???? เมียดุ?
“ไอ้พี่ช้าง!!!”
น้ำเสียงกัมปนาทดังผ่าวงดนตรีเล่นสดกระทบเข้าโสตประสาทของนักศึกษาร่างใหญ่เ้าของส่วนสูงกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเิเ จะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากผู้ชายตัวขาว เ้าของใบหน้าหวานใสแต่พลังเสียงสั่นะเืใจคนฟังไปแล้วเจ็ดจุดแปดริกเตอร์
“จ๋า~~”
ตอบเสียงหวานแต่สองมือมันเกร็งกำแก้วแน่น ช้างกลายเป็จุดรวมสายตาของไทมุงทั้งร้านรวมทั้งเพื่อน ๆ ที่นั่งทำหน้าเหมือนถูกบังคับกินยาขม บรรยากาศกระอั่กกระอ่วนต่างส่งสายตามองหน้ากันเลิ่กลั่ก
แม่ไอ้ช้างมาตามว่ะ
“กลับบ้าน!!!”
“เดี๋ยวนี้เลยจ้า”
ยกแก้วในมือกระดกรวดเดียวแล้วรีบบอกลาเพื่อน ๆ ในวงเหล้าที่นิ่งกริบไปตามกัน
ภาพนักศึกษาหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ใบหน้าหล่อคมสาวเท้าเดินเร็วออกไปหาคนที่ยืนรออยู่ด้านนอก พอเข้าระยะเอื้อมก็โค้งตัวก้มเอาหูไปให้เมียรักหยิกทำโทษกัดฟันทนเจ็บจนน้ำตาเล็ด ดูทารุนจนบางคนทนมองไม่ได้ยกมือปิดหูตัวเองเอาไว้ บรึ๋ย
มันสุดจะหงอเลยเว้ยยย
ช้าง หรือ ‘ไอ้ช้างเมียดุ’ ฉายาที่ไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วยแต่เพราะเมียช่วย ทั้งที่หน้าตาก็น่ารักแต่จิตใจมักชอบการใช้ความรุนแรง จู้จี้จุกจิกเป็ที่สุด ตอนไปจีบก็ไม่คิดว่าจะได้ร่างแม่แถมมาด้วยแบบนี้
เื่มันเกิดขึ้นั้แ่วันนั้น วันรับน้องวันแรก..
‘พีท’ เด็กปีหนึ่งหน้าใสที่ติดสปอร์ตไลค์มาเรียน ตัวขาวสว่างโร่มองเห็นมาแต่ไกล โดดเด่นสะดุดจนหลายคนมองตามคอเคล็ด ช้างคือหนึ่งในนั้น มันถูกใจน้องมาก เห็นแล้วอยากว้ากให้ร้องไห้แต่คณะไม่นิยม ทำได้แค่ชี้แจงกฎระเบียบทั่วไป ส่วนไอ้เด็กพีทน่ะมันตัวจี๊ด ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ขยันสร้างเื่มาเกาใจไอ้ช้างไม่หยุด
จนวันหนึ่ง..
“เฮ้ย!”
คนโดนเรียกชะงักสองเท้าที่กำลังก้าวเดิน สะดุ้งจนตัวโยนเมื่อได้ยินเสียงทรงพลังะโมาแต่ไกล ทั้งที่ปกติก็โดนเรียกเกือบทุกวันอยู่แล้ว แต่วันนี้พี่ช้างไม่เหมือนเดิม น้ำเสียงเหมือนคนกำลังโกรธกันมาก ๆ จนพีทใจสั่น
“ใส่กางเกงอะไรของมะ.. น้องครับ”
อยากห้าวหาญ แต่น้องหน้าหวานทำให้เรียกมึงไม่ลง
แล้วเนี่ยดูกางเกง ขายาวก็จริงแต่มันรัดจนก้นปลิ้นเห็นสัดส่วนชัดไปหมด มันไม่ได้ผิดระเบียบหรอก แต่มันขัดใจไอ้พี่ช้าง ไม่ชอบ มันไม่ชอบมาก ๆ ทำไมต้องให้คนอื่นดูด้วยวะ
“มันผิดระเบียบหรอครับ?”
“ไม่ผิด!”
“แล้ว..”
“แต่มันน่าเกลียด ไม่สงสารคนมองเลยหรือไง!”
จ้องตาเขม็งดุจริงจัง แล้วครั้งนี้เหมือนจะได้ผลว่ะ ไอ้เด็กพีทก้มหน้านิ่งเลย ใจไอ้ช้างมันมา สาดคำใจร้ายใส่น้องอีกสองสามประโยคกะเอาให้กลับบ้านไปเผากางเกงตัวนี้ทิ้งเลย พูดไปเรื่อยอย่างคะนองปากจนสังเกตว่าคนตรงหน้านิ่งผิดปกติ ทั้งที่ทุกทีจะเถียงฉอดกลับมาแท้ ๆ
“เฮ้ย..”
“มันน่าเกลียดมากเลยหรอครับ ฮึก”
“คะ..คือ”
“พี่ช้างใจร้าย!”
“เชี่ยแล้วไง..”
เสียงอุทานเบา ๆ จากคนรอบข้างที่มองเหตุการณ์นั้นอยู่
น้องพีทที่โดนพี่ช้างคนโหดดุจนร้องไห้วิ่งหนีไปไกลแล้วแต่คนดุยังยืนนิ่งเป็หิน ตาค้างเพราะเห็นหน้าใส ๆ นั่นแดงเรื่อ ทั้งสีหน้าและแววตายังติดอยู่ในหัว
“ไอ้ช้าง..”
“..น่ารัก”
“ไอ้เหี้ย”
หลังจากนั้นมันก็เดินตามก้นน้องต้อย ๆ มุ่งมั่นจีบเขาเป็ปีจนได้มาเป็แฟน แล้วพัฒนาเป็องค์แม่ในที่สุด
เื่ราวตอนนั้นมันก็หวานหอมดี ตัดภาพมาที่ตอนนี้
“พี่ช้าง! ตรงนี้มีขน พี่ได้กวาดจริงปะเนี่ย!”
“ขนอะไรกันจ้ะ พี่บวชชีแล้วของน้องหรือเปล่า”
“ไอ้พี่ อย่ามาทะลึ่ง”
“ก็คราวก่อนพี่เอาน้องตรงนี้”
“ไอ้พี่ช้าง!!”
“กวาดแล้วจ้า”
เื่ราวมันก็ประมาณนี้ นี่แหละชีวิตประจำวันของไอ้ช้างคนโหดเมื่อตอนนั้น
ความจริงมันเป็การลงโทษที่คราวก่อนไปก๊งกับเพื่อนแล้วจนลืมเวลากลับ ลำบากเมียรักต้องออกไปตามถึงที่ร้าน ประกาศศักดาและย้ำความหงอของไอ้ช้างให้มากขึ้นไปอีก มันก็ไม่ได้อะไรหรอก แต่สุดสัปดาห์หน้ามีงานเลี้ยงวันเกิดของพี่ที่สนิทกัน พอมีเื่เลยไม่รู้ว่าจะได้ไปหรือเปล่า
แต่ตอนนี้คุณเขาอารมณ์ดี ดูดิขณะที่ช้างทำงานบ้านงก ๆ เมียดีเด่นนั่งกระดิกเท้ากินขนมดูการ์ตูนสปอนบ็อบที่ชอบยิก ๆ มันทั้งน่าหมั่นไส้และมันเขี้ยวจนอดไม่ไหวเดินเข้าไปกัดแก้มยุ้ย ๆ นั่นคำใหญ่
ผลเหรอ
“อ๊ากกก เจ็บ ๆๆๆ”
จิกผมกระชากจนหนังหัวเกือบหลุดติดมือออกมา
“บอกแล้วว่าให้ดึงผมแค่ตอนพี่เลียให้ อ๊าก พอ ๆ พีทพอ”
“เดี๋ยวจะโดนนะ”
ชี้หน้าดุ อยากจะบอกว่าเมียจ๋ามันไม่ได้หน้ากลัวเลยสักนิด ที่หยุดเนี่ยเพราะเกรงใจทั้งนั้น
เวลาผ่านไปรวดเร็ว วันเสาร์ก็เวียนมาถึงอีกครั้งเื่ขอไปงานวันเกิดพี่ก็ยังไม่ได้บอกพีท ต่างคนต่างยุ่งพีทเองก็ดูอ่อนลงมากแล้ว ยังไงวันนี้ถ้าพูดดี ๆ ก็คงได้ออกไป
“เสร็จสักที”
ยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อที่ขมับมองสภาพคอนโดขนาดสองคนอยู่ที่สะอาดกริบด้วยความภาคภูมิใจ บนราวตากผ้าที่ระเบียงหลังห้องเต็มไปด้วยเสื้อผ้าที่ถูกซักตากเอาไว้ส่งกลิ่นหอมอ่อนของน้ำยาปรับผ้านุ่มฟุ้งไปทั่วห้อง เป็อันว่างานทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เหลือแต่มื้อเย็นของน้องที่ช้างกะว่าจะออกไปซื้อก๋วยเตี๋ยวที่เ้าตัวชอบมาติดสินบนเสียหน่อย เผื่ออะไร ๆ จะง่ายขึ้น
“ป้าครับ เอาเหมือนเดิม”
“รอหน่อยไอ้หนุ่ม วันนี้คนเยอะมาก”
“โอเคครับ ไม่รีบ”
ร้านก๋วยเตี๋ยวถัดจากคอนโดไปสองซอยคือร้านโปรดร้านประจำและคนก็เยอะมาก แถมเมนูที่พีทชอบก็เอาใจยากเหลือเกิน สั่งได้โดยที่ไม่โดนทุบก็ดีเท่าไหร่แล้ว ชอบจริง ๆ เส้นเล็กหมูไม่ผัก ไม่กะเทียม ไม่ลูกชิ้น ต้มยำเผ็ดนิดเดียว เปรี้ยวนิดเดียว สั่งเองไม่เคยได้ดั่งใจมีแค่พี่ช้างสั่งให้ สุขใจคุณเขาเหลือเกิน
ตึ๊ง
เมียรัก : พี่ช้าง อยู่ไหนนนน
ช.ช้าง : ร้านก๋วยเตี๋ยวงับ เอาไรเพิ่มมั้ย?
เมียรัก : น้องอยากกินโตเกียวเนยกรอบ
ไม่พอยังอัดเสียงตัวเองพูดเลียนแบบดาวต่อกต่อกมาด้วย ตลกรับประทานจริง ๆ คนนี้
เดินไปบอกป้าร้านก๋วยเตี๋ยวว่าเดี๋ยวกลับมาเอา แล้วตรงไปสั่งโตเกียวให้เมียต่อ วันนี้เป็วันเสาร์แต่พีทมีงานกลุ่มกับเพื่อนต้องไปทำอะไรไม่รู้เยอะแยะน่าจะกลับดึก เลยอยากเอาใจเขาหน่อย
พอได้ทุกอย่างครบก็กลับเข้าห้อง ทันทีที่ก้าวเข้ามาไลน์จากกรุ๊ฟเพื่อนก็แจ้งเตือนทันที ไม่ใช่เื่อะไร แต่ย้ำว่าต้องมางานวันเกิดวันนี้ให้ได้ ยังไม่ทันได้พิมพ์ตอบก็ชิงโทร.เข้ามาก่อนละ ใจร้อนจริงวุ้ย
“เออ”
(เออเชี่ยไรครับ ตกลงยังไงครับมึง?)
“กูยังไม่ได้บอกพีทเลย”
(ไอ้ห่า ไหนว่าน้องมันกลับดึกแวะมาก่อนก็ได้ นี่พี่กรเขาถามหามึงแล้วเนี่ย)
ช้างชั่งใจเหลือบตามองนาฬิกากับคิดตามที่เพื่อนพูดไปด้วย งานวันนี้จัดที่บ้านของพี่กรเ้าของงานกะว่าถ้าเมาก็นอนกันมันที่นั่นเลย อยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ ถ้ารีบไปรีบกลับน่าจะทันก่อนพีทกลับมา
เอาวะ ไปแป๊บเดียวไม่เป็ไร
“เหยดดดดด ไอ้ช้างมาแล้วโว้ย”
ทันทีที่ช้างมาถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นด้วยเบียร์เย็น ๆ ถึงสองขวด เออ เอากันให้ตาย
“พี่กรหวัดดีพี่ ผมมาแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวขอซ่อมกันวันหลัง”
“ยังไง ได้ข่าวว่าเมียดุหรอมึง ไปตามถึงร้านเหล้า”
พอพูดถึงเื่นี้เสียงโห่แซวก็ตามาป็นสาย ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคงดังไปทั้งภาค ไม่สิทั้งคณะเลยมั้งแบบนี้
“นิดหน่อยน่ะพี่ ไอ้พวกนี้มันเว่อร์”
“เว่อร์ก็ดีดิ นี่ยังหลอนหูกับคำว่าไอ้เหี้ยช้างอยู่เลย”
“ไอ้ห่า ฮ่า ๆ”
หมดเื่จะแซวช้างก็ย้ายไปคุยเื่อื่นกันต่อ คุยไปชนแก้วไปเพลินจนลืมดูเวลากระทั่งโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะกะพริบโชว์รูปถ่ายชูสองนิ้วของเมียรักนั่นแหละ คนมีชนักถึงได้ดีดตัวลุกขึ้นมา ในหัวมีแต่คำว่าฉิบหายเต็มไปหมด
“ลุกแรงเลยมึง อะไรวะ” พี่กรที่นั่งตรงข้ามถาม
“เมียมันโทร.ตามพี่”
“เดี๋ยวขอรับโทรศัพท์แป๊บนึง” กำลังจะเดินออกไปแต่โดนประโยคต่อมาตรึงขาเอาไว้ก่อน
“รับแล้วยังไงวะ รับแล้วก็ต้องกลับ”
“..”
“นาน ๆ มึงออกมาที ไม่ได้ไปทำอะไรเสียหายอยู่กับพวกกูทั้งนั้น”
“..”
“ยอมเขามากจากช้างจะกลายเป็หมาแล้วมึง”
ช้างขมวดคิ้วคิดตามอารมณ์คนเริ่มกรึ่มกำลังติดลมค่อนข้างเอียนเอียงไปทางที่พี่กรว่า เลยตัดสินใจเก็บเอาโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง ปล่อยให้มันสั่นเตือนอย่างนั้นอยู่สองสามรอบก็หยุดไป
เป็อันว่าวันนี้ช้างเลือกแล้ว ช้างเลือกที่จะเป็ปฏิปักกับพีทแล้ว
ไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดว่าทำให้ใครเป็ห่วงมากขนาดไหน
แกร่ก
กลิ่นแอลกอร์ฮอผสมกลิ่นบุหรี่ติดตัวคนที่เพิ่งเปิดตูห้องเข้ามาในเวลาตีสาม ร่างสูงใหญ่ของช้างโงนเงนไม่ถือว่าเมามากแต่ก็ทรงตัวไม่ค่อยอยู่ เดินเปะปะคว้านมือหาสวิตไฟบนกำแพง
แป่ก
เพี๊ยะ
ความสว่างมาพร้อมกับความเจ็บชาที่ซีกแก้มซ้าย
“พี่เป็เหี้ยอะไรวะ!”
ช้างใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มข้างที่โดนตบ ยกหลังมือขึ้นแตะเบา ๆ ที่มุมปากมาดูมีหยดสีแดงติดมาอย่างที่คิด ความเจ็บขับไล่ความมึนเมาไปเกือบหมด ั์ตาคมนิ่งสนิทจ้องมองคนตัวเล็กที่ยังอยู่ในชุดเดิมที่เห็นเมื่อเช้า ใบหน้าน่ารักเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด
“ทำไมพี่ทำแบบนี้”
“ทำอะไร.. ไปกินเหล้า?”
“บอกดิ โทรศัพท์อะ มันรับสายกันไม่ได้เลยหรือไง!”
“รับให้พีทไปตามพี่กลับมาหรอ”
ช้างยกมือขึ้นเสยผม พยายามระงับอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นไม่แพ้กัน
“บางทีพี่ก็เหนื่อยว่ะ”
“..”
“พีท พี่มีเพื่อน มีสังคม ั้แ่คบกับพีทพี่แทบไม่ได้ไปเจอใครเลย แล้วนี่วันเกิดพี่กรแค่ครั้งนี้เองพีท”
“เพราะพีทหรอ?”
แววตาคนถามเจ็บช้ำ มันทั้งตัดพ้อและน้อยใจจนช้างทนมองไม่ได้เบนหน้าหนีไปอีกทาง เพียงเท่านั้นน้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ก็ไหลออกมา
พีทยืนเกร็งตัวนิ่ง กัดปากเก็บกลืนก้อนความข่มปร่าลงไป ทั้งหมดมันเป็เพราะเขาเหรอ
เป็เพราะเขาจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ
“ได้ อึก ก็ได้ งั้นต่อไปนี้พี่อยากทำอะไรพี่ทำเลย จะไปไหนก็ไป อยากทำอะไรก็ทำเลย!”
ปึง!
เสียงประตูห้องนอนปิดใส่หน้าช้างตามมาด้วยเสียงสะอื้นที่ฟังดูก็รู้ว่าเ้าตัวพยายามแค่ไหนที่จะไม่ร้องไห้ออกมา ส่วนช้างเองที่นอนคืนนี้คงไม่พ้นโซฟารับแขก
ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนอนหันหน้าเข้าหาประตูห้อง เป็ครั้งแรกเลยนะที่ทะเลาะกันรุนแรงแบบนี้
.….
9K
