หลังจากการต่อสู้จบลง เนโครได้ออกมาจากเมืองและได้คืนร่างกลับเป็มนุษย์ ผลกระทบจากการที่ใช้พลังเป็ครั้งแรกทำให้ร่างกายของเขาไม่สามารถขยับได้ ตัวเขาได้นอนสลบไปกลางป่า
เมื่อตื่นขึ้นเขาได้ถามกับดวงจิตด้วยท่าทีและคำพูดที่เปลี่ยนไป เขากลายเป็คนที่จริงจังมากขึ้น เนโครขอบคุณดวงจิตที่ช่วยดึงสติทำให้ตัวเขาไม่เสียตัวตนไป จากนั้นเขาได้ถามชื่อของดวงจิต แต่ได้รับคำตอบกลับมาเพียงแค่ [ข้าไม่มีชื่อ]
"เดมอส ชื่อของนายต่อจากนี้"
[เดมอสงั้นเหรอ ได้สิเรียกข้าด้วยชื่อนั้น]
"ยอมรับง่ายจังนะ ไม่ถามความหมายหรืออะไรหน่อยเหรอ"
[ข้าไม่สนเื่แบบนั้น] ความจริงเขาก็แปลกใจที่เนโครตั้งชื่อให้ แต่ก็ทำเป็ไม่สน
"ขอถามหน่อยสิเดมอส นายเคยบอกอสูรมีระดับพลังที่ต่างกัน อสูรที่เราสู้กับมันก่อนหน้านี้คือระดับต่ำสุดเหรอ"
[ใช่]
"ถ้าเราต้องสู้กับอสูรที่ระดับเหนือกว่าเ้าตัวที่ผ่านมานั่น นายคิดว่าเราจะพอสู้กับมันได้หรือเปล่า"
[ไม่ เ้าจะตาย ตายโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้ อสูรคลั่งกับผู้ที่สามารถควบคุมพลังได้มันแตกต่างกัน ตัวเ้าในตอนนี้ช่างอ่อนแอ แต่.... หมายถึงแค่ในตอนนี้]
"แค่ตอนนี้สินะ แปลว่าเราสามารถพัฒนาพลังไปได้อีก แล้วถ้าต้องแบ่งระดับพลังของดวงจิต พวกเราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกมันแข็งแกร่งขนาดไหน"
[มีแค่ระดับต่ำอย่างเดียวที่สามารถมองออก ส่วนพวกที่ไม่ใช่ระดับพลังจะขึ้นอยู่กับร่างที่พวกมันสถิตว่าจะดึงพลังออกมาได้มากน้อยเพียงใด]
"เราลำบากแน่ๆถ้าเป็แบบที่นายพูด คงต้องเตรียมความพร้อมจนมั่นใจ ถึงจะเข้าไปต่อสู้"
[ที่ต้องระวังไม่ได้มีเพียงแค่นั้น ยังพวกที่อันตรายยิ่งกว่า ถ้าจะให้นิยามพวกมันก็คือ ตัวตนพิเศษ]
"หมายความว่ายังไง แล้วแบบนี้พวกเราจะชนะมันได้เหรอ"
[ไม่ต้องกังวล ตอนนี้เ้ายังมีเวลาอีกมาก ข้ามั่นใจเมื่อถึงเวลาเ้าจะพร้อม]
"แล้วถ้าเราจัดการก่อนที่มันจะพร้อมล่ะ นายคิดว่าจะทำได้ไหม?"
[ตัวตนพวกนั้น เราไม่สามารถหาเจอได้ง่ายๆอย่างที่เ้าคิด]
"ถ้าเป็แบบที่นายบอกเดมอส แล้วต่อจากนี้พวกเราควรทำอะไร"
[เ้าควรจะฝึกใช้พลังทั้งหมดของข้าให้ได้ ตอนนี้ยังพอมีเวลาก่อนพลังของตัวตนพิเศษจะตื่นขึ้นมา]
"พวกเราจะฝึกพลังนี่ยังไงดี" ที่เขาต้องถามอะไรหลายๆ อย่างเป็เพราะ ในอดีตเขาไม่เคยต้องฝึกฝนหรือทำอะไรเลย ชีวิตของเขาในอดีตไม่เคยมีเป้าหมายหรืออะไรที่ทำให้เขาต้องมาพยายามแบบเอาจริงเอาจัง เขาจึงไม่มีความมั่นใจในตนเอง
[เ้าลองกลายร่างเป็อสูรให้ข้าเห็นอีกสักครั้งเราจะได้มาฝึกกัน]
"ได้สิ เื่แค่นี้สบายๆ" หลังจากพูดจบ เนโครได้พยายามกลายร่างแต่ไม่ว่าเขาจะพยายามมากขนาดไหนก็ไม่สามารถทำได้ เดมอสจึงบอกให้เขานึกถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมา แต่ไม่ว่าจะยังไงเขาก็ไม่สามารถทำได้
[ถ้าเป็แบบนี้เ้าคงต้องไปต่อสู้อีกสักครั้ง อย่างน้อยๆถ้าเ้าได้เผชิญหน้ากับความตายข้าคิดว่าเ้าจะสามารถทำมันได้]
ถึงมันจะเสี่ยงแต่เนโครเขาก็ได้ตอบตกลงและทำตามคำแนะนำที่เดมอสบอก
หลังจากนั้นเนโครได้เดินทางไปตามหมู่บ้านต่างๆเพื่อหาข้อมูลของพวกอสูร แต่ทุกที่ที่เขาไป เขาได้พบเพียงแค่เศษซากของเมืองที่ถูกทำลาย ผู้คนในแต่ละเมืองที่เขาได้พบเจอล้วนอดอยาก สภาพความเป็อยู่เหมือนดั่งเช่นนรก ไม่มีความช่วยเหลือจากทางรัฐบาล ทำให้ผู้คนต้องแย่งชิง การฆ่าและการลักขโมยถือเป็เื่ปกติในเวลานี้
สาเหตุที่เป็แบบนี้ก็เพราะความช่วยเหลือทางด้านต่างๆของรัฐบาลมีไม่เพียงพอ เพราะเหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดจากอสูรคลั่งอาละวาด มันได้เกิดขึ้นทั่วทั้งโลก ไม่ใช่เพียงแค่ประเทศนี้เท่านั้น เนโครที่ได้เห็นสภาพความเป็อยู่ของผู้คน ทำให้เขาเก็บงำความโกรธไว้ไม่ไหว การที่อสูรออกอาละวาดทำให้ผู้คนต้องสูญเสียสิ่งต่างๆ แม้กระทั้งตัวตนของพวกเขาเองก็ตาม
ด้วยความโกรธทำให้พลังงานออร่าสีดำแผ่ออกมาจากตัว แต่ทันใดนั้นเอง เดมอสได้ใช้พลังของตนกลืนกินออร่าที่ออกมาจากตัวของเนโครไปจนหมด
เขาใที่จู่ๆ พลังก็ทะลักออกมา เดมอสได้บอกเนโครให้จดจำความรู้สึกเมื่อครู่เอาไว้ จุดกำเนิดพลังที่มาจากความโกรธและความแค้น แต่มีความมุ่งมั่นของตนรวมอยู่ด้วย นั่นเป็สิ่งกระตุ้นที่ทำให้เขาสามารถใช้พลังได้ หลังจากที่รู้วิธีปลดปล่อยพลังเขาก็ได้ออกตามหาสถานที่ที่จะใช้ทดสอบ
จนในที่สุดเขาก็ได้เจอที่ๆเหมาะสม สถานที่นั้นคือหมู่บ้านร้างที่เคยโดนอสูรคลั่งโจมตี ผู้คนที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่ได้อพยพออกไปหมดแล้ว
"เหมาะจริงๆที่จะทดสอบ" เนโครเอ่ยออกมาด้วยท่าทางที่เ็า เขาจดจำทุกความรู้สึก ไม่ว่าจะเป็ความโกรธ ความเ็ป และความเคียดแค้น ทุกสิ่งที่เขาได้พบ ทำให้เขาสามารถกลายร่างเป็อสูรได้อีกครั้ง
หลังจากที่แปลงเป็อสูรเขาก็ได้ะเิพลังออกมา ราวกับระบายสิ่งที่ติดอยู่ในใจ
เนโครได้คิดและตัดสินใจที่จะล่าอสูรคลั่งก่อน หลังจากนั้นเขาจะไล่ล่าพวกที่เปิดเผยพลัง เขาไม่คิดจะแบ่งแยกว่าคนๆนั้นจะเป็คนแบบไหน ไม่ว่าจะเป็คนดีหรือเลวเขาก็คิดที่จะกำจัด เพราะเขาคิดว่าตัวตนที่มีพลังที่ยิ่งใหญ่อาจจะลุ่มหลงในพลังที่ตนมี และจะเป็ภัยต่อสิ่งต่างๆรอบข้าง เขาคิดที่จะกำจัดความเสี่ยงทุกอย่างบนโลกใบนี้ แต่เพราะยังมีพลังและความสามารถไม่มากพอ เขาจึงตัดสินใจฝึกฝนตนเองให้ควบคุมและใช้พลังได้อย่างเต็มที่ก่อน แล้วค่อยทำตามจุดมุ่งหมาย