพันธสัญญาเรื่องการใช้กำลังอีกนั่นแหละ”“หน็อยยย ไอ้เวรนี่มัน!!”“พวกนายคง...เข้าใจตรงกันงั้นสินะ ทางชั้นจะไม่ขอพูดซ้ำ ฉันใช้สเปวกิลด์ไปแล้ว ดังนั้นเอาตัวรอดแล้วกลับไปรายงานสมาคมซ่ะสิ๊!”ทันทีที่เขาปล่อยมือ เสียงตะโกนที่มาจากความกลัวของลูกทีมก็ดังลั่นออกมา...เพลย์เยอร์ฝั่งสหพันธ์ที่แอบรอบเข้ามาเพื่อตลบหลังผู้กล้าตอนนี้ทำได้เพียงเหยียบกันเองเพื่อจะปีนข้างกรงที่สูง ราว 3 เมตรโดนคมมีดบาดบ้าง ถูกเบียดจนตายเพราะตัวไปติดกับแง่งของคมเขี้ยวก็มี ศพของพวกพร้องถูกนำมาใช้เป็นกำแพงมนุษย์ซ่อนตัวจาก มอนสเตอร์กึ่งเทวะที่กำลังตะครุบเหยื่ออย่างเมามันอา-าาาาาาาเสียงร้องโหยหวนของมอนสเตอร์อันสูงส่งเท่าที่ระบบจะสร้างมาท้าทายผู้เล่น ทว่า...พวกเขากับอยู่ในสภาพไม่ต่างอะไรกับหมูในอวยพอคว้าตัวได้ก็อ้าปากกว้าง มันจับผู้เล่นเหล่านั้นยัดเข้าไปในปาก สอดแขนเข้าไปถึงกระเพาะทันที ยิ่งไปกว่านั้นยังใช้สกิลของผู้เล่นคนที่กลืนไปแล้วได้อีกด้วยอาชีพที่หน่วยพิเศษพาเข้ามาล่วนแต่เป็นตัวดาเมจทั้งนั้นไม่มีสกิลเอาตัวรอดนอกจาก พรางตัว เพราะแค่จะใช้โอกาสโจมตีได้ก่อนจักรวรรดิ มั้นใจอยู่แล้วว่ายังไงผู้กล้าก็เป็นตัวยืนให้ จึงกะจะยิงฟรีอยู่ไกล ๆ เท่านั้นบางกลุ่มพยายามโจมตีใส่มอนสเตอร์กึ่งเทวะโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เวทถูกขัดขวาง ยกเลิก และโครงข่ายเวทที่ร่ายถูกลอกเลียนแบบในระดับที่เหนือกว่า ซัดกลับไปที่คนร่ายหน่วยแม่นปืนเองก็พยายามรุมกันยิง แต่ไม่เป็นผล ติดแขตแดนป้องกันสกิล พลปืนได้แต่ยิงธรรมดา ทว่าดาเมจไม่สามารถเจาะทะลุค่าป้องกันที่สูงขนาดนั้นไหวทุก ๆ 5 วิ จะถูกจับกลืนลงไป 10 คน...“ท่านหัวหน้า อย่ามัวแต่แสดงอาการเหวอออกมาจนดูไม่จืดแบบนั้นสิ๊ เอ้า เอ้า! ไหน ๆ ก็ลงดันเจี้ยนด้วยกันทั้งที มาสนุกกับช่วงเวลาอันหอมหวานแห่งความตายกันเถอะ”