การคัดเลือกผู้เข้าร่วมงานเ้าทวีปนั้นจะจัดขึ้นที่เมืองเฟิ่งหวงซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงหนึ่งพันลี้ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าและผู้สมัครต้องมีคุณสมบัติ 2 ประการ ได้แก่ 1.เป็ผู้ที่มีพลังบำเพ็ญพลังขั้นสีส้มขึ้นไป 2.ต้องเป็ผู้ที่มีอายุไม่เกิน20ปีและผู้ที่มีอายุเกินกว่านั้นไม่สามารถเข้าร่วมงานได้โดยเด็ดขาด
“งั้นถ้าข้าจะเข้าร่วมก็ต้องเริ่มเดินทางั้แ่วันพรุ่งนี้นะสิ”การเดินเท้าอาจจะใช้เวลาในการเดินทางประมาณ15-20วันแต่ถ้าหากข้าใช้การขี่ม้าในการเดินทางคงจะลดเวลาลงมาได้ประมาณสัก4-5วัน เดินทางโดยขี่ม้าก็จะใช้เวลาในการเดินทางแค่10-15วันเป็แน่ “เป็เช่นนั้นเ้าค่ะแต่นายท่านเ้าคะ ท่านไม่มีเงินนะเ้าคะ? เงินที่ท่านปล้นมาจากหลินถิงถิงคงจะไม่พอให้ท่านใช้จ่ายในการเดินทางไปที่เมืองเฟิ่งหวงเป็แน่เ้าค่ะ” นั้นนะสิข้าจะเดินทางยังต้องใช้เงินอีกมากแถมยังต้องซื้อม้าเป็พาหนะในการเดินทางอีก
“พวกเ้าดูสิคนของจวนเว่ยโหวติดประกาศตามหาหมอเทวดาเพื่อจะมารักษาคุณหนูใหญ่ที่ป่วยเป็โรคประหลาดอีกแล้วทั้งๆที่หาหมอมาทั่วทุกที่ก็ยังไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ทำให้เสียทรัพย์ไปโดยเปล่าประโยชน์”
“เ้าจะกล่าวออกมาเช่นนั้นก็ไม่ถูกเพราะท่านเว่ยโหวมีบุตรีเพียงผู้เดียวเพราะั้แ่ที่ฮูหยินของท่านได้เสียไปท่านโหวก็ไม่ได้แต่งใครเข้ามาอีกคุณหนูใหญ่เลยเป็บุตรสาวเพียงคนเดียวของท่านโหวจะไม่ให้ท่านร้อนใจได้อย่างไรกันเล่า”
“เ้าพูดเช่นนั้นก็ถูก แต่ว่ารอบนี้ดูท่าคุณหนูใหญ่จะถึงขั้นวิกฤตเป็แน่เพราะท่านเว่ยโหวให้รางวัลสำหรับผู้ที่มีเบาะแสเป็เงินถึง100ตำลึง ส่วนผู้ที่สามารถรักษาคุณหนูใหญ่ได้จะได้รางวัลเป็เงินจำนวนถึง1000ตำลึงใครๆก็ต่างรู้ว่าตระกูลของท่านเว่ยโหวเป็ตระกูลเก่าที่มีขุนนางทุกยุคทุกสมัยมาเป็เวลาร้อยปีถึงได้มีเงินทองเหลือกินเหลือใช้”
หลินเซี่ยชิงได้ยินดังนั้นก็คิดแผนการขึ้นมาทันที จากที่ได้ฟังผู้คนรอบๆได้กล่าวมาสิ่งที่คุณหนูใหญ่เป็อยู่นั้นน่าจะเป็โรคภูมิต้านตนเองเพราะอาการที่เป็ๆหายๆแต่กับเมื่อกับมาเป็อีกครั้งยิ่งเพิ่มความรุนแรงนั้นทั้งผื่นที่ไม่ลดเกิดจากการที่ได้รับยาบางชนิดที่ไม่เข้ากับโรคเลยเกิดเป็ตัวกระตุ้นให้เกิดโรคนี้ขึ้นอย่างรุนแรงนั้นเอง เมื่อลองคิดไต่ตองดีแล้วหลินเซี่ยชิงก็เดินไปที่หน้าป้ายประกาศและดึงประกาศออกมาและเดินตรงไปที่คนของจวนเว่ยโหว เมื่อทุกคนเห็นแบบนั้นสายตาทุกคู่ก็หันมาจ้องที่คุณชายน้อยท่านนี้ทันที ชายผู้ที่มีอายุ40กว่าดูจะตั้งสติได้ก่อนใครนั้นเอ่ยถามหลินเซี่ยชิงออกมาว่า
“ไม่ทราบว่าคุณชายท่านนี้มีหมอเทวดาที่จะแนะนำให้ทางจวนเว่ยโหวหรือขอรับ?”ชายวัยกลางคนผู้นี้ก็คือพ่อบ้านที่ได้รับมอบหมายให้มาตามหาหมอเทวดานั้นเอง
“ไม่มี”สิ้นเสียงของหลินเซี่ยชิงคนรับใช้ที่อยู่ข้างๆพ่อบ้านก็ด่าออกมาโดยที่ไม่ต้องให้พ่อบ้านได้พูดอะไร
“เ้าเด็กเหลือขอเ้าไม่มีผู้ที่จะแนะนำแล้วเ้าดึงประกาศลงมาทำไมกัน เ้าไม่รู้รึว่าพวกข้าเป็คนของผู้ใดเ้าจะมาดึงไปแบบมั่วซั่วไม่ได้รู้หรือไม”คนรับใช้ใช้สายตาที่พร้อมจะมีเื่ได้ทุกเมื่อมองไปที่หลินเซี่ยชิง
“อย่าเสียมารยาท ”เสียงของพ่อบ้านเอ่ยแทรกออกมาขัดคำที่คนรับใช้ชายจะพูดอะไรออกมาอีก
“ไม่ทราบว่าคุณชายท่านดึงประกาศออกมาเพื่อการใด ท่านคงจะมีเหตุผลเป็แน่ใช่ไหมขอรับ”ถึงพ่อบ้านจะใช้ถ้อยคำที่สุภาพกล่าวแต่สายตาที่มองมานั้นสื่อได้ถึงว่าถ้าเ้าบอกว่าดึงออกเล่นๆนั้นข้าผู้นี้คงจะไม่จบแค่นี้เป็แน่
ปล.สารจากผู้เขียน
จะพยายามลงให้เรื่อยๆนะคะ ่นี้ยังยุ่งๆอยู่เลยไม่ค่อยมีเวลาแต่จะพยายามค่ะ ฝากเป็กำลังใจให้ด้วยนร๊าา